,) . . . . . (vn). Deze vergelijkingen zijn echter bij alle statnden van den vijzel niet algemeen toepasselijk ; de inhoudende watermassa kan bij voorbeeld zoo- danig zijn , dat deszelfs bovenvlak de centrische schroeflijn niet door zal snijden , waardoor de geheelc redenering zoude komen te verval- len.. i* Daar echter in het werkdadige die stelling altoos zoodanig ge- nomen wordt , dat ter verkrijging van de voordeeligste uitkomsten , de schroefgangen zopveel met water zijn aangevuld , dat de centrische schroeflijn tevens de gemiddelde lijn is van het inhoudende water , zoo kunnen die forumlen, voor de gowone plaats hebbende gevallen met voldoende naauwkeurigheid aangenomen' worden. Ook heeft men aangenomen, dat de drukkiu'g uitgeoefend wordt in de rigting van de vijzelspil , door het water dat in den vijzel begrepen is , en op de schoepen drukt. Zulks is voor de praktijk voldoende , doch is niet geheel juist , omdat boven de spil geen water komt, en dus de tappen der spil nog eene bijzondere zijdelingsche dnikking te lyden hebben , welke door een' zoogenaamden koppel van krachten op de drukking loodregt op de spil bepaald zoude moeten worden. Daar echter in ; dat geval de berekening te uitvoerig en te minutieus voor het doel dezer Verhandeling zoude worden , heeft men zulks , als van zeer weinig beteekenis , achterwege gelaten. Ter toepassing van deze theoretische ontwikkeling , op eenen vijzel van bepaalde afmetingen, zoo neme men tot leidraad de vijzelmolens van de Nieuwkoopsche droogmakerij , en stelle de middellijn van de vijzelspil = 0.55 el dus ; V*'=f 0.275 el. de hellingshoek van den vijzel , . *. 7-. . B l* e . ;''. |j = 30 2 de dikte der schoepen . , i. . ...... ..... = 0.05 el. de spoed van den vijzel ....... Jo. ^ ^ tf'-v . . = 1.59 het aantal schroefdraden ............... =3. 1 59 Zoo is de afstand tussctea twee draden . . .- ' = 0.53 el. I 6 En alzoo de hoogte van elkenschroefg. =A = 0.53 0.05 =0.48 De diameter van den vijzel ..... =1.89 el. Zoo is de wijdte van elken schrpefgang 0.945-;- 0.275= 0.67 en alzoo de straal van de project ie van de centrische schroeflijn ' . = R = 0.275 + - = 0.61 100 * 2 Verder vooronderstelle men de snelheid van den vijzel gelijk aan 50 omwentelingen in de minuut, en de wendingshoek van de centrische schroeflijn ' = 22 20'iiooT ofa Berekening van den wendingshoek bij de spil, volgens formute (j). oos t , _ 0,61 X tang. 22 20' an 9- - 0.275 :,! ,.; ; -4 ttmg. 22 20' = 9.61364 .i naqo-i^ad ' 0.61 = 9.78533 ni rioob fOhnooWov ipj^ti-tq i 9.39897 .iiu-ib naqoodoa ob qo ab eub no < tmo; f ^; Q.275 == 9.43933 ; o , teiu[ iasdyg Jain noLyl oJ giiiJif/' : fo^d- a == 9.95964 - noy ^ O n lrq lob >b qo noJitoGii Isq^.r 111 4% 20' 28* .rislriovi' n ..,i 1 , y, , Berekening van volgens formule (u). ,^idv; v. *m. 8 = tang. 42 20' 28" x tang. 30. p aonot) qo = 9 ' 95964 ::(;/ all ton ^- 30 9ifiO>= 9-76144 8|I , /. tin. 5 = 9.72108 , ,o -,. ', A -b ffBT de hoek behoorende tot boog 5 =31 44' 34" en boog 5 , als de straal = 1 is = 0.55401 ( 11 ) Berekening van de ordinaat p van het raakpunt .... (HI). P = 275 x V **"' (42 2Q ' 28 ' *" 3 0) COS ' (42 2 f 28 ' " i " 3 cos. 42 20' 28' X cos. 30 of p = 275 x V ( cos - 7 ^ 20 ' 28> X cos - 12 20> 28 ' cos. 42 20' 28' x cos. 30 Mftptw. 72 20' 28" = 9.48194 /.cos. 42 20' 28* = 9.86874 /. cos. 12 20' 28* = 9.98985 /. CO s. 30 = 9.93753 9.47179 I. cos. |? x cos. = 9.80627 /.V/(co*.( +( S)cos. (-/?))= 9.73589 /. cos. cos. /? = 9.80627 9.92962 /. 0.275 = 9.43933 log. p = 9.36895 p = 0.23386 Berekening van q volgens formule (ivVpsIu ^O'Jfl no! aludriul ea'jglo*) TSIS.I r= ^ .ao-j x S.9Ji.^ 4- =? 9 = 0.275 x tang. 42 20' 28* x 9 log. 0.275 = 9.43933 /. tang. 42 20' 28* /. tang. = 9.95964 log. 8 = log. 0.55401 = 9.74332 log. q = 9.14249 g = 0.13883 - ; ..^ 8^10.6 -^ i Berekening van het getal n. 'c waarde van n' alzoo iets grooter vindende als n , zoo zal men het boogje w volgens formule (vi) moeten bepalen : 1.2127 -T- 1.23480 boos 10 = 14.2162 X sin. 96 ( 13 ) %.m=/.4.2162= 0.62492 n n' 1.2 127 _i_ 1.2348= -:- 0.0221 log. sin. 96 =9.99761 _ log. m sin. Vi = 0.62253 log. nri = -7- 8.34439 m sin.

, = -T- 3.193 log. w = 7.84019 boog > = 0.0069213 hoek w = 23' 48* De hoek p 4 wordt dan = 96 23' 48' en de boog P , (de slraal = 1 stellende) = 1.6824313. En vervolgens stellende ^ = 228 dan is I. m = 0.62492 .- ' ' . ' log. cos.

, = 0.013198 1 m sin.

, = 45' 3' A(l-m S m. 9 ,)= 0.61629 de hoek

; . 73.51 kub, eL De theoretische berekening zoude slechts gegeven hebberi -;!od 1.35954 X 47.18 = 64.14 , en dus bijna $ minder.idqp Men ziet dus hoe weinig overeenstemmende zoodanige -proeven zijn , misschien wel veroorzaakt door de ongelijke werking van de windkracht; en de Schrijver gelooft , dat , in aanmerking nemende de meer regel- matige working van de stoomkracht, een verlies xtan ongeveer j van de theoretisch berekende hoeveelheid alsdan als voldoende te achten is, en daar bepaalde proeven deswegens , met toepassing van stoomkracht, ontbreken , zoo komt de noodzakelijkheid tot het nemen ran zoodanige proeven te meerder uit. Doch voorshands het verlies op j stellende, zoo is zulks in het bovengemelde geval '? = 3.3987 , waardoor men de wezenlijke <20^iv ' opbrengst zoude kunnen stellen op 64f kub. ellen in de minuut. De benoodigde kracht , die vereischt wordt tot het doen eener om- wenteling van den vijzel , of wel de arbeid die in eene minuut: tijds moet aangewend worden ter bew'eging van den .vijzel, kan nu berekend worden als volgt* 1 * De hoogte van opbrengst wordt aangenomen op 4 of 5 ellen ; men neme 5 ellen , ten einde daardoor mode in rekening te brengen de verlaging van den binnen- , en de verhooging van den buitenwaterspie- gel , gedurende de opmalmg ; welke hoogte van opmaling nog worde vermeerderd met 0.50 el, om aan het water de vereischte snelheid te geven , om te kunnen afloopen , zoodat de hoogte van opbrengst voor de berekening wbrdt 5.50 el. ^nit^h ah ui gni^ioib :)b I 5 50 De lengte van den vijzel wordt daardoor = - - 8 = 30 ziinde, sin. J. sin. (J. " is sin. (S = ! en de lengte wordt dan 2 X 5.50 = 11 el. r>/ ^niJ^ii : Voorts aannemende dat de doorbuiging over deze groote lengte , door het aanbrengen van eenen ijzeren as of kruis , zwaar 5 a 30 duimen , ( 16 ) onbeduidend zijn zal , hetgeen te gereeder kan geschieden , omdat de sehoepen van de draden des vijzels mede voor een gedeelte de door- buiging beletten. De opbrengst van den vijzel (of de massa water welke bewogen moet worden) is bij elke omwenteling , hierboven gevonden te zijn 1 .35954 , ter hoogte van 5.50 el. Het aantal omwentelingen in de minuut is aangeno- men op 50 , de daartoe vereischt wordende arbeid in de minuut is alzoo 50 x 5.50 x 1.35954 x 1000 pond op 1 el hoogte , dat, is = 373873 ponden op 1 el. Het gewigt van de watermassa , welke de vijzel bevat , is gelijk aan die van elken schroefgaug , vermcnigvuldigd met het aantal schroefgan- gen. Bij eene vijzellengte van 11 ellen en bij den boven aangenomen afstand der schroefdraden van 0.53 ellen, is bet aautal draden, die de vijzel bevat , dus nagenoeg 21, . . , ill J 1 J iMIUYod Het gewigt van de kolom water in de vijzel is dus 0.45318 x 21 x 1000 = 9516 ponden. ^rcrtdqo De helling van den vijzel 30 zijhde , zoo draagt de vijzel daarvan , in de rigting van de spil, 9516 x sin. 30 = 9516 x $ = 4758 pond. De zwaarte of het gewigt van den vijzel , met al deszelfs ijzerwerk , stellende op 5000 pond , zoo drukt daarvan in de rigting van de spil 5000 X i = 2500 pond. In de rigting loodregt op de spil drukt het gewigt van den vijzel met 5000 x cos. = 4330 pond. Stellende de middellijn der tappen =0.08 el , dan doorloopt eenig punt van den omtrek dezer tappen in de minuut eene lengte van 19V 50 x 0.08 x n = 12.5664 el. De drukking loodregt op de spil zal dus in de minuut eene lengte doorloopen van 12.5664 ellen , terwijl de drukking in de rigting van de spil de helft van die lengte of 6.2832 el zal doorloopen. Of , het- geen op hetzelfde nederkomt , men kan aannemen , dat de helft van de drukking in de rigting van de spil , opgeteld met de drukking lood- regt op de spil eenen weg doorloopt van 12.5664 el in de minuut. En aannemende dat het coefficient der wrijving van metaal op staal is 0.155. ( 17 ) Zoo verkrijgt men voor den arbeid der wrijving van de vijzelspil in deszelfs tappen i/vf I/;nJ br, 4758 + 2500X + 4330 | x ^^ x 0-1 ^, ; n a, 2 / ) ; ;.., = 7959 x 12.5664 x 0.155 = 15501 pond,., waardoor de totale arbeid aan den omtrek van het vijzelrad in de minuut wordt , 373873 + 15501 = 389374 pond. Men heeft alzoo verkregen , dat door eenen vijzel van de bovengemelde afmetingen , en werkende met eene geregelde snelheid van 50 omwente- lingen in de minuut , na aftrekking van hetgeen men berekent te verliezen door het terugloopen van het water , als anderzins , zal worden opgebragt 64 J kub. ellen ter hoogte van 5 el in de minuut, of 322 f kub. ellen ter hoogte van 1 el in de minuut , en dat daartoe aan den omtrek van het vijzelspilrad eenen arbeid ver- eischt wordt van 389374 ponden , ter hoogte van 1 el. De arbeid van een stoomwerktuig wordt doorgaans aangegeven aan den krukarm , zoodat in het onderhavige geval (van toepassing op het stoom- gemaal) nog het verlies aan arbeid moet in aanmerking genomen worden , door de verbinding van het vijzelrad met de krukstang veroorzaakt. Men vooronderstelle daartoe voorloopig , dat eene Stoomkracht aange- wend worde, welke 25 dubbelde zuigerslagen in de minuut kan be- werkstelligen , en door iniddel van eene kruk, een as in beweging brengt , die alzoo ook 25 omwentelingen in de minuut zal doen. Door middel van coniesch raderwerk worde verder de beweging van den laatstgenoemde as , overgebragt op de as van- de vijzelspil , waardoor men alzoo in rekening zal moeten brengen het verlies aan arbeid , door de wrijving der raderen op elkander, alsmede door de wrijving van de as van de krukstang, in deszelfs tappen veroorzaakt. De vijzel-as moet 50 , de kruk-as 25 omwentelingen in de minuut verrigten; de betrekking van de beide raderen wordt dus als 50 tot 23, of als 2 : 1 , moetende de straal van het vijzelrad alzoo de helft zijn van de straal van het rad om de kruk-as. 'qqo- 1 3 ( 18 ) Stellende de straai van het vijzelrad = R r= 0.40 el , dan is dc straai van het rad om de kruk-as = r = 0.80 en aannemende dat de verdeeling van den steekcirkel van het Vyzelrad zoodanig is , dat in dezelve 25 tanden verdeeld worden , zoo heeft men 1. het verlies aan arbeid , door de wrijving van dc beide kegel- vormige raderen op elkander. Ingevolge de formule , voorkomende in de Statica van EITELWEIJW , l e Deel , 271 , is de wrijving van conische raderen op elkander = n tang. (J van den last. De hoek |J gelijk zijnde aan den hoek aan het middelpunt van het vijzelrad, en begrepen tusschen twee op elkan- der volgende tanden, 360 waardoor 8 wordt = = 14 24 25 H is het wrijvings-coefficient, dat men aanneemt op 0.155. Het verlies aan arbeid in eene minuut wordt dan f = 0.155 x tang. 14 24' x 389374 Log. 0.155 = 9.19033 I. tang. 14 24' = 9.40952 Log. 389374 = 5.59036 Log. f = 4.19021 het verlies is dus 15496 ponden , waardoor de arbeid aan den omtrek van het rad van de kruk-as wordt in de minuut 389374 -- 15496 = 404870 ponden op 1 el; 2. het verlies aan arbeid door de wrijving van de spillen of tappen van de wentel- of kruk-as. Stellende de middellijn dezer tappen =0.08, dan doorloopt elk punt van den omtrek dezer tappen , als boven, eene lengte van 12.5664 ellen. De middellijn van het rad 1.60 zijnde, en 25 omwentelingen in de minuut verrigtende , zoo doorloopt elk punt van den omtrek van het rad 1.60 x 3.1416 x 25 = 125.664 el, en altoos het wrijvings- coefficient Stellende = 0.155, zoo verkrijgt men het verlies aan arbeid in de minuut, door de tappen van de kruk-as ',! ney J ( 19 ) 6.2832 x 0.155 x 404870 = 0.00775 x 404870 = 3137.7 pond. 125.664 Stellende voor de zwaarte van de spil en van het rad 800 pond, zoo geeft dit een \vrijvings-arbeid van 6.2832x800x0.155 .'........ = 779.1 zamen 3916.8 Waardoor men aan de wentel-as van de kruk eenen totalen arbeid verkrijgt van 404870 + 3917 = 408787 pond, hoog 1 el. Deze berekening van den arbeid der wrijvingen , oordeelt men voor het werkdadige en ook voor het bestaande oogmerk als voldoende ; zuiver mathematisch zouden dezelve nog eenige wijzigingen moeten on- dergaan , die echter tot zulke omslaglige berekeningen aanleiding ge- ven , en zoo weinig invloed op de eind-resultaten zullen licbbca , dat men dezelve veilig kan verwaarloozen ; te meer daar men aannemen kan dat dezelve begrepen zijn onder de meerdere hoogte van opbrengst, die hypothetisch is aangenomen (*). i a Jol Men heeft alzoo gevonden , dat eenen vijzel van bovengemelde afme- tingen , met eenen arbeid van 408787 ponden in de minimi , hoog 1 el , en met inbegrip van het waterverlies , enz. , kan worden opgebragt 64 kub. ellen ter hoogle van 5 el, of nu 322$ kub. ellen ter hoogte van 1 el in de minuut. En dat alzoo voor elke kub. el ter hoogte van eene el vereisfjht \yordt cen arbeid van - = 1267.8 pond hoog 1 el; ; ; (*) Ten aanzien van de berekening der wrijvingen op de meest naauwkeurige wijze door middel van eenen zoogenaamden wrijvingshoek , zouden kunnen geraad- pleegd worden: MOBIN, Aide mkmoire de mecanique pratique; Memoires des savans etrangers pre- senter a I'institut, Tome IV et VI. G. RENNIE , Jahrbiicher des K. K. Polytechnisches Institute. XVII. 45. DDPUIT , Essai et experiences sur le tirage des voititres et le frotlement de seconde espece, p. 66. DELPRAT , Beginselen der Statica. enz. . AFDEKLIXG. OVER HET STAANDE SCHEPRAD. JJ.et staande of verticale scheprad beslaat uit een ijzeren of houten rad , aan welks omtrek houten borden of schoepen zijn aangebragt , welke ter wederzijde op de naauwkeurigste -wijze tusschen twee verticale wanden , en van onderen door eenen cirkelvormigen bodem of oplcider besloten zijn. De as van dit rad is horizontaal, en op zoodanige hoogte ge- plaatst , dat de schoepen tot eene zekere diepte in het binnenwater ingedompeld zijn, en dat de middellijn van de as zelve zich boven het buitenwater verheft. De rigting van de schoepen wordt zoodanig genomen , dat derzelver verlengden alle raaklijnen zijn aan eenen met het rad gelijk middelpuntigen cirkel , zoodanig dat de schoepen eene afloopende of druipende rigting verkrijgen. Aan dit rad eene rond- gaande beweging gegeven wordende , zal het benedenwater , hetgeen zich in den achterloop bevindt , tusschen twee schoepen worden opge- nomen , en besloten tusschen de bovenvermelde wanden en opleider tegen het buitenwater worden opgevoerd en ingedrongen , en aldaar van de schoepen afloopen tot zoodanige hoogte als de stand van het buiten- water zich bevindt; eene wachtdeur, die het buitenwater van het scheprad afzondert , laat dit water door , en sluit zich , zoodra de werking van het scheprad ophoudt , of te minvermogend wordt om het biunenwater boven het buitenwaler op te heffen. Ter berekening van de opbrengst van water, die door een scheprad bij elke omwenteling zal bewerkstelligd worden , zal men in aanmerking inoeten nemen : ' f. De straal van het scheprad tot het uiteinde der schoepen = r. De diepte van indompeling van de schoepen in het binnenwater r= a. De breedte van de schoepen = b. De ligchamelijke inhoud van de schoepen , zooverre die in het water zijn ingedompeld, = k. Het waterverlies door de speelruimte van de krimp = q , dan is de opbrengst bij elke omwenteling nr(2r-5-)XaA-*-A!T-5r. En wanneer . de snelheid van het rad in de minuut is = t omwente- lingen , zoo wordt de opbrengst in de minuut = t X (/I (2 r -r- a) X a b -4- k] -4- Q zijnde Q = q t. Bij welke uitdrukking de opbrengst geheel afhankelijk is van de af- metingen en stelling , die aan het scheprad wordt gegeven , en alleen de waarde van Q door de ondervinding , of door het nemen van proeven , moet worden bepaald. De afmetingen , die aan een scheprad gegeven worden , zijn echter niet willekeurig , maar moeten aan zekere voorwaarden voldoen. De hoogte h , waarop het water moet gebragt worden , dat is het verschil van het beneden met het bovenwater, komt daarbij het eerste in aan- merking. In de tweede plaats komt in aanmerking de voordeeligste snel- heid , welke aan den omtrek van het scheprad moet gegeven wor- den , om de meeste uitwerking te verkrijgen. Want hoe grooter de snelheid van het rad aangenomen wordt , des te grooter is wel de opbrengst , maar het verlies aan arbeid wordt ook des te grooter , door de meerdere botsingen bij het treffen van de schoepen op het oppervlak van het benedenwater , zoowel als door de aanmerkelijke snelheid, waarmede het water de schoepen verlaat; ja zelfs bij zeer groote snelheden zal een gedeelte van het water geen tijd hebben , om naar behooren van de schoep af te loopen, en over de as weder in het binnenwater worden geworpen. Bij eene groote snelheid zal ook het water , waarmede de tusschenruimte van de schoepen aangevuld zijn , door de middelpuntschuwende kracht trachten naar het uiteinde der schoepen te dringen, en daardoor voor een gedeelte, zoolang de schoep de opleider of krimp niet bereikt heeft, weder in het binnen- water dringen, waardoor de opbrengst vermindert, en voor een gedeelte tegen den opleider aangedrongen , de hef boomarm van het middelpunt van zwaarte van het opgevoerd wordende water vergrooten , hetgeen dus ook een verlies aan arbeid geeft. Het terugloopen van het water, door de speelruimte van de krimp of opleider veroorzaakt , zal echter in evenredigheid van eene grootere snelheid verminderen , "want dit terugloopen is af hankelijk van de ruimte dier speelruimte , met een valhoogte gelijk aan het verschil van het boven- en benedenwater, en dit verlies blijft alzoo nagenoeg stand- vastig , welke ook de snelheid van het rad zij. Daarentegen zal bij geringe snelheden van het scheprad , de opbrengst verminderen , en hoezeer de arbeid dan ook overeenkomstig minder wordt , zal het werktuig te weinig uitwerking doen, om aan het doel te beantwoorden. Bij zeer geringe snelheid van het rad kan het standvastig verlies, door de speelruimte van de krimp veroorzaakt , grooter worden als de opbrengst , en alzoo het rad gcen water opbrengen , hoezeer hetzelve ronddraait. Bij de gewone windmolens heeft men opgemerkt , dat de omtrek van het rad eene snelheid van nagenoeg 50 ellen in de minuut moet heb- ben , om eenig water op te brengen. Er bestaat alzoo eene snelheid aan den omtrek van het rad , bij welke , onder eene zekere bepaalde beweegkracht en onder eene be- paalde hoogte van opbrengst , het verlies aan arbeid een minimum wordt; hetgeen alleen door proefnemingen kan worden bepaald. Deze proefnemingen ontbreken ten eenenmale , want de bereids genomene proeven bij windmolens kunnen daartoe weinig dienen , omdat de be- weegkracht aldaar veranderlijk is. Voorloopig kan men dus niet anders doen , dan eene zekere snelheid voor den omtrek van het rad aan te nemen , zooveel mogelijk overeen- ( 23 ) komende met de voordeeligste uilkomsten , die eenige waarnemingen opgeleverd hebben; wanneer men de proeven nagaat, welke in het jaar 1776 genomen zijn aan den Binnenweegschen molen , in den polder van Bleiswijk , voorkomende in de Verzameling va/n Stukken , betrekkelijk de staande en hellende schepradmolens , 1,*; ir.r J;MI.;- . 1.21 el. Men neme dus voor de gewone raderen eene breedte van 0.50 a 0.60 el. ( 25 ) Ten vijfde is de diameter van het scheprad afhankelijk van do hoogte van opmaling , de diepte van indompeling en van de hoogte van de as ten aanzien van het buitenwater. De grootste bij ons bekende schepraderen brengen het water van 1.50 tot 1.70 op , en hoezeer deze hoogte eeuigzins gegrond is op de wind- kracht , welke bezwaarlijk een rad van grooter afmetingen , als ter op- brenging van de bovengemelde hoogte met de vereischte snelheid zoude kunnen doen bewegen , zoo heeft men echter , volgens de bestaandc constructie der schepraderen , geen voorbeeld van grooter afmetingen. Men zal dus deze vooronderstelling aanhouden. Maar daar het, door aan de raderen eene andere constructie te ge- veu , echter mogelijk is , om de middellijn van het scheprad te ver- grooten , door namelijk een ijzer kokerrad aan te nemen , hebbende een diameter ongeveer gelijk aan het verschil tusschen het binnen- en buitenwa ter , aan welks omtrek de schoepen bevestigd worden ; zoo zal men de berekening ook op zoodanig groot rad , welke het water in eens kan opbrengen , toepassen. De breedte van zoodanig rad kan ook grooter genomen worden op 1.25 ellen. De as van het scheprad moet zoo laag mogelijk gesteld worden , ten einde het moment van drukking te verminderen van het buitenwater , tegen den straal van het scheprad als hefboom-arm ; dezelve moet echter zoo hoog zijn , dat het water van de schoepen kan afschuiven, en niet te ver boven het buitenwater opgeligt worden. De ondervinding heeft geleerd , dat de as nagenoeg van den straal van het rad boven het buitenwater moet verheven zijn , oin de voor- deeligste ligging te verkrijgen. Door de schoepen meerder druipende te maken , als bij de gewone schepraderen het geval is , zoude de afloop van het water van dezelve kunnen bevorderd worden en dus de as van het seheprad lager kunnen komen , maar daarentegen zal de botsing van de schoepen op het be- nedenwater des te grooter worden , waarom men de voorgaande bepa- ling voor de hoogte van de as, die op de ondervinding gegrond is, bij de gewone schepraderen zal aanhouden. 4 C 26 ) Bij het scheprad nabij St. Ouen ', te Parijs (zie DELPRAT , 644) , welke het water ter hoogte van 4.10 el opbrengt , heeft men het ge- brek der botsingen van de schoepen op het beneden water gedeeltelijk verholpen door eene naauwe afsluiting van het achterwater met het scheprad. Eene opening onder in die afsluiting nabij het begin van de krimp , geeft de toegang van het benedenwater tot het rad , en tot de ruimte tusschen twee schoepen. Deze inrigting heeft het nadeel , dat de hoogte van opbrengst daar- door vermeerdert ; zijnde nu niet meer het verschil van binuen- en buitenwater , maar de hoogte uit het middelpunt van de schuif tot het bovenpeil ; de daaruit voortvloeijende arbeid moet echter verminderd worden met de hoegrootheid van den stoot van het water op de schoe- pen , welke plaats heeft met eene snelheid , behoorende aan de druk- hoogte van het achterwater tegen de schuif. Bij de eerste droogmaking is het verschil van buiten- en binnenwater gering, en dus zoude de bovengemelde inrigting in het begin al te nadeelig werken ; later , bij de drooghouding , kan dezelve van toepassing zijn , waartoe het echter raadzaam zijn zoude, alvorens eenige proeven te nemen. De hoogte van opbrengst alzoo als boven in het eerste geval 1.60 el zijnde , zoo zijn er , om de geheele aangenomene hoogte van uitmaling te bereiken , drie op elkander werkende schepraderen noodig , dat is een driehoog gemaal. (! > Het afmalen van het binnenwater , en het opmalen van het boven- peil, vermeerdert de hoogte van opmaling. Bij een enkelwerkend scheprad zal men die toevoeging kunnen stel- len op 0.25 , doch daar dc schepraderen op elkander werken , en dus deze af- en opmalingen onderling in het voordeel werken , zoo zoude men die toevoeging voor elk rad kunnen stellen op 0.10 el. c^erder moel het water , om van het scheprad spoedig genceg te kunnen afloopen , voor een gedeelte hooger als het bovenpeil opgebragt worden , en deze meerdere hoogte bij de berekening van den arbeid in aanmerking genomen worden. EYTEIAVEIN neemt daartoe eeue vaste hoogte aan van 0.50 el. ( 27 ) "Voor e' li wan 1 t> : 'd^ 1 afinaling zal bij eeti met meer-rvermogen werkend rad grooter worden eta voorzeker 0.50 bedragen. Men stelle alzoo-l. voor den straaVVaii het scheprad van driehoog gemaal , eene lengte van 3.30 el , hebbende dus eeh'd'iindompeling van 1.25 , en een stand van de as boven het bovenpeil Van 0:45 el. Zoo verkrijgt men , naar aanleiding van- het bovensdaan^e ^ ^IwoS r = 3.30; a-*tz- 1.25. Stel verder b = 0.55, en de sWelheid aan den ;: 6mtrek van het rad op 140 el in de minuut nemende , koo 'wordt'" 1 ' 1T*> - 3.1416 x 3.30 x 2 = n ^ en ^S d De waarde ' tan k wordt -gevohdeh als het aantal schoeperi en der- zelver diktc bekend is; ; Demende de dikte der : schoepen gemiddeld = 0.05, en het aantal derzelven = 28, dan is d inhoud van elke schoep^ ssoo VeW^'dezcive-in het water gedompeld 'is 1 / n ' = 0.55 x 1.25 x 0.05 = 0.03475 (als men- tie kteitfe-itteewlere lengte' J'ldoof de schuine Celling der schoe- pen veroorzaakt , verwaarlodst). ' . 2. Wilde men aan het scheprad eene zoodanige afmeting geveu , dat het water in eens kan opgebragt worden , S^e.0:^9 s h = 4 -80 en h' = 5.80 el. ; Men stelle de indompeling van de schoepen a = 1.50 el, de lengte van den straal van het scheprad 1 .50 + 4.80 + 0.30 = 6.60 el , dan is de middellijn van het scheprad =13.20 el, neem />= 1.25 el. De snelheid aan den omtrek van het rad 1.40 el in de minuut, -dan is >\ .i. f _ _ o 3.1416 x 13.2 - ter berekening van k, is de inhoud van elke schoep Jail nr,y iio 3 . x i- 25 x - 03 = 0.09375, ( 29 ) en stellende een aantal van 50 schoepen, zoo is het verlies k = 0.09375 x 50 .= 4.6875 bij elke omwenteling ; de afmaling van het benedenpeil = 0.50 zijnde , dan is a' = 1.00, en men heeft voor de opbrengst in eene minuut M = 3.376 (3.1416 (13,2-4-1.00) x 1.25 x 1.00 ~ 4.6875} -r- Q', waaruit M = 182.21 -4- Q' kub. eJlen. Tot het vinden van de waarde van Q' wordt 2 , + b == 3.00 + 1.25 = 4.25 , h' = 5.80, d = 0.015, Q' = 0.015 x 4.25 x 2.728 V 5.80 x 60, waardoor het verlies Q' = 25.13 kub. el ,Jor en dus M = 145.91 kub. el , hoog 4.80 el, dat is nagenoeg = 700 kub. el , hoog 1 el. Het is jammer , dat bij de berekening van het vermogen van het werktuig te St. Ouen , voorkomende in 270 van de Beginselen der Werktuigkunde van den Heer DELPRAT , niet uitgedrukt is hoe veel de schoepen in het binnenwater waren ingedompeld , ten einde de boven- staande berekening daarmede te kunnen vergelijken. De lengte der schoepen is wel opgegeven op 1.825, doch deze hebben eene zeer schuine stelling ; de hoogte van den waterhoudenden boog , als die schoe- pen geheel ingedompeld zijn , is dus minder ; ook blijkt uit de figuur 59 van laatstgenoemd werk , dat de schoepen niet geheel ingedompeld wa- ren ; de uitkomsten zijn dan ook veel minder. . : id ub De eerste waarneming geeft 43.9 kub. el, ter hoogte van 4.10, - .. dat is nagenoeg 180 kub. el, ter hoogte van 1 el. b in\r De tweede waarneming 52.90 kub. el, ter hoogte van 3.65,r aJ<3( dat is 193 kub. el, ter hoogte van 1 el in de minuut. Juunfcn 9b mi x ( 4- v )" ll 8i Jenl dsab a .1* v; v * . ;// , asJ^ii oJ qo nolr.w Jort aio \hbihn ofd-jgioiOT sh Wanneer men de uitkomsten , die berekend zijn bij een driehoog gemaal , elk van 1.60 ellen , vergelijkt met hetgeen ten aanzien van het vermogen der staande schepradmolens bekend is , zoo stelde de ( 30 ) Heer BRUNINGS dit vermogen op 50 kub. el in de minuut tot 6en el hoogte; LULOFS berekende dit vermogen op 51.28 kub. el 5 doch EISGEUIAR, BOLSTRA en KuHKENBERG kennen aan de schepraderen een ver- mogen toe van 75.57 kubi'.el in de minuut, hoog 1 el. De meer volmaakfe staande schepradmolens aan Kortenoord^ leverden 111.50 kub. el , ter hoogte van e'en el in de minuut , doch daar was de snel- heid grooter als boven is aangenomen , en dus ook de vereischte even- redige arbeid. De stoommachine aan den Arkelschendam , volgens proeven in het jaar 1828 door den Heer Ingenieur BADON GHIJBEW ge- nomen met een. scheprad van 7.45 el diameter, de schoepen breed 0.525; indompeling in het ; Zederik-peil van 1.80 leverde voor elk scheprad 72.82 kub. el, ter hoOgte van 1 el. Men zal alzoo kunhen aannemen , dat de theoretisch gevdndene hoe- veelheid :weinig vahfdeuwaarheid zal verschillen , als de raderen goed zijk gesteld en de speelruimte in de krimp slechts 0.015 bedraagt ; is die ispeelrulmte grooter , hetgeen door latere afslijtingen het geval kan worden, dan is de opbrengst 'ook minder. ' - : Om deh arbeid te berekenen , die in eene minuut tijds moet aange- wend \vorden< ;tbr bewdging vanr het scheprad , zal men de beide geval- len , van driehoog en van e^nhoog^ gemaal , elk afzonderlijk moeten behandelenb iiu J^jiid >Ioo ; -tobnufl eub ?\ , n\\\ -nV>.b\tf{iow--sm hlsSbwen vctorgesteld driehoog gemaal. n''8 j8jBBl QCT De last, welke de beweging van het scheprad tegenwerkt, is gelijk aan de drukking van * een' prisma water , hebbende tot basis het opper- vlak van de .iagedotnpelde Schoep , en tot hoogte de gereduceerde hoogte van ^20 .ellen.oofl rji t i-J .durf O^H Deze last asiidus i=i a b h' x 1000 == 1391,50 pond. De weg van deze last is 2T (2 r -j- a) x t in de minuut. 3,1416 x 5,45 x 6,75 = 115,57 el , waardoor de vereischte arbeid, om het water op te ligten , wordt ,,1391.5 x 115.57 = 160815 pond. Bij . dsraniieerstett' opslag zoude men oordeelen , dat Van dit gewigt zoude naoeten; ww-den >4ifgetrokken het gewigt van den inhoud der in- ( 31 ) gedompelde schoepen , hetgeen het geval zijn zoude , indien die schoepen volkomen tegen den opleider aansloten; daar echter die aansluiting niet volkomen plaats heeft , en dus de speeiruimte veroorzaakt , dat het water met deszelfs voile hoogte tegen de schoepen drukt , en de som van deze gezamenlijke drukkingen gelijk is aan den last van de boven- gemelde prisma water, zoo oordeelt men, dat het berekende getal van 160815 pond en behoort aangehouden te worden. Dit ligten geschiedt door aanhoudende op elkander volgende schokken van de schoepen op het benedenwater 1 welke laatste nit den stand van rust plotseling eene srielheid moet * aannemen , gelijk aan die Tan het scheprad. De j uiste theoretische bepaling van het verlies aan arbeid , daardoor veroorzaakt , is eene der moeijelijkste vraagstukken van de werktuig- kunde , want het geldt hier de vergelijking van twee krachten , name- lijk de botsende en de drukkende of eenparig bewegende kracht , wel- ke ongelijksoortige werkingen uitoefenen , en het is niet bekend , dat men tot heden ten dezen eene voldoende theorie heeft kunnen aan de hand geven. Bijoinstaudigheden , zoo als het schuins indompelen der schoepen , en eenige snelheid, die het water behoudt, bij het toevloeijen naar de schoepen , maken dezc aangelegenheid nog moeijelijker , men kan zeg- gen onmogelijk om dezelve juist te bepalen. Men zal zich dus met eene ruwe begrooting moeten vergenoegen. Het spreekt van zelve, dat T naarmate het aantal schoepen grooter wordt aangenomen , i en alzoo de massa van het in beweging te stellen water in kleinere gedeelten wordt afgedeeld, ook het verlies aan kracht , bij elke indompeling eener schoep, minder wordt, en alzoo ook de ver- mindering , die de bestendige beweegkracht ondergaat , ook minder zal zijn ; waren bij voorbeeld de afstanden der schoepen oneindig klein , zoo zoude de beweegkracht geenc vermindering ondergaan , maar dan zoude er ook geene opbrengst kunnen plaats hebben ; was daarentegen de afstand van de schoepen zeer groot , bij voorbeeld gelijk aan de voile lengte van den onder water gedompelden boog, zoo zoude de plot- ( 32 ) selinge tegenstand zoo groot kunnen zijn , dat er eene aanmerkelijke toevoeging van kracht noodig ware om het verlies te overwinnen ; de beweging van het werktuig zoude daardoor geheel kunnen worden op- gehouden. Een groot aantal schoepen veroorzaakt dus verlies aan opbrengst , door de ruimte , die elke schoep inneemt , doch vermindert de uitwer- king van de schokken , waardoor eene grens geboren wordt , die het voordeeligste getal schoepen , bij een maximum van opbrengst en een minimum van schokken bepaalt. Deze grens niet bekend zijnde, neme men het aantal schoepen , zoo als die bij de genoemde werktui- gen bestaat en boven aangenomen is, op 28. De totale waterboog, welke eene omwenteling van het scheprad be- vat , is als boven , na aftrek van den inhoud der schoepen , = 3.1416 (6.60 1.15) x 0.55 x 1.15 -f- 0.973 = 9.856 kub. el, 9.856 en de hoeveelheid water tusschen elke schoep is dus = = , nagenoeg 0.34 kub. el of 340 pond. De gemiddelde snelheid, welke aan dit gewigt door den schok der schoepen moet gegeven worden, is die van het middelpunt van indom- peling der schoepen (zijntle, volgens de aangenomene snelheid , aan den omtrek van het rad = 140 ellen) , of 115,57 el in de minuut voor gezegd middelpunt, hetgeen bedraagt in de seconde 1.9.26 el. Het verlies in de hoeveelheid van werking kan aangenomen worden gelijk te staan met een vermogen , dat gevonden zou worden om het gewigt van 340 ponden te voeren door eene ruimte , welke hetzelve vrij doorvallen moet, om de snelheid van 1.926 op het einde van den val te verkrijgen; deze ruimte is -f- fzie VEKDAM, I. Deel, 1. Afd., 2 9 pag. 52) = 0.05096 x (1.926).* Het verlies aan arbeid wordt dus 340 x 0.05096 x (1.926) a =64.27. Bij een grooter aantal schoepen zoude het getal 340 kleiner worden en dus ook het verlies aan arbeid verminderen. Het boven gevonden verlies aan arbeid vermenigvuldigende met het ( 33 ) aantal schoepen , bij welke in eene minuut de schokken plaats heb- ben, zoo verkrijgt men 64.27 x 6.75 x 28 == 12147. De arbeid van het rad , met inbegrip der schokken , wordt dus 160815 -I- 12147 = 172962 pond in de minuut, hoog 1 el, waarbij aangenomen wordt, dat de indompeling der schoepen op de voordee- ligste wijze zij. De alzoo aan hel water mcdegedeelde snelheid van 1.926 zal het- zelve behoudeu , tot aan de outlasting in het bovenwater, en aldaar worden opgestuwd tot de aan die snelheid behoorende valhoogte van 0.19 el, hetgeen men kan venvaarloozen : 1. Omdat de kracht reeds in rekening gebragt is, welke die snel- heid voortbrengt. 2. Omdat men eene opvoering van water aangenomen heeft van 0.50 boven het bovenpeil , hetgeen mede reeds is berekend. Ter berekening van de wrijving op de tappen van het scheprad kan men aannemen , dat eene last moet bewogen worden , drukkende met het gewigt van de prisma , welke de ingedompelde schoep tot basis heeft , en tot hoogte de gereduceerde hoogte van opbrengst , op het einde van eenen hefboom-arm, lang = 2.725, welke last als bo- m ven berekend is te bedragen 1391.50 pond , drukkende op de tappen van het scheprad , en waarbij de drukking , door de schokken veroor- zaakt, kan verwaarloosd worden. Men vooronderstelle dat het scheprad wordt in beweging gebragt door een getand rad, hetgeen aan den omtrek van het scheprad is bevestigd, en in een spoorrad grijpt. De kracht, die aan het einde van het spoorrad aangebragt wordt, om het scheprad te doen wentelen , ver- oorzaakt eene drukking op de tappen van het scheprad. De rigting van den last aan het scheprad en van de kracht aan het spoorrad , kan aangenomen worden zoodanig te zijn , dat een gedeelte van de twee bovengenoemde drukkingen , in tegengestelde rigting wer- kende , elkander vernietigen , en men kan aannemen , dat slechts de enkele drukking van den last zal overblijven, zijnde 1391.50 pond. 5 ( 34 ) Hierbij voegende bet gewigt van het scheprad , berekend op 5000.00 pond, zoo is de drukking op de tappen van bet scheprad 6391. 50 pond. Stellende de middellijn van de tappen van het scheprad op 15 duim , zoo doorloopt elk punt van den omtrek in de minuut 6.75 x 0.15 x 3.1-416 = 3.1808 el, en het wrijvings-coefficient , zijndeO.155, dan is de arbeid derwrijving 0.155 x 3.1808 x 6391 = 3151 pond op 1 el. De arbeid aan het scheprad wordt dus 172962 -t- 3151 = 176113 pond op 1 el. Het verlies aan arbeid tot verbinding van het scheprad met de krukstang van de stoommachine , is nu verder als volgt: Men vooronderstelle daartoe voorloopig , even als in de l e Afdeeling , dat eene stoomkracht aangewend worde, welke 25 dubbelde zuiger- slagen in de minuut kan bewerkstelligen , en. door middel van eene kruk eene as in beweging brengt , waaraan het spoorrad is verbonden , dat de beweging overbrengt aan den omtrek van het scheprad; dit rad verrigt dan ook 25 omwentelingen in de minuut , en de betrek- king van de beide raderen moet dus zijn als 6,75 tot 25 , zijnde de 6.75 straal van het rad aan de krukspil alzoo -^~ x 3.30 = 0.891 el. 25 Neem de verdeeling van den steekcirkel van dit spoorrad zoodanig , dat in hetzelve 56 tanden zich bevinden. De last aan den omtrek van het spoorrad , is de bovengemelde ar- beid van 176113 pond , gedeeld door den weg van den last in de mi- nuut, aangenomen op 140 ellen of 1258 pond. Ingevolge de formule, voorkomende in de Statica van EITELWEIJN , I. Deel , 261, is de kracht die vereischt wordt om de wrijving van de tanden van twee spoorraderen te overwinnen , ft (a + r) tang, ft x " > a zijnde P = 1258 de last. (j = de hoek aan het middelpunt tusschen twee opvolgende 360 ., , tanden = - = 6 25' 43' , ob ( 35 ) a = de straal van het sftheprad = 3.30,: .>. r r= de straal van het rad aan de spil = 0.891 , P = het wrijvings-coefficient = 0.155, hetgeen dus geeft 0.155 x (3.30 + 0.891) tang. 6 24 f 43 I'jieagiooY :iim>d elr, iiyj S^O'icnhB nab m>T gfiui >!OT*)C %. 0.155 3=?, , ,si .., biviq-jifoR ass 9-19033 %. (3.30 + 0.891) = %. 4.191 = 0.62232 /. tang* 6 24' !,..., , oll ,., u ,j^ = 9.05069 /. 1258 = 3.09968 qoodoe sb ncv gniiuqaiohm ! Mutiinila qf> n 1-96302 -jj!,, fogr. 3.30 oeutw l * 8b - b9 Jb-jow JJOT l!.I n7 ?>iodii) ->b 5 * ( 36 ) een driehoog gemaal in eene minuut moet aangewend worden voor elke kub. el water, ter hoogte van 1 el opgebragt wordende. 2. Ter berekening van den arbeid van een als boven voorgesteld e'e'nhoog gemaal , met een scheprad van 13.20 ellen middellijn , moet men op dezelfde wijze te werk gaan. De last , welke de beweging van het scheprad tegenwerkt , is hier a b h' x 1000 = 1.50 x 1.25 x 5.80 x 1000, of eigenlijk , omdat door de afmaling de indompeling van de schoep is 1.50 -f- 0.50 = 1.00, a b h' x 1000 = 1.00 x 1.25 x 5.80 x 1000 = 7250 pond , de weg van dezen last is JI (13.20 -r- 1.00) X 3.376 = 129.39 el. De vereischte arbeid , om het water op te ligten , wordt dan 7250 x 129.39 = 938077 pond , hoog 1 el , geldende ten aanzien van het minder gewigt, hetgeen de indompeling der schoepen veroorzaakt, dezelfde aanmerking als ten aanzien van de schepraderen hierboven is gezegd. Ter berekening van de schokken is het aantal schoepen = 50. De totale waterboog, welke de geheele omwenteling van een schep- rad bevat , is als boven , 3.1416 (13.20 -T- 1.00) x 1.00 x 1.25 -^ 4.6875 = 43.22, 43.22 de hoeveelheid water tusschen elke schoep is dus ' = 0.86 kub. el , ou of 860 ponden. De gemiddelde snelheid is 129.39 el in de minuut , of 2.1565 in de seconde. Het verlies aan arbeid wordt dus , als boven , uitgedrukt door het getal 860 X 0.05096 X (2.1565)* = 203.80 , hetgeen weder vermenig- vuldigd met het aantal schoepen , op welke in eene minuut de schok- ken plaats hebben, zoo verkrijgt men 203.80 X 3.376 X 50 = 34401 pond, zoodat de arbeid van het rad wordt 938077 + 34401 = 972478 pond. ( 37 ) Tot eene snelheid van 2.1565 in de seconde behoort eene vaJhoogte van 0.23 a 0.24 , zoodat de daardoor veroorzaakte meerdere opbrengst van het water als boven kan worden verwaarloosd. Ter berekening van de wrijving op de tappen van het scheprad , vindt men op dezelfde wijze als bij het eerste geval , eene drukking van 7250 pond. Stel het gewigt van het scheprad , met deszelfs toestel , op 20000.00 pond , zoo is de drukking op de tappen van het scheprad 27250 pond. Stel de middellijn der tappen 20 duim, dan doorloopt elk punt van den omtrek 3.1416 x 0.2 x 3.376 = 2,1212 el. De arbeid der wrijving is dan 0.155 X 2.1212 X 27250 = 8959 pond , waardoor de arbeid van het scheprad wordt 972478 + 8959 = 981437 pond op 1 el. Men vooronderstelle dat tot verbinding van het scheprad met de stoommachine , eene stoomkracht aangewend worde van 25 dubbelde zuigerslagen in de minuut , met een kruk- en spoorrad , welk spoorrad dan ook 25 omwentelingen in de minuut zal doeh."j.i!i Men vooronderstelle verder , dat aan de binnenzijde van het schep- rad , of aan de binnenzijde van de schoepen , een getand rad aange- bragt zij , hebbende eene straal van 4 el , welke 3.376 omwentelingen in eene minuut doet. De betrekking van de beide raderen zijnde alzoo als 3.376 tot 25. Zoo wordt de straal van het rad aan de krukspil 3.376 , oJaood b 1 uo _____ y 4.00 ~~^- 0.540. iuururn j_K};<, < ! i wml 'le> ( }g_idagqo mh Neem de verdeeling van den steekcirkel van dit spoorrad zoodanig , dat in dezelve 34 tanden zich bevinden. De last aan den omtrek van het spoorrad is dan de laatstgemelde ar- beid van 91437 ponden, gedeeld door den weg van den last. Dezewegis - x 140 -84.84 el, en de last alzoo 981437:84.84= 11568 pond. 6.60 ' , u mm osifiol In de formule van EITELWEIJN voor de wrijving van de spoorraderen op elkander , 261, is dan > - vJiu naJ yblrw ( 38 ) P = 11568 <%**, wto^ = 360 lflo 35 , 17 . . r ; .o4 a = 4 el; r = 0.54; ^ = 0.155 foy. 1.55 = 9.19033 log. (4 -t- 0.54) = log. 4.54 = 0.65706 I. tatiff. 10 35' 17' = 9.27168 % 11568 = 4.06326 3.18233 , log. 4 = 0.60206 log. last wrijving = 2.58027 De vereischte kracht der wrijving is dus 380.40 pond, en de weg 84.84 el zijnde , zoo is de arbeid 32273 pond , hoog 1 el , waardoor de totale arbeid wordt 981437 + 32273 = 1013710 pond. De wrijving van de spillen van de kruk-as in deszelfs tappen zal den navolgenden arbeid vereischen: ..jsulerjsius Stel de middellijn der tappen ==0.16, ;;,,, dan doorloopt elk punt van den omtrek 0.16x3,1416x25 = 12,5664. jStel het gewigt van de as met Let rad = 1000 pond , dan is de last op de spil 11568 + 1000 12568 pond; het verlies aan arbeid wordt dan j : , 12,5664 x 0.155 x 12568 s= 24480 pond, /Jo-iiad M waardoor de totale arbeid wordt 1013710 +. 24480 = 1038190 pond op 1 el hoogte, waarmede 145.91 kub. el, hoog 4.80 el, kan wor- den opgebragt, of 700 kub. el, 'hoog 1 el , in de minuut. ,.^,.,.,s ,,n , , .,, f 1038190;' <_.,__ umi.rj Waardoor men vmdt = 1483 pond in eene minuut, hoog 700 1 el, voor den arbeid,, welke bij een eenhoog gemaal moet aangewend worden voor elke kub. el water,; ter. hoogte van 1 el opgebragt wor- dende. ; =-;j.a.Mj Indien men de berekeningen van de drukkingen, welke de boven- gemelde wrijvingen en tegenstanden veroorzaken , met de juiste naauw- keurigheid wilde ten uitvoer brengen , zoo zoude het bepalen van de ( 39 ) resultanten dier drukkingen tot zeer wijdloopige rekeningen aanleiding geven , dat hier minder het doel is , terwijl men boitendien , uit hoofde van de menigvuldige vooronderstellingen die men maken moet, toch nimmer de uitkomsten geheel wiskundig kan verkrijgen , maar altoos eenigzins moet schatten ; de te nemen proeven moeten dan verder aan die schatting eene meerdere juistheid bijstellen. Ook kan men aan- nemen , dat aan de raderen, die de overbrenging der beweging daar- stellen , altoos eene zoodanige stalling gegeven worde , dat de opgege- vene drukkingen tegen dezelve met de waarheid overeenstemmen. tooh ; jrj$tiji7'(9Y is^oU -ij nsi'^hc'i'jCiilofe sbtiBnla ob mo ^bl'vxHnob . tjfiinqe-fou fftlssb Vivjfl . imybivi ljjlfloshod loob Tf-s no ftbiwflarf '.^il^i\'-i,:f 'b iflrt'JS vsiti'fi Mi>ii-,i ; < \ftn v il iiav uil^i'i 'jh ni bioiibni ti/ bioiil jiii ai.? , J'l j"ii 3.t ^ 6013 'mny eib f io6lHBw ? n&qtitw nj'<|o^i nab -IOTO i;mciiH5>50ox 1o , ffoi u'n.^J l:.)0iK>s *b-i a*ui ir:,s bi-jfttsiw o'jol ut.7 i>g f>b -loofa beiqiuiire -jbU'iHuti Joel i )ib -roob nsai olx.oorftTJT >l ^urfaai rj')hno sb lOlfii nnb f 'jh;d'^d tr:lliis oi !u'j. oar ^aiTJnrbwao ob nain ?.(A .njix f>J ifiTOg J'.xl ilti'jil b r ifj;ii \MUtinui\'i*. ; -,V\ ^iV>u4*.\*r ob ni obiwrnol-KK)/ r bfitqsdo?. hnollori tib qoiBiw assjiw tb lani Jjfyb^iev ,'^x'f m ^ifij-jh')^ t aASSA iH. nii'> uA'n ay. d Jtu , noi! DERDE AFDEELINGt. ?.oo)L, 'tiuitn < 11 use lab-; flurf Ji-. -tenb urn OVER DE HELLENDE EN HORIZONTALS SCHEPRADEREW. .if Jtlet denkbeeld, om do staande schepraderen te doen vervangen door hellende en zelfs door horizontale raderen , heeft deszelfs oorsprong , om voordeel te trekken van eene minder regtstreeksche botsiug der schoepen in het achterwater , alsmede dat eene meer regtstreeksche snelheid in de rigting van het afvloeijende water eerder de wachtdeur doet openen , en het nadeel wijzigt , hetgeen bij de staande scheprade- ren plaats heeft , van bij eene groole snelheid van het rad , het water dat de schoepen niet tijdig genoeg verlaten kan , weder terug te voe- ren , of zoogenaamd over den kop te werpen , waardoor dus eene groo- tere snelheid aan het rad zoude kunnen gegeven worden. Doch tegen deze voordeelen bestaat het nadeel, dat het werktuig veelmeer zamen- gesteld is, en dat na eenig gebruik de speelruimten spoedig grooter worden , waardoor het terugloopen van het water bevorderd wordt , hetgeen veroorzaakt , dat er reeds eene aanmerkelijke snelheid van het rad wordt vereischt eer hetzelve water opvoert. Toen omstreeks het jaar 1770 het hellende scheprad door de ge- broeders EGKHARDT werd voorgesteld , vermeende men door die inrig- ting grooter voordeel te zullen behalen , dan later de ondervinding ge- leerd heeft het geval te zijn. Als men de omschrijving van een hellend scheprad , voorkomende in de Wtskundige Beschouwing van H. AEHEAE , gedrukt in 1774 , vergelijkt met de wijze waarop die laatstgenoemde raderen zijn daargesteld , dan ontdekt men eene ver- . ( 41 ) keerde voorstelling van de zaak , hetgeen toenmaals aanleiding gegeven heeft tot de vooronderstelling van meerdere Toordeelen. Bij een hellend schcprad bewegen zich de schoepen in eene cirkel- vormige goot of opleider, welke zoo sluitend als mogelijk gemaakt is, en waardoor het water langs een hellend schroefvlak naar boven ge- bragt wordt , en aldaar even als bij het staande scheprad , bij genoeg- zame toevoer de wachtdeur opent en het water doet wegvloeijen. De verticale hoogte van dit hellend vlak is doorgaans dezelfde, als die van den opleider van het staande scheprad , zijnde bij laatstgemelde meestal zoodanig, dat dezelve slechts de ruimte van 2 a 3 schoepen bevat. Bij het hellende scheprad , hetgeen AENEAE beschrijft en berekent , wordt het hellende grondvlak doorgetrokken tot aan de hoogte van opbrengst van het water , vormende aldaar eenen rand , over welken het water overstort, en vallende dan nagenoeg loodregt uit de schoepen. Door deze inrigting van AENEAE werd 1. het voordeel verloren van partij te trekken van lagere opmalin- gen , doordien de vaste rand op de hoogste opmaling bepaald was; 2. moest het water veel hooger gevoerd worden dan nooclig was , daar hetzelve met eene zekere hoogte over dien rand loopen moest ; 3. dat geen partij getrokken werd van de middelpunt schuwende kracht , welke bij de bestaande inrigtingen rnedewerkt, om het opge- voerd wordende water spoediger tegen het buitenwater in te dringen en de wachtdeur te doen opengaan ; maar aldaar door de schoepen tot eene zekere hoogte boven den rand wordt medegevoerd , eer hetzelve daarvan geheel kan afvloeijen. Het is dus geen wonder, dat de door AENEAE beschrevene construc- tie niet gevolgd is ; maar genoemde Schrijver betoogt , uit die constructie , het bestaan van een aanmerkelijk voordeel van het hellende scheprad , dat niet alleen nu vervalt, maar ook buitendien aan eenige bedenking onderhevig is. Door aan het scheprad eene hellende of horizontale stalling te ge- ven , wordt de aanvoeging van de schoepen aan de as van beweging lager; hierdoor worden de tegenstanden der beweging in evenredigheid minder, naarmate de helling eene kleinere hoek met den horizont maakt , zoo zelfs , dat die tegenstand = wordt , als de hoek van helling van het rad met den horizont = aangenomen wordt , of dat dit rad horizontaal is, en waardoor bij deze laatste de middelpunt- schuwende kracht uitsluitend de beweegkracht wordt. Maar de middelpuntschuwende kracht is geen op zichzelve bestaand vermogen , dezelve is slechts de uitwerking van eeue krachtsaanwen- ding , die toeneemt in reden van die krachtsaanwending. Het moge dan waar zijn , dat een horizontaal rad geene , of een zeer geringe krachtaanwending noodig heeft, om bij hetzelve eene rondgaande be- weging daar te stellen; zoodra echter uit die rondgaande beweging eene middelpuntschuwende kracht wordt ontwikkeld , zoo dringt het water, dat in het midden van het horizon tale rad verzameld wordt, naar de buitenzijde , ontmoet aldaar de tegenstand van de drukkende kolom van het buitenwater , waartegen hetzelve moet indringen. Die tegenstand moet door het oorspronkelijke vermogen overwonnen worden, en is afhankelijk van de hoogte van drukking van het buiten- water , en het oppervlak van de schoepen van het horizontale rad , waarop de drukking plaats heeft. Bij de staande schepraderen werkt de middelpuntschuwende kracht op dezelfde wijze om het water van de schoepen te doen loopen , terwijl gedurende de beweging die schoepen het water gedeeltelijk opligten en dus den afloop bevorderlijk zijn, waardoor eene grootere massa bij elke omwenteling kan worden mede- gevoerd , dan wel bij de horizontale raderen plaats heeft ; bij welke laatste het water , op eene meer beperkte wijze , bij het midden van dit rad wordt ingestort, hetgeen alzoo de volledige toevloeijing verhin- dert , en de horizontale raderen ongeschikt doet zijn , wanneer het er op aankomt om eene groote massa water op te voeren. Bij het staande scheprad werkt de middelpuntschuwende kracht onmiddellijk en loodregt tegeu het bovenwater, waarin het benedenwater moet drin- gen ; bij het horizontale rad daarentegen werkt die kracht langs de geheele oppervlakte van het rad , en moet dus verder langs eenen 9 ( -43 ) opleider naar de zijde van het buitenwater worden gebragt , waardoor krachtsverspilling ontstaat , die even zooveel ten nadeele van deze laat- ste raderen , de horizontale radereu namclijk , werken moet. Bij het hellende scheprad steunt de afvloeijing van het water mede op de middelpuntschuwende kracht , en in zoo verre heeft hetzelve geen ander voordeel dan den boven aangehaalden beteren afloop in de rigting van het afvloeijende water ; terwijl volgens de constructie , voorkomende in het werk van AEHEAE , dit voordeel vervalt , en zelfs nadeelig wordt , omdat het water dan zooveel hooger opgevoerd moet worden , eer hetzelve , na over den bovenrand gekomen te zijn , eerst dan begint van de schoe- pen af te loopen. De hierboven vermelde vermindering van krachtsaanwending , door de lagere stelling van de aanvoeging van de schoepen aan de middel- as , waardoor de hef boom-arm van het tegendrukkende water korter wordt , in evenredigheid dat de helling op den horizont kleiner wordt , vervalt , als men bedenkt dat , om eene bepaalde hoogte te verkrijgen , men ook in dezelfde evenredigheid van eene kleinere helling op den horizont , de middellijn van het scheprad grooter moet maken , en dat alzoo eene zooveel grootere massa water tusschen de schoepen besloten moet worden , die de beweging verhinderen , als men gewonnen heeft door de lagere stelling van het middelpunt van beweging , zoodat het een tegen het ander opweegt. Want stel eens dat de helling van een rad , om het water tot eene bepaalde hoogte op te voeren , ware oneindig klein , zoo zoude ook het vermogen , om hetzelve te doen bewegen , oneindig klein zijn , maar daar , om de bepaalde hoogte te bereiken , het rad oneindig groot zoude moeten zijn , en alzoo eene oneindig groote massa water de omwente- ling zoude tegenwerken ; zoo blijft het resultaat , dat is de hoogte van opbrengst , vermenigvuldigd met de snelheid en het oppervlak van de schoepen , hetzelfde , welke ook de stelling van het rad zij ; dit wordt mede door AEHEAE erkend ; maar het andere voordeel , dat genoemde Schrijver bij de hellende schepraderen verrneende op te merken , en waarop deszelfs beschouwing en besluit gegrond is , zoude daarin be- 6 * C -M ) staan , dat het buitenwater niet tegen het rad , maar wel tegen den vasten opleider tot aan den bovenrand drukt, waardoor dan eene aan- merkelijke tegenstand zoude weggenomen worden , hetgeen geheel ver- valt omdat de opleider nimmer tot de hoogte van de grootste opbrengst is daargesteld , als zijnde , naar aanleiding van het bovenstaande , on- aannemelijk. De vergelijkende proeven , die van tijd tot tijd genomen zijn van hellende tegen-siaande schepradmolens , hebben dan ook geene aanmer- kelijke voordeelen van de eerste boven de laatste opgeleverd. De proeven, welke in de jaren 1775 en 1776 genomen zijn in de Bleiswijksche droogmakerij, van den aldaar bestaanden Binnemceegschen en den Bergmolen, met staande schepraderen , tegen twee hellende schepradmolens , leverde bij gelijkmatige sterke winden eenen arbeid op van den Binnenweegschen molen tot het hellende scheprad in den molen N. 2 als 1 : 1.066, en bij sterkere gelijkmatige winden als 1 : 1.113. Bij gelijkmatige sterke winden was de arbeid van den Bergmolen te- gen het hellende scheprad in den molen ]N. 8 als 1 : 1.180, en bij de sterkste gelijkmatige winden als 1 : 1.173. De proeven, welke in 1818 aan den Korten Oort bij Gouda be- werkstelligd zijn , leverde eene proportioned arbeid op van 4242 tot 6256* in het voordeel van de hellende schepraderen , doch lijdens die proeven had de omstandigheid plaats , dat door vele ongunstige win- den de beweegkracht onvermogend was om de werktuigen in beweging te brengen , hetgeen bij de staande schepraderen meer het geval was dan bij de hellende , omdat bij laatstgemelde in den opleider eene schuif was daargesteld, waardoor bij slappe winden de last van het rad verligl werd , hetgeen bij de staande schepraderen niet was aange- bragt , en waardoor deze laatste proeven , als niet onder gelijke om- standigheden genomen zijude , ook tot geene resultaten kunnen bren- gen. In den polder van Dreumel , in het benedengedeelte van Maas en Waal , hebben de aldaar in het jaar 1819 gestelde hellende scheprad- molens , aanvankelijk viij goedo uitkomsten opgeleverd , ook bij slappe "* winden , blijkens de getuigenissen , voorkomende in de Verzaineling van Stukken betreffende de staande en hellende Schepradmolens , hierboven reeds aangehaald, doch de latere ondervinding heeft geleerd, dat die schepraderen geheel onvermogcnd geworden zijn als de beweeg- kracht gering is. Daartoe kan medegewerkt hebben de boven aan- gehaalde vergrooting van de speelruimten , bij eenig gebruik dier werk- tuigen. En hoezeer dit een en ander aanleiding zoude kunnen geven, om reeds voor'shands de voorkeur aan den meer eenvoudige staande schep- radmolen te geven , zoo zal men echter , uit aanmerking dat de hel- lende Schepradmolens met dezelfde beweegkracht het water doorgaans iets hooger kunnen opbrengen , als bij de staande Schepradmolens , om- dat het water , als boven , meerder in de rigting van de snelheid kan uitvloeijen : ook voor deze de theoretische opbrengst en de vereischte arbeid trachten te ontwikkelen, daarbij echter opmerkende , dat de meerdere speelruimten , die de hellende schepraderen bij ecnig gebruik later verkrijgen , ook later de uitkomsten minder zullen doen zijn , als de berekening aanvankelijk zoude opleveren. Daartoe komt in aanmerking: 1. De hellinghoek van het rad tot den horizont = p. 2. Het verschil tusschen het beneden- en bovenwater, en de daar- uit afgeleide hoogte van opbrengst , met inbegrip vah de af- en op- maling = H , waarna de lengte van den diameter van het scheprad wordt bepaald. 3. De lengte van de schoepen = a. 4. De breedte of diepte van de schoepen = b. 5. De snelheid aan den omtrek van het rad, dat is het aantal omwentelingen in eene minuut = t. Wanneer men aanneemt dat het middelpunt van het scheprad gele- gen is op de helft tusschen het beneden- en bovenwater, zoo wordt de lengte van de straal van het scheprad , tot aan de schoepen of het H begin der mdompeling = : . 2 x sin. |? ( 46 ) En do straal van het scheprad tot het einde van de schoepen is H = ~Z : - ~ a + " 2 sin. f? Stel den ligchamelijken inhoud van de schoepen , zoo verre dezelve in het water zijn ingedompeld , bij elke omwenteling k. Het waterverlies door de speelruimten van den opleider = q. De afetand van het middelpunt van het rad tot het zwaartepunt van de schoepen = - - + a = $ ( - - - + J , waardoor de 2 sin. |? \sm. /3 /' snelheid van dit middelpunt van zwaarte wordt 2 n x i - + a x t n ~ + a x t, \stn. (J / \sm. (J / en de opbrengst in de minuut wordt ( / H \ 1 -= t 21 I - + ala6-7->fcf-S-O, ( \sin. p ) ) zijnde Q = q t. Bij welke uitdrukking de opbrengst dan mede geheel afhankelijk is van de afmetingen en stelling die aan het scheprad wordt gegeven , en alleen de waarde van Q door proeven moet bepaald worden, Ten einde de voormelde formule toe te passen , zullen de doelma- tigste afmetingen moeten worden onderzocht. 1. De hellingshoek |? wordt doorgaans aangenomen op ongeveer 30, welke hoek voor het opbrengen van water als de voordeeligste veelal wordt aangemerkt , en hoezeer de juiste maat van dien hoek nog door geene proeven is aangegeven , maar bij de hellende scheprad- molens zeer verschillende hellinghoeken aangetroffen worden van tus- schen de 25 en 35 graden , zal men zich thans tot een hellinghoek van 30 == (S blijven bepalen. 2. Het verschil tusschen het binnen- en buitenwater bepaalt de hoogte van opbrengst. > Bij de gewone hellende schepradmolens , die door de windkracht bewogen worden , is het maximum van hoogte van opbrengst doorgaans 2.50 el, doch bij de aanwending van de meer vermogende en meer standvastige stoomkracht , zal men het water tot ( 47 ) eene grootere hoogte kunnen opvoeren. De bepaalde opbrengst voor het Haarlemmer Meer is 4 a 5 ellen } of 4.50 el. unr oJ^as Men zal alzoo twee gevallen onderzoeken , alsv.Li a. bij een tweehoog gemaal met eene opbrengst van elk van 2.25 el; b. bij een eenhoog gemaal van 4.50 ellen. a. Men vooronderstelle dat bij een tweehoog gemaal het binnenwater 0.25 worde afgemalen , en het bovenwater 0.25 worde opgemalen , dan zoude het getal 2.23 met 0.25 + 0.25 = 0.50 moeten vermeerderd worden, en zijn 2.75. Daar echter de beide molens op elkander werken , kan men de afmaling tusschen dezelve verdeelen , en stellen voor elk op 0.13 , hetgeen dus eene hoogte van opbrengst zoude geven van 2.63 el. Men stelle verder dat tot behoorlijke afloop van water van het rad eene hoogere opvoering vereischt wordt van 0.15 el , hetgeen alzoo 10 duini minder is dan bij het staande scheprad , om de betere uitvloei- jing in rekening te brengen , waardoor de hoogte van opbrengst wordt 2.78 el = H , volgens welke de diameter van het rad en de noodige kracht ter beweging moet berekend worden , en zulks bij eene opvoe- ring van peil tot peil van 2.25 el; de straal van het scheprad is dan ^78 _ s> 78 el 2 x sin. 30 " b. Het gemaal van 4.50 el eenhoog aannemende, zoo zal de op- en afmaliug 0.25 voor elk moeten genomen worden, en nemende de toevoeging voor het afloopen van het water 0.15, zoo wordt de gere^. duceerde hoogte van opbrengst = 4.50 + 0.50 + 0.15 = 5.15 ej. En de straal van het scheprad tot het begin van de schoepen zal dan z"n 5.15 == 5 15 el ' IU1BB lwnuu - ) ' J 2 X cm. 30 " 3. In pvereenstemming met de zamenstellende deelen moet verder de lengte van de schoepen zoo groot mogelijk genomen worden^ Men stelle die lengte in beide gevallen van twee- en Eenhoog gemaal op 1.20 = a. Dan wordt de lengte van de straal van elk der beide schepraderen voor tweehoog gemaal tot het uiteinde der schoepen = 2.78 + 1.20 = 3.98 en de middellijn = 7.96 el; terwijl voor eenhoog gemaal de lengte van die straal van het scheprad wordt 5.15+1 .20 = 6.35 en de diameter = 12.70 el. 4. De breedte of de diepte van de lepels of schoepen b , neme men bij een tweehoog gemaal op 0.60 en bij een Eenhoog gemaal op 1 el. 5. De voordeeligste snelheid , welke aan den omtrek van het scheprad moet gegeven worden, om dc meeste uitwerking te verkrij- gen, is van dezelfde omstandigheden afhankelijk als bij het staande scheprad reeds is voorgedragen ; en ook hier zal dit maximum door proefnemingen moeten bepaald worden , welke proeven grootendeels ontbrekende ., ook nu weder voorloopig eene zekere voordeeligste snel- heid zal aangenomen worden , afgeleid uit de uitkomsten , die eenige waarnemingen opgeleverd hebben. Wanueer men daartoe wederom nagaat de proeven , welke in het jaar 1776 genomen zijn aan het hellende scheprad, geplaatst in den molen N. 8 van den Bleiswijkschen polder , vindt men , dat eene snelheid van 60 enden in de minuut doorgaans de meesle evenredige opbrengst heeft opgeleverd , hoezeer het , wegens de weinige overeen- stemming van die proeven , moeijehjk is , om dit met de vereischte naauwkeurigheid vast te stellen. Ingevolge de afmetingen die de bovengemelde molen heeft , zoo doorloopt elk punt van den omtrek van het scheprad (aldaar van 6.64 diameter) voor elk eind der molenwieken 2.25 ellen, hetgeen voor 60 enden bedraagt 135 ellen , zoodat men , even als bij het staande scheprad, eene snelheid van 140 ellen in de minuut voor den omtrek van het hellende zoude kunnen aannemen. Naar aanleiding van het bovenstaande wordt dus het aantal omwente- 140 lingen bij ecu gemaal van tweehoog t = - = 5.60. A ** X >. JO Terwijl het aantal omwentelingen in de minuut bij een gemaal van 140 eenhoog wordt t = ^ J x ^ = 3.514. ( 49 ) Het getal k wordt gevonden door het aanlal van de schoepen , welke het scheprad bevat , te vermenigvuldigen met dea ligchamelijken inhoud van elke schoep. Stellende de gemiddelde dikte van de schoepen of lepels op 0.06 , zoo is de inhoud van elk derzelven : torn ;>bnymojlm>'.! = 0,60 x 1.20 x 0.06 = 0.0432 kub. el*i -.,, en aannemende dat in het scheprad bij een tweehoog gemaal zich be- vinden 34 schoepen, zoo is k = 0.0432 X 34 = 1.4688 kub. el. : u vV In een scheprad van 12.70 el diameter, wanneer het gemaal slechts eenhoog is , bevinden zich 54 schoepen , waarvan de ligchamelijke in- houd is 0.072 , waardoor k aldaar wordt 0.072 x 54 = 3.888 kub. el. Men verkrijgt alzoo voor de opbrengst M in eene minuut, bij een tweehoog gemaal, M = 5.60 x (l.20 x 0.60 x 3.141 6 ( 2J 8 A + 1.20)-M.4688)-i-Q, \' \sm. 30"., i .luji'/ iit-Bi lo J^ .no/; M = 560 x (15.2908 -i- 1.4688) -s- Q, y*80od M = 5.60 x 13.822 = 77.40 -^- Q. :TO d n^-iom . De waarde Q is het verlies door het terugloopen van, het water ver- oorzaakt, en nemende datde speelruimte in de krimp bedraagt 0.02;:=rf. Zoo wordt het verlies aan opbrengst in de minuut berekend als volgt : De lengte van de speelruimte is 2 A 4- a = 1.20 + 1.20 = 2*401, de valhoogte gcdurende de werking van het rad is 2.78 el, ; j^ooii -wJ Men heeft dus Q d X (2 b + a) V 2.78 x 60, c . !<>/ waarbij = 0.616 x 4.429 = 2.728 , en dus Q = 0.02 x 2.40 x 2.728 x v 2.78 x 60, n . - IQ m i,.^ ! Q = 13.10 kub. el. De opbrengst M wordt dan 64.30 kub. el , hoog 2.25 el , overeen- komende met 144.68 kub. el, hoog 1 el. ~ ' Voor de opbrengst M bij een gemaal van e"enhoog , zoude men ge- vonden hebben M = 3.514 x |l.20 x 1.00 x 3.1416 (J^+ 1.20 ) -* 3.888} -i-Q, \ X2/i. o\) / M = 3.514 x 39.466 -J- Q, M = 138.68 -=- Q. ij j 7 ( 50 ) Q heeft eene waarde van 0.02 x 3.20 x 2.728 x y 5.15 x 60 , dus Q = 23.77 kub. el, waardoor de opbrengst M wordt 114.91 kub. el, hoog 4.50 el, over- eenkomende met 517 kub. el , hoog 1 el. Deze theoretische berekening vergelijkende met de proeven welke met een hellend scheprad , door eene stoommachine gedreven , genomen zrjn , en welke men medegedeeld vindt in den Algemeenen Konst- en Letterbode , N. 33 en 34 , van het jaar 1823 , door den Hoogleeraar G. MOLL, te Utrecht; zoo vindt men aldaar , dat een zoodanig schep- rad te Upwear bij Ely , in Lincolnshire in Engeland, gebezigd wordt , waarvan de middellijn was 8.23 el ; de schoepen lang 1 ,523 en breed 0.406. Het rad maakt 5.196 omwentelingen in de mmuut , het water opbrengende tot eene hoogte van 1.67 el, welk werktuig van 6000 acres, of 2853 Rijnl. morgen, in 1\ dag. 1 Rijnl. duim had afge- malen. 2853 morgen bevatten 246499200 Q voeten , en een duim hoogte van die oppervlakte bedraagt 20541600 kub. voet = 635625 kub. el, in 7J dag bedraagt alzoo per dag ...... 87672 dat is per uur ..... ?!<, Jajaafjdqp qon ..&.[(. 3553 of in de minuut . '.>!..' .~ . .- v *'- . aUuii. . . 60.88 ter hoogte van 1.67 el, of 101.67 kub. el, hoog 1 el. Volgens de bovenstaande berekening zoude men gevonden hebben a = 1.523, b = 0.406; H - - + 2 a = de diameter van het scheprad = 8,23 el , stn. p H' f 1; sin. jj ~~ ' 3?>oil -j-i &!; , 3'JWgJoii < miub acv f Ter berekening van den arbeid van een als boven voorgesteld ge- maal met een hellend scheprad eenhoog , van 12.70 el diamater, zoo volge men dezelfde rekening. De gereduceerde hoogte is 5.15 el. De last 1.20 x 1.00 x 5.15 x 1000 = 6180 pond. De weg van deze last 3.1416 X 3.514 x 11.50 = 126.96 el. waardoor dc vereischte arbeid om het water op te ligten ad-ia ;(! 6180 x 126.96 = 784612 pond, hoog 1 el. Zie aanmerkingen als boven , nopens het gewigt der ingedompelde schoepen. De snelheid ,. die het water moet gegeven worden , is 126.96 el in de minuut, of 2.116 el in de seconde. waarvoor , even als hierboven , de helft gerekend wordt , om de snelheid aan te geven , waarmede de schok tegen elken schoep plaats heeft, zijnde dus 1.058 el in de seconde. i Bet aantal schoepen is aangenomen op 54. De geheele waterboog bevatn-jv/rao i 3.1416 x 11.50 x 1.20 x 1.00 -7- 3.888 = 39.466. ( 56 ) OQ De hoeveelheid water in elke schoep is dus = 0.731 kub el 64 of 731 pond. Het verlies der schokken wordt dan voor elke schoep uitgedrukt door 731 X 0.05096 x (1.058) a = 41.70. Hetgeen , als boven , vermenigvuldigd met het aantal schoepen , op welke in eene minuut de schokken plaats hebben , of met 54 x 3.514 = 189.756. Zoo verkrijgt men het verlies aan arbeid door de schokken 7913 pond. Zoodat de arbeid aan het rad wordt 784612 4- 7913 = 792525 pond , hoog 1 el. Tot de snelheid van 2.116 el in de seconde, behoort eene valhoogto van 22 duim , hetgeen , als reeds in berekening gebragt zijnde , dus kan vervallen. De last welke moet opgebragt worden , en welke op de tappen rust , is 6180 pond ; het gewigt van het scheprad aannemende op 10000 pond, dan is het gezamenlijke gewigt 16180 pond , waarvan de helft , of 8090 , aan den omtrek van de spil werkt. Stel de middellijn van de tappen der spil 0.15 el , dan beschrijft elk punt van den omtrek in de minuut eenen weg 3:1416 X 0.15 x 3.514 = 1.66 el. De arbeid der wrijving op de spillen is dan 8090 X 0.155 x 1.66 = 2081 pond. Waardoor de arbeid aan het scheprad wordt 792525 + 2081 = 794606 pond, hoog 1 el. Tot verbinding van het hellende scheprad aan de kruk van de stoom- machine , is nu verder als volgt : Men stelle weder dat eene stoomkracht aangewend worde, doende 25 dubbelde zuigerslagen in de minuut , die door middel van eene kruk , een .kegelvormig raderwerk in beweging brengt , hetgeen de spil van het hellende scheprad doet rondgaan. Het rad van de krukspil doet 25, dat van het scheprad 3.514 omwentelingen in de minuut; de be- trekking vatt beide raderen is dan als 25 : 3.514. ( 57 ) Het rad aan bet scheprad moet dus een straal gegeven worden 25 , XJ--&L- -I-' 77-"-, van de straal van het rad aan de kruk-as. 0.514 Stel de straal aan de kruk-as = 0.40, zoo is die van het scheprad = 2.82. Aannemende dat de verdeeling op den steekcirkel van het rad om de kruk-as weder zoodanig is , dat dezelve 25 tanden bevat , dan wordt in de boven aangehaalde formule van EITEI/WEUN , voor de wrijving van kegelvormige raderen op elkander , 271 , P altoos = 0.155. s = = 14 24'. & litnoshon b OBV De last aan den omtrek van het rad is gelijk aan den totalen arbeid van 794606 ponden , gedeeld door den \veg van eenig punt aan den omtrek van dit rad. Deze weg is 3.514 x 3.1416 x 2.82 x 2 = 62.26 qfcnmeboul OB/ r j j i ,u 794606 istvast .''!) Waardoor de last P wordt = 12762 pond. ba.zb fj-a ^muboox Job , ;j-)is log. ^ = 9.19033 log. tang. 14 24' = 9.40952 -tuw ! log. 12762 = 4.10592 tnyv 2,70577 Zoodat de last der wrijving aan den omtrek van de raderen is 508 pond , waarvan de weg is 62.26 el ; de arbeid van de wrijving in de minuut op de kegelvormige tandraderen is dan 508 x 62.26 = 31628 pond, en de totale arbeid alzoo 794606 + 31628 = 826234 pond. Eindelijk het verlies aan arbeid door de wrijving van de tappen van de kruk-as : Stel de middellijn der tappen ..... =0.16. Stel het gewigt van het rad en van de as = 2500 pond , dan is de last op de spil 12762 -h 2500 = 15262 pond. Elk punt van den omtrek der tappen doorloopt eene ruimte van 0.16 x 3.1416 x 25 = 12.5664 el. 8 ( -58 ) "'Bet verlies aan arbeid wordt dan 12.5664 X 0.155 X 15262 29727 pond. Waardoor dus de totale arbeid wordt 826234 -t- 29727 = 855961 pond, hoog 1 el, in de minuut , waarmede 114.91 kub. el, hoog 4.50, of 517.09 kub. el, hoog 1 el, in de minuat kan worden opgebragt , en waaruit de arbeid , die in eene minuut vereischt wordt , om een kub. el , hoog 1 el , bij een gemaal met het hellend scheprad van 66nhoog op te brengen , gevonden wordt 855961 Ten aanzien van de horizontale raderen , kettingmolens , enz. , oordeelt men dat dezelve , bij de uitmaling van eenen grooten plas , niet in aanmerking behoeven te komen. Die werktuigen zijn eerder geschikt. voor opmalingen van minder uitgebreidheid , zoo als het droogmaken van fundeeringputten, of het drooghouden van kleine poldertjes. Der- zelver zamengestelde en beperkte inrigting zoude reeds vooruit doen zien, dat zoodanige werktuigen niet geschikt zijn tot belangrijke uit- malingen , behalve dat zulks door de ondervinding reeds bewezen is ; men kan dus alle deze werktuigen in het onderhavige geval met stil- zwijgen voorbijgaan. Geldende overigens , ten aanzien van de boven vermelde berekening , ook hier dezelfde aanmerking , welke aan het slot van de voorgaande Afdeeling is gebruikt. . x .booq M& nn? gflivji-iw oh loob biadae HBI; o! qqn;! " v l "' f i 9U99 iqoolioob noh,D ,,, a .b ; i^de.sr ^= s x oifr.s x or.o a T>baox , U'jb'iow Jgimh-gqo b 8 nub lyiood 'iyJt,Y/ !-jii -i rno) Jain ^ui'iifqinBi) nfa m;/ ^iii/Uinb :>b ei unb , notgif ol imod air. VIMRIJF. 1FDKEI^I\*. -ag yJ?.-m yb Jyra nyqqyl>L ogiboon yb -ioob o^!->7/ , ami ylmw) ynya lyd oib fidiiius nyo obsini fti giud "IvjuwJ cjsob ni :Ji!/:>;i <{ -tjO'Jsd (id f jiwwJ ' , laiaqqo fiiuil 3fet90'3b ni ncn^'ioboii Jyil [iii 'jbyn iiM|qy)^ yb loyius noxyb uv OVER DE POHPEH, .^j obitMJ .ij'iqooi yJ um'iJ Jiyio'w Joiyd aiud oJio: si nub ', - iy)*7/ J*xi nB7- frsasTjqqiJ J'Jii JoJ (lyyiis TJ^IUS yii> iAioff iyb 5)iyb^j iu>' p'vv\ ugibuoTnoa no-> Jiiene pomp is eene buis r in welke, door de op- en nedergaande be- weging van eenen in dezelve geplaatsten zuiger , het water in de hoogte gebragt wordt. i-jiimnw 1 1* Een of meer beweegbare kleppen met scharnieren , op dezen zuiger aangebragt , gaan beurtelings open of toe , naarmate de zuiger neder- waarts of opwaarts zich beweegt, en laten in het eerste geval het wa- ter door, dat bij het opligten van den zuiger wordt opgeheven. -licMen onderscheidt de pompen in zuigpompen en perspompen ; .bij de zuigpompen wordt het water door de drukking van de dampkrings- lucht opgevoerd , welke drukking in het werkdadige kan aangenomen worden gelijk te zijn aan eene kolom water, hoog 8 el. Zoodat de hoogste stand van den zuiger tot 8 el boven den benedenspiegel van het water kan genomen worden. Met eene zuigpomp kan echter het water hooger opgevoerd worden , dan de bovengemelde 8 el , door de buis bovenwaarts te verlengen en alzoo het water hooger op te ligten. Men zoude dit gedeelte van de pomp eene ligtpomp kunneu noemen. ,/lBeneden die 8 el is het overigens over het algemeen onverschillig tot welken hoogtestand de zuiger geplaatst wordt, en indien geene an- dere omstandigheden dit bezwaarlijk of onraadzaam maken , kan men den zuiger zelf geheel in het benedenwater doen werken , waardoor het eene enkele ligtpomp wordt. 8 * ( 60 ) Moet het water hooger clau 8 el opgebragt worden , zouder hetzelve als boven te ligten , dan is de drukking van den dampkring niet toerei- kende , en alsdan wordt de arbeid verrigt door het aanbrengen van eene tweede buis, welke door de noodige kleppen met de eerste ge- meenschap heeft ; in deze tweede buis is mede een zuiger , die het water hij het nedergaan in de eerste buis opperst , terwijl bij het op- gaan van dezen zuiger de kleppen nedervallen en dus de gemeenschap tusschen de beide buizen wordt afgesloten, waardoor het water in de eerste buis belet wordt terug te loopen. Werkt die zuiger alleen tot het opperssen van het water, dan is het een eenvoudige perspomp. Werkt die zuiger om een gedeelte der per- sing te doen , terwijl het overige door de drukking van den dampkring wordt bewerkstelligd , dan is het een vereenigde pers- en zuigpomp. De hoogte van opbrengst , waarmede het water door eene perspomp kan worden opgevoerd , is onbepaald en hangt van de aangewend wor- dende kracht af. Daar echter de vereischle opvoering van het water , zoowel bij het Haarlemmer Meer } als bij elke andere polder in ons vaderland , al- toos benedeu de acht ellen blijft , zoo kan men zich ten dezen bepa- len tot de enkele zuigpomp , als eenvoudiger , doordien er minder klep- pen en buizen vereischt worden , en beter , oindat de aan te wendene kracht doelmatiger lot het opligten van den last , dan wel tot het ne- derdrukken van denzelven kan aangewend worden. In het benedengedeelte van de pompbuis zijn beweegbare kleppen aangebragt, doorgaans het hart van de pomp genaamd. Deze klep- pen sluiten zich als de zuiger nederwaarls gaat, doch bij het opgaan van den zuiger zoude er een luchtledig ontstaan , en alsdan dringt de drukking van den dampkring op het oppervlak van het benedenwater , dit water door de kleppen van het hart van de pomp , en doet hetzelve den opgaanden zuiger volgen , waardoor dus de ruimte altoos met wa- ter aangevuld lilijll. De bovenkant van de pompbuis , waarover het water uitvloeit , is eene standvastige hoogte , tot welke het water steeds moet worden op- * 8 gevoerd ; is het buitenwater toevallig lager , zoo heeft men daarvan geen voordeel ; bij zeer verschillende standen van het buitenwater is het dus aan te raden , die bovenkant van de pompbuis zoo laag moge- lijk te nemen. Bij zoodauige polders , waar het buitenwater hoog boven het binnen- water kan staan , doch in andere gevallen gelijk en onder het peil van het binnenwater kan zijn, kan het dus van veel voordeel worclen om de pompbuis met deszelfs zuiger geheel onder het peil van het bin- nenwater te stellen en te doen werken; daardoor wordt de opbrengst nooit meerder als het verschil tusschen peil en peil. De scheprade- ren , welke veelal bij de polders aangewend worden , hebben ook het voordeel van het water niet hooger op te brengen dan noodig is , en daarom worden de schepraderen , in weerwil van den aanmerkelijken arbeid die bij derzelver aanwending verloren gaat , en in weerwil van het verlies , door de schokken veroorzaakt , steeds met vrucht gebruikt. En daar bij de pompen , zoo als nader blijken zal , slechts de kracht tot het ligten van het water , met eenige bijvoegingen vereischt wordt , zoo is de Schrijver op het denkbeeld gekomen om het opgenoemde voordeel , dat de schepraderen hebben , op de pompen toe te passen , door derzelver bovenkant gelijk te stellen met het laagste buitenwater, en alzoo bij de polders , waar het buitenwater beneden het zomerpeil kan dalen , gelijk met dit zomerpeil; waaruit, zoo als nader blijken zal , voordeelen geboren worden voor die opgenoemde polders , meestal langs de rivieren gelegen. Zijnde dit voordeel minder toepasselijk bij het Haarlemmer Meer of andere lage ingedijkle polders , waar het buitenwater eene meer standvastige hoogte boven het binnenwater be- houdt. Een nadeel , hetgeen door velen voorondersteld wordt bij de opma- ling door pompen te bestaan , is de afgebrokene beweging , bij het op- en nedergaan van den zuiger , welke telkens vernietigd wordt , door- dien bij elken slag aan die beweging eene andere rigting rnoet gegeven worden ; dit is in zoo verre waar , indien de beweegkracht bestendig is , zoo als bij eene aanhoudend rondgaande bewegiug van de as eener ( 62 ) kruk , of bij de kracht die geboren wordt door de rondgaande bewe- ging der wieken Tan eenen wiridmolen. Is echter die beweegkracht zelve toevallig uit derzelver aard in dezelfde reden mode afwisselende , dan bestaat er ten aanzien van die beweegkracht geen verlies , integendeel zoude er ecn verlies bestaan om eene zooveel mogelijk eenparige voort- durende beweging uit die afwisselende beweging te ontwikkelen. Het is bekend dat de stoomzuiger zoodanige op- en nedergaande be- weging daarstelt, Men kan dus aannemen dat, wanneer de bewe- ging in onmiddellijk verband met de op- en nedergaande beweging van de pompen gebragt wordt _, ten dezen niet alleen geen verlies , maar zelfs , in vergelijking met andere werktuigen , die eene eenparige rond- gaande beweging hebben , onder dezelfde omstandigheden een voordeel zal ontstaan. Voorts beschouwt. men nog als een nadeel van de pompen, dat de veranderingen der rigtingen van beweging schokken doen ontstaan. Ook.dit zoude het geval zijn als die beweging plotseling moesl ophou- den of aanvangen ; doch dit is het geval niet , de beweging begint te gelijk met den stoomzuiger langzaam, neemt toe tot het midden, ver- volgens langzaam weder af tot het einde van den zuigerslag. iov De overgangen gaan dus geleidelijk en onmerkbaar , en dit geeft geen verlies, zoo als in de werktuigkunde bekend is. Daarenboven heeft die overgang ook bij den stoomcilinder plaats , en is aldaar reeds in aanmerking genomen bij de opgave van de kracht of arbeid die eene stoommachiue oplevert. Er bestaan dus bij de pompen, toegepast op het stoomwerktuig, waarbij de beweging oniniddellijk van de balans- armen der stoommachine tot de pomp-armen wordt overgebragt , noch schokken , noch kracht verliest. Integendeel kan men aannemen , dat dezelve de voorkeiir rnoeten hebben boven de opmalingswerktuigen , die een aanhoudend rondgaande beweging hebben , welke uit eene af- wisselende op- en nedergaande beweging is afgeleid. Ter berekening van de opbrengst van eene pomp stelle men de middellijn van de pompbuis = m. . . . De lengte van elken zuigerslag = /. J-ooilfmis 9ii'.> $kl ( 63 ) De gemiddelde snelheid van den zuiger in de minuut ,'lun> Tib bnr>1?.irr g . dan is het aantal zuigerslagen in eene minuut = n == . , i; rrd ,:<;>/ :it ( einu of s = 2 n. I. . De hoogte van opbrengst = h stellende en de hoeveelheid water door eene pomp in de minuut opgebragt wordende = k , en zijndc k' het waterverlies , dat gedurende het opmalen in eene minuut plaats heeft , zoo heeft men , daar tot het nedergaan van den zuiger even zooveel tijd noodig is als tot het opgaan , de opbrengst in eene minuut 0.7854 a X s J^-d oJg( 2 De afwisselende working van eene pomp , welke gedurende de helft van den tijd water opbrengt , en de andere helft noodig heeft om den zuiger weder te doen dalen , zoude alzoo niet alleen geene regelmatige opbrengst van water opleveren , maar ook eene onregelmatige krachts- aanwending vereischen , hetgeen zeer ten nadeele van het werktuig zijn zoude. : oo Dit gebrek kan echter verholpen worden , door een stel van twee aaneengeschakelde pompen te nemen, aan dezelfde as door twee ba- lans-armen verbonden , welke in tegenovergestelde rigting geplaatst zijn, en bij welke alzoo de zuiger van de eene pomp opgaat , als de andere wordt nedergedrukt , en omgekeerd ; waardoor de opbrengst van elk stel van twee aaneengeschakelde pompen in de minuut wordt Olij , k = 0.7854 m a x s *' ,, 7 De waarde van m, s en k'. gegeven zijnde, is dus de opbrengst van eene pomp spoedig berekend, i , 1,1; J)e wijdte m yaii eene pompbuis zoude , ter verkrijging van eene groote opbrengst , zoo groot mogelijk moeten genomen worden. Daarbij zal , hoe grooter m aangenornen wordt , ook het evenredig verschil tusschen de doorsnede van de pompbuis en de opening van de klep- pen geringer kunnen zijn , hetgeen dus de tegenstand van het door- vloeijende water door de kleppen vermindert. Daarbij vermeerderl , bij eene grootere waarde van m , de doorsnede van de pompbuis in de ( 64 ) vierkante reden van de vermeerdering die dc omtrek ondergaat . zoo- dat de tegenstand der wrijving van den zuiger tegen de wanden van de pompbuis , in erenredigheid van de opbrengst , minder wordt , als de middellijn grooter wordt. Hoezeer dus eene zeer groote wijdte van de pompbuis als voordeelig te achten is , zoo heeft dit toch hare grenzen , uit hoofde van de be- weegbare deelen , waaruit de kleppen bestaan. Deze kleppen zijn gestadig in beweging door eene kracht , gelijk aan het gewigt van de kolom water y welke de doorsnede van de buis tot basis en de hoogte van opbrengst tot hoogte heeft ; zijn beiden zeer groot , dan zullen die kleppen , telkens met geweld toeslaande , weldra aan te veel repara- tion onderhevig zijn , en men vooronderstelle dat eene waarde van m r= 1 el , het maximum is dat ten dezen kan aangenomen worden , ten ware dat latere proeven eene grootere waarde voor m konde aan de hand geven , hetgeen dan altoos in het voordeel van de pompen zijn zoude. Hoe grooter de snelheid s is, des te grooter is ook de opbrengst, doch deze snelheid heeft ook hare grenzen. 1. Moet dezelve altoos minder zijn dan die van het water, het- geen door de drukking van den dampkring door de kleppen wordt op- gedrongen , daar anders dit water den zuiger niet zoude kunnen vol- gen , hetgeen eene zeer nadeclige uitwerking op het werktuig zoude veroorzaken. Volgens de berekening , voorkomende in de Beginselen der Werktuigkunde van DELPRAT , pay. 172 , is de snelheid die het water aan het einde der beweging in eene buis verkrijgt , als hetzelve door de drukking van de dampkring ter hoogle van 10 el wordt op- gevoerd = 2.06 el in de seconde , waardoor de middelbare snelheid op ongeveer 1 el kan aangenomen worden , als die , waarop het water die hoogte van 10 eilen zoude bereiken; bij mindere hoogten dan 10 el wordt echter die middelbare snelheid grooter. 2. Moet die snelheid zoodanig zijn , dat ten gevolge van de ver- naauwing die de openingen in de kleppen tot doorlating van het water aanbieden , het tijdig doorlaten van het water niet alleen mogelijk is , ( 65 ) maar ook dat daartoe geene te groote vermeerdering van kracht moet aangewend worden. Dit geldt zoowel bij het doorlaten van het water door de kleppen van het hart der pomp , als de zuiger opgaat , als bij het nedergaan van den zuiger door deszelfs kleppen , en bij deze laalste nog te meer , omdat er door vergrooting van de kleppen van het hart der pomp al- toos gelegenheid is om den tegenstand minder te doen zijn. Doch de opening van de kleppen van den zuiger moeten uit derzelver aard al- toos kleiner zijn dan de opening van de pompbuis , waariu dezelve bewogen worden ; men kan die verkleining zoo gering rnogelijk maken , door eene volkomene daarstelling van den zuiger, maar nooit geheel wegnemen , en daar bij het systema van aaneengeschakelde pompen , de nedergaande zuiger dezelfde snelheid hebben moet als de opgaande, zoo moet deze aangelegenheid niet uit het oog verloren worden. De gewone regel is om de snelheid nooit grooter dan van 1 el in de seconde te nemen; maar dan moeten de kleppen reeds de grootst mogelijke ruimte aanbieden. Bij de gewone pompen is die snelheid naauwelijks 0.40 el en minder. Stellende alzoo de snelheid , welke onregelmatig is , als toenemende naar het midden van den zuigerslag en afnemende naar het einde van denzelven , doch gemiddeld gelijk aan 1 el in de seconde , dan wordt * = 60 el. En de opbrengst in eene minuut van twee aaneengeschakelde pom- pen is dan t = 0.7854 x 1 x 60 -4- k' = 47.12 -f- k kub. el. Om k' te vinden , zal men moeten nagaan , welke verliezen bij de werking van eene pomp in aanmerking kunnen komen. De niet geheel volledige sluiting van de kleppen kan daarbij ver- waarloosd worden , omdat het water , hetgeen in eene minuut door eene overblijvende , toch altoos zeer kleine , opening loopt , zeer gering is en men vooronderstelt dat de kleppen met naauwkeurigheid wor- den daargesteld. Het verlies , ontstaande door het ontwikkelen van lucht uit het in 9 ( 66 ) de zuigpijp oprijzende water, hetgeen ruimte onder den zuiger inneemt, zoude belangrijk kunnen zijn , als aan die zuigpijp eene groote hoogte werd gegeven ; daar echter , zoo als men de inrigting vooronderstelt , de zuiger laag, en in sommige gevallen zelfs beneden het peil van het benedenwater gesteld is , zoo zal daardoor die ontwikkeling van lucht vervallen en dus verwaarloosd kunnen worden. Verder het verlies door den ligchamelijken inhoud van de stang, waaraan de zuiger bevestigd is, welke, bij het nedergaan, de pompbuis indringt, en dus de plaats van water inneemt. Men stelle dat zoodanige ijzeren stang een diameter hebbe van 10 duim , dan dringt gedurende eene rninuut eene lengte van 60 ellen dezer stang in het water, bedragende nagenoeg 0.47 kub. elt Bij het nedervallen van de kleppen zal het water , hetgeen zich on- der dezelve bevindt , terugvloeijen ; dit terugvloeijen is afhankelijk van den vorm van die kleppen. Vooronderstelt men , zoo als veelal plaats heeft , dat die kleppen beweegbaar zijn aan eene as , welkc ongeveer de middellijn van den zuiger uitmaakt, zoo heeft men twee kleppen, welke elk bij het ne- dervallen den inhoud van een bolvormig segment doen verloren gaan. Door het plotseling doen nedervallen van de kleppen zoude welligt niet al het water verloren gaan, dat zich onder de klep bevindt; doch men kan zoodanig plotseling nedervallen van de kleppen , volgens de aangenomene aftnetingen , zich niet als bestandbaar voorstellen , zoo- dat men vooronderstellen moet , dat door tegengewigten het nedervallen van de kleppen langzamer geschiedt , en dus het voile segment van dezelven zeker verloren gaat. Stellende de straal van de kleppen = 0.45 , en de hoek , volgens welke de kleppen nedervallen = 0.60 , zoo hebben beide segmenten te zamen eenen hoek van 120, en de inhoud wordt 120 x 4.1888 X 0.453 = nagenoeg 0.13 kub. el voor elken zuiger- 360 slag. Het aantal zuigerslagen in de minuut is afhankelijk van de lengte van elken zuigerslag. Hoe grooter die lengte genomen ( 67 ) wordt , des te minder zuigerslagen heeft men , en dus ook minder waterverlies. Deze lengte is echter afhankelijk van de inrigting van het werkluig , bij welke, zoo als nader blijken zal , men den zuigerslag / = 1.20 neemt , zoodat het aantal zuigerslagen in de minuut zoude zijn ~ - rrr^ voor e lke pomp , of voor twee aaneengeschakelde pom- 2 x 1.20 60 * 1 Het verlies door de kleppen wordt dan 0.13 x 50 = 6.50 kub. el. Dit verlies van meerder dan ^ van de opbrengst is aanmerkelijk ; buitendien hebben de bovengemelde kleppen het gebrek, dat de mod- der , zand of andere specie , welke met het water medegevoerd kan worden , zich achter die kleppen kan verzamelen en derzelver beweging hinderlijk kan zijn. De Schrijver is van oordeel , dat beide deze gebreken zouden kun- uen worden gewijzigd door aan de kleppen eenen vorm te geven als beschreven is in de Architecture Hydraulique van BELIDOR , III. Deel , 5 e Hoofdstuk , pay. 220, hetgeen met goed gevolg aan het werktuig van de Samaritaine op de Pont Newf te Parijs was toegepast. De klep is daar zamengesteld uit twee ronde platen , welke aan eene gemeenschappelijke as verbonden zijn; deze as draait in tappen in den krans van den zuiger bevestigd en is eenigzins buiten de mid- dellijn gesteld , zoodanig , dat de kleppen of platen ongelijk van grootte zijn , met een verschil in oppervlak van nagenoeg ^. Bij het wentelen van de as draait het grootste oppervlak boven den zuiger , terwijl het kleinste oppervlak beneden den zuigerkrans draait ; zijn de kleppen gesloten , dan rusten dezelve op de sponningen van den krans aan den boven- en benedenkant van den zuiger. Bij het op- en nedergaan van den zuiger drukt het water denzelven digt of open met eene kracht, evenredig aan het verschil tusschen de beide oppervlakken dezer kleppen. 9 * ( 68 ) Deze inrigting vereischt wel eene zeer naauwkeurige bewerking Tan de kleppen , doch dezelve heeft het voordeel : 1. Van minder plotselinge drukking , bij het nederslaan der klep- pen te veroorzaken , omdat het grondvlak van de kolom water , die dit toeslaan te weeg brengt , alsdan het verschil wordt van het opper- vlak der beide kleppen, hetgeen dus de aanmerkelijke kracht, waar- mede die kleppen werken , zeer vermindert en tot ^ reduceert , en dus eenen merkelijken invloed hebben moet op de instandhouding dier kleppen. 2. Vervalt het bezwaar dat zich het zand , de modder of andere specie achter de kleppen kan verzamelen. 3. Wordt het waterverlies minder; want terwijl de groote klep nedervalt en het daaronder zijnde water verloren gaat , ligt de kleine klep het water , dat boven dezelve is , op , en doet hetzelve in de pompbuis dringen. Stel bij voorbeeld de straal van de groote klep = 0,50 en de straal van de kleine klep = 0.45, en aannemende dat de kleppen, open zijnde , eenen hoek met de horizontale lijn maken van 60 , dan is het verlies van de groote klep geiijk aan den inhoud van het bolvormig segment x 4.1888 x 0.503 = 0.0873 , de inhoud van het bolvormig segment van de kleine klep ^ x 4.1880 x 0.453 = 0.0636, het overblijvende verlies voor iederen zuigerslag is dan 0.237 , hetgeen over 50 zuigerslagen bedraagt 1.185 kub. el in de minuut , in plaats van de 6.50 el, hierboven gevonden. Indien de pomp boven het benedenwater verheven is , moet de aan- sluiting van den zuiger tegen de binnenwanden van de pompbuis luchN digt en dus ook waterdigt zijn , zoodat daardoor geen waterverlies '* e ( 69 ) plaats heeft. Maar als de zuiger beneden het onderwater kan geplaatst worden , is er geene luchtdigte aansluiting noodig , waardoor een aan- merkelijk voordeel bestaat in de benoodigde krachtsaanwending ; men kan eene speelruimte aannemen van eene streep , of 0.001. Deze speelruimte geeft waterverlies , en dit heeft bij de beide aan- eengeschakelde pompen plaats. Stellende de gereduceerde hoogte van opbrengst = 5 el , dan is dit watervlies 2 X d x 3.1416 X m V 5 x 60 , en omdat d = 0.001 en m = 1 is, en = 2.728 , 0.002 x 3.1416 x 2.728 v/ 5 x 60 = 2.30 kub. el. Het gezamenlijk verlies bedraagt dan k' = 0.47 + 1.19 + 2.30 = 3.96 kub. el in de minuut. Doch dit verlies wordt bij eene luchtdigte aansluiting van den zui- ger tegen de wanden van de pompbuis slechts k' 0.47 + 1.19 = 1.66 kub. el in de minuut. De opbrengst in de minuut wordt dan in het eerste geval 47.12 -f- 3.96 = 43.16 kub. el in de minuut, en in het tweede geval 47.12 -J- 1.66 = 45.46 kub. el in de minuut. Zijnde die opbrengst onafhankelijk van de hoogte waartoe dezelve moet opgevoerd worden. Ter berekening van den arbeid welke bij elken zuigerslag zal moeten aangewend worden , om de bovengemelde hoeveelheid water op te bren- gen tot eene zekere hoogte H , zoo komt in aanmerking : 1. De last van het opqevoerd wordend water. ". IlliV UH'JSfl Het oppervlak van den zuiger voor eene middellijn = m is 0.7854 m a . De last op den zuiger drukkende, is dan 0.7854 m a x H' = 784.4 m* H' pond. -?r*i>'' . (1). Zijnde H' = H + h = de gereduceerde hoogte van opbrengst. 2. Het gewigt van den zuiger met deszelfs stangen , enz. Deze drukking komt bij het aanwenden van een stel op- en neder- gaande pompen aan de eene zijde in het voordeel en aan de andere zijde in het nadeel , zoodat dezelve tegen elkander opwegen en kunnen verwaarloosd wordeu. ( 70 ) 3. De wrijving van den zuiger tegen de wanden van de pomp- huts , by het optrekken van denzelven. Indien er eene luchtdigte afsluiting vereischt wordt , zoo moet de drukking van den zuiger tegen de wanden Tan de pompbuis altoos zoo groot zijn , dat dezelve tegenstand kan bieden tegen de drukking van de kolom water, welke door dezelve wordt opgeligt, De omtrek van den zuiger is r= H m. Stellende de hoogte van het bekleedsel van den zuiger = d , zoo wordt de zijdelingsche drukking tegen de wanden van de pompbuis uitgedrukt door ZlXmXdxH'X 1000 ponden. Nemende het coefficient van de wrijving = 0,2 , zoo is de te overwinnen kracht van de zijdelingsche drukking van den zuiger tegen de wanden van de pompbuis 200 X n x m x H' X d ponden. Men kan deze gevondene drukking overbrengen tot het gewigt van eene kolom water, hebbende het oppervlak van den zuiger tot grond- vlak. Stel de hoogte van die kolom = x , het gewigt van die kolom is dan 785.4 m* X x en 785.4 m a x = 200 n mrfH' = 200 X 3,1416 7ndH' = X 3141,6 mdW, 4 x 4 x rf x H' 4 d waaruit x = - - = ~ x H . m mod D m De dikte of breedte van den zuiger stellende gelijk aan het n. ge- M deelte van de middellijn van de pompbuis , d ~ , n .V . * * . . zoo wordt a = x H' = - H'. 5 m 5 x n Waaruit de bovengenoemde last herleidt wordt tot eene drukking van 785.4 w* x = 785.4 m* x -i- x H' " A l . . . . . . tta^ivoU 6^5%^ s-v. 5 n Indien er geene luchtdigte aansluiting noodig is, dan behoeft dezelve niet in rekening gebragt te worden, want bij exacte constructie zal die wrijving wel niet gelijk nul , echter zeer gering worden , en alzoo kunnen worden verwaarloosd. ( 71 ) 4. De vemaauwiny der instroominy door belemmermy der klep- pen van het hart der pomp , zamentrekking van den instroomenden straal. Om het water den zuiger te doen volgen , moet de snelheid van hetzelve in de pompbuis onder den zuiger gelijk, zijn aan de snelheid van den zuiger zelve , welke is = * in de minuut , of -l * v in de seconde. Door de bovengenoemde beletselen heeft er echter bij de invloeijing door de kleppen van hqt hart eene vernaauwing van den waterstraal plaats, men stelle het oppervlak van dien vernaauwden waterstraal = a. Ten einde nu de vereischte snelheid r in de pompbuis te verkrij- gen ", moet dus ook de waterstraal a eene zooveel grootere snelheid r' hebben, als het oppervlak van a kleiner is dan dat van de pompbuis. Stellende dit laatstgemelde oppervlak 0.7854 m* = 0. Het meerdere dal deze snelheid r' boven r bedraagt , kan aangeno- men worden , dat verkregen wordt door eene afzonderlijke drukhoogte , welke als last moet worden aangemerkt , waardoor de kracht , die tot het opheflen van den zniger noodig is , wordt vergroot. Als boven moet dan a X r' = X r zijn , H ' - Q.US T = X T. .De valhoogte V , overeenstemmende met eena snelheid r' , is = V 2 g V, (zijndeY= bet getal 9.81216), alzoo r 'n, 2 y_ r '& j j 'IJi," g^ == r * x ~s~~g ~ r * x 19.62432' Daar r' = x r is , zoo verkrijgt men voor de hoogte V , benoo- a digd om het water in de pompbuis bij de doorvloeijing door de klep- gnilhiwabjoioQT ob ai pen de snelheid . -^.f ^.,^YSPr>idM ( 72 ) Bij het opheffen van den zuiger bestaat er reeds eene drukking , die het water de pompbuis doet indringen , overeenkomende met de hoogte H' , welke eene snelheid heeft = r = V 2 g H' , of ' = - x = - OM "' Deze drukking van V aftrekkende , zoo is de drukshoogte , welke benoodigd is , om r' de voorgestelde meerdere snelheid te geven , 0.051 f ^-TY -r- 0.051 r* = 0.051 (-* Ax r a . \ a J \a a / En deze meerdere hoogte vermenigvuldigende met het oppervlak van den zuiger , zal men verkrijgen 0.051 x x r a (-' -f- lY \o a / Daar nu O = 0.7854 m a is O a = 0.6168516 m. Ul l > De laatste uitdrukking verandert dan 0.051 x 0.7854 a x r a (- 6168 ^ 16 ^ = 0.051 x 0.7854 m*r a x 0.6168516 m*x f- -f-- U a 0. 6168516 1 621171 = 0.051 x 0.7854 w a r a xO. 6168516 m*x - ____}. J In deze vergelijking zal de waarde van a moeten worden bepaald. Het hart van de pomp zooveel mogelijke ruimte gevende , tot doorla- ting van het water , kan men vooronderstellen , dat de kleppen zooda- nig aangenomen worden , dat dezelve 0.80 van de opening van de pompbuis bedragen. Verder de zamentrekking van de instroomende waterstraal (volgens VERDAM , III. Deel, 2 e Afd. , pag. 113), in de vooronderstelling dat de pompbuis onder als eene korte trechter bijloopt, stellende als 0.813 tot 1, zoo verkrijgt men de oppervlakte a = = 0,80 x 0.813 x = 0.6504 x , ( ( 73 ) hetgeen men aannemen kan op 0.6 X 0. a wordt dan = 0.6 X 0.7854 m* = 0.47124 m a a a = O.:221 m 4 , ntiv 1 _ 1 _ _ _ 4.50 moihuirl o a " " 0.2221 m 4 m 4 ' Zoodat de laatstgevondene uitdrukking zal worden 0.051 x 0.7854 m a r a x 0.6168516 m 4 (^- L62 * 17 \ _ \ m 4 m 4 / = 0.051 x 0.7854 * r a x 0.6168516 * x ?LS!? = m* = 0.7854 m a r a x 0.03146 x 2.87883 = = 0.7854 m a r a x 0.090568, waarvoor men stellen kan = 0.7854 m a r a X 0.09 kub. ellen = = 785.4 m a r a X 0.09 ponden. .. *i .'uUr^Mjf:. (3> 5. Z>e wrijving en tegenstand van het icater tegen de wanden j i, van de pompoms. De snelheid van het water in de pompbuis is in de seconde = r. Stel de lengte van de pompbuis met den daaraan gevoegden trechter = L. Zoo heeft men , naar aanleiding van hetgeen is voorgedragen in VER- DAM , HI. Deel, 2 e Afd. , 36, en stellende de hoogte van een kolom water , die de bovengemelde snelheid in de pompbuis zal mededeelen, = x , r = 26.79 V f^X x\'\ < m > .ibiU oh noob 57 = - x ;=J^ = - 0014 - x r *- m (26.79) a m Welke waarde x moet vermenigvuldigd worden met het oppervlak van den zuiger , om den gevraagden last te verkrijgen , welke dan wordt = 0.7854 w a X 0014 - x r a kub. ellen = m - 785.4 m a x 0.0014 - x r a ponden. ''. r V; ," (4). v.O m 10 ( 74 ) 6. De arbeid benoodigd tot het nederdrukken van den zuiger , benevens de belemmering bij de doorvloeijing van het water door de zuigklep , en zamentrekking van den invloeijenden waterstraal aldaar. De benoodigde last ter overwinning van de wrijving van den zuiger tegen de wanden van de pompbuis is even als sub. 3. hierboven ge- vonden is = 785.4 m a x - x H' , 5 n en vervalt wanneer er geeqe luchtdigte aansluiting noodig is. De benoodigde ; drukshoogte oui het water met de vereischte snelheid door de kleppen van den zuiger te dringen , wordt op de navolgende wijze gevonden : Stelle die snelheid = r' behoorende tot de zamengetrokken water- straal waarvan het oppervlak is b } zoo is r' = X r. h welke snelheid voortgebragt wordt door de drukking van eene kolom water \ b En dit met het oppervlak van den zuiger vermenigvuldigd , zoo verkrijgt men de gezochte drukhoogte (Or\ a O 3 _ ) = 0.051 ~ x -, b / b* I hetgeen door de waarde = 0.7854 m* te substitueeren wordt, = 0.7854 m* x 0.051 .-v J ''X' Ter bepaling van de waarde van 'b in deze vergelijking , zoo neme men aan , dat de zuiger zoodanig daargesteld is , dat dezelve de grootst mogelijkste ruimte aanbiedt als dezelve geopend is , en na aftrek van den krans en van de as der kleppen, enz., zal zijn = 0.70 x 0. Dan zal de zamentrekkende straal kunnen aangenomen worden (zie VERDAM , biz. 113, als boven) = 0.6^5 : 1. Het oppervlak b wordt dan 0.625 x 0.7 x O = 0.4375 x 0, Of ( 75 ) fa : =r (0.4375) a x 0* = 0.1914 x O a , O a 0* awilL _ ".= . - =5.224, a 0.1914 O a en alzoo 0.051 ^ r a = 5.224 V X 0.051' ** as 0.2664 r. iU.fciYi- Oi-.iif^* . . . DSC.: x e x i x kt = :;,? x \ De benoodigde drukkiagea of krackten tot het uederdrukken van den zuiger, wordt dus : In de eerste plaats als de zuiger luchtdigt tegen de wanden aanslnit = 785.4 m a - + 0.2664 r ponden. i- T U.^UU-f 7 > INJUUOIli . :. . . , l"Jl 15 M J doch wanneer die luchtdigte aansluiting niet noodig is, = 785.4 m a x 0.2664 r a ponden:" 13 .'^ 1 ; f Ua 7 ia ; Ul '(^)" E De vijf uitdrukkingen zamenvoegende , zoo is de gezamenjjijke arbeid voor elken zuiger van een stel op- en nedergaande pompen als de lengte van den zuigerslag / is. In het eerste geval, als de zuiger luchtdigt moet aanslnjten, .0014-+0.2664V^-H'l m / bn J welke door zamenvoeging van de termen wordt 00 - x -:(" = 785.4 w a Zx ffl' (l + ~) +r a Co. 3569 + 0.0014 -\i. (A), ( \ 5 n/ \ m/) en indien er geen luchtdigte aansluiting van den zuiger noodig fi< .fl8V = 785.4 w a I x JH' + r- a fo.3569 + 0.0014-^1. V fBX \ ,, ui m/j .. 4liv j Ter toepassing van dezen alzoo door de theorie gevonden arbeid , stelle men dat de hoogte van opmaling is 4 el = H , waartoe men neme H' = 5 el , ten einde daardoor mede in rekening te brengen de ver- laging van den beneden- en de verhooging van den boven-waterspiegel , elk ad 25 duim , gedurende de opmaling m = 1. / = 1.20. H' = 5. En ten einde een denkbeeld te hebben van de hoegrootheid van elk dier tegenstanden , heeft men elk afzonderlijk berekend , welke dan ge- zaniehlijk de waarde van de formule A en B zullen bedragen. 10 * ^.,!V~:;.'_ ;^r. ; Vannccr er cene luchtdigte aan- sluiting van den zuiger noodig is, volgens A. Vanncer geene luchtdigte aan- sluitiug noodig VolgftDS B. 1. //e* gewigt van het opgevoerd wordende water. I X 785.4 m* x H' 785.4 X 1 X 5 X 1.20 pond. 4712.40 pond. 4712.40 2. Het gewigt van den zuiger en stangcn, ens., aange- notnen als nihil , 3. De wrijving van den zuiger by het ophalen. Neem daartoe d = 0.1 , dan is - = = = 10 a 0.1 5 = 50, -1- = -^- = 0.08, dus 1 X 785.4 m* X X H' = 1.20 X 785.4 X 1 X 0.08 X 5. 5 n 4. Be belemmering bij de instrooming door het hart. 1 X 785.4 t r 3 X 0.09, zijnde r = 1 dus 1.20 X 785.4 X 1 X 1 X 0.09. .......'.'" -0 x w 376.99 84.82 t irjb ne/ 84.82 5. Be wrijving can het water tegen de wanden der pompbuis. L 785.4 " X 0.0014 X - X r* X /, m zijnde wederom r = 1, en stellende de lengte / = 7,' 785.4 X 1 X 0.0014 X ^ X 1.20 = 785.4 X 0.0098 X 1.20. 6. Voor het nederdrukken van den zuiger. (a.) De wrijving van den zuiger tegen de wanden als boven 785.4 X 1 X 0.08 X 5 X 1.20. . . 376.99 (&.) De belemmeringen van het water door de kleppen van den zuiger 785.4 t*X 0.26645 r 2 /=785.4x IX 0.2664 X 1x1.20. 251.11 9.24 628.10 9.24 901 13T Ifib fEHIl 251.11 Dus de gezameniyke arbeid voor elkeu zuigerslag. . . 5811.55 5057.57 Het aantal dubbelde zuigerslagen in de minuut 25 zijnde , zoo is de arbeid van een stel aaneengeschakelde pompen, die alzoo te zamen 50 enkelde zuigerslagen doen, in de minuut .C'C'fVlbyU ,;>l!uv Jl 1C) A 91 290577.50 nwjJ iiib 252878.50 * 01 ( 77 ) Men kan de op- en nedergaande beweging van een stel aaneengescha- kelde pompen daarstellen, door de been- en wedergaande beweging van eene wentel-as, aan welke de hefboom-armen van de pompen verbon- den zijn. De uiteinden van deze laatsten vormen een cirkelsecter , om welke platte scharnierkettingen zijn gewonden, die aan deze en aan de pompstangen vastgemaakt , de loodregte op- en nedergaande beweging moeten daarstellen. De lengte van de hefboom-armen moet zoodanig zijn , dat derzelver been- en wedergaande beweging de bepaalde lengte en snelheid aan den zuigerslag geven. De verbinding van de laatstgenoemde wentel as met bet stoomwerk- tuig , geschiede op dezelfde wijze door eenen hef boom-arm , met cirkel- stukken en scharnierkettingen, waardoor de op- en nedergaande bewe- ging van de balans-armen van de stoommachine onmiddellijk tot de pompstangen wordt medegedeeld, onder zoodanigc afmetingen als over- eenkomstig is met de reden die er bestaat tusschen de snelheden van den zuiger van bet stoomwerktuig en die der pompen. De overbrenging van de beweging , door middel van scharnierkettin- gen, komt bet eenvoudigst voor, omdat de krachten bij die inrig- tingen loodregt worden overgebragt , en dus de minste zijdelingsche drukkingen of verlies aan arbeid veroorzaken , vooral ten aanzien van de pomp-armen tot derzelver stangen, en wordt daarom alhier voor- gesteld. Dezelve wordt echter door sommigen afgekeurd. Men oordeelt , dat bij zoodanigen toestel botsingen zullen geboren worden , wanneer er eenige merkelijke drukkingen moeten overgebragt worden , door bet uitrekken en ontspannen van de kettingen gedurende de beweging. Men kan deze bedenking niet tegenspreken , door eene goede zamen- stelling van de kettingen , en door dezelve zooveel mogelijk gespannen te houden , kan men bet bezwaar wel wijzigen , doch niet geheel weg- nemen ; maar van eene andere zijde geschiedt de overgang van bewe- ging van den stoomzuiger niet plotseling, dezelve begint zeer Jangzaam, versnelt naar het midden , en neemt naar bet einde weder af. De ( 78 ) ontspanning en uitrekking van de ketting geschiedt alzoo te gelijk met de verandering van beweging van den stoomzuiger geleidelijk, waardoor de schokken ook vermeden worden. De scharnier-parallelogrammen , die men veelal bij de stoomcilinders bezigt om de loodregte werking van den stoomzuiger te bevorderen, zoude daartoe mede kunnen dienen, doch dezelve zijn meer zamengesteld en veroorzaken meerdere wrijving gedurende de beweging op de assen der scharnieren. Het in en uit het werk brengen van een of meer stellen van pompen , zoude dan ook niet zoo gemakkelijk kunnen be- werkstelligd worden , als plaats kan hebben bij de scharnierkettingen , die daartoe eenvoudig behoeven los- of vastgeschroefd te worden. Konde men aan een enkel stel aaneengeschakelde pompen de vereischte afmeting geven om het voile werk te doen , zoo zoude de verbinding eenvoudiger kunnen zijn , doch men oordeelt zulks , naar aanleiding van hetgeen in het begin dezer Afdeeling voorkomt , als onraadzaam. En buitendien is het noodig , ten einde aan de pompen het voordeel van de schepraderen te geven , namelijk van meerdere evenredigheid van de beweegkracht , met den te overwinnen last , als die last door afwisselende standen der waterspiegels zeer ongelijk kan zijn , in die gevallen (meer van algemeene toepassing op de rivierpolders , dan wel op het Haarlemmer Meer en anderen , die eene meer standvastige kracht van opmaling hebben) het aantal pompen te vermeerderen , ten einde het aanbrengen van 1 , 2 , 3 , of meer stellen te kunoen regelen naar de opbrengst die men toevallig heeft , waarom het in en uit het werk brengen van de pompen gemakkelijk moet gemaakt wor- den. ioc I De beweging zoude ook door raderwerk langs den omtrek der cir- kelstukken kunnen overgebragt worden; zulks zoude ten aanzien van de verbinding van den balans-arm van het stoomwerktuig met den ba- lans-arm van de pompen minder zwarigheid hebben , en , hoezeer wrij- ving op de tandraderen veroorzakende , misschien beter zijn dan de scharnierkettingen. Doch de verbinding van de balans-armen van cfe pompert itfiet de stangen, acht men met raderwerk ondoelmatiger , ( 79 ) om reden van de niet onaanzienlijke zijdelingsche drukking , die daar- door tegen de stangen geboren wordt , want de zuigerstangen zoudcn ook nog onmiddellijk aan eenen as met bogten, even als de zaagrameii in de zaagmolens , kunnen verbonden worden. Doch hoe men de- zelve aanneme, de onderhavige verbinding is een onderdeel van het vastgestelde systema; de ondervinding , gepaard met bijkomende om- standigheden , kan later de keuze ten dezen bepalen. Men stelle dan voorloopig , dat een stoomwerktuig aangewend worde, welke 25 dubbelde zuigerslagen in de minuut kan bewerkstelligen , zoo zal de op- en nedergaande beweging te gelijk met die der pom- pen kunnen plaats hebben. De onderlinge lengte van de balans- armen moet dan in reden zijn, van de snelheid van den stoomcilinder , tot de snelheid van de pompzuigers. Stel de snelheid van den stoomcilinder gemiddeld 80 el in de minuut , zoo is de reden als 80 : 60 = 4 : 3. Nemende alzoo de lengte van de hefboom-armen van de pompen = 2.25 , dan is de balans-arm van de stoommachine lang 3 el. Om nu , naar aanleiding van het bovenstaande , de tegenstanden van de wrijvingen te berekenen , heeft men , in de eerste plaats , den ar- beid benoodigd tot het ontwinden van de scharnierkettingen aan het einde der balans-armen van de pompen. Men zal de beide gevallen van al of niet luchtdigte aansluiting van den zuiger tegen de wanden der pompbuis afzonderlijk berekenen. .000?. ; .OOOr. trab HUB IHIH.J jffo nsv ^>ti ah n tu-.f'. cl.O " .'j S T= Od X - Oc-.i- noqacl oli MI iisuaiui -!> iii i hi, t.r.1.0 = Ju-jbifl I tgjhiiSY , sbnall'jkjo -30. bnovo^ m-nx.1 P!> yd iMKo g . . . .iBi-mm -jb ui bi'.<;i De last, die moet nedergedrukt worden, is in het eerste pond. pond. . 628.10 , geval , of nagenoeg 523. OKI In het tweede geval is die last - , nagenoeg. ... 209. Waartoe voor elk eene ketting aangenomen wordt. De last, die moet opgehaald worden, is in het eerste geval 4320 1.20 4806.46 In het tweede geval is die last ; , nagenoeg . . 4000.- Waartoe men voor elk stelle twee kettingen, zoodat de last voor elke ketting wordt 2160. 2000. De stramheid van de kettingen kan berekead worden volgens , 0.003 Q , pond. pond. VERDAM, I" Deel , pas. 173 , door de formule - zijnde Q = A het spannende gewigt, R = de straal van het cirkelstuk = 2.25. Men krijgt alzoo bij het nederdrukken eene kracht. . . 0.69 0.28 En bij het opha-len voor de beide kettingen zamcn. . . 5.76 5.42 Zijnde alzoo gezamenlijk 6.45 5.70 De weg van deze last 60 el zijnde, zoo is de benoodigde ar- beid tot overwinning van de stramheid der kettingen. . . 387.00 342.00 Men zoude dus deze geringe arbeid kunnen verwaarlozen , doch men heeft dezelve in rekening gebragt, om de geringe wrijving bij het gebruik met scharnierkettingen aan te toonen. Vroeger is de totale arbeid in de minuut gevonden. . . 290577.50 252878.50 Dezelve zal dan nu worden 290964.50 253220.50 Hierbij moet gevoegd worden het verlies aan arbeid door de wrijving van de tappen van de wentel-as. De drukking, hoezeer eenigzins onregelmatig , kan men echter aannemen gelijk aan den vollen last, opgeteld met het gewigt van den toestel van balans-armstangen, enz. Stel het gewigt van dien toestel ' . 3000. 3000. De boven gevonden last 4843. 4216.' Dus zamen 7343. 7216.- Aannemende dat de middellijn van de tappen genomen wordt op 0.15, dan is de weg van elk punt aan den omtrek van deze tappen -^^ X 60 = 2 el. 4.50 Waardoor de arbeid in de minuut op de tappen wordt, als men het coefficient = 0.155 stelt 2331. 2252.- Deze uitkomst bij de boven gevondene optellende, verkrijgt men den totalen arbeid in de minuut 93295. 255472. Isle i.r.M luchtdigte aan sluiting des zuigers. 2de Geval zon- der luchtdigte aansluiting des zuigers. ( 81 ) De arbeid , welke dus in eene minuut aan het einde van den balans- ann van de stoommachine moet aangewend worden om bij eene lucht- digte aansluiting van de zuigers eene hoeveelheid van 45.46 kub. el , ter hoogte van 4.50 el , of 204.57 kub. el , ter hoogte van een el op te brengen, is 293295 pond, hoog 1 el. De noodige arbeid voor elke kub. el, hoog 1 el in de minuut, is dus 293295 .... _ = 1434 pond 204.57 1 - ',j*Hlil U'Ji) ..] ' l<: En de arbeid , welke in eene minuut moet aangewend worden , om bij geene luchtdigte aansluiting 43.16 kub. el, hoog 4.50 el, of nage- noeg 194.22 kub. el, ter hoogte van 1 el op te voeren , is 255472 pond, hoog 1 el. U.rU I . el , he De noodige arbeid van elke kub. el , hoog 1 el in de minuut , is dan 255472 = 1315 pond. 194.22 " Men moet echter ten dezen opmerken, dat de vernaauwing van door- strooming van het water door de kleppen ruim genomen is , om misre- keningen te voorkomen , hetgeen eene aanzienlijke toevoeging van kracht veroorzaakt. Zeer waarschijnlijk zal zulks in de praktijk minder zijn; en daar de proeven ontbreken om de bovenstaande . theoretische bereke- ning van krachtaanwending en van opbrengst te kunnen toetsen, ^zoo kan men echter stellen , dat die opbrengsl weinig met de waarheid kan verschillen, als zijnde meestal afhankelijk van de snelheid en het op- pervlak van den zuiger. De arbeid in eene minuut bij de aangenomene snelheid , is afhankelijk , zoowel van de hoogte van de opbrengst , als van het oppervlak van den doorloopenden straal , ten opzigte van die van de pompbuis. Hoe grooter de middellijn van de pompen kan genomen worden, des te grooter kan, met terugzigt op de zarnengestelde deelen , ook de reden dier doorvloeijingen zijn. Zoodat, indien bij pompen van geringe afmetingen , de bijlast voor het op- en nederhalen van den zuiger met eene zekere snelheid zeer groot is, dezelve echler bij groo- tere afmetingen evenredig gering wordt. 11 -Jrioul : , l . qo 1; RECAPITOLAT1E , strekkende ter vergehjking van de in de voorgaande vier Afdeelingen berekende op- brengsten en arbeid van de verschillende aldaar opgegevene werktuigen. >!, Ill l' I V- mo ( nabiow bnow> -ogi Met een vijzel 1" Afd. Opbrengst tot e voile boogte an opmaling de minuut , kub. ellen. Arbeid, -welke men berekent laartoe noodig Le zijn , in pon- en. hoog 1 el. Reductie van le opbrengst ot 1 el hoogte n de minuut, in kub. ellen. Benoodigde rbeid , om i ub. el in de ninuut tot de olle hoogte op e lirengen , in ponden, hobg el. Reductie van ien beuoodig- ien arbeid, om sen kub. el in ie minuut op e voeren , ter loogte van 1 1, in ponden, toog 1 el. 64.50 55.43 408787 546120 322.50 88.69 6338 9852 1267 2052 Met een driehoog gemaal met staande schepraderen. . . . 2 e Afd. Met een staaod scheprad tot een- 145.91 64.30 1038190 522432 700.00 144.68 7115 8125 1483 1805 Met een tweehoog gemaal en hel- lende schepraderen 3" Afd. Met hellende schepraderen , daar- bii vooronderstellende e"e'nhoog ge- maal 3" Afd. 114.91 45.46 tin 43.16 855961 293295 255472 517.09 204.57 194.22 7449 6452 6919 1655 1434 1315 Met pompen en luchtdigte aan- Met pompen zonder luchtdigte aansluitmg der zuigers. . . 4" Aid. . '.Jeroib rii-.v oJ^rxqo jbnoqoohoob nab nBv|iilrreqqo Jati aivf ujjllobbrm ob loJou'i^ , n^Ioab >iti;s al> qo J^is^im* j'na , ui;;[ ! i;> '. -ms biodlon?, 9ioj(9s ano'j - ah . :>b au't iw^.'J) fcui/inib^uo n'J3. mo. Join iaob Jud -md ei i'>il X a oos_^J--" 'id u."..I iv>m : 3111' M !Y VKJFDE AFDEELIXG. J9d ; u-jjpiqi i wsab inilW . Jr^oosd Jbaow Jiusub. iiol UjUow , ^uijiinbiflnu) obbui ..ah i rl 'T lii' di ii-jb tii'r liiiuft yh ?.i Jii> n'> r "JWi>d Jliiid t>i!'j'inbl'iuo7 OVER DE TOEPASSING VAN DE STOOMKRACHT OP DE WEEKTUIGEN TOT HET .SID! /haw OPVOEHEPf VAN WATER. n-ib 0fif la D .1o miub D olh> qo gmniiBqamoota ob un el -, n-jza J'fooibd jmb < Inwibd: n-jbaJtjbd otfr, 'IIKY ibiJ'ljj cu ';'i>;ii'i'i7 'U*' 1 3. de wrijving van het voerwiel op deszelfs tappcn , en de wrijvin- gen die veroorzaakt worden door de werktuigelijke deelen om de be- weging aan het voerwiel over te brengen. Het is moeijelijk en omslagtig om die waarde juist te bepalen , veelal hangt dit af van de inrigting van het stoomwerktuig , doch men ver- meent dat eene vermeerdering aan arbeid van van die , welke aan de krukstang berekend is , daarvoor veilig kaa gesleld worden en beneden de ware zal bliiven. .iQ\.U 7 iuJ.4rwfnopJe I'JH no Jaecj'j Bij de overbrenging van beweging op de pomp-armen kan men op de voordeeligste wijze gebruik maken van hooge drukking , en bij uit- zetting , die eene vertraagde beweging van den stoomzuiger op deszelfs hoogste en laagste standpunten te weeg brengt , diezelfde vertraagde beweging wordt dan aan den zuiger van de pompen medegedeeld , waardoor het moment van de beweegkracht steeds gelijk aan die van de last blijft. Een voerwiel is minder noodig , en de overbrcnging van beweging geschiedt onmiddellijk , en loodregt aan het einde /van den balans-arm van de stoommachine. . !IOJ Het bovengemelde verlies aan arbeid met de kruk heeft dan niet plaats , en men vooronderstelt dat de in de vierde Afdeeling berekende arbeid aan het einde van dezeu balans-arm minstens met rf of yf zoude kunnen worden verminderd , om gelijk te staan , of vergeleken te kun- nen worden met den arbeid , die in de drie eerste Afdeelingen opgege - ven is aan het eind van den kruk-arm te bestaan , als zijnde die , waarmede de maat van het stoomwerktuig wordt vergeleken. Naar aanleiding van het bovenstaande kan het vermogen van het vereischt wordend stoomwerktuig bij elk der behandelde werktuigen op de navolgende wijze worden bepaald: 1. De vijzel. In de eerste Afdeeling heeft men bevonden , dat ter 12 ( 90 ) opbrenging van 64.50 kub. el water, hoog 5 el, in de minuut een arbeid noodig is van 408787 pond, hoog 1 el, aan het eind van de krukstang. Eene stoommachine, die deze uitwerking kan daarstellen, moet dus 408786 een vermogen hebben van .-^^ = 89.72 of 89f paardenkrachten. 89 72 overeenkomende met ' = 1.391 paardenkrachten voor elke kub. o4.oO el , hoog 5 el , of van 0.2782 voor elke kub. el , ter hoogte van 1 el op te voeren. Elke paardenkracht brengt alzoo 0.7189 kub. el , ter hoogte van 5 el , of 3.5945 kub. el, ter hoogte van 1 el, en het nultig effect O '"* fi / *"** van den vijzel toegepast op het stoomwerktuig -7-^^- = 0.7889. 4. Dub De paardenkracht als eenheid aannemende , terwijl de overige 0.2111 verloren gaan door de beletselen in het vijzelwerktuig aanwezig. 2. Het staande scheprad met driehoog gemaal. Ingevolge de tweede Afdeeling is de opbrengst van elk rad 55.43 kub. el water , ter hoogte van 1.60 in de minuut, en de daartoe benoodigde arbeid 182040 ponden, hoog 1 el. Het vermogen van de stoommachine moet dus zijn - - =39.95 4oob paardenkrachteii , 39 95 overeenstemmende met ' ,_ = 0.7207 p. k. voor elke kub. el, hoog 1 .60 el. 55.43 of met 0.4504 cc 1.00 cc of met 2.2520 cc cc cc 5.00 cc Elke paardenkracht brengt alzoo 0.444 kub. el, ter hoogte van 5 cc of 1.388 cc cc cc cc cc 1.60 cc of 2.220 cc cc cc cc 1 cc 2220 Het nuttig effect van de machine is dan . . - = 0.4873, 45ob en het verlies door de beletselen bij een driehoog gemaal met staande schepraderen is dus ,'M oi/T>^ i> . . . . 0.5127. ( 91 ) 3. Bij een staand scheprad met eenhoog gemaal is , volgens de tweede Afdeeling, de opbrengst 145.91 kub. el water, ter hoogte Tan 4.80 el in de minuut, en de daartoe benoodigde arbeid is 1038910 ponden , hoog 1 el. Het verraogen van de stoommachine moet dus zijn - =227.87 4DDD paardenkrachten , r * . rvjJfnfvi 227 87 overeenstemm. met -^- = 1.5618 p. k. voorelke kub. el, hoog 4.80 el, 145.91 of met :,. .... . . . . . 0.3254 a a cc oc a 1.00 ic of met 1.6270 cc a cc 5.00 cc Elke paardenkracht brengt alzoo 0.6146 kub. el , ter hoogte van 5 cc of . ., T t . -. .' ? . 0.6409 cc cc cc c< 4.80 cc of 3.0730 cc cc a cc 1.00 cc 3.073 Afl -, Het nuttig effect van de machine is dan . . . = U.b74o, 4.556 " A OSItTK en het verlies door de beletselen ....... . 0. 3255. ' V 1 ' Jin;; 1 : 4. Bij een hellend scheprad met tweehoog gemaal. Volgens de derde Afdeeling is de opbrengst 64.30 kub. el water, ter hoogte van 2.25 in de minuut , en de daartoe benoodigde arbeid is 261216 pon- ' den . hoog 1 el. aom *>i)iYo.-; fa ,) Het vermogen van het stoomwerktuig moet dan zijn ^ = 57.33 455b j 1 . paardenkrachten , liwi-jt 57.33 overeensternmende met' ' =0.8916p. k.voorelkekub.el,hoog2.25el, of met 0.3963 cc cc cc cc 1 c< of met .... . ... 1.9815 c< cc c< cc cc cc 5 Elke paardenkracht brengt alzoo 0.5047 kub. el, ter hoogte van 5 of 1.1216 cf cc cc cc 2.25 cc of - . ., ,. ....,,. . . 2.5235 cc cc cc cc 1.00 cc 2^1 Het nuttig effect van de machine is dus . . ' KK = 0.5539 , 4.ODO en het verlies door de beletselen .!''. . . . . . . 0.4461. ( 92 ) 5. By een hellend scheprad met eenhoog gemaal is , volgens de derde Afdeeling , de opbrengst 114.91 kub. el, hoog 4.50 el in de minuut, waartoe benoodigd is een arbeid van 855961 ponden, hoog 1 el. Het vermogen van het stoomwerktuig moet dan zijn = 187.88 4506 paardenkrachten , 1 R7 RR overeenstemmende met = 1.635 p. k. voor elke kub. el, hoog 4.50 el, of met ........ 0.363 cc a 1 of met 1.817 cc cc cc cc cc 5 Elke paardenkracht brengt alzoo 0.550 kub. el , ter hoogte van 5 cc of . .' ? / 2.751 cc cc cc 1 cc 2751 Het nuttig effect van de machine is dan . . 7^^ =r 0.6038 , 4556 en het verlies door de beletselen 0.3962, de paardenkracht steeds als eenheid aannemende. 6. By aaneengeschakelde pompen met luchtdigte aansluiting van den zuiger is, volgens de vierde Afdeeling, de opbrengst in de minuut 45.46 kub. el , hoog 4.50 el ; de daartoe benoodigde arbeid is 293295 , waarvan, strikt genomen, ingevolge het bovenstaande, ^ zoude moe- ten afgetrokken worden ; doch hetgeen men bij de navolgende be- rekening niet in aanmerking nemen zal , orndat men vooronderstelt dat voor de aanhoudende zekere werking een voerwiel toch steeds noodig zijn zal , waartoe eene meerdere krachtaanwending vereiscbt wordt. 293295 Het vermogen van het stoomwerktuig moet dan ziin ..." - = 64.37 4556 paardenkrachten , overeenstemmende met ' =r 1 .416 p. k. voor elke kub. el, hoog 4.50 el, 45.46 of met 1.573 cc cc cc cc cc cc 5 cc of met 0.3146 : cc cc cc cc cc 1 cc ( 93 ) Elke paardenkracht brengt alzoo 0.6358 kub. el, ter hoogte van 5 el, of 0.7062 cc cc cc cc 4.50 cc C > I-(l 1 OI O.I/ 3 CC CC CC CC CC 1 CC 3.179 Het nuttig effect van het pompwerktuig is dan ' = 0.6977, en het verlies der paardenkracht als eenheid aannemende -. ,, 0..3023. 7. Bij een aaneengeschakeld pompwerktuig zander luchtdigte aan- sluiting van den zuiger tegen de wanden van de pompbuis. Volgens de vierde Afdeeling is de opbrengst in de minuut 43.16 kub. el , hoog 4.50 el ; de daartoe benoodigde arbeid is 255472 pond , hoog 1 el , waarvan , ingevolge het bovenstaande , mede ^ afgetrokken zoude moeten worden , hetgeen men echter , om bovenstaande reden , achterwege laat. 255472 Het vermogen van het stoomwerktuig moet dan zijn r^^- = 56.074 4556 paardenkrachten , 56.074 overeenkomende met -y^-- = 1.2992 p. k. voorelke kub. el, hoog 4.50 el, 4o.lb of met . . .1 '. ^8.0; 1.4445 cc cc cc cc cc cc 5 cc of met 0.2889 cc cc cc cc cc cc li .JI.CPM Elke paardenkracht brengt alzoo 0.693 kub. el, hoog 5 el, of ... -T~ T*"": r*~, 3.465 cc cc 1 cc Het nuttig effect van dit pompwerktuig is dan ' = 0.7605, 4.OOD en het verlies = 0.2395, de paardenkracht als eenheid aannemende. RECAPITULATIE van de boven gevondene uitwerking van het Stoomgemaal, ter opmaling van water , met de verschil- lende berekende waterwerktuigen in de minuut. _ ti f.s AANDUIDING N fg Ig PI a If -S i -g | a 1*1 tils' gi* 5 ecw g 1 "* 1 J 3 1* > 35 o" t* 1 DKR if "U3 O ,3 II sg" l! || * i I *g-| ^ i a - I--. A - f ! 3 " I'SS WERKTUIGEN. ** &b 0> S i f"3 . ij's .1 III ri fit |a ^| 2-^ ^sl H's'i ' J t.S * . ^ jg 5 ^1 s fe. g 5 a * j< a a S S K S-S Hs- E2S LV 3 B"3 &j aba 'aardenkr. Paardenkr. Paardenkr. Paardenkr. Kub. el. Kub. el. Kub. el. Kub. el. Met den, vijzel 1.3910 u 0.2782 0.7189 u 3.5945 0.7889 0.2111 Staand scheprad, driehoog. 2.2520 0.7207 0.4504 0.4440 1.388 2.2200 0.4873 0.5127 Staand scheprad, eenhoog. 1.6270 0.3254 0.6146 3.0730 0.6745 0.3255 tlellend scheprad , tweehoog. 1.9815 0.9907 0.3963 0.5047 1.0094 2.5235 0.5539 0.4461 iellcnd scheprad, eenhoog. 1.817 u 0.3629 0.550 2751 0.6038 0.3962 Pompwerktuig met luchtdigte aansluiting van den zuiger. 1.673 .. It 0.3146 0.6358 > 3.179 0.6977 0.3023 [dem zonder luchtdigte aan- 1 1.4445 n M 0.2889 0.693 n 3.465 0.7605 0.2395 ?. elu . -WY J-.til J-firb'jd oos . , ZESDK AFDEELINGt. lu.'oa c i9)r>//D t"' 1 . nr> t l9f ' nBY ^'"- ; ipftii O,TJ:J < tino// ba 02.$ . """ liO'.non jpni'i; nv./f .,<;:> ALGEMEEHE OMSCHRIJVING YAW HETGEEH NOODIG IS , TOT DROOGMAKIHG VAN HET HAAELEMMER MEEK , MET TOEPASSING OP DE TERSCHILLENDE WERKTUIGEIf VAW OPMALmG. Tirl?,0 x IKKMJOOlrii sijis abnox c nyhuofi W r.'jtnb -"^({oq ID.') fno '!.o]# _ Jam Jiiwlpfu rrrro M'j'j^Jall nogub Od '1o ui>boftK!n ;*> j OBT LJ;J Het oppervlak van het Haarlemmer Meer wordt gesteld op 18100 bunders, of 181000000 D ellen, welke ter hoogte van gemiddeld 4 ellen met water zijn bezwaard. De hoeveelheid uit te malen water is dus 724000000 kub. ellen, waarbij moet gevoegd worden het kwel- en regenwater , dat gedurende de maling wordt aangevoerd. Het zomerpeil van den polder zal nagenoeg moeten overeenkomen met 5 el onder AP, zelden stijgt de boezem tot het AP, en daaruit is voortgevloeid de voorgestelde 4 a 5 ellen die op te malen is. Men neme alzoo eene hoogte van opmaling van 5 ellen , waaronder dan be- grepen kan worden het af- en opmalen van het water , gedurende de werking van de werktuigen. Ter bepaling vau het werktuigelijk vermogen , dat vereischt zal wor- den om dezen plas uit te malen , neme men aan , dat een arbeid moet aangewend worden , gelijkstaande met dien , welke naderhand tot de jaarlijksche drooghouding van den polder zal noodig zijn, zoo als zulks doorgaande aan de droogmakerijen wordt bewerkstelligd , hetgeen wel het meeste voordeel opleveren moet. r'jliHrt lao'"! -rn Men kan aannemen , dat gedurende den tijd van twee maanden in het voorjaar zoude kunnen gemalen worden, om uiterlijk met 1 April . ' >;3 ;!, '(OuV ROb r iIO van elk jaar tot het zomerpeil droog te zijn. ( 96 ) Ingevolge de waarnemingen , voorkomende in de Werken van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen , zoo bedraagt het ver- schil van het jaarlijks meerder vallende regenwater, boven hetgeen uitgewasemd wordt , eene hoogte van 0.17 el. Hetgeen dus kan aangenomen worden op eene hoogte van . 0.20 Bij zeer ongunstige regenjaren kan dit verschil wel lets meerder be- dragen , en rekenende hetgeen door de kwel nog wordt aangevoerd , zoo zoude men die jaarlijksche hoeveelheid nog met eene hoogte van 0.10 kunnen vermeerderen , zoodat de jaarlijks op te brengen massa water om den polder droog te houden, zoude zijn 181000000 x 0.3 = =r 54300000 kub. ellen , op te voeren ter hoogte van 5 ellen , in den tijd van twee maanden of 60 dagen, Hetgeen overeenstemt met 54300000 x 5 = 3142 kub. al in de minuut, hoog 1 el. X " X :! >! -li-jf/ f r Naar aanleiding nu van hetgeen in de voorgaande Afdeeling is bere- kend , ten aanzien van de hoeveelheid water , welke door een paarden- kracht ter hoogte van 1 el in de minuut kan opcjebraart worden , zoo o ro o heeft men de navolgende uitkomsten : 1. Met vijzels , welke het water in eens tot de voile hoogte van 3142 5 el opbrengen, - - = 874 paardenkrachten. <5.Dy4o 2. Met staande schepraderen bij een driehooq qemaal , P - = 1428 paardenkrachten gezamentlijk , 2.22 1428 en dus voor elk stel molens -5 = 476 paardenkrachten. ,^ IP 3. Met staande schepraderen van eenhoog gemaal , S142 _^ = 1022 paardenkrachten. 4. Met hellende schepraderen bij een tweehoog gemaal , 3142 ^ = 1245 paardenkrachten gezamentlijk, 6n dus voor elk stel molens - = 623 paardenkrachten. * iqiaiaos Jod loJ -iniij jfff> nu? C 97 ) 5. Met een hellend scheprad van eenhoog gemaal, 3142 TT = 1142 paardenkrachten. 2751 6. Met aaneengeschakelde pompen t loelke het water, bij eene lucht- digte aansluiting van den zuiger, tegen de wanden van de pomp- buis , in eens opbrengen , 3142 - - = 988 paardenkrachten. 3179 7. Met aaneengeschakelde pompen , welke het water , volgens het systema van den Schrijver^ zander luchtdigte aansluiting van den zuiger tegen de wanden van de pompbuis , in eens opbrengen , 3142 = 907 paardenkrachten. 3465 De uitkomsten , welke deze en de voorgaande Afdeelingen hebben opgeleverd , brengen tot de navolgende gevolgtrekkingen , bij de toe- passing van het stoomgemaal : 1. Dat de staande schepraderen den minst nnttigen arbeid opleve- ren, wanneer het oogmerk is, om tot eene standvastige hoogte het wa- ter op te brengen ; en dat dit nadeel nog aanmerkelijker wordt , als die opvoering trapsgewijze , met verschillend op elkauder werkend ge- maal moet plaats hebben. Daar echter de schepraderen het yoordeel hebben van partij te trekken van de wisselvallige hoogten van opbrengst van water , zoo kunnen dezelven alleen bij zoodanige omstandigheden aangeprezen en doelmatig aangewend worden. 2. Dat de hellende schepradmolens ten dezen in hetzelfde geval verkeeren , doch in eenigzins minderen graad , van weinig nuttigen ar- beid bij eene standvastige hoogte van opvoering van water, als de staande schepraderen. Bij geringe opmalingcn schijnt het verlies aan arbeid minder te zijn , en zouden dus de hellende schepraderen de voorkeur boven de staande verdienen, en tevens het voordeel hebbende van partij te trekkeu van de wisselvallige hoogten van opbrengst , ook alsdan doelmatig kunnen aangewend worden , hoezeer dezelve zamenge- stelder zijn , en later mindere opbrengst opleveren , door de speelruimten. 13 ( 98 ) 3. Dat de vijzels op zichzelven bet minste verlies aan arbeid op- leveren , en zelfs de voorkeur boven de gewone zuigpompen zouden verdienen , als het op eene standvastige hoogte van opmaling aankomt , doch dat de aanvoeging van de pompen aan het stoomwerktuig eenvou- diger kan plaats hebben , waardoor in het laatstgemelde geval het voordeel aan de zijde van de pompen zoude overslaan. Overigens is de constructie van den vijzel veel zamengestelder , en veel meer onderhe- vig aan uitslijting of vergrooting van de speelruimten dan bij de pom- pen, vooral als het op eene hooge opvoering van water aankomt. Bij wisselvallige hoogten van opbrengst zijn de vijzels minder doelmatig. 4. Dat de gewone zuigpompen alzoo het voordeeligste toeschijnen bij een stoomwerktuig , en als het water tot eene standvastige hoogte moet opgevoerd worden. Zij hebben echter het nadeel, dat de klep- pen aan vele reparation onderhevig zijn , en ten dezen behoort alle mogelijke zorg aangewend te worden , om aan die kleppen eene vol- doende zamenstelling te geven , en steeds behooren de middelen aan- wezig te zijn , om die kleppeu gemakkelijk te kunnen nazien en her- stellen. 5. Dat het systema van den Schrijver, om de pompen zeer laag te plaatsen en beneden het binnenwater te doen blijven , en zonder luchtdigte aansluiting van den zuiger tegen de zijwanden van de pomp- buis te doen zijn , voordeelen oplevert , en de nuttige arbeid daarbij weinig minder is dan bij den vijzel. De aanwending van die pompen bij het Haarlemmer Meer of andere polders , waar het buitenwater veel van het binnenwater verschilt, heeft echter eeh bezwaar, door de grootere lengte die men aan de zuigerstangen moet geven. Maar vooral zoude die inrigting voordeel aanbrengen bij zoodanige polders , waar de hoogte van opbrengst afwisselende is; daar bij dezelven, even als bij de schepraderen , partij kan getrokken worden van die wissel- vallige walerslanden , en dus dit voordeel kan vereenigd worden met den meerderen nuttigen arbeid welke zoodanig werktuig zoude opleveren. -o^fiamns ovlosnb loosooil . bnoT/a^wcr. mnnuil giJomf-job ; De voorgenomene taak zoude hiermede voleindigd kunnen beschouwd 1 ( 99 ) worden , en men zoude uit het verhandelde reeds tot een besluit kun- nen gebragt worden , ten aanzien van de keuze van het meest voordee- lig voorkomende werktuig ter droogmaking van het Haarlemmer Meer, ware het niet dat de grondslag der berekeningen op eene standvastige opbrengst van 5 ellen gesteld was , welke meer van toepassing is op de latere drooghouding. Bij de droogmaking is de opbrengst bij den aanvang , en neemt tot 4 a 5 ellen toe ; dit geeft aanleiding tot an- dere overwegingen , waaruit dan zal kunnen worden afgeleid , den tijd die de droogmaking zal vereischen , de kosten die daartoe aangewend moeten worden , zoowel als de kosten tot de latere drooghouding , bij elk der opgegevene wijzen van uitmalingen , ten einde alzoo , ook uit een finantieel obgpunt , de vaststelling van die keuze te kunnen rege- len. De vier volgende Afdeelingen zullen alzoo deze aangelegenheid voor elke soort van werktuigen behandehin. nc7 inoBTgioob gi Jnoshofl nob. qo elosjiT ?> lir^ ob imv jfyorf s(l iaoni.'W ii'iJi'j nr.Y oJ^oorf 1o b^oqa ad .hm^ (15 no ii ob nrfogi'i!J ^b ;-[: (!;> 'to nobfnb oi'ib .'jbrromon .If) 06 f k Ofi.l HSIT ww^ hiniii iS' : 6 iifi-v bhrflofre tiQ .al-mnv/x nomich OS OBV Iiqir.>sji7 ' IIBV gm^ioow ii' -!i''>ri i/lf'> -IOOY u no 'sntf>)('i'i77 -I'KJS Tjlibo njis ? i f > v-j-go-g u /[ {iJbeJ n 1 1 ! <[ 'i'-ijiios i ohi-jleo^ ^|!i! r fmnfh'jV osoh n't 60 X - , .od ob *j$b . nabi-h'i vo nhnnb fesjir Jrtab nur ft iiolocnaoJ oG disfr :7l:x^b nun rt'j-> 'mob ajeinnl 'ossb nij> SJOITI Jlail vciJpriiii yib '.'OOl* -- ; n'jluiarno n-uno// t gi -iftiidgo'jw.td ji? *b {id ;j/31ew ' j'listftumlsruj*, -tb -;oob e;ti!rv !B oos -,Ti'jijn.B7/ r , jl|ileR6q96J - i-jl>inm sb iboti rob-pow 'I'xmj io-_s m.^niliiuJn "h ,f. n "ijuos'biiBlf 3 . fl'iabB uan'j ijnoJhj ii-iioinno! n -ni J-jin eub ^iuljlT* ,'/ i! ilxu! fnK 13* ! . ' . ;.)O7 Igaoin ted njiv , . ^1* '*-A_riil -.n-^. XKVK.l'DK Ai'I>KEI,l\f. t]S|ii!!v: ; 'i'tii + nob fief te$ri mfqo oh TOEPASSITfG VAN DEN VIJZEL OP STOOMGEMAAL TER DROOGMAKIMi VAIf !>rif i; ;> . , BET HAARLEMMER MEER. OOUlfiAD 9ID (JO -;>m /loo , ooslf. ~" " .?!. \ JLIe afmetingen , die in het algemeen aan eenen vijzel gegeven wor- den, is van 1.50 el tot 2.00 el middellijn. De hoek van de spil eens vijzels op den horizont is doorgaans van tusschen de 25 en 35 graden. De speed of hoogte van elken schroef- gang van 1.50 a 1.90 el, nemende drie draden of schroefgangen ; de vijzelspil van 30 duimen zwaarte. De snelheid van 2 a 2 maal rondgaande voor elke been- en weergang van den stoomzuiger. Deze afmetingen zijn echter zeer willekeurig en hangen geheel af van de plaatselijke gegevens. De in deze Verhandeling gestelde en berekende afmetingen zouden over het algemeeu kunnen worden aangenomen , als in het onderhavige geval van toepassing te zijn. - m, De tonmolen is van den vijzel daarin onderscheiden , dat de borden van deze laatste door eene aan dezelve verbondene kuip , die dus mede beweegbaar is , worden omsloten ; door die inrigting heeft men geen verlies door de speelruimten , welke bij den vijzel bestaan ; doch de tonmolen is minder toepasselijk , wanneer , zoo als in het onderhavige geval, de afmetingen zeer groot worden door de meerdere zwaarte die de beweegbare kuip veroorzaakt , en de wisselvallige waterstanden , waar- door den tonmolen telkens eenen anderen stand zoude moeten gegeven worden. Men heeft dit werktuig dus niet in aanmerking genomen , * 81 hoezeer de bcrekeningen van opbrengst op dezelfde; . 365 genoegv waarvan de afmaling geschiedt in 7000000 270.9 x 60 x 24 x 10 '"''* ~~ Het werktuig 2 uur per dag stilstaande , zoo bedraagt fill in 49 dagen, 98 uren , of ;.: -./ .....'... 4 ,, , Zamen 53 dagen. Ter afmaling van de tweede schijf van 1 el hoog , kunnen de drie vijzels blijven werken, aanvankelijk met eene snelheid van 70 omwen- telingen in de minuut, doch bij het einde met eene snelheid van 50 omwentelingen. De gemiddelde snelheid is dus 60 omwentelingen in de minuut , en de gemiddelde opbrengst voor de drie vijzels in de 60 minuut 3 x - A x 64.50 = 232.20 kub. el. oO De hoeveelheid af te malen water is nu weder 181000000 kub. el , en rekenende de dagen van 22 uur, als boven voor het stilstaan van het werktuig , zoo wordt de noodige tijd van afmaling 181000000 232.2 x 60 x 24 x 10 ' ** **>*** ^ ~ S * dagm ' De vermeerdering van het regen- en kwelwater is in 54 dagen 8000000 kub. el , waarvan de afmaling geschiedt in 3 Het werktuig staat 2 uur per dag stil , bedragende in 57 dagen 114 uur, of . . .'*". y ?' J '. ; i' u 5 Hi! UIMU xr>b nr.v u> i ilib ob OB/ Jes;', Zamen ..j-,i Ter afmaling van de derde schijf , hoog 1 el , zal een der vijzels moeten worden weggenomen, en men met twee vijzels kunnen malen, aanvan- ( 103 ) kelijk met eene snelheid van 70 omwentelingen , doch bij het einde van 50 omwentelingen in de minuut ; dus gemiddeld met eene snel- heid van 60 omwentelingen in de minuut. De gemiddelde opbrengst voor beide deze vijzels is dan in de minuut 60 cr KA IK/ on i ,.1'Uf.TiHlJ ^ x :7- rt x 64.50 = 154.80 kub. el. 50 181000000 ii-omiod De tyd van opmalmg worth dan 154t8 x 60 x24x 10 = 81 dagen. De vermeerdering van het regen- en kwelwater is in 81 dagen 12000000 kub. el, waarvan de afmaling geschiedt in 5 '*''' Het werktuig staat 2 uur per dag stil , bedragende in de 86 dagen 172 uur, of ,-r . / ; :. ,_ a^iiybiyiuyoola tyVttjltaqgftfi a . n'mnmk'dvjT : ^ ^slotM nol , biov Zamen . 3 .. . .. f 93 dagen. Tot afmaling van de laatste hoogte zullen de beide vijzels kunnen blijven werken , doch later een derzelve moeten worden weggenomen ; de gemiddelde opbrengst van beiden ter hoogte van 3.50 el opmalen- de , kan dan gesteld worden op ' x 5 = 92 kub. ely bJ o.5U 181000000 De tijd van afmaling is dan weder ______ = 137 dagen. De vermeerdering van het regen- en kwelwater geduren- de 137 dagen is 20000000 kub. el , waarvan de afmaling ,- i. \\-str .oil) no .oiJmosiica r inw.n iiaV.idjib noifo geschiedt in .....'. 15 Het werktuig staat gedurende 152 dagen 2 uur stil , is 9A/. C ,0 304 uur, of 13 Zamen ; ,, , mi . | M >; 165 dagen. De geheele afmaling zal dan kunnen plaats hebben in 53 + 62 + 93 + 165 = 373 dagen, of nagenoeg 12$ maand. En rekenende nog de twee maanden, welke in de vorige Afdeeling gesteld zijn , om het laatste water tot het zomerpeil af te malen , zoo is tot de geheele droogmaking noodig 14 maand, b r , ^Alw ( 104 ) . . . f 115000.00 Er zijn benoodigd 10 zoodanige werktuigen, dus De benoodigde brandstoffen voor elke paardenkracht per uur wordt zeer verschillend opgegeven. Gewoonlijk wordt daartoe gesteld 5 a 6 Nederl. ponden. [n Engeland hebben echter de genomene proeven bij de Cornwallische stoomniachines , cene veel minderc con- sumtie opgeleverd , ten gevolge van de verbeteringen, welke die stoomwerktuigen in de laatste jaren hebben ondergaan ; hoofdzakelijk door den stoom , volgens het systema van WOOLF , met twee verschillende stoomcilinders bij uitzet- ting te doen werken , en door het bewaren van de warmte in den ketel en de cilinders , door het bekleeden van dezelve, met niet warmte geleidende stoffen , waardoor de consum- tie verminderd zoude zijn tot 2 ponden steenkolen per paardenkracht in het uur. ^^ ^ (m ,, Voorzigtigheidshalve oordeelt men eene gemiddelde tus- schen de bovengemelde gewone consumtie , en die , welke latere proeven zouden aan de hand gegeven hebben , te i ^ *j kunnen aanuemen. Men stelle dan de consumtie der steenkolen per paar- denkracht in het uur op 3.50 Nederl. ponden. Voor elk stoomwerktuig zijn dus , gedurende den tije van opmaling van 14$ maand , noodig 3.50 x 90 x 14.5 x 30 x 24 = 3288600 Nederl. ponden En dus voor de tien stoomwerkf uigen te zamen 32886000 , welke ad f!4 de '1000 pond Transporter ^ hbri De kost&n , welke de droogmaking met vijzels alzoo bedragen zal . kan men berekenen als volgt: ' Een stoommachine van de dubbelde working van 90 paardenkrachten zal kosten f 45000.00 Voor gebouwen, werktuigen en vijzels stellende 70000.00 is te zamen . /1150000.00 3B? Oh 3 460404.00 fl 61 0404.00 ( 105 ) Het benoodigde personeel tot de bediening van de werk- tuigen zal zijn voor elk een machinist ad . . f 1200.00 jroo/ 4 stokers ad / > 450-mod iu 1800,00 oo-.esrs . 2 sjouwers ad f 360 . Zamen . 720.00 . . f 3720.00 per jaar , dat is voor 10 stoomwerktuigen per jaar /37200.00 Bedragende zulks in 14J m^and , , Het onderhoud der machines, rekenende voor elk /2000 per jaar, is voor de 10 stoomtuigen per jaar /"20QPO, en dus in 14^ maand o^-v. . . . . OOI \ hn iwJeiim Interest van het benoodigde kapitaal ad 5 pCt. gedu- rende den tijd van 14 maand ........ De gezamenlijke kosten van uitmaling met vijzels be- draagt dus /1610404.00 tt iiavw -vm\ , \v . x v : SID k gg'csb f *\ bfi ^ruJjlTJ'w ilo jid g r OO.OOti /"1797432.00 OO.OOOLI ob 'loov ooslc oo.ooooi; n(is >$cb 08 8io vfiiofg OS n{is TOOT -nn!dX } HA? hnorrwboo JaH T06 j T)<| 0002 *\- t; oib ?.!B t aloJy/! 9//jj9in 11117 1 .- . fis-giflJjhov/niool? 01 unv 14 ( 106 ) De kosten , welke de jaarlijksckn drooghouding zal vorderen, bere- kene men nu als volgt : noola ilo jid Ji;i> , Hiervoor is aangenomen geworden dat er gemiddeld 60 maaldagen zullen noodig zijn , om de polders jaarlijks droog te houden, waartoe aan brandstoffen noodig zijn 3.50 x 90 x 60 * 24 x 10 = 4536000 Nederl. ponden steenkolen ad f 14 de duizend pondea , . nuo AI-. . . Vet, smeer eff olie , als boven ad ^25 per week, voor elk werktuig is./;2oO, gedurende' 8f week .: . . . ? 1 -IOO7 i ui 01 yb '.OfiWX Personeel:. ."\ Men neme dat voor elk stel van twee stoom werktuigen, een machinist word t behouden ad /"1200, hetgeen ! dtfs vooi* 10 werktuigen be- draagt 5 machinisten ad f 1200 .- .- 3 vaste stoilers bij elk werktaig^s 30 ad flOQ ...;.; . -. . b 9 cn Surplus- aan 'de ; va'^6 stokers , '^dtirende'he't malen ad f 1 daags /is voor 60 werkdagen , en voor Tie 30 stokers 2 sjouwers bij elk werktuig ad f 1 daags , zijn 20 sjouwers 60 dagen .... Zamen voor het personeel Het onderhoud van de gebouwen stellende gemiddeld ad f 3000 per jaar voor elk , waaronder de bijlevering van nieuwe ketels , als die versleten zijn , is alzoo voor de 10 stooinwerktuigen De jaarlijksche kosten van drooghouding bedragen dus /6000.00 ; ;'..)('- >yfl J 3000;00 1800.00 1200.00 1007 . IV oonod Jail f 63504.00 2125.00 ihol; ? 104 ni ?-n{> \iS iiyb oiniisog sO ofa 12000.00 30000.00 /107629.00 oi nynju;jj tvjiios ao-iybin-rtbe whb ib oosli; ACHTSTE >lVUfrJt:LI\U. .ImI>JoiI -1007 -jd eauloranovod oi) iiduila enb iiullus ^ailom ub IIBT nrj'>d Jsrl jid TOEPA8SIHG VAU HET STAAtfDE SCHEPRAD OP STOOM&EMAAL TER TAN HEt HAARLEMMER MEER. tsb -j'jJib'j !. oiQOT ir>M .bii>ba9aiirit7 twi/iov/ low. naraoa^gcjiB ifarjbciqgiioK ynb ablfioquii nuyod yb uth atwni Jyin nr.i biydlyne isara ^ Jyiu gni./iiii/i ii'>b jiu ^ijjj^iav^ lur! lub as , n'jh D.aj.n-jv/ e afinetingen vau de staande schepraderen zijn geheel afJiankelijk van de plaatshebbende omstandigheden , van hoogte , van opbrengst , enz. , en zijn in de tweede Afdeeling reeds bebandeld , bij het onder- zoek naar de voordeeligste inrigtingen derzelven^; Overigens zijn d* bestaande schepraderen meest uitsluitend bestemd voor de windkracht,, en dus beperkt 5 bij het gebruik van den stoom kan men die afmetia- gen zoodanig bepalen , als met de sterkte van de zamenstellende dee- len, en met het doel , dat men zich voorstelt , dvereen''te Lrehgeti is!' 1 .In de zqsde Afdeeling is gevonden dat het vereisehte vermogen ,tot droogmaking van het Haarlemmer Meer met staande schepraderen , en een driehoog gemaal, zoude zijn in het geheel 1428 paardenkrach- ten, of wel een driehoog op elkander malende stel molens, elk van 476 paardenkrachten. iK:,(_ij ~ ----- . - --- - - . JjliJliliil f l\) iki r'.llbjtl "!III In de vijfde Afdeeling is berekend dat een staand scheprad , zoo als dat in de tweede Afdeeling is omschreven , brengende 55.43 kab. el water , ter hoogte van 1 .60 el in de minuut , een vermogen vereischt van 40 paardenkrachten. Its Men kan alzoo aannemen , dat er voor elke maalhoogte 4 , en dus gezamentlijk 12 stoomwerktuigen worden gesteld, elk van 120 paarden- 14 * ( 108 ) krachten , welke alzoo elk drie schepraderen zullen kunnen in werking brengen. De op te voeren massa water is dan voor het bovengemaal 181000000 x 1.60 = 289600000 kub. el , voor het tweede gemael insgelijks 289600000 kub. el, voor het derde gemaal 181000000 x 0.8 = 144800000 kub. el. Bij het begin van de maling zullen dus alleen de bovenmolens be- uoodigd zijn ; doch bij dien aanvang hebben dezelve het voile vermo- gen van het stoomwerktuig niet noodig , zoodat het aantal schepraderen zoude kunnen worden vermeerderd. Men vooronderstelle echter dat niet meer dan de boven bepaalde drie schepraderen aangenomen wor- den , en dat het werkluig bij den aanvang met meer snelheid kari werken. De berekeningen van de tweede Afdeeliny zullen dan de navolgende wijzigingen moeten ondergaan : In de formula M = t {n (2 r o) ab k] Q , worden de uit- drukkingen a en t veranderlijk. -'' Bij het begin der maling is de indompeling a grooter dan bij het einde, en wordt 1.15 + 1.60 = 2.75 , 140 -t- 43 het aantal omwentelmgen wordt % grooter ; = nagenoeg , M'isdagelijks 9 x (3.1416(6.60275) x 0.55 x 2.75-7-0.973} -5-11.10 = = M' =9 x (18.294 0.973) -4- 11.10 = = M' = 9x 17.321 11.10 =165.849 11.10=154.749 kub. el. De gemiddelde opbreiigst van elk rad gedurende den tijd van opma- 55.43 + 154.75 1Af , . , ling is dus in de mmuut ^ = lOo.Oi kub. el. En de gemiddelde opbrengst van de drie raderen in de minuut zal dan zijn 105.09 x 3 = 315.27 kub. ellen. De bovenste schijf van 1 .60 el hoogte zal dan in den navolgenden tijd worden afgemalen , waarbij de dagen gerekend worden op 22 uren voor het tijdelijk stilstaan van het werktuig ( 109 ) 289600000 aas'/okb; - '/o; - ^ _ 315.27 x 60 x 22 x 4 De vermeerdering van het regen- en kwel water is in 174 0.3 x 181000000 x 174 dageu - 5777; - = 26000000 kub. el , waar- OOD van de afmaling geschiedt in U-AMU'^K* t iK>li-t .ciu/l.OO. ( o 16 En nemende voor de kwel gedurende dezen laatsten tijd nog .................. 2 cc Ter afmaling van de eerste hoogte is dus noodig . . 192 dagen. Het bovengemaal alzoo voleindigd zijnde , zoo komt het tweede stel schepraderen in het gemaal , welke het water tot het bovengemaal moe- ten opvoereu. Ten aanzien van deze opmaling zoude dezelfde rede- nering kunnen gelden , als bij het bovengemaal heeft plaats gehad , met opzigt van het meerdere vermogen bij het begin van de mating. Daar echter de bovenmolens dan het water tot de voile hoogte moeten opbrengen , zoo kan men hier de standvastige opbrengst , hoewel niet volkomen juist , aannemen om den tijd van maling te berekenen. De. opbrengst wordt dan voor elk stel van drie raderen in de minuut 3 x 55.43 = 166.29 kub. ellen. En de benoodigde tijd ter afmaling van het tweede gemaal ter hoogte 289600000 van 1.60 el, zal dan zijn 166 . 29 x 60 x 22 x 4 = De vermeerdering van het regen- en kwel water is in 330 dagen SOOOOOOO kub. el, waarvan de afmaling geschiedt in 57 ^*''' En nemende voor de kwel gedurende den laatsten tijd Zoo heeft de afmaling van het tweede gemaal plaats in 397 dagen. Na voleindiging alzoo van het tweede gemaal , zoo komt het derde stel molens in working , welke het water op het tweede opvoeren ; deze op het bovengemaal , en door deze laatste op den boezem. En even als ten aanzien van het tweede gemaal gezegd is, zoo is de opbrengst alsdan voor elk werktuig in de minuut 166.29 kub. el. De overgeblevene hoeveelheid water is boven bevonden te zijn 144800000 kub. el ; de daartoe benoodigde tijd van opmaling is 144800000 166.29 x 60 x 22 x 4 = ' De vermeerdering van het regen- en kwelwater is in 165 dagen 25000000 kub. ellen, afgemalen wordende in . . 29 En stellende voor de kwel gedurende den laatsten tijd nog 5 cc Zoo heeft de afmaling van het laatste water plaats in .199 dagen. De gezamenlijke afmaling zal dan plaats hebben in 192 -4-397 -- 199 = 788 dagen , of nagenoeg ia 26 maanden , en rekenende nog twee maanden . welke hiervoren gesteld ziju om het laatste water tot het zomerpeil af te rnalen, zoo is er tot de geheele droogmaking benoodigd 28 maanden.. ,.// Jad (iub Eu-.iloiiumoi. De kosten, welke de droogmakiny met staande sohepraderen en driehoog gemaal , alzoo bedragen zal , kan als volgt berekend warden : Een stoomwerktuig van dubbelde werking van 120 paar- denkrachten . i . f 60000.00 Voor gebouwen en werktuigen stellende 60000.00 Is te zamen voor elk stoomwerktuig . . /120000.00 Tot het bovengemaal heeft men jioodig het plaatsen van 4 stoomwerktuigen ad ^120000.00 /"480000.00 De consumtie van de brandstoffen per paar- denkracht gelijkstellende als in de 7 e Afdeeling is berekend op 3^ Ned. ponden per paarden- kracht in het uur , waartoe voor elk stoom- werktuig in 192 dagen 3.50 x 120 x 192 x 24 = 1934880 Ned. ponden , dat is voor 4 stoomwerktuigen 7739520 Ned. ponden adfU de 1000 ponden rri Transportere 108353.28 /588353.2S ( 111 ) Transport . . . , # Voor elke stoommachine rekene men dat daags noodig is , aan smeer , vet , olie , enz. f 5 , dat is voor 4 stoomwerktuigqn /"20, zijnde in 19^2 dagen ...... loQ.Oti-.. . ..,''. Het benoodigde personeel tot~~de bediening van de werktuigen zal zijn : voor elk een machinist ad ... i . . . .,/ 1200.00 4 stokers ad f. 450f \. 1800.00 2 sjouwers ad / 360-isq ( 720.00 '-60S Zamen f. 3720.00 per jaar , dat is voor d 4 stoomwerktuigen f 14880 per jaar ; hetgeen ift 192 dagen bedraag Het onderboud der machines , elk op /".2000 per jaar, is iypQif) 4 stuks f 800 Q , ; bedi#gendi in 192 dagen . . . R m i toil oo? 1 r< 15892.05 iHJJBi'inu * 480000.00 -HI ywafwwnMw f De interest van dit kapitaal ad^,5 pCt. g0du rende 192 dagen . ._ i-j' : '.-;-,'.- .. . xiolgdJ eni Zamen voor bet bpYieogemaal iod. nor Tot het tweede gemtal, moet men wederom stellen 4 stoomwerktuigen elk ad f 120000.00 De bemaling verder met 8 Btoom werktuigen voortgezet wordende, waartoe voor bet .tweed gemaal , als boven berekend iisy noodig tei:zijn 397 dagen, zoo is de consumtjfe ;der p brandstof fen voor elk stoomwerktuig 3.50 x 120 x 397 x 24 *p,4001760 Ned. poa-fd -lob oiia den , dal is voor de 8 stoomwerktuigen 320 14080 Ned. pond en , welke ad /MA de, 100Q pond Smeer, olie en vet voor Qlik'rtgrktuigidd,/ daags, is voojg^PiB^tpomwerktuilgeft/^d'daa&sM en gedarend^iMTJijtegeu ... ..... m Transportere . . r588353.28 r.irmfmo HI i 81'JiIol?. > 3840,00 loai brjor! 7827.30 ON uu rraiios 448197.12 ', -H in/ hii ; : 15880.00 /944077.1 I'Jli lOO / ?H iiotn 3 i jfii too/ P.i tnb sub H'8 at JoH [&' OOOS *\ i) ?.I G bfi ni)Joonr J ab nH .- -'r- eei Jin Ihqiym ci?.no:> ni ^iuJ^'tow )[ iaq 1078920.50 Jyd JoT :fr> , Ifj Us loov rrs'i xoe.g >q /1699041.33 '. ifl.') [id 15540.00 < i Transport .... /"918600.96 Smeer, olie en vet, voor elk werktuig ad /"5, is voor de 12 werktuigen /"GO daags, en gedurende 259 dagen . (fea -^lulyrn. !*) .Jl'v Het personeel kost bij de bovenmolens f 3720.00 bij het tweede gemaal . . 3320.00 en bij het benedengemaal mede . . 3320.00 Zamen T . . /10360.00 per jaar voor elk stel van drie molens ; dat is voor 4 stellen molens f 41440 per jaar , of in 259 dagen .! . . . ! . .'..'. . Het onderhoud der machines elk op/" 20000 per jaar, is / 24000 per jaar, of in 259 dagen , f: Zamen Het geheel uitgeschoten kapitaal is /"257691 1.31 , waarvan de interest , ad 5 pCt. , gedurende 259 dagen ., . Zamea voor de laatste uitmaling >vo*.!>Vs A 699041. 33 jHnii!:>!>[''- I nmboOv * .009 \ i> oJsjs / S .001 *\ 29405.45 i -joo , 17030.00 /"980576.41 91427.40 Zoodat de gezamenlijke kosten van uitmaling met staan- de schepraderen driehoog zullen bedragen Ter berekening van de kosten , welke de jaarlijksche drooghouding zal vorderen , neme men aan , dat er weder 60 werkdagen zullen noodig zijn om den polder jaarlijks droog te malen; waartoe aan brandstoffen noodig zijn 3.50 x 120 x 60 x 24 x 12 = Ned. ponden steenkolen ad f 14 de f 1000 . . . ., ^fl^ffc^pUwtv^ C|0i ( Vet , smeer en olie rekene men ad f 6 daags per stoom- werktuig , is dus zameu f 72 , en voor 60 dagen . ,ni na *i*vwAw w ^B ' 1 : Transported * u -f\ . 15 iii ai G De indompeling wordt 2.40 + 1.00 = 3.40. bij het begin der maling het aantal omwentelingen bij den aanvang in de" minuut = 4.50 ju 11 T ii'ji'.ji 1 ,, ni eJiifiki :-JJyjiyj2 yJeJnui Jib HBV aaiUtuln ob ibad ooX nagenoeg. ]3l =r i i '- iii.fwdd'J*! ;'lr,iij( nynnuJ (?iJ) !.;: uuilcmm slamoa u , De breedte van het scheprad, vroeger berekend op 1.25 el, zal minder genomen moeten worden in reden van de 122V92 el , die men aanwendt dat de opbrengst zal bedragen tot de 145.91 kub. el , die men gevonden had overeen te stemmen met eene breedte der schoepen - g. K , oon ^nBfingoot o Jol no >. van i .Jit) ei , 122.92 - ) De opbrengst M' van het groote scheprad wordt alzoo bij den aanvang M' =4.50 {3.1416 (13.20 3.40) x 1.05 x 3.40 10.92} -4- 52.92 = = M' = 4.50 {109.91 10.92} ^ 52.92 = - =M' = 4.50 x 98.99 52.92 = 445.45 52.92 = 392.53 kub. el. 15 * De gemiddelde opbrengst van dit rad zal dus zijn 398.52 -9^;. * De bovenste schijf van 1.60 el hoogte , zal dan in den navolgenden tijd worden afgemalen , waarbij de dagen gerekend worden op 22 uren , voor het lijdelijk stilstaan van het werktuig 289600000 x M x x 5 .......... De vermeerdering van het regen- en kwelwater is gedu- rende 80 dagen 12500000 kub. ellen , waarvan de afmaling. geschied in . . -.ib-ooxlu w - ....... 4 Ter afmaling van de eerste hoogte is dus noodig ... 88 dagen. Vervolgens het groote scheprad aanhangende , zoo zal de nog ove- rige 434400000 worden afgemalen in 434400000 257.72 x 60 x 22 x 5 = = ..... , ... 255 dagen. De aanvoer van kwel is in 255 dagen 37500000 kub. el, welke afgemalen worden in .......... 22 Stel voor de kwel gedurende den laatsten tijd nog . . 2 Zoo heeft de afmaling van dit laatste gedeelte plaats in 279 dagen. De geheele afmaling zal dan kunnen plaats hebben in 279 + 84 = 363 dagen , of nagenoeg 12 maanden. En rekenende nog de twee maanden, welke in de vorige Afdeeling gesteld zijn , om het laatste water tot het zomerpeil af te malen , zoo is er tot de geheele droogmaking noodig 14 maanden. . - '[/! . iMV.MhV . ^B*\*iU * J f='M: JoT De kosten , welke de droogmaking met een staand scheprad van eenhoog gemaal , alzoo bedragen, berekene men dan als volgt : Eene stoommachine van dubbelde working van 200 paar- denkrachten zal kosten . . ifaw .00. -,;. f 100000.00 Voor de gebouwen , werktuigen , bijschep- raden 120000.00 Zamen . : x- . . f 220000.00 Er zijn benoodigd 5 zoodanige werktuigen , dus De consumptie aan brandstofien per paardenkracht ge- lijkstellende , als in de zevende Afdeeling is berekend , op 3J Nederl. pond per paardenkracht , is in het uur , waartoe voor elk stoomwerktuig in 14 maanden 3.50 x 200 x 14 x 30 X 24 = 7056000 Ned. ponden En dus voor de vijf werktuigen te zamen 3528000( Ned. ponden, welke ad f 14 de 1000 pond Verder rekenende bij elk stoomwerktuig daags benoo- digd te zijn f 8 , voor vet , olie , smeer , hennep , enz. , bedraagt voor de 5 stoomwerktuigen f 40 daags , zijnde in 14 maanden . . riiufe frl ji\iy ..gin! /<,'>. Het benoodigde pcrsoneel voor elke machine is : Een machinist per jaar at| j-ij -luov. f 1200. 0( * 4 Stokers ad /* 450 3 Sjouwers ad f 360 . . 9 1800.00 1080.00 Zamen per jaar -it>..m f 4080.00 Is voor 5 machines per jaar f 20400 ; en alzoo in 1 J maanden Onderhoud der machines rekene men op f 3000 pe jaar, is voor 5 stoomwerktuigen f 15000 per jaar, is in 14 maanden Zamen Interest van dit kapitaal ad 5 pCt. in 14 maanden , De gezamenlijke kosten van uitmaling met staande schep raderen 6e"nhoog , bedraagt alzoo ^1100000.00 493920.00 00 f \ br, 16800.00 ao i-AL ai r Aia -IOGV 23800.00 17500.00 fl 652020. 00 96367.80 /1748387.80 De hasten , welke de jaarlijksche drooghouding zal vorderen , zyn verder : Tot de jaarlijksche drooghouding van den polder is het stoomgemaal ingerigt , om in 60 werkdagen tot het zo- merpeil uitgemalen te worden, waartoe aan brandstoffen vereischt worden ....... 3.50 x 200 x 60 x 24 x 5 = 5040000 Ned. ponden steenkolen ad f 14 de 1000 pond . . Vet , smeer , olie , enz. , als boven ad f 8 daags , is Toor 5 machines f 40 daags , en in 60 dagen . . . Joff nt si 5 Jibi;'iJffji Personeel. HtOOQ f 1500.00 4000.00 2000.00 Een Oppermachinist berekencl 'sjaars ad 5 Ondermachinisten ad f 800 elk . . -. 4 Stokers bij elk werktuig; dus 20 Stokers, ad f 100 Surplus aan de 20 Stokers , gedurende 60 maaldagen , ad f I per dag .... na\< 3 Sjouwers bij elk werktuig , zijn 15 Sjou- wers ad f 1 . . :ei . r. . <.th.iutT l;>o|io, 900.00 Zamen voor het personeel . Het onderhoud van de werktuigen ad f 4000 per jaar voor elk , is voor 5 stoomwerktuigen . OQJ 1200.00 .: / 70560.00 2400.00 . f 9600.00 20000.00 /"102560.00 U y De jaarlijksche kosten van drooghouding bedragen dus . ; u- ^ OO.OOtifc: *** ilr^.u^iy; V"V- 'raq OOOS \ xjo nyrn anoJo-i eauidocai . iiii si < II;R'( -wq OOOtll *\ IKIQU:' oJ cJ IOOY ai ci\[ j . 0(7 < - \; . '. . nomuX V8896 fiobff8ni M ni .}3q ?; br, Ir.nliqBjI lib no? Jeo-toJnl \\- '\iH\~ i ' i *^ I I I f ' ' 1 1 1 : II V* t *"' "It* I . I 1 I ( tlijT Il.'J CVl /I / /l ) I ' . 'oosli; JpCBibocf . >:oof!fiy6 nyr^ . -qyiio obiieft> lain ( 021 } -lus snjiibsw sfta oosln i/fltm 1 uol liiij." ii i-):i IOOY i whiw B8?mii imoov st qo *(! I'EGKNDE %i na; B;I.I\ rr <:!i/i OOOUldv 1 . i; : . '.-. . trru. 1 bn'nuyii ull 452500000. = , 291 d. 235.76 x 60 x 22 x 5 Imqitabdnofl j'jd fir,/ ^nilrimlfi ;tb iBDil DOT; De vermeerdering van het regen- en kwelwater is in [28ft u 55x03 od 0.3 x 181000000 x 291 ,oonn 1 ^ on ^ DU 1o . ,oonn ft f 1 dagen = ; - ^^ - = 43300000 kub. el- n/r 'tJi-.Jiiiii .k>rf im 1 , ob. i^ myod-i;jHi ii-iDiiiinin ou//t ^011 oaaAw. ua len, waarvan de afmaling geschiedt ,in 43300000 .I>niir,ra K-i: liiMqnyl wit 235.76 x 60 x 22 x 5 En nemcnde voor de kwel, gedurende den laatsten tijd nog 3wM& .'\aittsi\j w>(i^-y>'i4 J"5 awaWtspfo* \wa\\A " zoo is ter afmaling van de eerste 2.50 el hoogte water noodig . |^ ni f!)w . ; 'V lu( . J(!lJ . h : IU7 . Hii'M' 10 '.'" 1 ^ dagen. ' /k&Adr A '^ * -f I . -I I ^ 1 i Het bovengemaal alzoo voleindigd zijnde, zoo komt 'het beneden- gemaal in werking , welke het watdf !1 'to^ ' "net ! bovengemaal vderen moet. Ten aanzien van dcze optnaling zoude dezelfde redenering kunnen gelden , als bij het bovengemaal heeft plaats 'gehad , met op- zigt tot het meerdere vermogen bij het begin van de maling. TJaar echter de bbvenmolens dan het water tot de voile hoogte moelen op- brengen , zoo kan men ook hier de standvastige opbrengst, hoewel niet - ' J ^ ' i \- ; i cJ'i- ; '^ tUi' i. : ''"Biilasb volkomen juist, aannemen om den tijd van maling te berekenen. , , 1 f lv''>.VJ''MJ RI De opbrengst van elk .stel van twee raderen , is in de mlnuut , ,^,v , LH19 aiiiv -joi 1 ;. ;;;// , unj j-ul nr JnoBiJliwmBfHi 64.30 x 2 = 128.60 kub. ellen. s < ni "!oo.ooo<;ny\f 16 ( 122 ) De benoodigde tijd ter afmaling van het ondergemaal zal dan worden 271500000 128.60 x 60 x 22 x 5 = .' De aanvoer van het kwel water is in 318 dagen 0.3 x 181000000 x 320 OCK = ^7310000 kub. el , waarvan obo 47600000 06 de aftnaling geschiedt in ^^ x 60 x M x En nemende voor de kwel;, gedarende den laatsten tijd nog , ...,_. 10 zoo heeft de afmaling van het benedenpad plaats in . 386 dagen. De gezamenlijke afmaling zal dan geschieden in 322 +- 386 = 708 , of nagenoeg 23$ maand. En rekene nog twee maanden hierboven gesteld , om het laatste wa- ter tot het zomerpeil af te malen ^ zoo is er tot de geheele droogma- king benoodigd 25$ maand. ' De vereischte koslen , alzoo tot droogmaliny van het Haarlemmer Meer met hellende schepraderen en tweehoog gemaal , kunnen als volgende worden berekend : Een stoomwerktuig van dubbelde werking van 124 paardenkrachten . , f 62000.00 Voor gebouwen en werktuigen stelle 75000.00 Zoo bedraagt elk stoomwerktuig / 137000.00 , : ' Tot het bovengemaal heeft men vijf zooda- iri nige werktuigen noodig ad . f 1370000.00 De consumptie van de brandstoffen per paar- denkracht gelijk stellende , als in de 7 Af- deeling is berekend , op 3 Ned. ponden per paardenkracht in het uur, waartoe voor elk stoomwerktuig in 322 dagen Transportere f 685000.00 . . 91 f 685000.00 ' 107 ( 123 ) Transport . J-iyc^Qin 3.50 x 124 x 322 x 24= 3353952 Ned. pond, dat is voor vijf stoomwerktuigen 16769760 Ned. pond, ad f 14 de 1000 pond -V- 0&'\ . Het benoodigde personeel tot de bediening van de werktuigen zal zijaij/ot voor elk een machinist . . f 1200,00 4 vaste stokers ad f 450. 1800.00 2 sjouwers ad f 360,<8. . 720.00 f 685000.00 'l(l ifi>/ h{tl uoib 234776.64 uiooJs Oi ol )00! oi> * ( 9660.00 nognb 9f-f : K! JeOvi ll>'JC Zamen "r*. f 3720.00 per jaar; dat is voor 5 stoomwerktuigen f 18600 per jaar, hetgeen bedraagt in 322 dagen Het onderhoud der machines elk op /2000 per jaar, is voor 5 stuks fl 0000, bedragen- de in 322 dagen . '. '; h B ut^itrUvunuugi? . OOOOfc -\ -mi Zamen . . . De interest van dit kapitaal ad 5 pCt. ge- durende 322 dagea^i'^j .... Zamen voor het bovengemaal Ter afmaling van het laatste water zullen wederom gesteld moeten worden 5 stoomwerk tuigen ad f 137000. . . . r i. i- i De bemalmg nu verder met 10 stoomwerk- tuigen voortgezet wordende , waarmede men in 386 + 60 = 446 dagen, berek'end tot het zomerpeil uitgemalen te hebben. Transportere nirfomimbiio ^ *\ bn *\ bfi 8T3W1K ,1aii 'ioo7 noo \z \- i >8 2 16409.00 Of fib 3 '\ -icnf. n f 996777.36 aob f 996777.36 ( 124 ) Transport . . . De consumptie van brandstoffen is voor elk werktuig in dien tijd 3.50 x 124 x 446 x 24= 4645536 Ned. ponden ; dat is voor de 10 stoomwerktuigen 46455360 ponden ad f 14 de 1000 pond .... Smeer, olie en vet, voor elk werktuig ad f 6 daags , is voor 10 werktuigen /"60 daags, en gedurende 446 dagen ...... Het personeel kost jaarlijks bij het boven- gemaal .'OO.G . .f 3720.00 Voor het benedengemaal , een ondermachinist . 4 stokers ad /"450. 2 sjouwers ad f 360. . 800.00 1800.00 720.00 . 43011.50 24438.35 Zamen . . ;/ 3320.00 Bedraagt voor elk stel van 2 molens per jaar /"7040, dat is voor 5 stel molens / 35200 per jaar , of in 446 dagen .... Het ouderhoud van 10 stoomwerktuigen ad /"2000 'sjaars, is per jaar f 20000, en al- zoo in 446 dagen . . Zamen . ... Het geheele uitgeschoten . kapitaal bedraagt f 2384252 , waarvan de interest ad 5 pCt. , gedurende 446 dagen . ,. En dus zamen voor de laatst'e uitmaling . , . . Zoodat de gezamenlijke kosten van uitmaling met hel- lende schepraderen , tweehoog , zullen zijn .DIM v ,.-! ,. {mtwc^-nin f 685000.00 f 996777.36 .. OOOl-isb '* 650375.04 26760.00 liboori e- ! jocifxi 3->H /1429584.89 ojf -KIOY il 0137 145668.00 10981 eQ aoflu ' 1575252.89 -. /"2572030.25 ., ( 123 ) De jaarhjksche kosten van drooghoudmg zal nu verder op de na- volgende loijze gevonden warden : Aannemende als boven , 60 werkdagen , om de polder jaarlijks droog te malen , waartoe aan brandstoffen : 3.50 x 124 x 60 x 24 X 10 = 6249600 Ned. ponden steenkolen ad f 14 de 1000 pond. V' . . i . . . Vet , smeer en olie rekene men / 6 daags per stoom- werktuig , is dus zamen f 60 daags , en voor 60 dagen Person eel : \ machinist bij elk stel molens ad f 1200. 1 ondermachinist bij elk stel molens ad /"800. 3 vaste arbeiders bij elk werktuig is 30 , a/"100. Surplus gedurende het malen a f 1 per dag is in 60 dagen .'. . ",. ^J' fttto ... 2 sjouwers bij elk ' werktuig , is 20 ad f 1 , gedurende 60 dagen . ,' . , ' . . '-".I9 : - .dfi/I Iul elm ?i Juwninv oi) in Jap v j Zamen voor het personeel . Het onderhoud van 10 stoomwerktuigen met de leve- rancie van nieuwe ketels ad f 3000 per jaa'r voor elk , is De jaarlijksche kosteu bedragen alzoo TT*^ ni 7 ;(! OOIT U'JSIilt Wanneer men hellende schepraderen wilde aanbrengen , welke het water in eens tot de voile hoogte konde opbrengen , zoo is het ver- mogen , dat daartoe vereischt wordt , in de zesde Afdeelmg berekend op 1142 paardenkrachten. In de vijfde Afdeelmg heeft men gevon- den , dat een hellend scheprad van eenhoog , zoo als die in dei derde Afdeelmg is oinschreven , brengende 114.91 kub. el in eens tot 4.80 kub. el hoogte opbragt, een vermogen vereischt van 188 paarden- krachten^b;, bnolloii nirj Isra ^ai^cm; ( 126 ) Men kan , aannemende met 209 paardenkrachten tot de hoogte van 5 ellen , alzoo aannemen , dat er zes stoomwerktuigen gesteld worden , elk van 190 paardenkrachten , brengende elk in de minuut op 0.550 x 190 = 104.50 kub. el , ter hoogte van 5 el. Bij het begin der maling zal zoodanig scheprad in eene zeer onvoor- deelige stelling zijn 5 door de geringe hoogte van opbrengst , de aan- wending van hulphellende raderen, zoude het werktuig al zeer zamen- gesteld doen zijn ; en het eenige wat men aannemen kan , is even als boven. * 1. Dat voorondersteld kan worden , dat het werktuig bij den aan- vang met meerdere snelheid konde werken. 2 9 . Het aanwenden van een tiidelijk tweede rad , zoo als zulks ten i , , i ,, aanzien van het gemaal met tweehoog reeds is vermeld. Ue opbrengst van het rad is dan by den aanvang 2 x 104.50 x (1 + i) = 278.66 kub. ellen , 1-1-1 '.,/v M. bij het einde is die opbrengst = 104.50 cc a J . > Ji 1 oL De gemiddelde opbrengst in de minuut is dus 191$ kub. el. De massa water , die op te voeren is , bedraagt 724000000 kub. ellen, en de noodige tijd tot afmaling, de dagen op 22 uren stel- lende , om het tijdelijk stilstaan van de machine is 724000000 7:77-7; ^-^ a = .......... .477 dagen. 191.5 x 60 x 22 x 6 De vermeerdering van het regen- en kwelwater is in 477 0.3 x 181000000 x 477 ~, nnnMin , i dagen - ^^ - = 71000000 kub. ellen , obo 71000000 waarvan de afmaling geschiedt in 191 g x 60 X 22 x 6 = 47 C< En nemende voor de kwel gedurende die laatste tijd nog 6 Zoo geschiedt de gehcele opmaling in ...... 530 dagen, of \1\ maanden, en rekenende nog de twee maanden welke gesteld zijn voor de afmaling van het laatste water , zoo kan de geheele droog- making plaats hebben in 19$ maand. De kosten, welke de droogmaking met een hellend scheprad van :'< ei In-irnoji / 95000.00 120000.00 noola ioli Mjiornox J^il ob M \ be fl 290000.00 /'215000.00 lus ."o . < ' nluvicht ee- rm bno 9 790977.60 ( 127 ) eenhoog gemaal alzoo bedragen zal, wordt op de navolgende wijze berekend : Een stoomwerktuig van dubbelde working van 190 paardenkrachten zal kosten Voor de gebouwen , werktuigen , enz. . . Zanito voor elk stoomwerktuig. Men heeft 6 zoodanige werktuigen noodig > dus . . De consumptie van brandstoffen per paardenkracht ge- lijkstaande als in de zevende Afdeeling is aangenomen op 3 Ned. ponden per paardenkracht in het uur , waartoe voor elk stoomwerktuig in 590 dagen ' ^ nr> 3.50 x 190 x 590 x 24 = 9416400 Ned. ponden, en dus voor 6 werktuigen te zamen 56498400 , welke ad f 14 de 1000 ponden , -. . Verder rekenende , dal by elk stoomwerktuig des daags benoodigd te zijn fl voor vet, olie, smeer, henoep, enz., bedraagt voor 6 stoomwerktuigen daags f 42 ^ zijnde in 590 dagen . . * f . J. -. . -. . ^-^.''-'. . . Het benoodigde personeel voor elke machine 1 is per jaar , een machinist ad . 4 stokers ad f 450 3 sjouwers ad / 360 yl^oo-jb tyrr Zamen per jaar . . . / 4080.00 Is voor 6 machines per jaar / 24480.00 in 590 dagen Onderhoud van de machines rekene men op / 3000 per jaar, is voor 6 stoomwerktuigen /"1 8000 per jaar, bedra- gende alzoo in 590 dagen . . . ~t .;< '" . ;' .; . Zamen .ni ! . . Interest van dit kapitaal ad 5 pCt. , gedurende den tijd van 590 dagen De gezamenlijke kosten van uitrnaling met hellende schepraderen van eenhoog, bedraagt dus f 1200.00 1800.00 1080.00 24780.00 Alt) '1007 39570.40 29095.90 P 2174423.90 175741.10 P 2350165.00 ( 128 ) De kosten , welke de jaarlijksche drooghouding zal vorderen , wordt nu verder berekend als volgt: Het stoomgemaal is ingerigt om den polder jaarlijks in 60 dagen tot het zomerpeil af te malen. De daartoe noodige brandstoffen zijn : 3.50 x 190 x 60 x 24 x 6 Ned. ponden steenkolen ad f 14 de 1DOO pond / 80438.40 ,,,Vet, sm<$er, olie , enz., als boven ad / 7 daags, is ,[ ,^^ voor 6 machines f 42 daags , en in 60 dagen ... . 2520.00 jB ei \>mVyy\(\k sW. Personal. , . Een oppermachinist berekend ad . . 6 ondermachinisten ad f 800 elk 4 stokers bij elk werktuig, is 24 stokers ad / 100. ... .... ...... Surplus aan de 24 stokers , gedurende de 60 dagen , ad f 1 per dag . . . . . 3 sjouwers bij elk werktuig , zijn 18 sjou- wers , 60 dagen ad f 1 per dag . . . Zamen voor het personeel Het onderhoud van de werktuigen ad / 4000 per jaar voor elk, is voor 6 stoomwerktuigen \ De jaarlijksche kosten van drooghouding bedragen dus / 118178.40 . teuj, *} D loo? f.l .>00o \qo i ' ab nnv .biiodiabnO 001. ioJi'ioy/mooJa D ioo/ ei <.! sbnos f 1500.00 .!! 'toov 4800.00 2400.00 >7 1440.00 1080.00 11220.00 )0 per jaar < 1I;;; i ' ; 24000.00 0? - eoes . . . . ' . " -.i J-\ii.\' .. . -. a^flnsX hjiJ nob ohrtoiiJbHg < .JOq S bj InrJiqeJ lib i OJ.I^T^I x V ft .rt'LeufliodB '*!,'..:-. iv.. . . . ,Gc m-.v ubiioibd Join grii torn Jiii IIBT ii'jteoA OA!| ' .mbod ( 'jjoodn^y ticv wclkf tic drKi;i,I\C. )ilo ni ~" J " .7';-l ;>h HBY iir,vuui; iu> - iii '>h ni jr> , :!/ nonmti >iiil''2 'jl (!(' TOEPASSING VAM DE POMPWERKTUIGEN OP STOOMGEMAAL TER DROOGMAKIHG TAR HET HAARLEMMER MEER. B'wJ u'>2lon;)}ib Ir,x goi^iow :>b :hn nui)->i> o uul i>hb olui - iu . jiuinow Jmdui; J.n de vierde Afdeeling zijn dc hoofdafmetingen behandeld welke in het algemeen aan een pompwerktuig moeten gegeven worden. Men heeft aldaar voorondersteld dat eene middellija van 1 el voor de pom- pen , en eene snelheid van 1 el in de seconde yoor de pompzuigers als een maximum te beschouwen is. Het is ecbter mogelijk dat de aan- wending van kleppen , welke met ongelijke vlakken } volgens de me- thode van BELIDOR , boven- en benedenwaarts draaijen , eene grootere middellijn voor de pompen zoude toelaten, betgeen zeer ten voordeele van de pompwerktuigen zijn zoude. De toestellen worden daardoor eenvoudiger , dewijl er dan minder aaneengeschakelde pompen zouden vereischt worden. Latere proefnemingen , of de ondervinding , zal dit nader moeten be- slissen, doch de Schrijver oordeelt voorshands, dat bij de boven ver- melde inrigting van de kleppen, de middellijn van de pompen zeer waarschijnbjk tot \\ el zal kunnen worden gebragt , terwijl de snelheid van de zuigers dan minder zal moeten genomen worden, en gesteld zal moeten worden op hoogstens 80 duiin in de seconde. In de zesde Afdeeling is het gebleken, dat het benoodigde aantal paardenkrachten ter droogmaking van het Haarhmmer Meer , bij eene luchtdigte aansluiting van de zuigers tegen de wanden van de pomp- buis , bedraagt 988 paardenkrachten. De vijfde Afdeeling heeft verder aangetoond , dat een zoodanig dub- bel pompwerktuig , zoo als in de vierde Afdeeling is omschreven , brengende 45.46 kub. el in de minuut tot de voile hoogte, een ver- 17 ( 130 ) mogen vereischt van 64 paardenkrachten. Men kan alzoo aannemen, dat vijf stoomwerktuigen, elk van 198 paardenkrachten, worden aan- gewend , in elk van welk vijf stellen aaneengeschakelde pompen voor- komen. Bij den aanvang van de beweging zal in elke machine de vijf pom- pen te gelijk kunnen werken en in de minuut eene massa opvoeren van 45.46 x 5 = 227.30 kub. el water. Gedurende de werking zal achtervolgens twee stel buiten wcrking moeten gebragt worden , en er bij het einde drie stellen ovorblijven , waarvan de opbrengst in de minuut zal zijn - ~~aj~ ~ = 1^0.70 kub. el. De gemiddelde opbrengst wordt alzoo 184 kub. el in de seconde. Door deze inrigting zal er bij de latere drooghouding twee stel pom- pen steeds te veel overblijven; men oordeelt dit echter zeer aan te prijzen. 1. Om bij voorkomende reparation aan de pompen steeds een stel in gereedheid te hebben. 2. Om de snelheid te kunnen matigen , indien de ondervinding mogt leeren , dat de aangenomene snelheid van 1 el in de seconde , op den duur niet kan worden volgehouden , ten einde het verlies aan snelheid te vergoeden door een grooter aantal pompen in werking te brengen. De op te voeren hoeveelheid water is 724000000 kub. el. De gemiddelde opbrengst van elk stoomwerktuig in de minuut is 184 kub. el, en dus van de 5 stoomwerktuigen te zamen 920 kub. el in de minuut. De benoodigde tijd tot de afmeting zal dan , even als 724000000 boven, gevonden worden ~" -ftir nifl> giy x 60 x De aanvoer van de kwel is in 596 dagen 0.3 x 181000000 x 596 iiy ' --- "363 -- ~ - = 8866o00 kub ' el, arvan de ' '<; ; "' 88665000 " afmalmg geschiedt in -^ 6Q ^ ^=r^^. m ^ En nemende voor de kwel gedurende de laatste tijd nog 8 Zoo zal de gezameulijke afmaling geschieden in . ; ; . 677 dagen, of nagenoeg 22 maandyb Jot Jurimm ab ni lo TJ ( 131 ) En rekenende nog de twee maanden , welke hiervoren gesteld zijn , om het laatste water tot het zomerpeil af te malen , zoo is tot de ge- heele droogmaking benoodigd 24$ maand. De kosten , welke de droogmaking met deze pompwerktuigen zal vorderen, is dan als volgt: Een dubbeld werkend stoomtuig van 198 paardenkrach- ten zal kosten . . . M -jtci>.Oa tit eif> ?> / 99000.00 Voor de gebouwen en werktuigen kan men stellen . . i (JO>(K) . . ., 60000.00 Zamen voor el !-.[*iu;V stoomwerktuig / 159000.00 Er zijn benoodigd 5 zoodanige werktuigen ; das De consumptie van brandstoffen per paardenkracht ge T lijkstellende als in de zevende jdjdeeling ad 3^ Ned. pon- den steenkolen per paardenkracht in het uur , waartoe voor elk stoomwerktuig in 24$ maand 198 x 24.5 x 30 x 24 = 12224520, voor 5 stoomwerktuigen 61122600 Ned. ponden , welke ad / 14 de 1000 pond, bedraagt Aan olie, smeer, vet, enz. , voor elke stoommachine/7 daags , is voor 5 machines f 35 daags , of in 24$ maand 3.50 x dat is 08 [>l>i3 < .nij|j'i>j Personeel. t . rtiibiftjla Voor elk werktuig een machinist ad 4 stokers ad f 450 q , ,. OCA 6 sjouwers ad f 360 no M*!JiKWiUi'J!b rfV,.J\K! /1 200.00 1800.00 1080.00 Zamen per jaar . . . / 4080. 00 Is voor 5 machines per jaar /20400, en alzoo in 24$ maand Onderhoud van de werktuigen per jaar ad/3500, is voor 5 stoomwerktuigen/ 17500 in het jaar, en dus in 24} maand Zamen Rente van dit kapitaal a 5 pCt. , gedurende 24$ maand De gezamcnlijke kosten van uitmaling met aaneengescha- kelde pompen met luchtdigte aansluiting is alzoo JuV / 795000.00 ! \> n^'oJ* U7 feolq'iutf tl'S'H ' '* \ 855716.40 25725.00 bittak 41650.00 35729.16 /1753820.56 179035.85 /1932856.41 ( 132 ) De kosten van jaarlijksche droogkouding ztjn als volyt De inrigting is zoodanig aangenomen, dat in 60 werkdagen de polder droog kan zijn ; waartoe aan brandstoiFen ver- eischt wordt 3.50 x 198 x 60 x 24 x 5 = 4989600 Ned. ponden steenkolen ad f 14 de 1000 pond .... Vet , smeer , olie , enz. , als boven f 7 daags , is voor 5 stoomwerktuigen f 35 daags , en dus in 60 dagen . Personeel. Een machinist _ter besturing van het geheel f 1500.00 5 ondermachinisten ad f 800 4000.00 4 stokers bij elk werktuig , bedragende 20 stokers a./ 100 2000.00 Surplus voor 20 stokers fl daags, 60 dagen 1200.00 3 sjouwers bij elk werktuig, zijn ISsjouwers ad / 1 daags , gedurende 60 dagen . . . 900.00 Zamen voor het personeel .... Onderhoud van 5 stoomtuigen aySOOO 'sjaars voor elk De jaarlijksche kosten ter drooghouding bedragen alzoo met aaneengeschakelde pompen en luchtdigte aansluitin; der zuigers . J afi n t i- ^ . . -/o'." .' . . . . . 69854.40 2100.00 TOO? 9600 00 15000.00 / 96554.40 Het ontwerp van aaneengeschakelde pompen zonder luchtdigte aanslui- ting vereischt , volgens hetgeen in de zesde Afdeeliny voorkomt , eeue hoeveelheid van 907 paardenkrachten om het voorgestelde doel te berei- ken. Volgens de vijfde Afdeeling zal een dubbel pompwerktuig, zoo als in de vierde Afdeeling is omschrcven, brengende 43.16 kub. ellen in de minuut tot de voile hoogte, een vermogen vereischen van 56 paar- denkrachten. Men kan alzoo aannemen , dat 5 stoouiwerktuigei^ elk van 181 paardenkrachten worden aangewend , in elk van welke 5 stel- len aaneengeschakelde pompen voorkomen. Bij den aanvang van de be- weging zullen de vijf stel pompen in elke machine kunnen werken , en dus opbrengen 43.16 x 5 = 215.80 kub. el water. Bij het einde van de mating zal de opbrengst worden ' ; = 140.70. OD ( 133 ) De gerniddclde opbrengst wordt alzoo 178.25 kub. el in de minuut , en dus voor de 5 stoomwerktuigen 891 kub. el in de 1 minuut. De 72-400000O * t benoodigde tijd tot afmaling wordt dan - - = 616 dagen. o J I X uU X _^ De aanvoer van kwel is in 616 dagen ... (I3TOU Kin l'rino?Tj J 0.3 x 181000000 x 616 = 91650000 kub. el, waarvan de 91650000 < 79 (< opmalmg geschiedt in 60 X En nemende voor de kwel , gedurende den laatsten tijd nog 10 705 dagen, Zoo zal de gezamenlijke afmaling geschieden in . of in 23i maand. En rekenende als boven nog 2 maanden, om tot het zomerpeil af te malen, zoo is tot de geheele droogmaking benoodigd 25 maand. De kosten welke de droogmaking met deze pompwerktuigen vorderen zal , is dan als volgt : Eendubbel werkend stoomtuig van 181 paardenkrJ/' 90500.00 Voor de gebouwen en werktuigen verder stellendej 60000.00 Dus zamen voor elk stoomwerktuig . . /"150500.00 De vijf stoomwerktuigen bedragen dus ; ' 4 . " 3 De consumptie van brandstoffen ad 3 kub. el per paar- denkracht , zal dan worden 3.50 x 181 x 25.5 x 30 x 24 x 5 = 58155300 Ned * ponden, welke ad / 14 de 1000 , pond -. Aan olie , vet en smeer voor de 5 werktuigen f 30 daags, hetgeen in 25 maand bedraagt . . . .! . Personeel per jaar voor 5 machines, als boven/20400 , hetgeen voor 25 maand bedraagt Onderhoud der werktuigen in het jaar, als boven fl 7500, bedraagt in 25 maand . " 5 . 1i ' n ?" Ji . . . . .: OGO S)' Zamen ** v , * , . . Rente van dit kapitaal ad 5 pCt. gedurende 25 maand De gezamenlijke kosten van de uitmaling met aaneenge- schakelde pompen , zonder luchtdigte aansluiting der zui- gers , is alzoo . . : . . . . . / 752500.00 ujb 814174.20 X! sbtltllll'i 'li'. 22950.00 43350.00 37187.50 /'1670161.70 177454.68 n? /1 847616.38 I ( 134 ) De kosten aan jaarlijks onderJioiid , wordt dan aan brandstoffen 3.50 X 181 x 60 X 24 X 5 = 4361200 Ned. ponden ad f 14 de 1000 pond Vet, smeer, olie, enz. , als boven f 30 , 60 dagen Personeel als boven Onderhoud der stoomtuigen als boven De jaarlijksche kosten ter drooghouding bedragen dus met aaneengeschakelde pompen zonder luchtdigte aanslui- ting der zuigers . r - X 0000 / 63856.80 1800.00 9600.00 15000.00 / 90256.80 RECAP1TULAT1E van de uitkomsten , welke de vooryaande berekeningen hebben opgeleverd. ., s o si 3 , , 7 - o i BENAMING J- " = ~ J 1 1 i If a jlj DER WERKTDIGEN M || gl I II Aantal en vcrraogen van de te stellen werktuigen. =1 . li .1 k 11 VAR OPHALIHG, 3 "i i> 1 ~S \ f! 1 33 3 * o If op stoom toegepast. ft 5 ll P| e ^ | $ Maan- den. 1.3910 3.5945 0.7889 HO van 90 paar- ( denkracht. 900 14S /1797432 /1 07629 2. Met staande schepra-1 deren, driehoog. . J 2.2520 2.2200 0.4873 A stellen van 3; J dus 12 van 120 { paardenkracht. 1440 28 2771045 158726 3. Met staande schepra-) deren, ee'nhoog. . . j 1.6270 3.0730 0.6745 (5 van 200 paar- ( denkracht. 1000 14 1748387 102560 4. Met hellende schepraO deren , tweehoog. . j 1.9815 2.5235 0.5539 (5 stellen van 2; j dns 10 van 124 \ paardenkracht. 1240 25| 2572030 137094 5. Met hellende scbeprade- ren , eenhoog. . . . . ' 1.8170 2.7510 0.6038 (6 van 190 paar- ( denkracht. 1140 191 2350165 118178 6. Met aaneengeschakelde \ pompen met lucht-j digte aansluiting. . j 1.5730 3.1790 0.6977 [5 van 198 paar- [ denkracht. 990 24| 1932856 96554 7. Met aaneengeschakelde \ pompen zonder lucht- ( digte aansluiting. : . ) 1.4445 3.4650 0.7605 !5 van 181 paar- denkracht. 905 25 1847616 90256 ( 135 ) De aangenomene hoeveelhcid steenkolen , benoodigd per paarden- kracht in het uur , wclko gesteld is op 3J Ned. pondeu , en waarop zulk een groot gedeelte van de berekende sommen ter droogmakiog en drooghouding is gegroncl, blijft echter steeds eene vooronders telling. Is het waar , dat , zoo als de genomene proeven in Engeland zouden aan de hand gegeven hebben, het gebruik der brandstoffen op-slechts 2 Ned. ponden mogt worden gesteld, zoo zoude dit eencn grootenr iri- vloed ter vermindering van do berekende geldsominen hebben; De minder nuttige uitwerking van de stoomspanning in den cilinder, als de oorspronkelijke in den stoomketel, zoo als dit in de vyfcfa'Af* deeling is opgegeven, kan de rtogelijkbeid doen vooronderstellen , dat er middelen zouden kunnen bestaan , waardoor men meer parti)' HOude kunnen trekken van die oorspronkelijke spanning, om daardoor ook in die evenredigheid , de hoeveelheid van de aan te wendene brandstoffen te verminderen ; de voordeeligste inrigting van stookplaatsen , ketels en schoorsteenen , de beknoptheid van het werktuig, kan daartoe- veel bij- dragen. De Cornwalh'sche machines , waarop de voormelde proeven gebaseerd zijn,, zijn echter van enkele werking, zoo als<' het stoomtui water, dat aan de Kaay ter droogmaking van het Haarlemmer ' wordt gesteld. JAMTJ i.i'fe.'VULY'i De stoomkracht werkt daar de helft van den tijd ; 24 uren geven alzoo slechts 12 uren werkens van de machine , de verbruikte steen- kolen in 2^ uren schijnen alzoo ook tot 12 uren gereduceerd te moe- ten worden , en dus tot het dubbele der bovenstaande hoeveelheid , of tot 4 pond per uur , per paardenkracht gerekend te moeten worden , zijnde O.oO pond meerder , als hierboven voorondersteld is. Doch , hoe dit ook zijn moge , zoo vermeent men de bovengenoemde sommen te moeten aanhouden ; en men zoude het zelf raadzaam ach- ten , om dezelve met te vermeerderen , ten einde alle misrekeningcn te voorkomen. Moge dan de uitkomst ten dezen gunstiger zijn (hetgeen men moei- jelijk kan aannemen) , zoo is dit het geval bij al de verschillende hier- voren behandelde werktuigen van opmaling. ( 136 ) De evenredige vergelijking van de kosten en van de opbrengst dier werktuigen, welke zoude kunnen leiden tot de bepaling van de KEUZB van het aan te wenden werktuig , blijft dezelfde ; en deze keuze was voornamelijk het doel van deze Verhandeling. De sommen/ voorkomende in de twee laatste kolommen van boven- staande Recapitulate , brengen alzoo tot het besluit : 1. dat de kosten tot droogmaking met pompen , staande scbepra- deren van 66nhoog gemaal , of met vijzels , nagenoeg dezelfde zal zijn , terwijl ,de hellende schepraderen van twee-, en de staande scheprade- ren van driehoog gemaal , eene merkelijk groolere uitgave zouden ver- eischen ; 2. dat de kosten van jaarlijksche drooghouding zeer ten voordeele Tan de pompen , en vooral tot die zonder luchtdigte aansluiting van de zuigers uitvalt; dat vervolgens de staande schepraderen van eenhoog en de vijzels in aanmerking komen , terwijl de hellende en staande schepraderen van eerstgenoemde van twee- , en laatstgenoemde van drie- hoog gemaal, het meeste zulleu kosten. Laatstgenoemden anderhalf maal van hetgeen voor de pompen zonder luchtdigte aansluiting is be- rekend. oi bn g : 70 a(is T- }(< NATUURKDNDIGE VERHANDELINGEN. NAT1I1IRKUNDIG. E VERH ANDELINGEN VAN DE HOLLANDSCHE MAATSCHAPPIJ DER WETENSC H AP P E J\ TE H 4 4 R L E M. TWEEDE 3 e DEEL. 3* STUK. TE HAARLEM, BU DE ERVEN LOOSJES. 1847. DESCRIPTION DBS FOSSILES DES TERRAINS MIOCENES DE L'lTALIE SEPTENTRIONALE, GIOVANNI MICHEIiOTTI. PRECIS DE LA . . i, Ji:. f' "-'i'..!. ' f FAUNE MIOCENE DE LA HAUTE ITALIE. _ jtes recherches physiques sont un fiymne merveilleux a la loucmge dtt Crfateur. MONTESQUIEU. ">fi t''itif' IM *tMi>'} ' tr , ije vastc depot des terrains tertiaires moyens ou miocenes de Mr. LYELI se compose , en Italic , de molasse , de poudingue et de gres serpentineux , alternant parfois avec des marnes grisatres. Si, en etudiant la faune de ces terrains, on compare celle renfer- mee dans les couches anciennes , avec celle des couches les plus recentes ; si 1'on compare par exemple les fossiles de Carcare , et de Belforte avec ceux de Bacedasco , ou de Castelnuovo d'Asti , on croirait difficilement qu'ils puissent se rapporter a une memo epoque geologique, mais si, au lieu de comparer directement ces deux extremes entr'elles , on compare les fossiles susdits des environs de Carcare, ou de Belforte avec ceux de la colline de Turin ; puis ces derniers avec ceux des marnes bleues pres de Tortone , et ensuite ceux-ci avec les fossiles de Castelnuovo d'Asti , ou de Bacedasco dans le Plaisantiu etc. , on trouvera une transition geologico- zoologique, tellement insensible et evidente, qu'il est impossible de la meconnaitre. Je me suis convaincu de tout cela , par des excursions et des com- paraisons nombreuses , par 1'examen des plus belles collections de fos- siles et de celle , que je me suis procuree , qui est certainement la plus riche en fossiles miocenes. Admettre dans la faune d'une meme formation des transitions succes- sives , c'est se declarer partisan d'une doctrine , qui n'est pas nouvelle, temoin les etudes des couches du Monte Bolca , de la vallee de Gosau etc. Je dirais meme tout en admeltant les changemens de la flore et de la faune dans les diverses periodes gdologiques , que ces changemens se sont accomplis de meme maniere par des transitions graduelles. Pour nier ces transitions il faut nier en meme terns des resultats bien evidenls de la Palaeonlologie, seul guide sur dans 1'etude de la Geolo- gic. Le Geologue doit tacher de saisir la verite" partout ou elle se trouve et quellc qu'elle soit , sans se donner trop de peine pour con- cilier ses resultats , avec des doctrines precedemment admises ; puisque : 1'etude de la nature ," comme 1'a fort bien reinarque un savant , ne connait point de diclateur." J'ai suivi dans mon ouvrage les classifications de Mr. A. D'ORBIGMY pour les rhizopodes-foraminiferes , celles de LAMARCK (quelques legeres modifications exceptees) , pour les polypiers et les mollusques , celles de Mr. A&ASSIZ pour les echinides et les poissons. Quant aux citations , j'ai eu soin de les borner , autant que possible , aux plus sures , puis- que les simples indications des noms des especes , qu'on trouve dans quelques catalogues, ne peuvent etre employees dans un ouvrage des- criptif, quelle que soit d'ailleurs leur utilite a d'autres egards. J'ai adopte la methode , proposee par Mr. G. BKONN pour la terminaison des nom propres. J'ai garde enfin pour les noms des especes ceux , sous lesquels elles ont et6 bien decrites pour la premiere fois; car les espeoes ne sont connues dans les annales scientifiques , que depuis qu'elles ont etc" decrites sous des caracteres intelligibles. II est possible qu'ainsi elles passent d'un genre a 1'autre , mais cela est sans inconvenient; c'est en plaQant le mihi ou nobis devant 1'espece d'un autre , que celles-ci se multiplieut tous les jours et qu'el- les passent en peu de terns d'un genre a un autre. Dans la suite , quel embarras si Ton ne suit pas religieusement les regies de la prio- ri te , mais ces regies sont soumises selon moi a deux exceptions, d'abord, si la description est tres-obscure et qu'elle peut s'appliquer 3 tt (.( s > T.A 3 ' aussi bien a 1'une qu'a 1'autre espece , et puis, lorsqu'un auteur r6unit dans la meme description deux especes , qu'on doit separer dans la suite. Dans ce cas , on peut introduire deux nouveaux noms pour ces deux especes , car , retenir le nom pour une d'elies , c'est un acte ar- bitraire et cela laisse toujours des doutes , d'ailleurs c'est une restric- tion contraire aux id6es du premier auteur, duquel doit dater ce nom de PespecevTAaU Personne ne saurait re"voquer en doute la difficulte d'une entreprise , telle que celle-ci, car il s'agit de fossiles sans couleur , tantdt plus ou moins brisks , tant6t extraits d'une gangue dont le mineral adhere si fortement au fossile, qu'il est difficile ou presque impossible a Pen de"- gager. En outre ces fossiles sont souvent tres-friables et il y en a , qui sont tres-rares; a quoi il faut aj outer 1'embarras des synonymes et 1'incertitude , qu'amene 1'examen des etres, dont 1'existence a ete inter- me"diaire entre le monde actuel et un ordre d'ctres plus anciens , et dont la determination est infiniment plus difficile , que celle des etres actuels. Cependant sans reculer devant toutes ces difficultes, j'ai cru etre utile aux sciences , en composant un re"sume" general de la faune miocene , renfermee dans des couches developp^es dans mon pays , faune , qu'on ne connait que seulement en partie et par des faits iso- les , qui se trouvent consignees dans une foule de recueils et me"moires divers. J'ai soumis ce travail a la Societ^ Hollandaise des Sciences a Haarlem , laquelle , accueillant favorablement mon ouvrage , m'a ac- cord^ 1'insertion de ce m^moire dans les publications classiques , dont elle enrichit annuellement les sciences. Puissent mes efforts repondre du moins en partie a cette faveur, quo je ne pourrai jamais oublier. ;l ;jb .0 .8 'JJ) IdCiXIfeQ . .raoT .b0oo- ja ah-jg .onhaT ib .' CATALOGUE DBS ABBREVIATIONS DES NOMS DES AUTEURS DES OU- TRAGES ET MEMOIRES, PRINCIPALEMENT CIT^S DANS LE COURS DE CETTE PUBLICATION. ADAHS. ADAHSON (MICHEL) , Histoire naturelle des coquillages du Se'- n6gal. Paris 1775. AGAS. AGASSIZ (Louis), Monographic des chinodermes , inseVe'e dans les Memoires de la Societe" d'Histoire naturelle de Neuf- chatel. Vol. 1. R^cherches sur les poissons fossiles. Neufchatel. 5 Vol. in 4. avec Atlas. Etudes critiques sur les mollusques fossiles. Livrais. 2, 3. ALL. ALLIOHI (CARLO) , Oryctographiae Pedemontanae specimen. Pa- ris 1737. B. BAST. DE BASTEROT , Description geologique du bassin tertiaire du S. O. de la France, 1825. BELL. BELLARDI (LuiGi) , Description des cancellaires fossiles des terrains tertiaires du Pimont. Memoria dell'Academia delta Scienze di Turino. Serie seconda. Tom. 3. e MICHELOTTI , Saggio crittografico sulla classe dei Gastero- podi fossili del Piemonte. Ibid. ( 5 ) BORS. BOKSON (ETIEHNE), Ad oryctographiam Pedemontanam auctua- rium. Ibid. Tom. 6. 1 Scrie. Saggio di orittografia Piemontese. Ibid. Tom. 25. Continuazione del Saggio di orittografia Piemontese, Ibid. Tom. 26. BOUGH. BOUCHARD-CHAHTERAUX , Catalogue des mollusques raarins sur les cotes du Boulonnais. Bow. BOWERBANK (JAMES SCOTT) , A history of. the fossil fruits and seeds. London 1840. Part. 1. On the keratose or horny sponges of commerce. 1841. On the spongeous origin of moss agathes. 1842. On the organic tissues in the structure of the corallidae. London 1842. BROC. BROCCHI (GiovANHi), Conchiologia fossile subapennina. Mila- no 1814. BRON:V. BRONN (HEINRICH), Italiens tertiar-gebilde. Heidelberg 1841. Lelhaea geognostica. Stuttgart 1837. BROXG. BRONGNIART (ALEXAHDRE) , Memoire sur les terrains de s6di- ment superieurs calcareo- trappiens du Vicentin. Paris 1823. BRUG. BRUGUIERE (JEAN), Encyclopedic methodique. c. CALAN. CALAHDRELII (ALESSAMDRO), Scoperta di de nuove specie di conchiglia fossili. Roma 1844. CAT. CATUHO (AsTosio), Osservazioni geo-zoologiche. Padova 1840. CAV. CAVOLIIVI (Fiuppo), Memoria per servire alia storia dei polipi marini. COUT. COUTIIOY (JOSEPH) , Monography of the family osteodesmacea of Des Hayes. V. Boston journal of natural history. Vol. II. N. 2. Cuv. CUVIER (GEORGES) , Recherches sur les ossements fossiles. 4 e e"dit. D. .oi r DE BUCH. DE BUCH (LEOPOLD), Essai d'une classsification des terebratu- lesi V. Mem. de la Societe geolog. de France. Vol. 3. DEFR. DEFRANCE, Dictionnaire des sciences naturelles. DESH. DESHAYES (G. P.) , Anatomie et monographic du genre den- tale. Coquilles fossiles des environs de Paris. Appendix to LYELL'S Principles of geology. 5 e d. 2 6d. de LAMARCK. DESL. DESLONGCHAMPS , Memoire sur les coquilles lithophages des terrains du Calvados. Caen 1838. V. M^moires de la Societe Linn6enne de Normandie. 7 e Vol. < DESH. DES MOUIINS (CHARLES), Catalogue des stellerides vivantes el fossiles. Bordeaux 1832. Etudes sur les e"chinides , in 8. Revision de quelques especes de pleurotomes. DCJ. DUJARDIW (FELIX) , Memoire geologique sur la Touraine. Paris 1836. FlCHT. FORB. i'*i: FICHTEL et MOLL, Testacea microscopica. Vindobonae 1803. FORBES (EDWARD), On the mollusca and radiata of the Ae- geau sea. London 1844. GALBOT. GALEOTTI (HENRY), Sur la constitution ge"ognostique de la Province de Brabant. Bruxelles 1838. et NYST , Fossiles du calcaire jurassique du Mexique. V. M6- moires de PAcade"mie de Bruxelles. Tom. VII. ( 7 ) GAST. GASTALDI (BARTOLOMEO), Note sur quclques especes d'encrinite fossile en Piemont. V. Bulletin de la Societ6 geolog. de r ranee. GOLD. GOLDFUSS (AUGUSTUS) , Abbildungen und Beschreibungen der Petrefacten des Museums der Konigl. Preusischen-Rheini- schen Universitat zu Bonn. Dusseldorf 1826. GRAT. DE GRATELOUP, Me"moire sur les oursins fossiles des environs de Dax. V. Actes de la Socie"te" Linneenne de Bordeaux. Conchiologie fossile du bassin de 1'Adour. Ibid. Notice sur la famille des bulleens. Ibid. Tableau statistique des coquilles univalves des couches ter- tiaires du bassin de 1'Adour. Ibid. Mollusques terrestres et fluviatiles , observes dans les ter- , , . , ,, . , ,, . . rams tertiaires du bassin de 1'Adour. Iota. Catalogue des animaux vert, et des animaux sans vert. Ibid. .aim ja bh iaaeb )!M Irjiti HAAN. BE HAAN (GUULIELMUS) , Monographia ammoniteorum. Lugd. T> , 10S0 Batav. 1823. HAUER. DE HAUER (JOSEPH), Jahrb. von LEOUHARD und BHOHN fur 1837. HISIRG. HISIHGHER (W.) , Lethaea Suecica. Holmiae 1837. . eiJivile. nuihitl ei'jcfjl f .>r i ii-ujiiri ai simile?! o(J KIENER (L. C.), Species g6n6ral des coquilles vivantes. KLIPST. KLIPSTEIN , Beitrage zur geologischen kenntniss der ostlichen Alpen. Giessen 1843 45. KON. KOJSIG, Icones fossilium sectiles. London. KON. KONINCK (Louis) , Description des coquilles fossiles de 1'argile de Basele, Boom etc. Liege 1837. , )sil si aunub a{ irnl> e!;vn >i i-i n^i.r>i:i< < rl uuil 'iazi tt^ >-OHi. : tv>if\ft tsl vi'.uul n'tttrl (I jiiiho'j An ; 9r.6-wiai \>nui) ,! i noilfvil Jin; amnjnq ol sb i:uvi c! t.iti' :i!i J siilia alii 66 ln'i )) in niliu-n ( 8 ) li. LAM. LAMARCK (JEAN BAPTISTE) , Histoire naturelle des animaux sans vertebres. l e et 2 e ed. LBA. LEA (ISAAC) , Contributions to geology. Philadelphia 1833. LINK. LiNitEus (CAROLUS), Systema naturae. 9K MICH. MICUAUD (L. G.), Description de quelques especes de co- quilles fossiles de la Champagne. Extrait des Actes de la Societe Linne'enne de Bordeaux. Tom. X. . Descriptions de plusieurs especes du genre Rissoa. et POTIER, Galerie des mollusques du museum de Douai. Vol. 1. MICH. MicnELirr (HARDOUIN), Iconographie zoophytologique. Paris 184145. MICH. MICHELOTTI (GiovAimi) J ) , Specimen zoophytologiae diluvianae. Turin 1838. Brevi cenni d'alcuni resti delle classi dei molluschi acefali e brachiopodi. V. Annali delle scienze del Regio Lom- bardo-Veneto , 1839. Rivista d'alcune specie della divisione dei gasteropodi. Ibid , 1840. Indice ragionato d'alcuni cefalopodi fossili. Ibid, 1840. Monografia del genere Murese. Ibid, 1841. De Solariis in supracretaceis Italiae stratis repertis. Transac- tions of the Royal Society of Edinburgh. Vol. XV. Part. 1. Saggio storico dei rizopodi. V. Memoria della Societa Ita- liana delle Scienze di Modena. Tom. 22. Malacological and conchological magazine , conducted by G. B. SOWERBT. Part. II. Jahrbuch yon LEONHARD und BRONK fur 1845. 1) Prcsqne toutes les especes publiees par moi dans les ouvrages et recueils dont je donne la lisle, ont i& elre cities et decrites dans le cours de la presente pablication sur la faune miocene; nn certain nombre en cst figure pour la premiere Ibis, ( 9 ) HL " NYST. NTST (HENRI) , Notice sur une cyrene et une cancellaire in- edites. Bulletin de 1'Academie de Bruxelles. Tom. 3. Notice sur une nouvelle espece de moule. Ibid. Recherches sur les coquilles fossiles du Limbourg. Ibid. Coquilles fossiles de la Province d'Anvers. Ibid. O. ' i - -.<0 ORB. ORBIGKT (ALCIDE D'), Histoire naturelle de 1'Ile de Cuba. Paris 1839. Paleontologie Franchise. Paris 18-41 -45. PATH. PAYRDEAU (B, C.) , Catalogue descriptif des annelides et des mollusques de Pile de Corse. PHIL. Pimim (R. A.), Fauna molluscorum Siciliae. Hallae 1844 et 1845. PHILL. PHILLIPS (JOHN) , Illustrations of the geology of Yorkshire- London 1833. PICT. PICTET (F. J.), Trait6 6lmentaire de Paleontologie. Tom. 1 a 4. PLAWC. PLATIGUS (J.) De conchis minus notis. Venetiis 1739. POLL POLI (ZAVERIO), Testacea utriusque Siciliae. Parmae 1791 95. POR. PORRO (CARLO), Studii sulle variazioni d'alcuni molluschi. V. Memorie delle Academia di Torino. 2 e serie. PUSCH. PDSGH (GOTTLIEB), Polens Palaontologie. Stuttgart 1837. JR. RANG. RANG SAWDER , Manuel des mollusques. Paris 1829. SEDG. SEDGWICK and MUHCHISON , On the structure of the eastern Alps. London 1831. SISM. SISMONDA (EUGEMIO) , Monografia degli echinidi fossili del Pie- monte. V. Memoria dell'Academia di Torino. 2 e serie. Appendice alia monografia degli echinidi. Ibid. Memoria geo-zoologica degli echinidi fossili del contado di Nizza . Ibid. Synopsis methodica animalium invertebratorum extantium in collectione Comitis ST. MARTINO DELIA MOTTA. Turin 18-42. SOLD. SOLDAHI (AMBHOCIO), Saggio orittografico. Siena 1780. Sow. SOWERBY (G. B.), The mineral conchology of Great-Britain. London 181245. Species conchyliorum. London 1840. Thesaurus conchyliorum. Part. 1 a 4. Conchological illustrations. Part, 1 a 200. The conchological and malacological magazine. London. Part. 1 et 2. STUD. STUDER , Etudes sur la molasse de la Suisse etc. <; f j VILLA. VILLA (A. et B.) , Dispositio methodica conchyliorum. Me- diolani 1841. "W- ! WAL. WALKER , Testacea minuta rariora littoris Sandvicensis. Lon- don 1784. I , :(.!.' t- ". PREMIERE CLASSE. RHIZOPODES FORAMINIFERES. Ces animaux microscopiques jouissent d'une existence iudividuelle et n'offrent a la vue, qu'une masse de substance charnue, glutineuse, sans organisation appreciable. Us secretent une coque ou un test souvent r6gulier; dans lequel ils peuvent se retirer completement avec leurs di- verses expansions variables , re"tractiles , qui sortent par une ouverture ou par les pores de leur test x ). Leur histoire nous offre un exernple singulier des changements , auxquels a etc sujette cette branche de 1'histoire naturelle. Mr. A. D'OHBIGHY a ) , ainsi que moi 3 ) et plus recemment Mr. DES- HA.TES 4 ) nous avons dresse" 1'histoire de la place , que 1'on a successi- vement assignee a cette classe d'animaux , depuis qu'on a commence" a les etudier jusqu'a nos jours , et maintenant qu'on est a peu pres d'ac- cord sur la veritable place a assigner aux Rhizopodes , un debat , in- fructueux pour la science , tient partage" les opinions sur le nom de cette division. Je crois qu'on pent adopter celui de Rhizopode, parce qu'il rappelle la forme de 1'etre et ses relations avec les autres di visions Zoologiques , et parcequ'un nom vide de sens , un adjectif tel que celui de Fora- minifere , ne peut a lui seul suffire , tandis qu'il peut tres-bien se joindre a celui de Rhizopode et indiquer ainsi les trous ; pour le passage des filaments de ces petits animaux, d'autant plus qu'on trouve a 1'etat fossile une foule d'especes , dont les animaux ne peuvent pas etre con- .' H^ -U 11 til J>-kLI Tl'.HlU -.! '. f t9 l.ll! W- >, ao'-d 1) Histoire naturelle de I'tle do Cuba, Paris 1859. - 2) Ibid. 3) Saggio storico dei Khizopodi di tcrroni terziari. 4) 2e edition de LAMARCK- Yol. XI. nus. Ainsi le nom logique, que 1'on petit adopter pour cette division est selon tnoi , celui de Rhizopodes forarniniferes . On ne trouve que fort peu d'especes de Rhizopodes foraminiferes dans nos couches miocenes , tandis que dans les couches des envi- rons de Vienne en Autriche el de Bordeaux de la meme epoque geolo- gique elles sont tres-nombreuses. Je pense que cela tient a la nature mineralogique et particuliere de nos couches , qui n'a pas permis la conservation de ces etres eminemment petits et friables. li- STICHOSTEGUES. Gen. NOD OS ARIA. Spec. N. 1. Nodosaria rapham'strum. LINN. N. test& elongata , cylindracea , recta ; loculis subrotundis , aequali bus , longitudinaliter laxe sulcatis. LIHH. Syst. mat. pag. H65. N. 282. LAM. Anim. sans vert. Vol. XI. pag. 272. BLAINV. Diet, des scienc, nat. Vol. 56. p. 486. MICBI. Rhieopodi. pag. 25. N. 1. Loc. La Mediterran^e. Fossile rare de la colline de Turin , et fr6- quent dans les sables jaunes d'Asti etc. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. ]N. 2. Nodosaria Apenninica. mihi. N. testa elongato-cylindracea , subarcuata,, postice acuminalk; loculo antico distincto; aliis subevanidis; apertura rotunda ta , subclavatd ; su- perficie longitudinaliter sulcata. Loc. Stazzane dans les Apennins. Obs. Cette espece se distingue de la Nodosaria punctata de Mr. D ; ORBIGITY par ses s tries longitudinales et par ses loges inegales. Mon cabinet. ( 13 ) -< ; HELICOSTfcGUES. Gen. CRISTELLARIA. Spec. N. 1. Cristellaria cassis. FICHTEI. C. testa subrotunda, planulata; septis arcuatis; margine cristate, tenuissimo. FICHTEI and MOIL. Testacca microsc. pag. 95. tab. 17, 18. LAHACCK. Anim. sans vert. Vol. XI. pag. 283. D'OKBIGHY. Loc. cit. pag. 290. N . 3. MICKI. Rhizopodi cit. pag. 41. N. 1. Loc. Tortone , Asti etc. Obs. La remarque, faite par Mr. D'ORBICHT, de n'avoir rencontre aucune espece de ce genre depuis 1'age pliocene jusqu'a la craie blan- che perd de son importance par la decouverte, que j'en ai faite dans nos couches miocenes. Mon cabinet. Spec. N. 2. Crystellaria Partschi. mihi. C. testa subrotunda , depressa ; loculis trigonis , medio tumidis ; sepi- mentis subevanidis, laxis; margine obsolete cristato. Loc. La colline de Turin. Coquille epaisse , arrondie ; a carene aigue , peu large ; a texture brillante ; point renflee au centre ; parlour in^gal ; loges au norabre de six tnangulaires , peu arquees , bombees au milieu. Mon cabinet. Gen. ROBULINA. Spec. N. 1. Robulina Haueri. mihi. R. testa suborbiculari , compressa , carinata ; carina lata , continua ; loculis obliquis ; disco umbilicali prominulo. Loc. La colline cle Turin. Obs. Les loges dc cette espece sont plus nombreuses et plus re- courbees que celles de la Robulina cultrata , espece de laquelle celle- ci s'approche le plus. Je de"die cette espece a Mr. le Chevalier JOSEPH BE HATJER , qui a eu la complaisance de me procurer une suite nombreuse dc fossiles des environs de Vienne en Autriche , qui m'ont ete" tres-utiles pour les comparer avec les ndtres. Mon cabinet. Spec. N. 2. Robulina Gumming i. mihi. R. testa utrinque convexa , lenticulari ; disco minuto, prominulo; margine cristato , rotundato. MICBI. Rhizopodi. pag. 40. lav. 2. NO. 4. SISBONDA. Synop. invert, pag. 10. NO. 3. Loc. La colline de Turin. Coquille petite , brillante , s'approchant par sa forme exte>ieure a certaines nummulines. Le disque cst bombiS ; les cloisons recourb^es et le bord mince, aigu et dentele. Diametre 2 millim. Mus. Soc. Boll. Mon cabinet. ' ">*&** -i 8 1 c*W^ *" v Spec. N. 3. Robulina antiqua. mihi. R. testa suborbiculari, carinata; centro prominulo; loculis flexuosis; carina solida , cristata. MICH. Rhizopodi cit. pag. 40. NO. 4. Loc. La colline de Turin. Obs. D'abord j'ai envisage cette espece comme varied de la Robu- lina calcar de FICHTEL , mais puisqu'on doit separer de cette derniere espece plusieurs autres especes, qui jusqu'ici ont 6te confondues avec elle , je propose un nouveau nom pour la notre. Chaque loge de notre espece forme deux angles contre le tour sui- vant ; la carene est consislante et interrompue . le centre est bombe , mais on n'apercjoit nullement le disque remarquable de la Robulina calcar et de divers autres especes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Robulina depressa. mihi. PL I. fig. 1. R. testa orbiculari, depressa; disco pronimulo; margine integro. Midi'. Rhisopodi cit. pag. 59. tav. 2. g. 5. SISIKWDA. Synop. invert, pag. 10. N. 4. Loc. La colline de Turin. Coquille r6guliere , equilaterale , suborbiculaire , comprimee , careuee , avec le disque ombilical prononce"; carene contigue. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. NONIONINA. Spec. N. 1. Nonionina neglecta. mihi. N . testa suborbiculari ; loculis latis subconvexis , in umbilico articu- latis ; suturis excavatis ; apertura angustata. Loc. La colline de Turin. Espece suborbiculaire , comprimee , a circonf^rence arrondie , loges au nombre de cinq assez larges , tres-lgerement convexes ; ouverture contre le retour de la spire. Dim. 1| mill. Mon cabinet. Gen. NUMMULINA. Spec. N. 1. Nummulina Fichteli. mihi. N. testa depressa , utrinque laevigata , circular! ; margine convexo. MIOHI. Rhizopodi cit. pag. 44. tav. 5. fig. 7. SISBONDA, Synop. invert, pag. 10. :V ' y r r-& Loc, La colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 16 ) Spec. N. 2. Nummulina irregularis, mihi. N. testa parva , subglobosa , irregular! ; superficie scabra. MICFII. Khisofoili. pag. 44. tav. 3. fig. 3. SISHOKDA. Synop. invert, pag. 10. Licophris lenticularis, Basterot. loc. cit. GRATELOIP. Cat. zool. No. 46. Loc. Frequent aux environs de Turin et de Bordeaux. Obs. Je suis de 1'avis de Mr. A. D'ORBIGNT , qui reunit le genre Licophre de Montfort avec les Nummulines , car leur identite ne peut etre douteuse. Mr. DE GRATELOUP m'a envoye une espece avec le nom de N. milia- ris; elle differe de la n6tre et ne se trouve que pres de Bordeaux. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Spec. N. 3. Nummulina marginata. mihi. N. testa orbiculari; disco producto, aspere; margine laevigato, planulato. MICHI. Rhisopodi cit. pag. 43. lav. 3. fig. 4. SismoNDA. Synop. invert, pag, 10. Loc. La colline de Turin. Obs. La re"gularite" de cette espece et celle de son bord la distin- guent facilement des autres. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Nummulina globulina. mihi. N. testa rotundata , obscure granulosa. MICHI. Rhisopodi cit. pag. 45. tav. 3. fig. 6. Loc. La colline de Turin. Obs. La forme arrondie et les inegalite"s de sa surface s6parent n6lre espece des autres. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 17 > On trouve assez souvent des Nummulines dans nos couches mioce- nes ; cependant elles ne forment point de banes , comme cela se voit dans le Vicenlin et ailleurs. Gen. OPERCULINA. Spec. N. 1. Operculina Taurinensis. mihi. O. testa orbiculato-compressa , lateraliter laevigata ; spira subregulari , anfractibns tribus ; centre prominulo. MICHI. Rliisopodi cit. pag. 35. SISMONDA, Synop. invert, pag. 9. N. 1. Loc. La colline de Turin. Obs. J'avais d'abord confondu cette espece avec I'Operculina com- planata , fossile des environs de Bordeaux , mais les loges plus nombreu- ses et non courbees , comme celles de 1'espece de Bordeaux , que 1'on remarque dans n6tre espece, m'ont fait adopter un autre nom pour 1'espece d'ltalie. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. IN . 2. Operculina granulosa. mihi. O. testa orbiculato-compressa , spira regulari , utrinque punctato- granulosa; loculis arcuatis, frequentibus. MICHI. Rhizopodi cit. pag. 34. O. complanata , SISJIONDA. Synop, cit. pag. 9. Loc. La colline de Turin. Obs. Cette espece se distingue facilement de la pr^ce'dente; je pos- sede divers- individus de 1'une et de 1'autre ; en tout cas on ne pour- rait pas surement la dire analogue a I'Operculina complanata qu'on trouve seulement aux environs de Bordeaux. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. 3 ( 18 ) Gen. POLYSTOMELLA. Spec. N. 1. Polystomella crispa. LIMN. Llira. Syst, not. pag. 5370. ed. 13. LAHK. Anim. sans vert. Vol. Til. pag. 625. (1 ed.) Micni. Rhizopodi cit. pag. 35. tav. 1. fig. 8. Loc. La M6diterran6e. Fossile de la colline de Turin , de la Tosca- ne , des environs de Vienne en Autriche etc. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Polystomella Savii. mihi. P. testa orbiculari , superne concava , inferne planiuscu la margine acuto; apertura trigona; disco rotundato; loculis frequentibus , sepi- mentis obliquis. MICIII. Rhizopodi cit. pag. 35. tar. 1. fig. 7. SISKORDA. Synop. invert, pag. 9 N. \. Loc. La colline de Turin au rive de la Batteria. Mon cabinet. Spec. N. 3. Polystomella laevigata. mihi. P. testa orbiculari , margine acuto ; utrinque latere convexo ; sepi- mentis raris ; apertura oblouga , depressa. MICHI. Rhyzopodi cit. pag. 36. tav. 1. fig. 91. SISKOXDA. Synop. invert, pag. 9. Loc. Comme les pr6c6dentes. Mon cabinet. AGATHISTEGUES. Gen. TRILOCULINA. Spec. un. Triloculina rostrata. mihi. T. testa elongata, utrinque alternata; carinis tribus in medio convexis. ( 19 ) Micnt. Rhizopodi cit. pag. 48. lav. 3. fig. 3. Triioculina ollonga , SISHOXDA. Synop cit. pag. iO. Loc. La colline de Turin. Obs. Mr. le Doct. SISMOHDA reunit cette espece a la Triloculina oblonga de Montfort. J'observerai d'abord que la description de Mont- fort convient a toutes les Triloculines ; mais si 1'on veut confondre cette espece avec celle ddcrite par Mr. D'OKBIGRT sous le nom de Triloculina oblonga , je ferai remarquer , qu'elle est trois fois plus petite que la mieune ; que ses loges ne sont presque point bombe'es , et que les extre- mite's des deux especes sont difFerentes , dans 1'une elles sont egales , tandis que 1'autre est arrondie en arriere et tronqu^e en avant. Sur dix-neuf especes determine'es , que je connais de Rhizopodes miocenes , deux seulement ont leurs analogues vivants , resultat presque egal a celui, que nous fournira l'e"tude des autres branches zoologiques. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. SECONDS CLASSE. POLYPIERS. Gen. STEPHANOPHYLLIA. Spec. N. 1. Stephanophyllia Imperialis. MICH. S. orbicularis , superne lamellosa; lamellis regulariter convexis, majo- ribus rninoribusque foliaceis , dentatis , plicatis ; centre profundo ; parte inferior! plana , subexcavata ; striis radiatis , granulosis , rugosis ; inter- stitiis saepe perforatis. MICE. Icon. Zoophyt. pag. 31. pi. 8. fig. 1 Loc. La colline de Turin et de 1'Astyan. Obs. Espece rare dans les couches pliocenes , aussi bien que dans les couches miocenes ; de ces dernieres je ne connais que deux exem- plaires , donl 1'un m'appartient , 1'autre est a Mr. L. BELLARDI. Mon cabinet. Spec. N. 2. Stephanophyllia elegans. BRONN. S. orbicularis , superne lamellosa ; stella elongata ; lamella centrali dentata , aliis circumstantibus connexis , dentalis , variatim dispositis , granulosis 5 basi subconvexa , radiatim striata ; striis rugosis , saepe bifur- catis ; interstitiis regulariter perforatis. BBOKH. Lethaea geog. pag. 900. (Fttngia.) Mica. Icon, Zoophyt. pag. 32. pi. 8. fig. 2. Loc. Tortone et le Plaisantin. Obs. Lorsqu'on cite les environs de Tortone, c'est pour les fossiles miocenes , il y a quelques endroits , ou Ton trouve des fossiles pliocd. nes ; mais nous le ferons remarquer toujours quand il s'agit de ces derniers. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Stephanophyllia Italica. mihi. S. rotundala, subconica ; costis exterioribus rotundatis , numerosis , crenatis ; stella plana : eentro papilloso ; lamellis dentatis , sex proemi- nentibus , furcillatim ad marginem dispositis. MICHI. Spec, Zoophyt. pag. 31. pi. 1. fig. 8. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 52. pi. 8. fig. 3. Loc. Comme la pr^cedente. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. CYCLOLITES. Spec. N. 1. Cyclolites Carcarensis. mihi. V C. subrotunda , crassa ; stella . radiante , lamellosa , subincavata ; la- mellis productis , majoribus proeminentibus , crassis , pagiua inferiore centre convexiusculo , circulis concentricis instructo. Loc. Carcare. Obs. On reconnait cette espece par son e"paisseur , par la base aplatie, legerement convexe vers le centre avec des lignes concentri- ques. L'(5toile 6tant remplie de sable tres-dur cela empeche de voir distinctement ses caracteres. Je dois la connaissance de cette espece et d'autres a la bonte" de Mr. le pere PHILIPPE IGHIPTA , qui demeure au pays dit Carcare dans les Apennins. Je regrette de 1'avoir re^ue trop tard , ainsi que quelques autres especes , pour en donner une figure. Long 44 Larg. 28 mill. Mon cabinet. Gen. TURBINOLIA. Spec. N. 1. Turbinolia Japheti. mfhi. T. elliptica , conica , irregularis ; lacuna centrali oblonga ; stellA pla- 11 iila la ; margine rotunda to ; lamellis minoribus cum majoribus alter- ( 22 ) nantibus , crassis , superficie granulatis ; striis exterioribus undulatis ; basi attenuate. MICIII. Spec. Zoophyt. pag, 92. pi. 2. fig. 6. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 33, pi. 8. fig. 9. Loc. La colline de Turin. Mon cabinet. Spec. N. 2. Turbinolia Michetottii. MICH. T. orbicularis , depressa, turbinata vel attenuata in angulo obtuso vel piano; centre infundibuliformi ; lamellis remotis , dentatis, granulosis , majoribus , minoribusque allernis ; striis exlernis rotundis. MICE. Icon. Zoophyt. pag. 34. pi. 8. fig. 6. Loc. La colline de Turin et de 1'Astesan. Obs. Cette espece est adherente quelque fois; quelque fois aussi elle est libre , dans le premier cas le bord s'eleve perpendiculairement , dans 1'autre les stries exterieures se prolongent jusqu'a la base. Elle differe de la Fungia coronula de Mr. GOLDFUSS. Mon cabinet. Spec. N. 3. Turbinolia obesa. mihi, T. rotundata , semiglobosa , brevis ; centro papilloso ; stella concava \ lamellis duodecim majoribus , ramoso-granulosis , tribus minoribus inter majores , exterioribus costis duodecim crasse dentatis , interstitiis stria- tis ; basi mammillari. MICH. Spec. Zoophyt. pag. 33. pi. 2. fig. 5 MICE. Icon. Zoophyt. pag. 34. pi. 8. fig. 7. Loc. Les environs de Tortone. Obs. Espece remarquable par ses douze c6tes exterieures , fortement dente"es ; elle offre deux varietes , dont 1'une tres-comprimee presqu'ellip- tique et sans c6tes apparentes ; 1'autre , conservant ses cotes , s'allonge a imiter une clochette. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 23 ) Spec. N. 4. Turbinolia armala inihi. T. cylindrica , ad basim spinis quinque exertis , solidisque instructa ; basi acuta ; stella rotundata; centre papillose; lamellis 30 vel 40, quinque majoribus. MICUI, Spec. Zoophyt. pag. 52. pi. \. fig. 9. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 35. pi. 8. fig. 8. Loc. La colline de Turin. Obs. Les quatre Opines de cette espece et celle de la base n'ont aucune trace d'adhe'rence ; sur la surface exterieure on apercoit quelques granulations. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 5. Turbinolia raricostata. mihi. T. turbinata , lata, elliptica; basi leviter revoluta 5 costis raris, mem- branaceis , undulatis 5 lamellis duodecim ad quindecim majoribus , in- terstitialibus tribus minutis ; centre papillose; superficie granulosa. HICBI. Spec. Zoophyt, pag. 74. MIOB. Icon. Zoophyt, pag. 33. pi. 8. fig. 9. Loc. Tortone et Turin. Obs. Dans le jeune ' Age les c6tes sent interrompues. La surface ainsi que les lamelles ont des granulations tres-prononce"es. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 6. Turbinolia turgida. mihi. (PI. I. fig. 19.) ' T. turbinato-depressa , turgida , costata ; costis externis 24 lamello- sis, subaequalibus ; interstitiis concavis, omnino laevigatis ; Stella ovali; margine inaequali. Loc. La colline de Turin. Cette espece se distingue des autres par ses 24 c6tes ^levees , pres- que egales avec les interstices absolument lisses. L'etoile est ovale avec des papilles centrales. Long. 30 , larg. 23 milim. Mon cabinet. Spec. N. 7. Turbinolia Bellardii. MICH. T. compressa , elliptica; costis longitudinalibus , undulatis, erassis ; interstitiis striatis ; stella maxima , oblonga , concava ; lacuna centrali elongata , papillosa ; lamellis subtilissime granulosis , duodecim maxi- mis , elevatis ; margine crenulato ; basi acutd. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 36. pi. 8. fig. 10. Loc. La colline de Turin. Spec. N. 8. Turbinolia pyramidata. mihi. T. rotundata ; Stella maxima , concava ; centre papillose ; costis lon- gitudinalibus raris , crassis , sex angulatim ad basim dispositis , crasse tuberculatis ; interstitiis striatis; lamellis duodecim, majoribus erectius- culis , crassis , granulosis ; margine crenulato. MIGIII. Spec. Zoopltyt. pag. 33. pi. 2. fig 4. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 36. pi. 8. fig. 11. Loc. Les environs de Turin et de Tortone. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 9. Turbinolia brevis. DESH. T. depressa , turbinata , irregularis ; stella ovata , subconcava ; la- mellis numerosis , tenuissimis ; basi subacuta ; striis externis alternatim majoribus minoribusque. DtsiuvEs. Stat. des Hautes Alpes. pag. 565. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 37. pi. 8. fig. 12. Loc, La colline de Turin. Obs. Ce n'est que sur 1'autorite de Mr. E. SISMOHDA , que je cite cette espece comme provenant de nos couches miocenes ; elle m'est inconnue. Spec. N. 10. Turbinolia Sismondiana. MICH. T. elongata , subrotunda, glandiformis ; Stella ovata , concava , cen- tro papillose ; papillis numerosis ; lamellis aequalibus ; margine rotun- do; striis externis undatis, rugosis, ad basim elongatis; basi rotundata, saepe umbilicata. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 37. pi. 1. fig. 13. Loc. La colline de Turin pres Superga. Ce polypier se distingue des autres especes par ses stries et ses la- melles egales entr'elles ; par ses papilles nombreuses , et surtout par sa base, qui se presente tantdt en forme arrondie, tant6t ombiliquee., et quelquefois avec des traces d'adherence. Les lamelles , qu'on voit a la surface exterieure , ne sont pas en ligne droite , et a cet egard la Turbinolia Sismondiana (ou mieux Sismondai , suivant la methode de Mr. BKOSK) s'approchc de la Turbinolia elliptica de LAMK. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 11. Turbinolia clava. mihi. T. turbinato-clavata , elongata, subrecta ; basi acuta, vel adherente; Stella oblonga ; lamellis granulosis , inaequalibus ; striis exterioribus lon- gitudinaliler granulosis, ad basim obsoletis. MICIU. Spec. Zoophyt. pag. 63. pi. 2. fig. 2. MICH. Icon. Zoophyt, pag. 38. pi. 8. fig. 11. Loc. Les environs de Turin et au Carcare. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. ]N. 12. Turbinolia cylindrica. mihi. T. simplex, elongato-cylindracea , externe striata; Stella rotunda, con- cava; lamellis rugoso-granulatis , aequalibus; basi recurva, saepe aanexa. Micni. Spec. Zoophyt. pag. 73. Mien. Icon. Zoophyt. pag. 38. pi. 8, fig. 15. ( 26 ) Loc. Les environs de Verare , de Turin , de Verone et au Carcare. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Spec. N. 13. Turbinolia cornucopia, mihi. T. subcylindrica ; basi arcuatim revoluta , angulosa ; costis undulo- sis, majoribus decem vel duodecim , in interstitiis tribus minoribus sulco discretis ; facie granulosa ; basi acuta , interdim contorta ; Stella subrotunda , concava ; centre papillose ; lamellis granulosis, MICHI. Spec. Zoophyt. pag. 67. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 39. pi. 8. fig. 16. Loc. Tortone et au Carcare. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 14. Turbinolia Taurinensis. MICH. T. turbinato-clavata , elongata , sublaevigata ; basi attenuata ; su- perficie obsolete grauulata ; Stella rotundata ; lamellis decem crassis , aliis minimis internis ; cenlro profundo. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 39. pi. 8. fig. 17. Loc. La colline de Turin. Spec. N. 15. Turbinolia Douglasi. mihi. T. turbinato-clavata, tumida, basi leviter revoluta, costulis frequen- tissimis , rotundatis , intus leviter granulosis , aequalibus ; stella ovata ; ceutro papilloso. Loc. Rare aux environs de Tortone. Obs. Cette espece est garnie d'un nombre egal de lamelles exte- rieurement arrondies , 6gales et granuleuses ; elle se distingue de la Turbinolia praelonga par sa forme et par ses c6tes , de la Turbinolia cylindrica par sa forme et ses stries visibles dans toute sa longueur ; notre espece figuree dans la planche premiere de ce memoire est d6- diee a Mr. DOUSLAS DE KELSO , President de la Soci6te d'Histoire Natu- relle de cette ville d'Ecosse. ( 27 ) Long 40. Larg. de l'e"toile 30 mill. Mon cabinet. .. i * * . t * 1 1 .* ' t-< i ' t ! '- ' i ' Spec. 3N. 16. Turbinolia praelonga. mihi. T. subrotunda , praelonga ; apice recurvo ; striis minimis , filiforini- bus , scabris , plurimis subrotundis ; Stella obliqua _, elliptica ; lamellis aequalibus; basi acuta, leviter revoluta. MICIII. Spec. Zoophyt. pag. 67. MICH. Jean. Zoophyt. pag. 40. pi. 9. fig. 1. Loc. La colline de Turin , tres frequent au Pino. Obs. L'etoile terminale est tres-souvent empatee dans la gangue ; il est difficile dans plusieurs exemplaires de voir la disposition des lamelles int<5rieures. Mus. Soc. Hoil. Mon cabinet. Spec. !N . 17. Turbinolia plicala. mihi. T. brevis, lata , rotundata 5 basi revolutd; costis numerosis , ro- tundatis , granulosis , distinctis , ad raarginem inferne obsoletis ; stella subrotunda , profunda ; lamellis octo super quadraginta , majoribus duo- decim ; lamella centrali dentata , granulosa ; basi recurva , subacutL MICHI. Spec. Zoophyt. pag. G9. pi. 2. fig. 9. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 40. pi. 9. fig. 2. Loc. Frequent a Tortone. Obs. Cette espece se distingue de la Turbinolia mitrula de Mr. GOLDFUSS par sa base recourbee et par sa forme arrondie ; elle apparlient en ontre aux couches d'une autre formation geologique. .Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ,'ii '. ' '.'.. ''<' ' t, . ' . '. '. Ifjvl ' ?\ ! III! :i . ,l'l ." . ' r '\*. . t i;ii i Spec. N. 18. Turbinolia crassa* mihi. PI. II. fig. 4. T. compressa , recurva , crassa ; costis frequentissimis , a basi ad api- cem productis, aequalibus; interstitiis laevigatis; stella latd; margine.... 4* ( 28 ) Loc. La montagne de Turin. Cette espece est yoisine de la Turbinolia plicata, dont elle se dis- tingue par sa forme plus deprimee , par ses cotes plus nombreuses , egales dans toute la longueur du polypier , avec les interstices lisses ; I'e'toile est papilliforme- Le bord etant casse je n'ai pu en donner ni la description ni la figure. Long. 50. Larg. 40 mill. Mon cabinet. Spec. N. 19. Turbinolia Bellingheriana. MICH. T. compressa , elliptica , recurva ; costis numerosis , rotundatis , ad marginem distinctis , inferne obsoletis; Stella ovata, profunda, lacuna centrali elongata ; basi revoluta. MICE. Icon. Zoophyt. pag. 41. pi. 9. fig. 3. Loc. Tortone. Obs. Espece plus longue que la Turbinolia plicata avec la base recourbee en hameijon. Les c6tes sont striees transversalement et au nombre de quatre-vingt , dont dix sont plus grandes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 20. Turbinolia undulata. MICH. T. cylindrica , elongata ; basi arcuatim revoluta , costis majoribus duoaecim undulatis , rugosis , in interstitiis tribus minoribus inaequali- bus , saepe interrupts ; Stella subrotunda , lamellis duodecim majori- bus , sex supra triginta minimis ; basi recurva , attenuata , acuta. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 41. pi. 9. fig. 4. Loc. Tortone. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 29 ) Spec. N. 21. Turbinolia multiserialis. mihi. T. brcvis , cylindracea ; basi acuta . revoluta ; costis majoribus longi- tudinaliter undato-crenatis ; costis intermediis leviter granulosis ; Stella profunda , papillosa ; lamellis subaequalihus ; margine aequali. MICUI. Spec. Zoophyt. pag. 70. pi. 2. fig. 7. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 41. pi. 9. fig. 5. Espece a etoile arrondie et dout les lamelles , quoique inegales , de- passent a peine le bord ; elles sont nombreuses , ondulees , a 1'excep- tion des intermediaires , qui sont granuleuses. Mus. Soc. Holl. Mou cabinet. Spec- N. 22. Turbinolia mullispina. mihi. T. turbinata , cylindrica ; basi breviter revoluta , acuta ; costis duo- decim , muricato-spinosis ; interstitiis sulcatis , granulosis , aliquando muricatis ; stella concava , papillosa ; lamellis granulosis , sex majoribus ; margine inaequali. MICKI. Spee. Zoophyt. pag. 70. pi. 2. fig. 6. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 42. pi. 9. fig. 6. Loc. Les environs de Genes , de Tortone et le Plaisantin. Espece distincte de la prece"dente par ses douze cotes herissees de tubercules e"pineux , par ses interstices granuleux, et quelquefois 6pi- neux , et par les six lamelles elev^es au dessus du bord de l'6toile garnie de papilles nombreuses. Mus. Soc. HoU. Mon cabinet. Spec. N. 23. Turbinolia 1%-costata. GOLD. T. cuneata , compressa , recurva ; stella elliptica , profunda 5 cen- tro elongato , papilloso ; lamellis duodecim majoribus , septenis mi- noribus interpositis , stria to-granulosis , dentatis ; costis numerosis aliis ( 30 ) majoribus acutis, interrupts , aliis minimis ad basim productis ; basi revoluta. GOIBF. Petrefacta Germ. pi. 19. fig. 6. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 12. pi. 9. fig. 7. Loc. Tortone , le Plaisantin et la Toscane. Obs, Je renvoie pour la synonymic de cette espece a 1'ouvrage de Mr. MlGHELlH. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 24. Turbinolia versicostata. MICH. T. turbinato-depressa , recurva ; Stella ovata , profunda , centro pa- pilloso; lamellis numerosis , majoribus tribus minoribus interpositis 5 costis irregularibus , alternatiin tuberculatis , spinosis , acutis vel obso- letis ; basi leviter incurva. MIGH. Icon. Zoophyt. pag. 45. pi. 9. fig. 8. Loc. La colline de Turin. Obs. Les cotes de cette espece sont tantot tnberculeuses ou e"pineu- ses , tantot tres-aigues ou presqu'effac^es ; elle atteint trois centimetres de longueur. Mus. Soc. HolL Mon cabinet. '.i :,f >)> ul^i!ii?.!;i Spec. N. 25. Turbinolia Sinemis. mihi. T. conico-oblonga , subcompressa 5 Stella ovata, profunda; lamellis inaequalibus , alteraatim granulosis ; striis externis frequentissimis , ae- qualibus , obsoletis ; basi acuta , contracta. Mien. Spec. Zoophyt. pag. 65. pi. 5. fig. 3. Mien. Icon. Zoophyt. pag. 11. N. 17. Loc. La colline de Turin. Cette espece ne presente a l'exte"rieur que des stries fines et difficiles a suivre; elle est infundibiliforme et comprime"e lat^ralement ; sa base se retrecit assez vivement. ( 31 ) Je termine ici Enumeration des especes du genre Turbinolia. Sur 25 especes aucune ne possede son analogue vivant et trois ' seulement ont leurs analogues dans les couches pliocenes. ]N'y-a-t-il pas ici une preuve certaine du changement , qu'a subi la faune depuis la periode miocene ? Mus. Soc, Holl. Mon cabinet. Gen. FLABELLUM. Spec. N. 1. Flabellum cuneatum. SASSI. F. cuneato-compressum , crassum , extensum ; Stella convexa , oblonga ; linea rnediana profunda ; lamellis numerosis , inaequalibus , granulosis sursum rotundatis ; costis raris obsoletis vel tuberculatis , ad latera fo- liaceis , laciniatis ; basi attenuata. Caryophtllia cuneata, SASSI. Giorn. Ligitst. per VAnno 1837. Turbinolia cuneata car. Gou>. Petref. Germaniae. pi. 37. fig. 17. Turlinolia sinuosa. BKOS.Y. Lethaea Geog. vol. 2. pag. 897. Turlinolia avicula, MICIII. Spec. Zoophyt. pag. S8. pi. 3. fig. 2. Mica. Icon, Zoophyt. pag. 44. pi. 9. fig. 11. Loc. Bacedasco dans le Plaisantin, Tortone ct la colline de Turin. Obs. Mr. MICHELIW annonce qu'il existe de grands rapports entre cette espece et une espece vivante dans les mers des Indes. Mr. Mi- GHEtm ne doune cependant pas leurs differences specifiques. Mus. Soc, Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Flabellum appendiculatum. BROHG. F. cuneato-compressum, rectum, elongatum ; Stella ovato-oblonga ; centro elongate , profundo ; lamellis inaequalibus , alternis ; costis longi- tudinalibus, elevatis, sex minoribus interruptis; basi acutissima. Turbinolia appendiculata. BaossauRT. Vicentin, pag. 8. pi. 5. fig. 17. Turbinolia cuneata. BHONS. Lethaea geogn. TO!. 2. pag. 898. Flabellum appendiculatum. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 43. pi. 9. fig. 13. ( 32 ) Loc. Tor tone , Asti et le Vicentin. Mon cabinet. Spec. N. 3. Flabellum extensum. Micu. F. semicirculare , compressum , inferne cuneatum , rectum, in ap- pendiculum acutum terminatum ; stella convexa , utrinque producta ; linea rnediana profundissima ; lamellis majoribus alternantibus , granulo- sis ; costis obsoletis. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 46. pi. 9. fig. 14. Loc. La colline de Turin et pres Villeneuve-les-Mignon (Card.). Espece plus comprim^e avec le pedoncle plus long et plus aigu que celui du Flabellum Pavoninum de Mr. LESSON , vivant dans les mers de 1'Oceanie. Ces differences ne me paraissent pas suffisanles pour s6- parer les deux especes ; cependant puisque je ne connais pas 1'espece vivante et qu'ainsi je ne suis pas a meme d'en juger, je retiens 1'espece fossile avec le nom , que lui a donne Mr. MICHELIK dans son ouvrage sur les polypiers fossiles. Rarement on trouve cette espece en bon etat; la locality, qui en fournit le plus, est pres du Pino; elle a et6 decouverte par Mr. le Chevalier DE LA ROCHETTA. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. CARYOPHYLLIA. Spec. N. 1. Caryophyllia Pedemontana. MICH. C. simplex , clavato-turbinata , subcylindrica ; stella rotunda , con- vexa; lamellis majoribus minoribusque alternis, dentatis ; centre pa- pilloso ; costis exterioribus superne granulosis 5 basi lata , depressa , adhaerente. Turlinolia cyalhus. BICHI. Spec. Zoophyt. pag. 72 pi. 3. fig. 3. Caryophyllia pedemontana. MICH. Icon, Zoophyt. pag. 47. pi. 9. Loc. Les environs d'Asti et la colliue de Turin. Mus, Soc. Holl. Mon cabinet. ( 33 ) Spec. N. 2. Caryophyllia cyathus. LAMK. C. solitaria , elongata , clavato-turbinata ; superficie sublaevigata : Stella rotunda, concava; centre pnpilloso; lamellis numerosis, granulosis , ma- joribus , alternatim minimis , margine striatis ; basi attenuata , adhaerente. LAXOBOUX. Exposition mtth. pi. 28. fig. 7. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 47. pi. 9. fig. 17. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin et de Godiasco. Obs, En indiquant cette espece fossile comme analogue a celle de la Mediterranee , nous nous rapportons a I'autorit6 de Mr. MICHEIIW , qui la cite comme une des varietes nombreuses, que nous offre I'espe- ce vivante. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. ANTHOPHYLLVM. . .;:i \\- ::ii-: !> siir^Tuni : ^jjdi^p^r.ai ^-K . aipowiUMi j:!l'-ui;l jeilfxiiaioio Spec. Anthophyllum detritum. MICH. A. subcylindricum , irregulare ; extus longitudinaliter costatum ; costis crassis; Stella ovata , subplana; lamellis subaequalibus ; centro elongate ; basi lata, adhaerente. MICH. /con. Zoophyt. pag. 28. pi. 10. fig. 1. Loc. La colline de Turin et le Vicentin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. . .. t . Gen. LITHODENDRQN. Spec. N. 1. Lithodendron manipulatum. MICH. L. ramosum , fassiculatum ; ramis numerosis , striatis , cylindricis ; .11- 1-1 stems termmalibus. .... MICH. Icon. Zoophyt, pag. 50. pi. 10. fig. *. Loc. La colline de Turin. Mon cabinet. ( 34 ) Spec. N 0> 2. Lilhodendron mtricatum. MICH. L. ramossissimum , divaricatum ; ramis cylindricis, gracilibus, aequali- bus , coalescentibus , obsolete striatis ; stellis parvis ; lamellis duodecim , sex majoribus cum minoribus alternantibus. MICH. /con. Zoophyt. pag. 30. pi. 10. fig. 5. Loc. La colline de Turin. Obs, Malgr6 sa rarete je connais divers exemplaires de celte espece, mais toujours rou!6s et uses. Mon cabinet. ' Geu. STYLINA. Spec N. 1. Stylina thyrsiformis. MICH. S. striata , cylindraceo-fasciculata ; tubis separatis , divaricatis , in massam porosam conjunctis ; stellis rotundatis , inaequalibus , oblique prominulis; lamellis numerosis, sex majoribus; margine denticulate; axe centrali. Mien. /con. Zoophyt. pag. 50. pi. 10. fig. 6. J ; ijitjif! oh aiio:ii.i' i.l i.l D. erecta, simplex, pyramidata, subtruncata , striata ; stellis laterali- bus immersis, excavatis , lamellosis; basi dilatata; striis undulatis. BLAINV. Manuel d'Actinol. peg. 354. r o MICH. Icon. Zoophyt. pag. 52. pi. 10. fig. 10. 5* ( 36 ) Loc. La colline de Turin , PAstesan et la Touraine. Obs. Un exemplaire , que je possede et qui n'est pas meme entier , a plus d'un decimetre de longueur. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Dendrophyllia irregularis. BLAIKV. D. ramosa , striata; stirpe crassa , tuberosa; ramis brevibus vel elon- gatis , truncatis 5 stellis rotundis , lamellosis , papillosis ; lamellis nume- rosis , irregularibus ; marginibus fragilibus. BIAIST.' Manuel d'Actinal. pag. 535. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 53. pi. 3. fig. 5. Loc. Les environs de Turin', les faluns de la Touraine et de Dax. Cette espece rare dans nos couches miocenes, et que j'ai public le premier sous le nom de Caryophyllia arnica est frequente dans la Touraine. Mou cabinet. Gen. LOBOPHYLLIA. f I ' r- ! r J*L . ,T , ' * Spec. N. 1. Lobophyllia contorta. MICH. L. cespitosa, superne dilatato-compressa ; ramis brevibus, sinuosis .- stria tis ; stellis elongatis , flexuosis , saepe connectentibus , lamellosissi - mis , profundis ; lamellis inaequalibus. ' i .... MICH. Icon. Zoophyt. pag. 53. pi. 10. fig. 12. Loc. Fossile de Rivalba I ) a Belforle et au Carcare. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. i: '.i/.;Q .'-.ovvi\V> ,N-A\tt-\f*otVidO. . ; 1) Le territoire dc Rivalba prcs de Gassino que j'ai mis plusieurs jours a parcourir, en tons sens avec mon ami M. CHARLES MEYNAEDI (aidi de la complaisance de M. le Prof. Borniro, Sindic de ce pays a celte epoijue la) ne in'a jamais donni aucune des especes citees par feu Bosson comme provenant de Ri- valba 3 et meme aucune couche n'offre la couleur du terrain d'oti out ^te extraits les fossiles pretendns de Rivalba, Ce n'est done que provisoirement que j'adopte cc nom de Rivalba , jusqu'a ce qu'on connaisse le veritable endroit d'ou proviennent ces especes. ( 37 ) Spec. N. 2. Lobophyllia yranulosa. MICH. L. cespitosa , prolifera ; lobulis contiguis , rotundis , strangulatis , laxe striatis j striis alternis , majoribus minoribusque granulosis ; stellis ter- minalibus, amplis , lamellosis ; lamellis granulalis , centre papillose. Mien. Icon. Zoophyt. pag. 53.pl.ll. fig. 1. Loc. La colline de Turin. Mon cabinet. Spec. N. 3. Lobophyllia depressa, MICH. L. prolifera , compressa ; lobulis brevissimis , turbinatis 5 stellis poly- gonis , concavis , lamellosissimis ; lamellis inaequalibus , in margine ex- paiiso excurrentibus. -w\ Micu. Icon. Zoophyt. pag 54. pi. 2. fig. 2. Loc. Rivalba. Obs. Ce genre, qui a paru depuis Pepoque jurassique semble etre teint actuellement. Gen. MEANDRINA. Spec. N. 1. Meandrina profunda. MICH. M. explanata , crassa , anfractibus latis, profundis, longis, tortuosis; collibus simplicibus , subacutis , lamellosissimis ; lamellis subaequalibus , brevissimis. i :.;(!(:) nOlfl M. labyrintica. MIGHI. Spec. cil. pag. 150. M. profunda. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 54. Loc. . Comme la precedente. Spec. N. 2. Meandrina stellifera. MICH. M. explanata, crassa; anfractibus superficialibus , vix excavatis , sinu- osis, saepe stclliformibus ; collibus latissimis, modo simplicibus modo duplicato-lamellosis ; lamellis distantibus , inaequalibus , dentatis. Mica. Icon. Zoophyt. pag. 54. pi. 2. fig. 4. ( 38 ) Loc, Comme la precedente. Ohs. Mr. MICHELIN , qui a eu 1'occasion de voir la Meandrina cre- briformis de LAMARCK , a constate , que se sont deux especes differen- tes: la M. stellifera et 1'espece de LAMK., d'apres les descriptions de LAMK. il est impossible de les distinguer. Mon cabinet. Spec. N. 3. Meandrina Phrygia. LAMK. M. crassa , planiuscula , subgibbosa ; anfractibus longis , modo rectis modo tortuosis , lamellosissimis ; collibus angustissimis , raro duplicatis ; lamellis inaequalibus , ad centrum dilatatis; centro lineari. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 55 (rum synon.) Loc. Comme la pr^cedente. Mon cabinet. Spec. IS . 4. Meandrina bisinuosa. MICH. M. explanata , crassa ; anfractibus superficialibus , tortuosis , ad extre- initates rotundatis ; collibus bicarenatis , undatis , latis , obtusis , lamello- sissimis ; lamellis subaequalibus , crassiusculis , integris. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 55. pi. 2. fig. 6. Loc. Comme les especes precedentes. .^i Mon cabinet. Spec. N. 5. Meandrina vetusta. MICH. M. explanata ; anfractibus latissimis ; superficialibus longis , modo rec- tis, modo sinuosis; collibus acutis , saepe obsoletis , inde porosis; la- mellis numerosis , detritis , vix perspicuis. Mini. Icon. Zoophyt. pag. 56. pi. 2. fig. 8. Loc. Comme les especes pr6c6dentes. ( 39 ) Obs. ,Le mauvais etat de conservation des exemplaires, qui ont servi a etablir cetle espece , me laisse encore des doutes sur sa veritable distinction des autres especes. Musee de Turin. Gen. MONTICULARIA. Iliii > I,.: .'JO.! Spec. Monticularia meandrinoides, MICH. M. explanata , crassa ; collibus magnis , elevatis , irregularibus , elon- gatis , saepe contortis , auctis , lamellosis ; lamellis crassis ; inferna super- ticie striata. MICH. Icon. Zoophyt. pag 57. pi. 2. fig. 9. (cam synon.) Loc. Verone et Rivalba. Obs. Toutes les fois que j'ai tudi6 les especes citees comme pro- venantes de Rivalba, je me trouve confirme dans 1'opinion, qu'elles ont etc extraites d'un autre endroit , et probablement du Veronois ou du Vicentin. C'est du moins le resultat de la comparaison que j'ai souvent fait des fossiles dites de Rivalba avec ceux de Verone, et cela me parait encore reudu probable par 1'analogie mine"ralogique du sable, renferm6 dans les fossiles qu'on cite de Rivalba. Mon cabinet. Gen. AGARICIA. ,, .>(] liui;ii uir. : f-n'J' t 'i;- -ih . .''iefema Spec. Agaricia Apennin-ica. MICH. A. explanata , crassa , undata ; rugis transversis lamellosis , undato- contortis; sulcis latis , planis ; stellis irregularibus , sparsis, profundis ; inferna superficie striata. MICH Icon. Zoophyt. pag. 57. pi. 12. fig. I. , r Loc. Les Apenmns. AM 1.- Mon cabinet. Gen. ASTRAEA. Spec. N. 1. Astraea Rochettma. MICH. A. plano-undata ; stellis maximis , subrotundis , inaeqaalibus , excava- tis, lamellosissimis ; margine elevato, obtuso; lamellis crassis , per inter- stitia concurrentibus ; interstitiis profundis , laxe striatis. MICH. Icon. Zoophyt. pag. S8. pi. 12. fig. 2. Loc. La colline de Turin. Collections de Mr. DE IA ROCHETTA et de Mr. B. GASTALDI. Spec. N. 2. Astraea Guettardi. DEFRANCE. A. expansa ; stellis magnis , profundis , subrotundis , multiradiatis ; margine elevato, obtuso ; lamellis irregularibus ; centro papilloso , limbo interstitiali , canaliculate , striato. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 88. pi. 12. fig. 3 (cnm synon.) Loc. Les environs de Turin et de Bordeaux. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Astraea radiata, LAMK. A. irregularis , snbglomerata ; stellis orbiculatis , concavis ; margine elevato , acuto ; tubis lamellosis , sulcatis , saepe sejunctis ; lamellis crassis , distantibus ; axe papilloso. LABK. Exposit. des Polyp, pi. 47. fig. 8. LAK. Anim. sans vert. Tol. 2. pag. 404. BLAIKV. Man. d'jictinol. pag. 368. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 58. pi. 12. fig. 4. Loc. Les mers de I'Ame'rique. Fossile de Rivalba et dans le Vi- centin. Musee de Turin. ( 41 ) Spec. N. 4. Astraea diversiformis. MICH. A. glomerata; stellis magnis , inaequalibus , subangulosis', rotundis; centre papillose; lamellis numerosis, crassis; margine continue, acuto. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 59. pi. 12. fig. 8. . Loc. La colline de Turin. Mon cabinet. Spec. N. 5. Astraea argus. LAMK. A. stellis rotundis, vel ellipticis, multiradiatis ; margine elevato, ob- tuso , extus radiato ; lamellis denticulatis ; interstitiis granulosis , canali- culatis ; centro papilloso. LAMK. Anim. sans vert. Vol. II. pag. 404. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 59. (cum synon.) Loc. Les mers de PAmerique. Fossile de la colline de Turin et des bassins de Bordeaux et de Dax. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 6. Astraea plana. MCCH. A. tubis subrofundis , irregularibus ; margine subplano , radiato ; stellis lamellosis , profundis ; interstitiis complanatis ; striatis ; axe centrali evanido. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 60. pi. 12. fig. 7. (cum synon.) Loc. La colline de Turin et PAstesan. Espece a bords plats, finement stries , a etoiles profondes. Mr. Mr- CHEUN remarque dans cette espece Pabsence d'axe central; ce qui esl du a la fragilite de cet axe ; car ce ne serait pas dans ce genre , qu'il faudrait placer cette espece, si veritablement il n'existait pas d'axe central. Mon cabinet. 6 Spec. N. 7. Astraea astroites. BLAINV. A. tubis rectis , rotundis, saepe compressis, approximates , costato- striatis ; margine elevato , annulate ; lamcllis connectentibus , rninimis , planis ; stellis excavatis ; radiis sex majoribus; limbo interstitiali profun- de striato; axe elevato. BLAIHV. Man. d'Actinol. pag. 369. Mien. Icon. Zoophyt. pag. 60. (cum synon.) Loc. La colline de Turin , Tortone , les environs de Dax , de Bor- deaux etc. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 8. Astraea irregularis. DEFRANCE. A. incrustans , explanata , crassa j stellis contiguis subpolygonalibus , irregularibus , profundis , lamellosissimis , dentatis ; margine acuto , serrato. DEFBARIE , Diet, dos scienc. natur. Tom. 42. pag. 582 BlilHT. Man. d'Actinol. pag. 377. Mien. Icon Zoophyt. pag. 61. pi. 12. fig. 9. Loc. Comme 1'espece pr^cedente. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 9. Astraea polygonalis. MICH. A. stellis connexis , polygonalibus , saepe quinquies angulosis, conca- vis , pauci-dentaiis ; septis communibus , interiore clauso , subplano , laevigato ; lamellis dissitis , majoribus decem vel duodecim ; axe cen- trali , elevato , compresso. Sarcinula geametrica. MICH. Spec. Zoophyt. p. 113. pi. 4. fig. 2. GHAT. Cat. Zoolog. pag. 74. N. 920. Aitrora polygonalis. Micii. /con. Zoophyt. pag. 61. pi. 12. fig. 10. Loc. La colb'ne de Turin et les environs de Dax et de Bordeaux. Mon cabinet. Spec. N. 10. Astraea funesta. BROSG. A. incrustans , rotundata ; stellis contiguis , pentagonis vel hexago- nis , excavatis ; margine acuto , striato ; lamellis frequentibus , sub- serratis ; centre impresso , papillose. BBOIG. Yicent. pag. 84. pi. 5. fig. 16. Mien. Icon. Zoophyt. pag. 62. pi. 13. fig. 1. Loc, La colline de Turin et Ronca.. Cette espece a des rapports avec V Astraea galaxea de SOLAN DER , niais Mr. MICHEIIH , qui a vu 1'espece vivante, a constate que 1'espece fossile du Piemont est analogue a 1'espece de BRONGHUHT. Dans mon essai sur les polypiers j'ai donn^ une figure de cette espece. Mon cabinet. Spec. N. 11. Astraea lobato-rolundata. MICH. A. ramosa ; ramulis crassis , subclavatis , compressis; stellis polygo- nis , contiguis; lamellis octo supra marginem productis; axe centrali. MICH. Icon, Zoophyt. pag. 62. pi. 13. fig. 2. Loc. Verone et la colline de Turin. Mon cabinet. Spec. N. 12. Astraea Taurinensis. MICH. A. tuberosa , sublobata , rotundata ; stellis numerosis , contiguis sub- hexagonis; lamellis duodecim, alternatim magnis , et brevissimis ; minimis saepe caducis ; axe centrali ; margine sublaevi. Porites ornata. Mian. Spec. Zoophyt. pag. 172. Astraea Taurinensis. MICB. Icon. pag. 62. pi. 13, fig. 3. Loc. Comme la precedente. Mon cabinet. Spec. 1N. 13. Astraea ornata. MICH. A. expansa vel subramosa; ramis brevibus, rotundatis ; stellis conti- guis , polygonalibus , parvis ; lamellis decem , supra marginem productis ; axe centrali crasso, rotundato; interstitiis stellarum raris , granulosis. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 65. pi. 15. fig. 4. Loc. La colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 14. Astraea raristella, DEFRANCE. A. ramosa , lobata, elongata ; stellis sparsis , minimis, immensis ; lamellis sex; axe centrali; interstitiis stellarum subgrauulosis. DBFHANCE, Diet, des Scienc. Natur. Tom. 42. pag. 578. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 65. (cum synon). Loc. Bordeaux, la colline de Turin et au Carcare. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 15. Astraea thirsiformis. mihi. A. ramosa; ramis subcylindricis ; stellis parvis, rotundatis , in lineis longitudinalibus dispositis. Loc. Belforte dans les Apennins. Obs. Je ne connais aucune espece , dont les etoiles soient disposees en lignes longitudinales aussi r^gulierement que dans celle-ci; ces etoi- les sont distinctes , circulaires , a bords tres-peu saillants. Dans 1'ouvrage de LAMARCK on trouve comme caractere de ce genre de ne pas se relever en liges rameuses ; mais on possede maintenant des especes vivantes et fossiles , qui s'elevent en rameaux et que Ton peut reconnaitre a leur axe central en 6toile. Mon cabinet. ( 45 ) Gen. OCULINA. Spec. N. 1. Oculina virginea. LAMK. 0. stipite crassa , ramosissima ; ramis tortuosis, coalescentibus , sub- laevigalis ; stellis sparsis, aliis immersis, aliis prominulis ; lamellis nu- raerosis , inclusis ; margine stellarum dentato. LAJTK, Anim. sans vert. vol. II. pag. 455. Micni. Spec. Zoophyt. pag. 181. GHAT. Cat. Zoolog. pag. 74. pag. 951. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 64. pi. 13. fig. 6. Loc. L'Ocean des deux Indes et la Mediterranee. Fossile de la col- line de Turin et des environs de Paris. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Oculina reftexa. mihi. O. ramosa; ramis distinctis, flexuosis ; stellis sparsis , prominulis, lateralibus non proliferis. Loc. La colline de Turin aux environs de Superga. Obs. On connait cette espece par ses rameaux, qui retournent en zig-zag et dont les e"toiles laterales sont legerement saillantes; j'ai trou- v6 dans une vallee une petite couche presqu'entierement composde de ce polypier. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Oculina sulcata. mihi. O. ramosa ; ramulis rotundatis , extus sulcato-granulosis ; stellis ter- minalibus non proliferis. Loc. La colline de Turin. Obs. Espece rare, a etoiles terminates avec la surface exterieure sillonnee longitudinalement et l^gerement granuleuse; les etoiles qui se prolongent a 1'interieur du polypier suffisent pour distinguer ce genre des autres. Mon cabinet. Gen. SARCINULA. Spec. Sarcinula gratissima. MICH. S. tubis in niassam aggregatis , polygonalibus , erectis , paralellis ; stellis profundis , lamellosis; lamellis frequentibus , caducis ; axe nullo ; interne pariete striato ; stellarum marginibus divisis, granulosis. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 64. pi. 13. fig. 7 Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Obs. Comme cette espece perd souvent ses lamelles on n'apere,oit souvent que des tubes strips en dedans. Mus6e de Turin. Gen. GEMMIPORA. Spec. Gemmipora cyat/wformis. BLAIKV. G. adhaerens , infundibuliformis , subturbinata , vel expansa , crassa , extus et intus porosissima , stellis superne sparsis , oblique prominulis subrotundis , lamellosissimis , in medio papillosis ; stellarum interstitiis arenoso-scabris. BIAINV. Man. d'^ctinol. pag. 587. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 65. pi. 13. fig. 8. Loc. La colline de Turin et les environs de Dax et de Bordeaux. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. PORITES. Spec. Parties Collegnoana. MICH. P. glomerata, rotundata , sublobata ; stellis parvis , contiguis , poly- gonalibus ; marginibus atque lamellis , arenoso-scabris ; parietibus atque lamellis intus porosissimis. Tethia astestella. MICH. Spec. Zoophyt. pag. 218. Ponies Collegno. MICH. Icon. pag. 65. pi. 13. fig. 9. Loc. L'Aste'san , les environs de Turin , de Dax et de Bordeaux. ( 47 ) Suivant 1'avis de Mr. BROHN nous rectifions la terminaison du nom de cette espece adoptee par Mr. MiciiEtm; en efFet les noms propres ne doivent pas etre modifies ; mais lorsque ce nom propre se termine par une voyelle (a 1'exception de IV a laquelle on ajoute une autre t). j'y ajoute une terminaison, comme dans le mot Collegnoana. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Gen. HELIOPORA. Spec. Heliopora Supergoana. MICH. H. globoso-gibbosa ; poris stelliformibus , tubiformibus , sparsis , pro- fundis , sex-radiatis ; interstitiis scabris , arenosis , porosis. Mien. Icon. Zoophyt. pag. 66. pi. 15. fig. 10. Loc. La colline de. Turin. Mon cabinet. Gen. MADREPORA. Spec. N. 1. Madrepora glabra. GOLDF. M. teres, oblonga , sublobata; cellulis minimis , polygonalibus , im- mersis, intus sex radiatis; lamellis obsoletis, saepe caducis ; interstitiis glabris , reticulatim alveolatis ; tubis stellarum e centro directis et per diaphragmata divisis, GOLDF. Petrefact. Germ. paj. 23. pi. 30. fig. 7. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 66. pi. 14. fig. 1 (cam syncm.) Loc. Comme 1'espece precedente. Spec. N. 2. Madrepora lavandulina. MICH. M. ramosa , erecta ; raniis spiraeformibus , pyramidato-alternis ; ramu- lis lateralibus brevibus , sparsis ; cellulis sursum spectantibus , lamello. sis , tubuloso-terminatis ; margine incrussato , rotundato } striato ; inter- stitiis granulosis. ( -*8 ) Madrepora abrotanoides . MICHI. Spec. Zoophyt. pag. 185. pi. 6. fig. 7. GHAT. Cat. Zoalog. pag. 75. N. 935. Mad. lavandulina. MICH. Icon, pag, 67. pi. 14. fig. 2. Loc. Comme les especes prec^dentes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Madrepora exarata. rtiihi. M. ramosa; ramis rotundatis , porosis; cellulis profundis, irregulari- ter sparsis , lamelloso-stellatis ; lamellis sex margine rotundato , annula- to , prominulo ; interstitiis striato-granulosis. MICHI. Spec. Zoophyt. pag. 186. pi. 6. fig. 6 Mien. Icon. Zoophyt. pag. 67. pi. 14. fig. 3. Loc. La colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. LICHENEPORA. Spec. N. 1. Lichenepora tuberosa. MICII. L. adhaerens , glomerata , tuberosa vel turbinata , porosa ; poris polygonalibus , minimis, frequentibus , vix conspicuis ; cristulis parvis, porosis , stellarum instar aggregatis. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 69. pi. 14. fig. 6. Loc. La collide de Turin et Pile de Sardaigne. Mon cabinet. Spec. N. 2. Lichenepora mtocem'ca. mihi. L. calcarea , fixa , turbinata , irregularis , exlerne laevigala , interne porosissima 5 cellulis poriformibus , frequentibus , subtubulosis , polygo- nalibus ; cristulis stellatim dispositis. Loc. La colline de Turin. Obs. La forme de celte espece est plus irreguliere que celle de 1'espece de la Mediterranee ; les cellules placets sur des petites cretes sont aussi plus elargies. Mon cabinet. Spec. N. 3. Lichenepora papiracea. mihi. L. orbicularis , libera , tenuis , nummiformis ; marginibus acutis ; cristulis superne parvis , porosis, stellatim dispositis. Loc. Comme 1'espece precedente. Espece mince qui a 1'air d'une Nummuline, dont elle se distingue par une surface superieure , garnie de petites cretes , qui forment une etoile ; sur les cretes on voit un grand nombre de petites cellules. Mon cabinet. Gen. MYRIAPORA. Spec. Myriapora truncata. LAMK. M. ramosa , dichotoma ; ramis clivaricatis , rotundatis , truncatis ; poris quincuncialibus , crebris, minimis, operculatis ; extremitatibus ra- morum dilatatis, sulcatis, LABK. Anim. sans vert Vol. II. pag. 308. MICHI. Spec. Zoophyt. pag. 215, pi. 6. fig. 8. BLAISV. Man. d'Actinol. pag. 427. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 69. pi. 14. fig. 7. Loc. La Mediterrane"e. Fossile de 1'Astesan et de la colline de Turin. Cette espece commune dans nos mers se trouve aussi souvent a 1'etat fossile, autant dans les couches pliocenes que dans les couches miocenes , Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. RETEPORA. Spec. IN . 1. Retepora cellulosa. LAJIK. R. explanationibus submembranaceis , tenuibus , reticulatim fenestra, tis , undato-crispis , coalescentibus , turbinatis , basi subtubulosis ; fe- nestris subellipticis ; superficie extern^ nitidA , intus porosd , poris mi nimis. 7 ( so ) Lunt. Anim. sans vert. Vol. II. pag. 276. N. 2. BLURT. Man. d' 'Antinol. pag. 433. MICE. Icon. Zoophyt. pag. 71. pi. 14. fig. 10. Loc, La Mediterrane"e. Fossile ave'c 1'espece pr6c6dente. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Spec. 1N. 2. Retepora echinulata. BLAINV. R. explanationibus submembranaceis , fragillimis , infundibuliformi- bus , undato-crispis , reticulatis , coalescentibus ; fenestris elongatis ; su- perficie externa laevi , interna echinulata , porosa ; poris mininiis , nu- merosis. IJLAISV. Man. d'4ctinol. pag. 433. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 72. pi. 14. fig. 11. Loc. Asti et la colline de Turin. Mon cabinet. -m RudiJi;Jifn:n}/y :^.ihii"ij ^,, Tm ^ , '''"'( Gen. CELLEPORA. Spec. N. 1. Cellepora pumicosa. LAMK. C. iucrustans ; tubulosa^ intus cellulosa ; explanationibus convolutis, superpositis ; externa superficie scabra ; cellulis confusis , ventricosis, urceolatis ; ore minimo , constricto. fU'llJ i '>fo <;;li--.v - '! !'' '!> }'.> ' '^y*-' LAIK. Anim. sans vert. vol. 2. pag. 256. BLAIHV. Man. d'Jctinol. pag. 443. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 72. pi. 14. fig. 12. Loc. La M6diterranee. Fossile de la colline de Turin. Mus. Soc. Roll, Mon cabinet. Spec. N. 2. Cellepora supergaana. MICH. C. ramoso-lobata , intus cellulosa; ramis teretibus, elongatis; cellulis confusis , oriformibus , muticis. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 73. pi. 15. fig. 2. Loc. Asti et la colline de Turin. Obs. Les rameaux de cette espece sont tres-allonges. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Spec. N. 3. Cellepora concentrica. MICH. C. incrustans , ramoso-lobata , intus cellulosa ; ramis crassis , elon- gatis , subrotundis , digitalis ; cellulis minimis , subconcentrice dispositis , cxterne conspicuis. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 75. pi. 15. fig. 3. Loc. Comme 1'espece precedente. Mon cabinet. Spec. IN . -4. Cellepora explanata. mihi. C. incrustans, complanata , inaequalis: cellulis suppositis, confusis , ' ^ ; i i ... . ' i - confer tissimis. .abanloidu* . efnumui euamirainot ; uJ;, iohq 'MOUT>|IU Loc. La colline de Turin. y .0 ^/ .J&MIA Espece incrustante, deprimee, a surface irreguliere ; elle parait corn- posee d'un grand notnbre de cellules , qui forment des couches super- posees confusement. Notre espece est ni polymorphe comme la Celle- pora pumicosa de SOLATTDER , ni dispos6e comme la Cellepora incras- sata d'EspER ; sa surfiice la s^pare autant de la Cellepora endivia que de la Cellepora cristata de LAMARCK. Mon cabinet. Spec. N. 5. Cellepora elegans. mihi. C. ramosa , cellulosa ; ramulis rotundatis , teretibus , brevibus ; cellu- lis irregular! ter sparsis, orbiculatis , minutis ; interstitiis elegantissime porosis. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece remarquable par la regularite des pores, qu'on voit parmi les cellules; les rameaux sont arrondis et courts. Mon cabinet. 7 * Gen. TETHYA. Spec. N. 1. Tethya Lyncurium. LAMK. T. adhaerens , globosa , subcorticata , inlerne fibrosa ; fibris e centre radian tibus ; superficie verrucosa. LkMK. Anim. sans vert. vol. 2. pag. 592. . MICHI. Spec. Zoophyt. pag. 219. pi. 7. fig. 5. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 78. pi. 7. fig. 5. Loc. La M6diterranee. Fossile de la colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. JS. 2. Tethya simplex, mihi. T. adhaerens, subglobosa , pedicellata ; stratis contiguis obtecta ; superficie perforata ; foraminibus minimis , subrotundis. MICHI. Spec. Zoophyt. pag. 219. pi. 7. fig. 6. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 78. pi. 15. fig. 15. -JiiCO Ji Loc. La colline de Turin. De la synonimie de cette espece , que nous donne Mr. MICHELIN , on doit 6ter la Tethya siphonifera et la Tethya regularis , dont la place est incertaine. Le genre , qui nous occupe , est un de ceux , qui ont 6te 1'objet des belles recherches microscopiques , faites par Mr. J. S. BOWERBAHK. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. MEMBRANIPORA. Spec. Membranipora reticulum. ESPER. M. incrustans; cellulis subrotundis, quincuncialibus , distantibus ; filis calcareis, anostomosantibus. ESPER. Zoophyt. tab. 11. I.AHK. jtniin. sans vert. vol. 2. pag. 350. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 74. pi. 15. fig. 5. Loc. La M&iiterranee. Fossile de la colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 53 ) Gen. TUBULIPORA. Spec. Tubulipora miocenica, mihi. T. incrustans ? poris parvis , subprominulis , striatim oblique disposi- lis , rotundatis. Loc. La colline de Turin au Termo-fouro. Obs. La forme de cette espece m'a engage a la placer entre les Tubulipores; la nature et disposition des pores la separent des autres especes. Je possede quelques autres especes pouvant appartenir aux Tubuli- pores , mais ne pouvant les comparer avec toutes les autres connues, leurs caracteres dislinctifs etant ainsi difficile a apprecier, je ne les cite pas ici. Voir la figure que je donne de cette espece. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. .,*rJieoi] .;,b f ii. | \i,.\r,if\}\\ :./!. . . ,-A\C) Spec. N. 2. Lunulites intermedia, mihi. L. subrotundata , superne convexa , porosa , inferne concava , striata , radiata ; striis minimis , rugosis ; poris bifariam oblique dispositis , ma- ( 34 ) ximis subovatis , minimis in mterstitiis rotundatis ; margine dentato ; dente in duobus radiis diviso. MICHI. Spec. Zoophyt. pag. 193. pi. 7. fig. 4. MICH. Icon, Zoophyt. pag. 75. pi. 15. fig. 7. Loc. La colline de Turin , Asti , Tortone et le Plaisantin. Obs. Le bord dent6 , la surface inferieure , stride et rugueuse et les lignes semi-circulaires de la surface superieure distinguent cette espece des autres. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. .Spec. N. 3. Lunulites umbellata, DEFR. L. suborbicularis , superne convexo-conica , inferne subsulcata , con- cava ; cellulis subrhomboidalibus , contiguis , marginatis ; orificiis ovali- bus, eleganter in lineis curvatis dispositis. DEFEANCE. Diet, des scienc. natur. torn. 27. pag. 564. . MICH. Icon. Zoophyt. pag. 76. pi. 15. fig. 8. Loc, La colline de Turin et Dax. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. CORALLIUM. Spec. N. 1. Coralh'um rubrum. BAUH. C. fixum , dendroideum , inarticulatum , subrotundum ; stirpe cau- lescente , ramosa, lapidea , rubra; superficie longitudinaliter striata. KAVII. Pinax. pag. 566. LAITK. Ani m . sans vert. torn. 2. ii Spec. Zoophyt. pag. 24. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin. Obs. Mr. MICHELIH ne possedant pas 1'exemplaire, qui m'a servi a constater 1'analogie de 1'cspece fossile du Piemont avec 1'espece vivante de nos mers , a cru que la premiere 6tait une espece differente , a la- quelle il a reuni la Gorgonia sepulta. D'apres un nouvel examen je me suis convaincu , que tout en conservant la Goryonia sepulta comme une espece du genre Corallium , on doit retenir mon Corallium ru- hrum fossile , comme veritablement analogue a 1'espece vivante du meme nom , car il possede encore une teinte rougeatre , tandis que 1'homo- geneit6 de ses couches et les stries plus ou moins fines , en les com- parant avec divers exemplaires de 1'espece vivante ne laissent aucun doute sur Panalogie en question. Mon cabinet. Spec. 1N. 2. Corallium pallidum. MICH. 'jb' ! .'t'h\V.MV '.. "ltj'1 Ili'lVlili C. fixuin , dendroideum , inarticulatum , subrotundum ; stipite cau- lescente, ramoso, lapideo, solido; superficie tenui, striat^i, aliquoties tuberculosa ; axe subtubuloso , excentrico. Gorgonia sepulta. MICIII. Spec. Zoophyt. pag. 39. Corallium pallidum. MICH. Icon. Zooahvt. pas. 76. ' Loc, La colline de Turin. Obs. Suivant les regies d'anteriorit6 et d'apres ce que nous venons de dire a 1'egard du Corallium rubrum , cette espece doit s'appeller Corallium sepullumj mais puisque Mr. MICHEIIN a adopt6 le nom de Corallium pallidum, pour ne pas compliquer da vantage la synonymic, jc prefere le nom de Mr. MICHELIN. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. ISIS. Spec. N. t. Isis melitensis. GOLDF. I. articulata , subcylindracea , striata 5 striis laxis ; articulis lapideis , elongatis , extremitatibus crassiusculis ; junctura conica. GOLDF. Petrefacta. pag. 20. pi. 7. fig. 17. lii.uxE. Man. d'actionol. pag. 503. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 77. pi. 15. fig. 10. Loc. La colline de Turin, les iles de Lipari, Malte et la Sicile. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 56 ) Spec. ]N. 2. Isis antiqua. mihi. J. articulata; articulis brevibus , crassis , subcylindraceis , oblique striatis; extremitatibus anguloso-inflatis , conicis ; stratis concenlricis , numerosissimis. -u loo a; Isis mclitensis. MICHI. Spec Zoophyt. pag. 29. pi. 1. fig. 1. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 77. pi. 10. fig. 6. Loc. La colline de Turin. Obs. Cette espece auparavant confondue par Mr. MICHELIH et par moi avec la precedente, est plus abondante dans nos couches miocenes. Elle est iuterm^diaire entre I' Isis melitensis et I' Isis nummularia de Mr. SISMOHDA; la forme des articulations de ['Isis antiqua esl plus courte et plus trapue que de celles de 1'espece de Mr. GOLDFUSS; ses couches sont plus nombreuses et les stries plus courbees. En tout cas ces caracteres nous donnent autant de raisons pour separer ces deux especes , que nous en avons pour separer le Corallium pallidum du Corallium rubrum. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Isis nummularia, SISM. I. articulata ; articulis depressis , nummulariis , extus laxe sulcatis . extremitatibus conicis. Loc. Tortone. Obs. La forme tres-deprimee des articulations de cette espece , donl les bords se terminent generalement en angle aigu , donne a cette es-- pece la figure ext&'ieure d'une Nummuline. Je conserve a cette espece le nom , que Mr. le Doct. SISMONDA m'a dit avoir adoptd pour la dis- tinguer des autres. Musee mineral, de Turin. Spec. N". 4. Isis contorta. SISM. I. articulis lapideis; stratis contorto-plicatis , longitudinal iter granuloso- striatis. ( 57 ) Loc. Fossile rare du Tortonois. On distingue facilement cette espece des autres par ses articulations composees de couches tres-obliques autour de 1'axe central ; ces cou- ches sont nombreuses et a leur surface exterieure elles ont des sillons Increment granuleux. Elle est tradionnelle jusqu'au present , comme 1'espece precedente. Mon cabinet. Quand on a sous les yeux une s6rie d'exemplaires il est difficile de trouver en nature la separation tranchee des especes comme on les trouve dans les livres et les collections des naturalistes. Pour eviter cet inconvenient, quelques-uns ont adopte la methode d'elablir des varietes; mais ce remede est completement illusoire , car retenir ou decrire des varieles (dont les limites sont 6galcment arbitraires) c'est a peu pres la meme chose que de decrire des especes. En effet il Taut autant de classer les exemplaires comme vari^tds A , B , C , que de les classer comme especes : p. e. incurva , reflexa , variola , d'autant plus que les limites de ces varietes sont impossible a fixer. Je connais meme des especes fossiles , dont chaque exemplaire est une variele mi gene- ris , et il faudrait faire autant de varietes, qu'on a trouve ou qu'on trouvera d'individus de tel ou tel autre espece, car les faiseurs de va- rietes doivent anssi admettre les especes. Ainsi etablir des especes est sans inconvenient , pourvu qu'elles s'appuyent sur de bons caracteres et qu'on agisse de bonne foi , surtout dans 1'etude des fossiles , ou il est impossible d'avoir 1'echelle graduelle de la nature vivante, qui offre les avantages du nombre des exemplaires, des couleurs , de divers ages et surtout les caracteres des animaux et leurs habitudes. Gen. ANTIPATHES. Spec. Antipathes vetusta, mihi. A. simplex, rotundata , laevigata, ramosa , subvitrea ; axe cylindris confertis , perspicuis , adnexis composite ; colore fusco. 8 ( 58 ) Micni. fipec. Zoophyt. pag. 43. MICH. Icon. Zoophyt. pag. 77. pi. 13. fig. 11. Loc. La colline de Turin. Obs. On ne trouve de cette espece que des fragments de tige plus ou moins grosses; elle est d'une couleur brun-noiratre; les couches sont nombreuses et concentriques a 1'axe ; la surface est lisse. Mon cabinet. Je termine ici remuneration des polypiers , qu'on trouve dans nos couches miocenes, sur lesquels j'ai le premier fixe 1'attention des na- turah'stes dans mon Specimen Zoophytologiae , qui a et6 suivi de 1'im- portante publication de Mr. MICHELIM de Paris. Sur cent especes ci- dessus d6crites , treize ont leurs analogues vivants , quinze ont leurs analogues dans les couches pliocenes , et six dans les terrains eocenes ; les autres especes, qui forment le plus grand nombre, sont caract^- ristique des couches, dont la faune est 1'objet de ce travail. :'! \l ' TROISIEME CLASSE. RADIAIRES, Ord. des STELL BRIDES. Jon*]* \ it M*i6 J .. v C R I N ID E S. -..n .. , . -! , Gen. PENTACRINVS. Spec. Pentacrinus Gastaldii. mihi. P. columna obsolete quinque-angulosa ; articulis subaequalibus , obovatis; lineis marginalibus laxis, remotis. Loc. La colline do Turin. Obs. La lorme de cette espece la fait approcher de la Pentacrinite scalaire, tandis que par les aulres caracteres elle est tres-voisine de la Pentacrine basaltiforme. Elle a 6te trouvee pour la premiere fois par Mr. B. GASTALBI dans la vallee, dite dal Sep , pres du Pino. Je 1'ai rencontree aussi avec ce naturaliste dans une des nombreuses excursions que nous avons faites pour des recherches de fossiles. L'espece que je dedie a mon ami , a vecu sans doute dans le lieu , ou on la trouve maintenant , et elle y forme a elle-seule une petite couche , ainsi que 1'a prouve Mr. GASTALDI dans une note , qu'il a addressee a la Societe geologique de France. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 60 ) Ord. des EC MINI DBS '). Gen. SCHIZASTER. Spec. N. 1. Schizaster canaliferus. DESLONG. S. subovato-cordatus , postice gibbus ; ambulacris gibbis , quadrifarie porosis , profundis , sulcis impressis ; poris externis , ellipticis ; margine obtuso; supcrficie externa , granulis exasperata. DESLOKG. Encyc. meth. Tom. II. pag, 688. LAHK. Anim. sans vert, Vol. II. pag. 327. SISM. Monog. Echin, pag. 91 (cam citat). Loc. L'Ocean Indien. Fossile de la colline de Turin et de 1'Astesan. Obs. D'apres leurs observations M. M. AGASSIZ et SISMONDA separent V Echinus lacunosus de LIKKE et la Spatangus canaliferus de LAMARCK comme especes distinctes. Si Ton admet cette distinction on devrait aussi corriger les synonimies de M. M. AGASSIZ et SISMONDA , car les regies d'antriorit6 obligent a donner a cette espece le nom de son auteur^ d'autant plus que diverses especes Linneennes ont re: .j Musee mineral, de Turin. I'if-.ii'i' lyy *i)cl!] ;bf; y;?.;iiif.ii ?JJ:<[ Spec. N. 4. Clypeaster ambigenus. LAMK. C. subovato-pentagonus, dorso convexiusculo; ambulacris quinis ovato- oblongis . pulvinatis , quadrifariam porosis ; paginA inferiore quinque 9 ( 66 ) sulcata , plano-concava ; margine exili ; ario rotundo , suhmarginali ; ore central!. LABK, Anim. sans vert. Tom. III. pag. 286. BIAISV. Diet, dcs Scienc. natur. Tom. XLTIH. pag. 299. SISBONOA. Monog. cit. pag. 42 (cum synon.). Loe. Comme 1'espece precedente. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 5. Clypeaster Beaumonti. SISM. C. attenuatus ; ambitu pentagono , postice coarctato-reciso , angulis productis ; ambulacris ovato-acutis , subconvexis ; poris sulco conjunctis ; superficie inferaa plano-concava , quinque radiata ; ano submarginali rotundo ; ore central! , pentagono , transversim oblongo. SISBOHBA. JUonog. cit pag. 44, tav. 3. fig. 4. 5. Loc. Comme les especes precedentes. Diam. Long. 0,062. Vertical. 0,014. Transv. 0,063. Musee mineralog. de Turin. Sur cinq especes de ce genre qui n'a pas paru avant 1'epoque ter- tiaire , deux ont leurs analogues vivants ; il est important de remarquer que ces deux especes ont vecu egalement a 1'^poque pliocene. 'udrnii - .?.'; Gen. CIDARIS. Spec. N. 1. Cidaris rosaria. BROWN. C. aculeis cylindricis, muricatis , longitudinaliter saepe striatis, spinis plus minusve adscendentibus vel subserialibus vel alternis. BRONN. Ital. tert. geb. cit. loc. Cidaris hirta. SISM. Mon. in app. pag. 6. pi. 3. fig. 7. Cidaris signata. Idem, ib. pag. 7. Loc. La colline de Turin et Bacedasco dans le Plaisantin. ( 67 ) Obs. J'ai remarqu6 a Heidelberg dans la riche collection de fossiles de Mr. le Professeur G. BRONH des batons de cette espece , dont quel- ques-uns offrent a la fois les caracteres de la Cidaris hirta et ceux de la Cidaris signata de Mr. SISMOUDA. Mr. BROUN m'a dit que c'etait la memo espece, a laquelle il avail donne le nom de Cidaris rosaria , nom qui doit etre adopte ; d'autres recherches m'ont donn6 le raeme resultat. Probablement quelques-unes des especes suivantes subiront le meme changement, car par des fragments on s'expose a de grands m6- comptes ; heureusement Mr. E. SISMOHDA en naturaliste consciencieux a montre de Touloir accepter avec plaisir les changements , que des de- couvertes nouvclles pourraient rendre ne"cessaires. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. ;/! '.'i, n/:JO .'108 eniii. 1 - :'OV lii'/fj Spec. JN. 2. Cidaris Zea-mays. SISM. C. aculeis parvis , subventricosis ; tuberculis planis in series linearts strictissime confertis , unclique notatis 5 collo brevissimo, laevi ; basi concava , circum crenatai SISHOKDA. Monog. cit. append, pag. 9. ;;? Loc. La colline de Turin. w.\f. : fe;;di!i,;ip;)i-. t e:!cfr!j)"*T;!.":' rmjmrtqrrKf Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Cidaris incurvala. SISM. . ' i ;\ ' ' " ! . f)JJ . lil>L' ' C. aculeis incurvatis , subfusiformibus , longitudinaliter vix granuloso- sulcatis , apice perforatis. SISBOITDA. Monog. cit. append, pag. 9. tav. 3. fig. 10. Loc. Comme 1'espece prece"dente. K [ b tls-n i iiu\ uWd'I ab J-> Spec. N. 4. Cidaris variola. SISM. C. aculeis cylindraceis, elongatis; verrucis obtusis, sparsim exasperatis. SISHOHDA. Monog. cit. app. pag. 10. tav. 3. fig. 9. Loc. Comme les especes prece"dentes. 9 * ( 68 ) Spec. N. 5. Cidaris Munsleri. SISM. C. aculeis cylindrico-compressis ; tuberculis elongatis, seriatim muricatis. SISHOJIDA. Sfonog, cit. pag. 10. pi. 5. fig. 8. Loc. La colline de Turin. Obs. D'apres la methode adoptee la terminaison en ties s'applique seulement aux genres , qui n'ont plus leurs representants dans la faune actuelle; ce motif nous a fait preTerer pour nos especes tertiaires le nom de Cidaris a celui de Cidarites. Des piquants de ce genre se trouvent fossiles dans les terrains pri- maires ou paleozoiques , jurassiques, cretaces et tertiaires, et il a aussi des representanls vivants. Mr. KLIPSTEIH cite plusieurs belles especes de ce genre du Tyrol , qu'on peut voir dans son ouvrage remarquable sur les fossiles de ce pays-la. Mon cabinet. Gen. ECHINUS. Spec. Echinus parvus. mihi. E. minutus , hemisphaerico-depressus ; verrucis mamillaribus , e centre ad peripheriam decurrcntibus , aequalibus ; striis minutis , annularibus cinctus. Loc. La colline de Turin. Cette espece , dont je donne deux figures au N. 19 et .20 de la planche deuxieme dc ce memoire, ne laisse voir de 1'un et de 1'autre cote que des series mamellonees de pores allant du centre au bord , qui est arrondi. La forme circulaire de cette espece et "la disposition des pores en ligne droite la separent de VEcliinus Astensis de Mr. SISMOKDA et de V Echinus lineatus de Mr GOLDFUSS. Le reste de la surface est couvert de sable , qu'il serait impossible d'6ter sans casser Pexemplaire unique que je possede , et dont les figures donnent une idee assez juste. Mon cabinet. * ( 69 ) La faune des echinides miocenes , decouverte dans la Haute-Italie jusqu'a ce jour , compte 22 especes , dont trois seulement out leurs analogues vivants ; ce rsultat prouve ainsi que les fossiles des autres branches zoologiques le changement , qui s'est opere dans le regne animal et la difference des etres , qui vivaient alors en comparaison de la faune actuelle. Mais avec cette persuation je no suis pas de 1'avis de ceux , qui pretendent qu'aucune espece n'a et6 commune aux divi- sions des grandes epoques geologiques , car dans les terrains supercre- taces les couches pliocenes renferment bon nombre d'especes , qui ont leurs analogues vivants ; ce nombre d'analogues est bien plus petit par- mi les fossiles miocenes , mais il en existe. Ainsi nous connaissons un veritable passage qui s'est opre dans le regne organique , passage prevu par LINKS; dans son admirable axiome : Natura non facit saltum ; entre- voir et constater ce passage pour toutes les branches zoologiques , en y comprenant toutes les especes fossiles et avec une m6thode rationelle , hie labor, hoc opus, ' r -?.*ii fi'UKoi .8-jom 8-jiinii'rg p.'ji) uutmJJ .'jo,; ' UB .rr/uinJ oa iu^i r diiclqtnoi'J iua 'no liftrnm:) nw Juob 1 90648 j uJJyo yb ,iul Tuq yibuJy aiy a iup 3:) niiuT yi> aupigolfnyoiin = f!i iii-iu i LI!) 'jnillo'j {'yb eanouoa c.ou aab iftiorirjut oo ob oiiiaieio-il ddaaolq oi k inu^ti iuloo t aaicje Spec. N. 2. Balanus balanoides. RARZAKI. B. tubo obliquo ; antice gibbosulo , violascente , laevi ; areis depres- sis , parum profundis , vix striatis; operculo transversim striato, acuti- usculo. RARZANI. Memoria. pag. 45. BBOHK. Ital. lert. geb. pag. 127 PHUIPH. Mollusca Sicil. pag. 248. (cum synon.) Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin, d'Asti et de Bacedasco dans le Plaisantin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Balanus productus. mihi. B. testa tubulosa , elongata , leviter incurva , inferne acuta , sensim usque ad aperturam dilatata ; valvulis striatis. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Cette espece petite, mince, tres-allonge'e et presqu'insensiblement croissant de volume de la base a 1'ouverture, avec les valves striees se distingue tres-facilement des autres especes. Mon cabinet. 10 ( 74 ) CIRRHOPODES P&)ONCULES. Gen. POLLICIPES. Spec. Pollicipes antiquus. mihi. ' V P. test& superne attenuata , subcompress^ ; valvulis terminalibus tri- bus , revolutis , mox quatuor extremitate, denique numero plurimis lon- gitudinaliter striatis. MICHKLOTTI. Bullet, de la Socidte geolog, de France. Tom. X. p. 140 SISKMDA. Synop. invert, pag. 13. No. 1. Loc. Comme 1'espece pre"cedente. Obs. Parmi les deux seals exemplaires , que je connaisse de cette curieuse espece , celui figure" a la planche troisieme de ce memoire est le plus complet et il en donne une ide"c 5 mais c'est a d^sirer , que 1'on en trouve de mieux conserves, pour completer davantage la d6- scription. Mon cabinet. . .mjaseii nolnt c 67iifoni lolbol t tJr.aoio f ..ei)ehl8 eiluvlfif ;AJaJn eb,aai .00 J , -> ; Q9'/ft ,IUJTJ7IJOM fi 9f. Ofllljlo/ i)l JflJi eob Jnomolbui-eo'ii ou 93 01 SEPTIEME CLASSE. MOLLUSQUES. -i*n.;oii..uini. MOLLUSQUES BRACHIOPODES. ^ .1 Gen. TEREBRATULA. Spec. N. 1. Terebratula caput serpentis. LINN. T. ovato-cuneata , subpentagona , planiuscula, longitudinaliter plicata ; plicis dichotomis ; rostro producto 5 foramiae incomplete ; angulo cardi- nal! valvulae ventraJis fere recto ; margine frontali in adultis submar- ginato. Lnra. et GMEUH. Syst. nat. pag. 33*1. LABAKCK. Anim. sans vert. Tol. TI. pag, 247. HISISGUER. Lctliaeu Suecica. pag. 83. Baowf. Lethaea gcognostica. pag. 908. MICHEIOTII. Srach. ed Acefali. pag. 5. PHIUPW. Moll. Siciliae. pag. 94 (cam qrnon.J. Loc. La M6diterranee. Fossile de la colliue de Turin , de Dax et de la Sicile. Obs. Dans la synonimie de cette espece Mr. PHILIPPI cite la Te- rebratula striatula de Mr. SOWERBY (Min. Conch. Vol. 6. pag. 69). Cette opinion de Mr. PHILIPPI , fondec uniquement sur la figure de Mr. SOWERBY , se confirme selon moi , si Ton consulte la description de 1'auteur Anglais, ce que Ton ne doit jamais negliger, lorsqu'il s'agit de la correction des synonimies. Or la definition de Mr. SOWKRBY est ainsi concme : imperfectly bilobate, compressed, longitudinally ovate and striated; front truncated, sometimes with a sinus; striae granula- ted , repeatedly forked." Plus loin il ajoute : also occurs at Dax , as we are taught by specimens given us by Dr. GRATELOUP, who has na- med it Terebratula aquensis." 10* ( 76 ) Je considere 6galement comme analogue a cette espece, celle figured et de"crite par Mr. COUTHOY dans le Boston Journal of Natural Histo- ry. Vol. II. pag. 63. pi. 111. fig. 8. Enfin il me parait singulier de ne pas la voir citee dans la belle monographic de Mr. VON BUCH. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Terebratula miocenica. mihi. T. testa ovato-elongata ; valvis convexis ; rostro subprominulo ; mar- ginibus non complicatis ; linea frontali rotundata. Loc. Seravalle de Scrivia. Espece a valves bombees , a bords aigus ; la valve dorsale, dont la plus grande hauteur est pres du bord , se termine vers le crochet , formant une pointe , quoique les bords eux-memes se runissent en an- gle tres-aigu. La surface des deux valves est lisse sans aucun pli ni sinus ; aussi le bord frontal est horizontal quoique arrondi. Je n'ai trouvee cette terebratule , que tres-recemment ; elle est figuree a la planche XVI. Par sa forme generate la Terebratula miocenica s'approche de la Terebratula ornithocephala de Mr. SOWERBT 5 elle s'en distingue par la valve inferieure plus bombee et par Tangle tres-obtus de 1'autre valve ; le front enfin , qui dans 1'espece de 1'auteur Anglais est coup6 en ligne droite, est arrondi dans notre espece. Ce dernier caractere suffit a lui-seul pour la distinguer egalement de la Terebratula vitrea de LAMARCK. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. jisn's fi'ur^iof t -i9^i!jst)i w.m\{ liob -m no'I ;nip oo Spec. N". 3. Terebratula anceps. mihi, T. testa subovali , transversa , inaequilaterali ; valvis in medio obtuse carinatis , obliquis ; parte dextera repanda , altera coarctata ; superficie laevigata ; apice acuto , productiusculo ; foramine parvo. Loc. Fossile rare de St. Agathe pres de Tortone. ' ''01 ( 77 ) Obs. La forme oblique de cette espece nous prouve que 1'une des douze parties lalerales de la coquille est plus large que 1'autre , et qu'ainsi la coquille est inequilaterale. Dans cette espece les deux val- ves sont bombers et forment un angle tres-obtus ; le sommet est petit et aigu ; le trou egalement petit ; la surface est tisse ; la ligne frontale obliquement arrondie ; les bords ne sont pas compliques. Elle est fi- guree d'apres nature planche XVI. En plagant cette espece suivant Mr. D'ORBIGNY elle a 14 mill, de larg. et 8 mill, de long. Mon cabinet. Spec. N. 4. Terebratula ampulla. BROG. T. testa ovato-rotundata , tumida , laevi ; valvula ventrali obscure biplicata , medio vix sinuata ; dorsali medio planulata , obscure depres- sa, in fronte producta ; apertura parva horizontal!. BBOCCHI. Condi, foss. pag. 466. pi. 10. fig. 3. BBOHN. Ital. tert. geb. pag. 123. PUIUPPI. Mollusca. Siciliae. pag. 99. N. 5. T IP J T Loc. La colhne de J urin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. S. Terebratula Buchii. mihi. T. testa ovata , subtrigona , fragili, inflata, inaequilaterali ; valvis in medio sinu obliquo distortis 5 rostro acuto 5 foramine parvo ; superficie laevigata; margine simplici. MICHI. Brach. ed Acef. pag. 23. N. 4. SISB. Synop. invert, pag. 23. N. 4. Loc. La colline de Turin. Cette espece, dont je donne quatre belles figures au N. 2\ de la planche deuxieme de ce memoire , est remarquable parceque la valve ventrale . a deux tiers de son bord forme un angle fort saillant et obli- que , au quel correspond dans la valve dorsale un canal , qui se ter- mine a moitie de la valve ; le crochet est eleve" , mince ; le trou est ( 78 ) petit; la surface est lisse; les bords ne s'entrecroishent point comme ceux de la Terebratula inconstans de Mr. SOWERBT. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. ORTHIS. Jflirnu? 9D MfireiotHfcUl J'J I'li^nol aup O^THI ni>Iq 9;j9<];J Mon cabinet. unn o /-> Spec. IN . o. Ostrea neglecta. mini. O. testa tenui , subovatA 5 apice acuto , erectiusculo. Loc. Marmorilo dans le Montferrat. Espece fragile , lisse , remarquable par le sommet aigu d'une' valve , courbe" en dessus comme un petit hameQon. La figure 3 de la planche troisieme de ce me'rnoire repr^seute cette valve du cote" du dos. Mon cabinet. Sect. PECTINIDES. Gen. SPONDYLUS. Spec. N. 1. Spondylus miocenicus. mihi. S. testa ovato-rotundata , brevi , aurita , subgibbosa ; sulcis longitudi- nalibus , granulosis , frequentibus , majoribus ; spinis raris , echinatis , subaequalibus. Loc. La colline de Turin. 11 Espece qui a de grands rapports avec le Spondylus rarispina de Mr. DESHAYES , de qui elle se distingue par sa forme plus deprimee et par les stries longitudinales et granuleuses , dont huit ou dix sont plus saillantes et subinibriques dans toute leur longueur. Mon cabinet. ir'-wji _ _ c , . n , . ... Spec. N. 2. Spondylus Deshayesi. miln. J. / 3 J S. testa planiuscula , oblique rotundata ; sulcis longitudinalibus re- gularibus , squamoso-asperis , frequentibus ; aliis minoribus interstitiali- bus , submuticis ; marginibus sulcatis. Loc. La colline de Turin. Espece plus large que longue et tres-voisine du Spondylus radula des environs de Paris , mais les stries sont regulieres } plus grosses et moins nombreuses , que celles de Pespece Parisienne. Mon cabinet. j UOftuiJo319 f .hnriikio? i'lunnntf .ooJ Spec. N. 3. Spondiilus Cisalpimis. BROWG. i! r f J I S. test4 gibba, oblique rotunda; valva inferiori sulcis longitudinali- bus , lamellisque transversalibus , interruptis ; in superior! solummodo sulcis penes marginem squamoso-asperis. BROSGNIAET. Viccntin. pag. 76. pi. 3. fig. \. BEOSK. Ital. tert. geb. pag. 120. N. 690. Loc. Au Carcare et dans le Yicentin. .^ASjrtCiYVOH?. .H'n) M. M. DESHATES et SISMONDA ont rapporte cette espece a la synoni- mie du Spondylus radula de LAMK. , mais elle en est distincte par sa forme plus bombee, par ses cotes arroiidies et legerement courbees et par ses aspe>ites ecailleuses. L'analogie de nos exemplaires miocenes du Piemont avec ceux du Vicentin ne pourrait etre plus parfaite. Mus. Soc. floll. Mon cabinet. II ( 83 ) Spec. N. 4. Spondylus muticus, mihi. S. lestA ovato-obliqua , inferne gibbosa; area ligamentari inaequa- li ; costis longitudinalibus frequentibus , rolundatis, muticis; marginc aequali. VM\ I \ -ill ob in ., , , . .. a ., U-" .--.. >IM.\-I. rA^m'jW nl Micni. Brack, cd Acef. pag. 6. NO. 1. i i'^SiM. Synopl invert, pag. 23. N. 3. _ . m .rii[J-?JfiJ'i aob w'j'iifiiJT.)) nh>Ti'>l Loc. Les environs clc 1 or tone. Espece ovale d valve superieure depourvue d'ecailles , mais avec des sillons egaux^ arrondis et mutiques ; le bord est lisse. Par sa forme et ses sillons cetle espece , dont on voit une belle figure a la planche troisieme de ce mcmoire , se distingue du Spondylus multistriatus des auteurs. Mon cabinet. .3o5ioT ob ano'ii/ny yb vitn oli^ol .ooJ ?.3ljp ^ en> PLICATULA. Spec. N. 1. Plicatula dOatata. mihi. P. testa rotundata, subobliqua , depressa, laevigata, versus margi- nem obsolete cristata ; margine subrotundo. IQ60 t MICHI. Brack, ed Acef. pag. 7. N. \. Loc. La colline de Turin et 1'Astesan. Obs. Dans cette espece une valve est presque aplatie , tandis que 1'autre est legerement bombee ; les cretes sont rares et ne se trouvent pas au bord qui est arrondi. La Plicatula, ramosa de LAMK. offre des plis plus longs et plus gros. .->oJ Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. -ibiijisnol fe-.'loo ?/>JiJoq 89D. MT<) , 9trgu6ldd' ? i)Ic70 . oaaujqa OilmpoJ i :>b iBJci 8i>uquiOTiului .^-jibuonii ? eo^ir:i::")Il r eaJioiJi { eolun Spec. N. 2. Plicatula Mantdli. mihi, P. testa oblongo-trigona , utrinque convexa; plicis magnis, contigois, indivisis; margine crispato. 11 * ( 84 ) MICDI. Bracli. cd Acef. pag. 7. N. 2. SISK. Synop. invert, pag. 25. N. 3. Loc. La colline de Turin. Espece dedie"e a Mr. G. MANTELL , ge"ologuc Anglais , et distincte de la Plicatula ramosa. Notre espece est voisine e"galemcnt de la Plica- tula marginata de Mr. SAT , belle espece que Ton trouve dans les terrains tertiaires des Etats-Unis. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Plicatula laxa. mihi. . P. testa rotundata, supcrne plano-concava , longitudinaliter granuloso- striata; margine undato, non plicato. Loc. Fossile rare des environs de Tortone. Le bord inegal de cette espece , les stries egales et granuleuses dis- tinguent cette espece de la Plicatula radiola de LA.MK. , espece de laquelle celle-ci s'approcho le plus. ,, , . Mon cabinet. Spec. N. 4. Plicatula miocenica. mihi. P. testa solida , oblique ovali , superne planiuscula ; plicis frequenti- bus , rotuudatis , prominulis , flexuosis , niuticis ; margine subrotundo , simplici ; dentibus cardinalibus tenui strialis. KKli] I ' ' Loc. Coinme 1'espece precedente. Coquille epaisse , ovale, oblongue , avcc des petites coles longitudi- nales , e" troites , flexueuses , arrondies , inlerrompues par des lignes d'accroisseincnt irreguJieres. Les deux dents de la charniere sont striees et le bord de la coquille cst lisse. Mon cabinet. Gen. IIINNITES. Spec. Hinnitcs Defrancii. mihi. H. testa orbicular! , subovala , dcprcssa , longitudinaliier costala ; costis raris , laevigalis , rotunda tis ; margine undalo; auriculis aequali- bus. Loc. La colline do Turin. Les oreillettcs egales ct Ics rayons cxterieurs, lisses et arrondis se"- parent cette cspece do VHinnites sinuosus ct do VHlnniles Cortesii fossile (cc dernier des sables pliocenes). V Hinnitcs Defrancii est fi- gur< au N. 8 de notre plauchc trois ionic. Mon cabinet. i y!> MuafewiJ liiiMJlq il'35 {- .7. iin ' {mitwi >./h 'j;nv,l- iri\' oup Gen. PECTEN. Spec. N. 1. Pecfe^ PMlfppi. mihi. P. teslA subaequivalvi , tenui , exlus laevi , intus radii's oclo vel no. vem versus marginem nodosis ; margiue lacvigato , continuo. MICHI. Srach. ed Acef. pag. 11. N". 7. SISM. Synop. invert, pag. 22. N. 5. Loc. Les environs de Tortone. ' T-'"" 1 r Cctte especc s'approche du Pectcn 1%-lamellatus de BRONU , dont elle se distingue par le noinbrc plus petit de rayons, par la uiarquc dcs strics qu'on voit dans 1'cspece de BROWN , eufin parccque Ics oreil- lettes sont presqu'cgalcs dans le Pecten I'H-lamellalus ct incgales dans 1'espece quc j'ai dcdiee a Fautcur de 1'ouvragc sur Ics mollusques de la Sicile. Parini les especes vivantcs cellc qui s'approche le plus do la n6trc c'est le Pecten Japonicus , mais celle dernierc cst plus arrondic , plus bombee et Ics rayons ne s'elevent pas vers le bord comme dans le Pecten Philippi. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 86 ) Spec. N. 2. Pecten simplex, mihi. P. testa orbicular! , inaequivabi , aequilatcra , auriculis aequalibus ; radiis octo versus marginem planulatis, depressis; superiicie laevigata. MIOHI. Brach. ed Jcef. pag. 10. N. 15. Sisff. Synop. invert, pag. 22. N. 20. Loc. Fossile rare de la colline de Turin A la vigne Selopis. Obs, Aux notes, que j'ai publics auparavant sur celte espece, j'ajou- terai qu'elle est plus petite que le Pecten Intissimus de BROCCHI , que les 'rayons sont plus nombreux et point sillonnes longitudinalement , pas meme dans leurs interstices. Ces memes differences suffiront pour la distinguer egalement du Pecten medius de LAMARCK. La figure, que j'en donne d'apres nature au N. 4 de la planche troisieme de ce m^moire , est assez exacte pour en donner une idee plus precise , que toutes les descriptions possibles. Mon cabinet. Spec. N. 3. Pecten Gray. mihi. .r .w .11 .9*1 .v P. testA inaequilatera, superne planulata, inferne valde convexa; transverse striato-asperatd ; radiis viginti rotundatis , longitudinaliter trisulcatis ; sulcis impressis . ^ KKOUf? 'jl) I' MICHI. Brach. ed Acef, pag. 10. N. i. S. Synop. invert, pag. 22. T T IT J rr ">k Loc. La collme de Turin. Espece qui a des rapports avec le Pecten Jacoboeus et avec le Pec- ten maximus de LAMARCK, inais les rayons arrondis et plus nombreux du Pecten Gray separent celte espece des deux precedentes. Je d^die cette espece a Mr. GRAY , qui par plusieurs essais et me- moires remarquables , qu'il a public , a rendu de grands services a la zoologie. Mon cabinet. ( 87 ) Spec. N. 4. Pecten revolutus. mihi. P. testft suborbiculari, inaequivalvi ; valva inferiore valde convexa , gibba ; longitudinaliter obsolete sulcata ; apicibus arcuatis , recurvis ; auriculis acqualibus. ImwiiJ ^ma iViltjht [moiii^-i!,!!! ?iiffiov] Pecten arcuutus (Baoccai). Sis. Synop, invert, pag. 22. N. 21. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. D'abord Mr. le Chevalier V. MORELU DEL POPOIO dans son ca- binet, ensuite Mr. le Doct. SISMONDA dans son catalogue, ont cru voir dans cette especc 1'analogue du Pecten arcuatus de BROGCHI; mais en comparant ces deux especes, on voit qu'elles sont differentes^ car le Pecten arcuatus est d'une forme allongee avec de v6ritables rayons sur la surface exterieure , tandis quo notre especc est suborbiculaire et simplement sillonnee. f ' eiiij aii j J in Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. .nhuT _>!) KO'ir] aJMomgiyil 8,-b uvno'ii if; Spec. N. 5. Pecten Burgidalensis. LAME. P. testa suborbiculari, latissima, utrinque pariter convexa, radiata ; radiis 12 ad 14 couvexis , versus marginem plano-evanidis. y '' LAHX. Ann. du M US . Tol. 8. pag. 355. Idem Anim. sans vert. Vol. Til. pag. 157. BASTEKOT. Pass, de Bordeaux, pag. 73. GOLDFDSS. Pctref. Germ. Vol. 2. paff. 66. J .auiiojia B! ;jb :>)ti'j-itiiu!> Pcscit. Polens Palaont. pag. 42. No. 7. GKATELODP. Cat. Zool. pag. 38. NO. 387. Loc. La colline de Turin , les environs de Bordeaux et la Pologne. XtaoYi st^.-Y)*\ ,T .X, .DoqH Obs. Suivant Mr. Pi-sen on doit reunir a cette espece les individus a valve inferieure aplalie, qu'on trouve dans les couches miocenes dp la Pologne , mais je ne puis admettre cette analogic sp^cifique avant d'avoir vu quelques-uns de ces individus. Le Pecten politus du meme auteur s'approche du Pecten exoticus de CHEMNITZ. Mon cabinet. ( 88 ) Spec. N. 6. Pecten Haveri. mihi. P. test orbiculata, convexa; valvis aequalibus; radiis 18 circiter crassis , rotundalis , inferne planiusculis , ad apiccm sulcatis , inferne triplici granulorum serie exquisite praedilis ; interstiliis superne unica , inferne [versus margiuein] triplici serie granulosa iustructis ; auriculis aequalibus. MICHI. Srach. ed 4ccf. pog. 8. NO. 2. ., SISH. Synop. invert, pag. 22. NO. 8. Loc. La colline de Turin et dans le Montferrat a Serralunga. Obs. Dans ma prcScedente publication sur cette espece d'apres les notes geologiques de M. M. DE COLIECKO et A. SJSMONDA, je 1'ai rap- portee aux couches cr^tacees de Montferrat , mais a 1'occasion du con- gres des savants Italiens , ces memes couches ayant (He consider^es com- me miocenes , quoiqne leur composition mineralogique soit diff(5rente de celle des couches conteroporaines de la colline de Turin , je cite le Pecten Haveri comrnc fossile miocene. Effcctivement depuis peu j'en ai trouv6 des fragments pres de Turin. La figure de 1'espece , que j'ai d6di6e a Mr. le Chevalier DE HAVER de Vienne en Autriche , se trouve tres-bien executee par Mr. BERGHAUS au N. 13 de la planche Iroisieme de ce memoire. Enfin le changement du nom cst devenu ncessaire , parce que j'ai trouv6 dans le cahier du Thesaurus conchyliorum de Mr. SOWERBT , contenant ce genre, le nom de Pecten magnificus attach^ a une espece , differente de la mienne. Mus. Soc. Boll. Mon cabinet. id )> zuh Spec. N. 7. Pecten Northamptoni. mihi. P. tesla ovato-oblonga ; radiis 18 20-crassis , rotundatis, inferne planulatis , squamosis ; squamis parvis , frequentibus , irregulariter dis- positis; interslitiis imbricatis; auriculis inacqualibus. Micni. Srach. cd 4cef. pag. 8. N. 2. 0=) KO , SJSH. Synop. invert, pag. 22. N. 7. Loc. Comme 1'espece precodente. ( 89 ) Cette espece se distingue de la pr6cedente par sa forme plus allon- gee, par scs c6tes plus bombees et par ses oreillettes indgales. Je renvoie a mon precedent travail sur les Mollusques Brachiopodes et Acephales pour les autres comparaisons de cette espece, que j'ai dediee a Mr. le Marquis DE NORTHAMPTON, qui s'est particulierement occupe de 1'etude dcs Rhizopodes foramini feres. Je suis redevable de cette espece, ainsi que de quelques autres , a la cemplaisancc de mon ami , Mr. JEAN OHMEA , Chimiste a Trino prejs Vercelli. Mon cabinet. Spec. N. 8. Pecten pulcher. mihi. P. testa orbiculal& , aequilatera ; superne radiis decem rotundatis , granuloso-punctatis , versus marginem laevigatis; interstitiis simplicibus; auriculis aequalibus ; margine simplici. Micw. Srach. ed Acef. pag. 8. N. 1. SISH. Synop. invert, pag. 22. N. 16. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Quoique voisinc du Pecten spinulosus de MUNSTER, fossile pres de Baden , cette espece s'en distingue , parcequ'elle est depourvue des ecailles dlevees, rcmarquablcs dans le Pecten spinulosus. Les granu- lations ne sont visibles dans le Pecten pulcher que sur une partie de sa surface. Mon cabinet. Spec. N. 9. Pecten varius. LINN. P. testa rotunda to-oblonga, utrinque echinata ; radiis 26 30 sub- compressis , squamoso-scabris. LIHK. Syst. nat. pag. 11*6. OLIVI. Zool. Adriat. pag. 119. BEOCCHI. Conch. J "oss. pag. 373. N. 18. LAMIBCK. Anim. sans vert. Vol. 7. pag. 147. Loc. Les iners d'Europe. Fossile de la colline de Turin et de 1'Astesan. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. 11 ( 90 ) Spec. N. 10. Pecten oblitus. mihi. P. testa crassa , aequivalvi , inaequilatera , oblique suborbiculata ; radiis lateralibus , utrinque quinis, linearibus, asperatis, intermediis de- cem crassis , elevatis , rottmdatis , longitudinaliter non sulcatis ; inter- stitiis laevigatis ; auriculis parvis , aeqjualibus. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Belie espece legerement oblique , qui atteint 80 millimetres de lon- gueur sur 75 de largeur; elle offre deux ordres de rayons, dont ceux du milieu , au nombre de dix , sont convexes , arrondis , sans aucune strie longitudinale ni sur eux ni dans leurs interstices ; les autres ra- yons , au nombre de cinq de chaque cote , paraissent plutdt de petites dentelures. Les oreillettes sont petites et egales. Je ne connais aucune espece avec laquelle je puisse la comparer, pour en donner la distinction sp^cifique. Mon cabinet. Gen. LIMA. aob an opcc. J\. 1. Lima dispar. milw. ' go. L. testa ovato-elongata , obliqua , inaequilatera , costulis longitudina- libus rotundatis praedita , leviter squamoso-aspera ; auriculis parvis , subaequalibus , angulum inter se efformantibus. Loc, La colline de Turin. Coquille ovale, obldngue , re^rdcie , legerement convexe au dehors; sa surface a de petites c6tes arrondies , simples, partant du crochet et aboutissant en rayonnant vers les bords , qu'elles rendent onduleux. Le bord cardinal d'un cote est incline sur 1'axc longitudinal de la co- quille , tandis que Pautre oreillette forme un angle a elle seule ; le crochet est pointu et saillant ; le talon court est occup6 en partie par une fossette triangulaire tres-large et tres-superficielle. Les oreillettes ( 91 ) sont lisses et presqu'egales , mais 1'une d'elles est droite, tandis que I'autre suit une direction opposee, ce qui la distingue de la Lima obliqua de LAMAKCK et de la Lima multicostata de SOWERBY. Long. 18 mill. Larg. 15 mill. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. j ii'.-K 's: lil ." ':IM"I-' i ,. " ItU ' Spec. N. 2. Lima inflata. LASIK. L. testa oblique ovata, valde tumid a , utrinque latere hiante 5 auri- culis minimis ; cardine obliquo ; margine subintegro. LAMARCK. Anim. sans vert. Vol. 7. pag. 115 (cum synon.). BROCCIU. Canch. foss. Vol. 2. pag. 570. BROMH. Ital. tert. geb. pag. 114. N. 639. PIIILIPPI. Slollusca. Siciliao. pag. 77. N. 1. Loc. La Mediterranee. Fossile rare de la colline de Tinin et fr6- quent de 1'Astesan. Obs. Les especes qu'on considere comme ayant leurs analogues vivants , offrent cependant quelques differences avec celles-ci ; aussi dans la Lima inflata les rayons sont plus nombreux et la forme est plus allongee. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Lima scabra. DESH. L. testa obovata , subaequilatera ; striis longitudinalibus tenuissimis , aliis transversas , erectas , remotas et annulatas decussantibus. DESHAVES in 2 ed. LABK. Vol. Till. pag. 116. .jtttiiduo noli' Loc. L'Oc^an Am^ricain. Fossile de la colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. . U2vi Spec. N. 4. Lima miocenica. SIHM L. testa suborbiculari , laeviuscula , semicirculari ; margine acuto latere postico truncato , crasso , subconcavo ; sulcis longitudinalibus in- structo. Lima gigantea (DBnAYis). BELLABDI. Bull, de la Sac. g4ol. de France, Yol. X. pag. 31. Lima miocenica. SISMOKDA. Synop. invert, cit. pag. 22. NO. 5. Loc. La colline de Turin. Obs. Feu Mr. BOHELLI , comparant cette cspece avec la figure de Mr. SOWERBT de la Plagiostoma seminularis , a cru d'en voir 1'analo- gie , et avail classe sous ce nom noire espece miocene ; celle analogic n'a pas ele confirmee; d'ailleuis dans 1'espece du Lias on voil a 1'inle- rieur des rayons , qu'on n'apenjoit pas dans la Lima miocvnica. 11 y a Irop de difference enlre noire espece miocene el la Lima gigantea pour nous arreler a eel egard. Mus. Soc. Roll. Mon cabinel. Sect. AV1CULACEES. Sis*. Gen. AVICULA. Spec. Avicula phalenacea. LAMK. A. tesla ferrugineo-radiala ; ala perobliqua; auricula poslica longitu- dinaliler sulcala. LAKE. Anim. sans vert. Tol. VII. pag. 101. BAST. Foss. de Bordeaux, pag. 75. CBATBLOCP. Cat. Zool. pag. 624. N. 1. Loc. Fossile rare de la colline de Turin el des environs de Bordeaux. Espece dislincle du Mytilus hirundo de POLI ou Avicula Tarcntina avec laquelle elle esl confondue dans quelques colleclions; 1'aile en esl beaucoup plus oblique el la couleur presque noiralre ; celle couleur esl egalemenl visible dans nos exemplaires de la colline de Turin. t Mon cabmel. Gen. PERN A. Spec. Perna Soldanii, DESU. P. lesla ovato-oblonga , incrassala , superne recla , Iruncala; cardine lalissimo, mulliplicato ; sulcis angustis , approximalis ; impressione mus- culari subdorsali , inagna , rolundala ; margine inferiore arcualo , inlus subreflexo, hianle. ( 93 ) Ostrea moxillata. Baoccin. Conch, fast. Vol. 2. pag. 582. Perna moxillata. Sow. Genera of shells, fig. 1 . Baoim. Ital. tert. gab. pag. 114. No. 628. Perna Soldanii. DMAVES 2 cd. LAMK. Vol. VII. pag. 79. Loc. Pres de Belforte, daus la colline de Turin et tres-fr6quent dans 1'Astesan ct le midi de la France. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. L'on peut etre a-peu-pres sur, que lorsqu'on decouvre qu'une espece pliocene , qui n'a plus son representant vivant , de trouver t6t ou tard cette meme espece dans les couches miocenes. Gen. PINNA. Spec. Pinna nobilis. Lirm. P. testa cuneata ; apice dilatata ; sulcis longitudinalibus crebris , su- perne squatniferis ; squamis confertis, erecto-curvis. LAMK. jtnim. sans vert. Tol. VII. pag. 63 (cnm cit.). BSOCCIII. Con. f oss. Vol. 2. pag. 588. N, \. BHONN. Ital. tert. gel. pag. 114. NO. 656. GKAIEWUP. Cat. Zool. pag. 61. NO. 660. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin, d'Asti , des environs de Bordeaux etc. Obs. La Pinna Bronnii proposed auparavant par moi , doit dis- paraitre de la liste de nos fossiles miocenes , car c'est un fragment tres-deprime d'un Naulile, qui a conserve son nacre. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Sect. MYTILACfiES. Gen. MTTILUS. Spec. N. 1 . Mytilus oblitus. mihi. M. testa brevi , tumida ; dorso carinata , antice angulata , postice ro- tundata ; latere altero abrupto, sulcis longitudinalibus frequentibus in- structo ; sulcis divaricatis ; umbonibus vix recurvis. ( 94 ) Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece arrondie , bombee, formant un angle anterieur; la courbure d'un cote de la coquille decline insensiblement , tandis que de 1'autre elle est droite ; le bord inferieur est courbe legerement ea dedans , le restant du bord est arrondi. La forme de cette espece la separe du Mylilus abbreviates et du Mytilus minimus. Noire espece est figuree au N. 8 de la planche 4 de ce memoire. Mon cabinet. Spec. N. 2. Mytilus laciniosus. mihi. M. testa ovato-subtrigona , dorso convexa , antice augulata, postice dilatata, dextrorsum costis longitudinalibus obtusis , rotundatis , sinistror- sum lamellis elevatis , inaequalibus , irregularibus , transversis inslructa. Mytilus sulcatus. Micni. Eruch. ed Acef. pag. 13. N. 1. Ji^ r t\ l(i ' I ' rt. . i Loc. Comme 1'espece precedente. Obs. Je change le nom de cette espece, car precedemment Mr. DESHATES a donne le nom de Mytilus sulcatus a une espece tres- diFerente de celle-ci , dans la reunion qu'il a proposee du genre Mo- diola au genre Mytilus j ainsi je propose pour notre espece le nom de Mytilus laciniosus , en considerant les gros plis herisses d'asperite , dont la surface exterieure est garnie. Mon cabinet. Spec. N. 3. Mytilus Taurinensis. BONELLI. M. testa oblongo-trigona ; dorso gibbosa , incurva , sulcis parvis, gra- nulosis , frequentibus , exquisite instructa. BONELLI. Oenom. ined, Mas. Zool. Turin. Loc. Comme les especes precedentes. En observant attentivemeut cette espece on apergoit un grand nombre de petites granulations sur les nombreux sillons longitudinaux , dont la surface est couverte. Le cote anterieur est aplati , tandis que 1'autre est angulaire. On la trouve figuree au N. 2 de la planche 4. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 93 ) Sect. CHAMACEES. .art .<) .101 .yi\ .:> c .\\>\ .\ii\ .KZMQ Gen. CHAM A. Spec. N. 1. Ctfawa gryphma. LASIK. C. testa imbricata, crassa ; squamis inaequalibus , plerisque appressis; apice valvulae iuferioris sinistrorso ; margine partim crenulato. LAMK. 4nim. sans vert. Vol. VI. pag. 587. BHSHN. Ital. tert geb pag. 111. NO. 645. I'liuirri. Mollusca. Siciliae. pag. 68 (cam citat). Loc. La Mediterranee. Fossile rare de la collme tie Turin et fre- quent pres d'Asti. To) I'>T * ' fi^nftjd Obs. Je possede une espece fossile des couches tertiaires de l'Am6- rique Septentrionale , nominee Chama conrjregata par Mr. CONRAD , qui me para it tres-voisine de celle-ci. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Chama asperella. LAMK. C. testa imbricata ; squamulis frequentissimis , fornicatis , ad margines echinatis; margine crenulalo. JUiil li ouukion^ft L! Pi-i.h .) . , "'::nit!oir yili't :!iob LAKE. Anim. sans vert. Vol. VI. pag. 584. HATER. Jahrl. van LEOKHABD und Bao/w> 1837. pag. 424. GHATEIOCP. Cat. Zool. pag. 62. M. 67S. Loc. La Mediterrauee. Fossile de la colline de Turin , de Tortone, de Bordeaux et de Vienne en Autriche. m c IT 11 Air L- * i^VtrO 1 Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. -ruoJW i_ ! - r)llo .ico'tt fcj.t'j'JOi'ii .-. li'oooi) awfl . 'jir'nl nodi yb esifcnadosn /rs;-. j-iob oj .'r>6q?-* aJ!-)-> ah :nii!q- Aoc, CARDITACSES. Gen. CARDITA. Spec. N. 1. Cardita rudista. LAMK. C. testa oblique cordata, transversa; costis rotundatis , separatis ; anticis squamoso-echinatis ; poslicis muticis. ( 96 ) Lure. Ann. du Mus. N. VI. pag. 23. Baoim. Ital. tert. gel. pag. 101. N. 578. Cardita rhomleidea. Baoccui. Conch, foss. Vol. 2. pag. 523. No. 6. pi. 12. fig. 8. Loc. La colline de Turin , St. Agathc pros de Tortoue. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Cardita calyculata. LINN. C. testa oblonga , crassa , transversa , anticc brevissima , angnlata ; postice elongato-diJatata ; margine ventrali ; costis 18 20 squamoso- asperis. Cliama colyculata. LlFIR. Syst. nat. peg. 1138. BHOCCIH. ConcU. foss. Vol. 2. p. 103. PHILIPPI. Mollusca. Siciliae. pag. 54. NO. 5. Cardita sinuata. LAKK. j4nim. sans vert. Vol. 6. pag. 433. Cardita elongata. BaOMM. Ital. tert geb. pag. 105. Loc. Fossile tres-rare de la colline de Turin et frequent dans l'As~ tesan. Obs. Pour corriger la nomenclature des especes ct leurs synonimies il faut, en suivant les regies d'anleriorite , adopter le nom de 1'auteur qui le premier les a fait connaitre. Suivant cette regie notre espece doit etre nominee Cardita calyculata , et dans la synonimie il faut placer les noms de Cardita sinuata LAMK. et Cardita elonyata BROKM , car d'abord Mr. PAIREDEAU a reconnu 1'analogie de la Cardita sinuata de LAMK. avec la Cardita sinuata de LINHE , et ensuite d'autres com- paraisons ont d(5moutre 1'analogie de la Cardita sinuata de LAMK. avec la Cardita elongata de BROKN. Nos couches miocenes n'ont offert jusqu'apr^sent qu'un seul exem- plaire de cette espece, que je dois aux recherches de mon frere , Mr. XAVEBE MICHELOTTI. Mon cabinet. Spec. N. 3. Cardita Ajar. ADAHSON. C. testa subcordata ; costis longiludinalibus compressis , angulatis , sulcato-luberculatis ; ano rotundato , impresso. ( 97 ) ADAHSOJ. Senegal, pi. 16. fig. 2. DESHAYES. 2 el. LAKE. Yol. 6. pag. 426. GHAIEIOCP. Cat. Zool. pag. 62. N. 668. Venericardia pinnule, BASTEBOT. Foss. des environs de Bordeaux, loc. cit. Loc. Les c6tes d'Afriquc au Senegal. Fossile au Carcare et de la colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Cardita Jouanneti. BAST. C. testa transversa, ovata, longitudinaliter costata ; costis planis , apice subgranulosis ; cardine unidentato , altero bidentato ; inarginibus undato-dentatis. BASTEBOT. cit. loc. pag. 80. pi. 3. fig. 3. DZSHAYES. Encyclop. meth. Tom. 2. pag. 197. GHATELOOT. Cat. Zool. pag. 61. N. 662. Cardita Brocclni. Miciii. Erach. ed Acef. pag IS. N. 3. Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux et de Vienne en Autriche. Obs. Un tres-vieux exemplaire m'ayant servi pour 6tablir la Cardita Brocchii , je place ce nom dans la synonimie de cetle espece , qu'on ne peut pas bien distinguer d'apres la courte description de Mr. BASTE- ROT. Quelques exernplaires des environs de Vienne, que j'ai reu par la complaisance de Mr. DE HAVER, m'ont offert , en les comparant avec ceux que j'ai aussi recemment re^u de Bordeaux, 1'echelle des varie"te's de cette belle espece. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 5. Cardita planicosta. LAMK. C. testa oblique cordata , crassissima ; costis planis , integris , posticis anticisque transversim sulcatis. LAHK. Ann. du Mas, Yol. 7. pag. 55. Idem. Anim. sans vert. Yol. 6. pag. 381. SOWERBY. Mineral conchol. N. 9. lab. 50. DESIIAYS. Coq.foss. Tom 1. pag. 149. pi. 24. fig. 12. 13 ( 98 ) Loc. Fossile rare aux environs de Tortone , et commune aux envi- rons de Paris et en Belgique. Obs. J'ai sous les yeux trois exemplaires de cette espeoe , et je trouve que les individus de la Belgique sont intermcdiaires entre les exemplaires Anglais , et 1'individu que j'ai rencontre dans nos couches miocenes , dont les c6tes sont legerement convexes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 6. Cardila producla. milii. t aitiftlq alao > ' C. testa parva , oblonga, inaequilatora , subtelragona , longitudinaliter sulcata; sulcis linearibus impressis ; opice prominulo. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Petite espece allongee . inequilaterale, a surface lisse, si Ton en excepte des stries longitudinales tres-fines et tres-rares. Le somoiet est aigu et a cet endroit la coquille offre une forme triangulaire , ce qui la separe de 1'espece precedente; la charniere est remplie de petits grains serpentineux , dont il m'est impossible de la degager. Long. 8 mill. Larg. 6 mill. Mon cabinet. Spec. N. 7. Cardeta scabricostn. mihi. C. testa crassa , ovato-transversa , inaequilatera , cordiformi , postice subsinuata; superficie costis crassis , rotundatis , superne squamosis , mox squamoso-nodosis , inde ad margines laevigatis. Loc. Fossile rare de Tortone. Magnifique espece , epaissc , cord i forme , posterieurement deprimee avec de grosses cotes arrondies , ecailleuses vers le bord , a 1'excep- tion de la partie ventrale de la coquille , ou ces ecailles sont plus rares et converties en dc petits tubercules , qui disparaissent vers le bord de la region paleale; au cote anal la coquille presente aussi de petites c6les. Les exlremites sont recourbees en crochets; le corselet r.-i ( 99 ) est epais, les deux dents sont e"paisses et obliques. Cette espece serait une veritable Venericarde pour LANK., genre qu'avec Mr. DESHATES nous reunissons aux Cardiles. En placant cette coquille d'apres la m^thode de Mr. D'ORBICNT elle ofire 85 mill, de larg. sur 80 mill, de long. Mon cabinet. Spec. N. 8. Cardita hippopea. BAST. C. testa oblonga , subinaequilatera , ovato-transversa ; costis radian- tibus , incrassalis , subsquamosis , posticis eminentioribus ; lunula ovato- cordata, minima, profundaj cardine angusto; dente exteriore divaricato. BAST. Foss.de Bordeaux, pag. 79. pi. 5. fig. 6. DESHAYES. Encyolop. meth. Tom. 2. pag. 202. Idem, in 2 ed. LADE. Tol. 6. pag. 456. r . ;:'iiuaiora '.n GBATEIOCP. Cat. Zool. pag. 61. N. 663. Cardita sulalpina. MICBI. BracTi. ed jicef. pag. 15. Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux. I * 1 La comparaison de la Cardita subalpina avec d'autres exemplaires de la Cardila hippopea des environs de Bordeaux, m'a convaincu que la premiere n'est qu'une variete tout arr plus de 1'espece de Bor- deaux; ainsi le nom de Cardita subalpina dorenavant devra faire par- tie de la synonimie de 1'espece de Mr. BASTEROT. Pour les autres especes , c'cst a dire pour celles que j'ai nomme Cardita ambigua, Cardita globulina, Cardita proboscidea et Cardita inermis , j'altends d'en trouver d'autres exemplaires pour me decider a les conserver ou bien a les rapporter a des especes connues , ne me proposant ici que de citer les especes les plus certaines. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. ISOCARDIA. -m; xi? uo i Spec. N . 1, Isocardia arietina. BROC. KO up . > % '"' r I. testa oblongo-cordata . ventricosa ; sulcis longitudinalibus profun- dis , crebris ; natibus magnis , in gyros subduplices contortis. 13 * BROCcni. Conch, foss. pag. 668. tav. 16. fig. 13. LAHK Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 446. BBOHH. Ital. tert. get. pag. 106. N. 610. Loc. La colline de Turin , Tor tone et le Plaisantin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Isocardia Deshayesii. BEIL. I. testa cordata , subtrigona, inaequilatera , laevi ; valvis postice ca- rinatis ; latere antico breviore , depresso , rotundato. BEUARH. Bulletin. Soc. goal, de France, loo. cit. SJSMOHDA. Synop. invert, pag. 19. N. 5. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Cette espece, dont je donne une figure au N. 12 de la planche IV, jointe a ce memoire , s'approche de P Isocardia des Grandes-Indes ; mais elle est lisse et ne laisse voir que les lignes d'accroissement de la coquille. Mon cabinet. Spec. N. 3. Isocardia Mollkianoides. BELI. I. testa cordata , tumida , subtrigona , inaequilatera , laevi ; valvis postice acuto-carinatis ; latere antico breviore , depresso. BELLAKDI. Spec. trad. SISB. Synop. invert, pag. 19. N. 4. Loc. Fossile rare de la colline de Turin et d'Astt. Espece dont jusqu'a present n'a etc publi6 que le nom; elle se distingue de la precedente par sa forme plus arrondie et plus tranchee, par son angle plus 61eve a la partie posterieure des deux valves de la coquille ; la surface est lisse. Cette espece que je connais seulement de vue, avec cinq ou six au- tres , est du petit nombre de celles de nos couches miocenes , qu'on connait et que je ne possede pas ; ainsi je regrette de ne pouvoir en donner la figure. Mr. le Chevalier DE HAVER vient de m'envoyer une belle espece des environs de Vicnne en Autriche, nommee Isocardia Bronnii ; elle est caracle>istique des couches miocenes et differente des especes que nous avons en Piemoiit. Musee mineral, de Turin. Sect. ARCACES. Gen. ARCA. Spec. N. 1. Area neglecta. mihi. A. testa ovato-transversa, ventricosa , multicostata ; costis 32 planu- latis , muticis, plus minus ve obsoletis ; areadeclivi, trigona , sulcis quinis vel sex instruct^; margine crenato. Area antiguata. Linn, et I.AMK. (pro parte). GBA.TBI.OUP. Cat. Zool. pag. 66. N. 637. Loc. La colline de Turin et frequent a Castelnuovo et a Tortone. Espece 6paisse, legerement transverse, avec la surface cardinale sil- lonnee, de fa^on a former vers le sommet des angles ouverts et ren- trants ; ce qui la distingue de la veritable Area diluvii de LA.MK. , ainsi que de celle qu'on trouve fossile en Touraine. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Area clathrata. DEFRAHCE. A. testa ovato-transversa, depressa , cancellation striata; antico latera obliquo; natibus approximatis. DEFBAKCK 2e ed. I,\BK. Vol. 6. pag. 478. BAST. Fast, de Bordeaux, pag. 75. pi. 3. fig. 12. GHATELOCP. Cat. Zool. pag. 60. N. 6284. DOJABBIIC. Foss. de la Touraine. pag. 266. N. 3. Loc. Fossile rare de la colline de Turin et frequent aux environs de Bordeaux. ( 102 ) Obs. Mr. DESHATES observe que pour conserver I'Arca squamosa de LAMK. , il faudra joindre a celle-ci I' Area domingensis et I' Area cla- thrata. Sans m'arreter sur la valeur de cette reunion, j'observerai que puisque LAMK. a 6tabli deux especes qu'on doit r^unir, le nom d'Arca clathrata de Mr. DEFRANCE doit etre preT<6r6. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. JJ Spec. N. 3. Area Noe. LINN. A, testa oblonga, valde inaequilatera , radiato-sulcata ; extremitate postica marginata ; apicibus remotis , incurvis ; area cardinal! sulcis nu- mero variis instrucla. LINM. et GMEIIN. Syst. not. pag. 5306. BBoccm. Conch, foss. Vol. 2. pag. 475. LAMK. Anim, sans vert. Tol. 6. pag. 37. SO-WERBV. Genera of Shels. N. \. BBOKH. Ital. tort. geb. pag. 106. Pmuppi. Mollusca. Sieiliae. pag. S6. N. 1, Loc. La Mediterran^e. Fossile de la colline de Turin et frequent pres d'Asti. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Area navicularis. DRUG. A. testa oblonga, longitudinaliter et transversim decussato-striata ? postice recta ; carina eminenli , acuta. Bsno. Diet, class. NO. 4. DILWTJ. Catal. Tom. 1. pag. 227. DSSUAYES in ed. LAHK. Tol. 6. p. 461 (in nota). PHIUPII. Mollusca. Siciliae. pag. 42. vol. 2. Area tetragona. Pou. Testacea. loc. cit. BBOS.V. Ital. tert. geb. pag. 106. PoiLim. Mollusca. Siciliae. I. pag. 57. N. 2. Loc La Mediterranee, Fossile de la colline de Turin et de St. Co- lombano. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 103 ) Spec. ]N. 5. Area lac tea. LAMK, A. testa ovali, postice oblique truncata, antice rotundata, decussato- striata; striis longitudinalibus eminentioribus; area cardinali profunda; margine integro. LA UK. Auim. sans vert. Vol. 6 pag. 41. Fnitun. Mollusc^. Siciliae. pag. 57 (cum. cit.). DUJAHDIM. Foss. de la Touraine. pag. 266. N. 4. Loc. La Me"diterrane"e. Fossile de la colline de Turin , d'Asti et de Tortone. Obs. La correction de la synonimie de cette espece se trouve d^ve- Iopp6e dans 1'ouvrage de Mr. PHILIPPI. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. .11 .'/. .06 i'-) >: VOKV/ ItM'r . : U.Hxa/V.'.-.s ..TiK Spec. 1N. 6. Area bnrbata. LINN. *;! ]'> ; e >1 ilJii tfiirua&iii J'^ 111 ; 'I' 'Kiflft'ifi'i ;'{ r-! . 'ic'i'I A. testa oblonga , compressa , subsinuata , utrinque rotundata , de- cussatim striata ; apicibus approximatis , slriis longitudinalibus , granu- losis. I.IKH. et GBKLIN. Syst. nat. pag. 5306. LAHAECK. Anim. sans verl. Vol. 6. p. 59. BROCCIII. ConcU. foss. Vol. 2. pag. 476. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin et de 1'As- tesan. Mus. Soc, Holl. Mon cabinet. Spec. IN . 7. Area Helbingii. BRUG. A. testa ovata, in medio depressa, subsinuata, decussatim striata; margine hiante. Bars. Diet. tm.t. Natur. H. 3. LAHK. Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 469 , t' U Loc. La Mer rouge. Fossile de la colline de Turin et de 1'Astesan. Obs. Mr. DESHATES reunit VArca ovala de GMELIN a VArca Helbin- gii de BRUGUIERES , mais il adopte un nom , qu'on ne pourrait retenir , ( 104 ) celui d'Arca nivea , parceque CHEMMITZ avait propose deux noms pour uhe seule espece , c'est a dire Area Candida et Area nivea ; cela suf- fira sans doute pour justifier le choix, que nous faisons du nom A' Area Hdbingii de BHUGUIERES , de preference egalement au nom de GMELIH , qui a aussi propose deux noms pour cette espece , dont 1'un est Area ovata et I'autre Area Jamaicensis. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 8. Area polifasciata. SISM. A. testa parva, tenui, ovato-transversa , valde tumida; umbonibus re- curvis 5 area ligamentari , exigua , sulcis transversis , regularibus annulata. Area pisolina. MICHI. Brack, ed Acef. pag. 12. Area polifasciata. SISM. Synop. invert, pag. 20. N. 11. Depuis la publication de mon memoire sur les Brachiopodes et les Ace"phales fossiles j'ai rec,u de Mr. le Vicomte D'ARCHIAG de Paris, une espece fossile de France avec le nom d'Arca pisolina ; ce qui m'a conduit a 6ter dans mon cabinet le nom de cette espece , et dans la revue qu'en a fait Mr. le Doct. SISMOKDA avant de publier son catalo- gue, il a reconnu la necessite" de donner a cette espece un nom nou- veau. Du reste cette espece, qui est figuree au N. 9 11 de la plan- che troisieme de ce memoire, se distingue facilement des autres especes par sa surface lisse, et par les dentelures e"gales et regulieres du bord cardinal. Mon cabinet. Spec. N. 9. Area pectunculoides. SCACCHI. A. testa parva , suborbiculata , ovata , ventricosa , valde obliqua , laevigata. SCACCBI. FIIILIFFI. Mollusca. Siciliae. Tol. 2. lot, tit. Loc. La colline de Turin et la Sicile. ( 105 ) La [fig. 14 de la planche 3 e donne une idee de cette espece, remar- quable surtout par son obliquite et sa surface lisse. Le nom de cette espece ne m'a etc connu que par 1'ouvrage de Mr. PHILIPPI ; les me- moires des naturalistes Siciliens , ainsi que les nombreuses listes de leurs fossiles , qui sont rapporlees par des journaux etrangers aux scien- ces naturelles n'ont que 24 heures d'existence et ne sortent pas de leur ile. Mon cabinet. Gen. PECTVNCULUS. Spec. ]\. 1. Pectunculus pilosus. LA.MR. : ', BJOiMSM P. testa orbiculato-ovata , tumida, decussatim striata ; apicibus obli- quis. LAHK. Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 49. PHIUPPI. Mollusca. Siciliae. Vol. i. pag. 61. Area undata, CHEMMTZ. Conch. Baoccni. Conch, foss. Vol. 2. pag. 489. Area flammulata. HENIEUI. Adriat. Catal. Pectunculus polyodonta. BEOSK. Ital. tert. gel, pag. 107. N e . 683. Pectunculus latiarca. MICHI. Brach. ed Acof. pag. 12. N. 1. Pectunculus pusillus. DDJABLW. Foss. de la Touraine. pag. 267. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin , d'Asti etc. Obs. Les changements de forme et de couleur que presente cette espece ont ete la cause qu'on en a fait diverses especes , qu'il faut de nouveau reunir dans une nomenclature exacte. , ,, , ,|) fili'jifhl) J^'J li Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. i ,yj ; ' ' il!i-(| iliOlI Spec. N. 2. Pectunculus glycimeris. LAMK. P testa orbiculata , depressa , lenticulari , longitudinaliter sulcat^ et striata , seniore turgida , crassissima ; zonis transversis obscuris. LAMK. Anim. sans vert. Tol. 6. pag. 69. BROCCIH. Conch, foss- Vol. 2. pag. 487. PHIUPPI. Mollusca. Siciltae pag. 60 (cum synon.). DUJABDIS. Foss, de la Touraine. pag. 267. 14 ( 106 ) Loc. La colline de Turin, 1'Astesan et la Touraine. Les motifs de Mr. DUJARDIN pour separer 1'espece de la Touraine du Pectunculus glycimeris sont insuffisants , car la facette du ligament , ainsi que la forme de cette espece, presente des changements variables suivant 1'age de la coquille. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Cette espece ainsi que la precedents est tres-repandue dans les cou- ches pliocenes de 1'Europe. Spec. N. 3. Pectunculus cancellatus. mihi. P. testa parva^ ovato-obliqua , subauriculata ; sulcis transversis , re- gularibus , subgranulosis ; striis longitudiualibus ad latera conspicuis ; cardine abbreviato , paucidentato. MICHI. Brack, ed Acef. pag. 13. N. 2. SISM. Synop. invert, pag. 20. NO. 7. Loc. La colline de Turin et pres de Chieri. Obs. Petite espece remarquable par le noinbre des granulations me- uues formdes par des sillons transversaux , sa forme l^gerement obli- que et son bord lisse. Ce dernier caractere la distingue du Pectuncu- lus minutus de Mr. PHIUPPI. On trouve dans le Maryland une belle espece, nommee Pectunculus subovatus par Mr. SAT, qui par sa surface externe s'approche de celle- ci ; mais elle est plus grande , sa forme est deprim^e et arrondie , ainsi il est difficile dc s'expliquer comment Mr. SAY a pu adopter un tel nom pour cette espece. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen LIMOPSIS. Spec. Limopsis aurita. BROC. L. testa ovata , obliqua, transversim circinnatim rugosa , juniore de- cussatim granulosa; cardine saepe aurito; margine integro. M ( 107 ) Area aurita. Baoccin. Conch, foss, 8. pag. 65. Limopsis aurita. SASSI. Giorn. Lig. 1830. Pectuncultis auritus. GROSS. Jtal. tert. gel. pag. 108. Trigonocaelia aurita. NVST. et GAIKOTTI. Bull, de PAead. de Brux. Ii. 8 et 10. i . .iiil/ Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin, de Tortone etc. Obs. Si Ton adopte pour cette espece un genre nouveau , le nom de Limopsis doit par droit d'ante>iorite etre prefere. Malheureuse- ment le bon travail de Mr. SASSI , imprime dans une feuille periodi- que etrangere aux sciences, n'est que tres-peu connu, et a subi le sort des travaux de quelques naturalistes Siciliens , qui ont publics leurs memoires dans de pareils recueils. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. NUCVLA. Spec. N. 1. Nucula placentina. LAMK. N. testa ovata , transversa , postice multo longiore , latioreque ; striis longitudinalibus , transversisque , hisce obsoletis : lunula cordata 5 fos- sula circumscripta ; margine crenulato. fciriie j j',n>"( v Kitt-ji ./i , LABK. Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 509. BRONN. Ital. tert. gal. pag. 109. N. 632. PUILIFPI. Slollusca. Sicil. Vol. 1. pag. 65. Loc. La colline de Turin, Asti et la Sicile. Obs. La Nucula magnified de Mr. CONRAD , qu'on trouve fossile aux Etats-Unis , me parait une simple variete de celle-ci. Mus. Soc, Holl. Mon cabinet. i T f' nl Spec. N. 2. Nucula sulcata. BRONH. .N. testa transversa, ovato-cordata } transversim sulcata; sulcis medio evanidis ; margine infero , antico rotundato ; lunula ovata. Baoira. Ital. tert. gtt. pag. 109. NO. 633. Loc. La colline de Turin et pres de Rome. 14* ( 108 ) Obs. Cette espece s'approche par sa forme de la Nucula Polii de Mr. PHIIIPPI , mais la surface de notre espece est depourvue des lignes longitudiDales , qu'on voit dans la derniere. Mon cabinet. Spec. N. 3. Nucula striata. LAMK. N. testa ovato-transversa ; antice angulata , depressa , regulariter et tenue striata ; lunula lanceolata ; margine cardinal! angulato 5 dentibus serialibus acutissimis. LABK. Ann. du Mus. Vol. 6. pag. 162. DISHAYES. Cog. foss Vol. 1. pag. 236. Loc. La colline de Turin et les environs de Paris. Obs. L'espece decrite par Mr. PHILIPPI comme analogue de celle-ci, me parait en diff^rer tant par sa forme que par les sillons de la sur- face. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Nucula emarginata. LAMK. N. testa ovata; slriis transversis obliquis ; latere postico productiore, attenuate , angulato , emarginato ; margine integerrimo. (.AUK. Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 608. BHONN. Ital. tert. gel. pag. HI. N. 639. PHILIPPI. Mollusca Siciliae. Tol. 1. pag. 64. GBATELOur. Cat. Zool. pag. 61. N. 642. Area fella. (Li!i.) BBOCCHI. Conch, foss. Vol. 2. pag. 41. tav. H. fig. 5. Loc. Castelnuovo d'Asti , le Plaisantin , le Parmesan , la Toscane , la Sicile et les environs de Bordeaux. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 5. Nucula concava. Biioivrf. N. testa rotundalo-trigona , gibba , concentrice striata, postice rotun- dala , absque linea longitudinal! notata , antice subacuta 5 umbonibus medianis tumidis 5 lunula lata, impressa, angulo obtuso circumscripta. ( 109 ) BROMB. Ital. tert. geb. pag. 110. N. 636. Loc. Castelnuovo d'Asti , Bacedasco dans le Plaisantin et la Toscane. Mon cabinet. Sect. CARDlACfiES. .Gen. CARDIUM Spec. 1N. 1. Cardium discrepans. BAST. C. testa ovato-cordata , tumidii ; striis anterioribus , posterioribus , transversis. BASTEEOT. Foss. de Bordeaux, pag. 85. pi. 6 iig. 5. Baora. Lethaea geog. et Ital. tert. geb. GRATELODP. Cat. Zool. pag. 62. N. 683. DESHAYES. 2 ed. LABK. Tol. 6. pag. 418. Cardium pectination, (Lias.) SISK. Synop, pag. 19. Loc. La col line de Turin, Asti et aux environs de Bordeaux. Obs. Dans quelques collections ainsi qne dans quelques catalogues cette espece est reunie au Cardium pectinatum de L.VMK. ou Aeolicum de BORN , mais en comparant ces deux especes on voit qu'elles sont differentes. Mr. le Doct. SISMONDA dans une note , qu'il m'a transmise , propose pour cette espece le nom de Cardium undatum , nom que nous ne pouvons adopter, vu 1'anteriorite de celui, que lui a donne Mr. BASTE- HOT. Du reste elle a quelque analogic avec le Cardium consors de Mr. SOWERBT, mais les rides ne s'etendent pas egalement dans les deux especes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. I I' ''' I ) Spec. N. 2. Cardium multicostatum. Baoc. C. testa cordato-obliqua , lateribus lamelloso-tuberculatis ; costis fre- quentibus , complanatis; margine profunde crenato , antice serrato. BROCCIII. Conch, foss. pag. 506. pi. 13. fig. 2. BAST. Foss. de Bordeaux, pag. 83. pi. 6. BROHN. Ital. lert. geb. pag. 102 N. 581. i- DESHAYES. 2 ed. LA.IIK. Tol. 6. pag. 417. GEATELOUP. Cat. Zool. pag. 60. N. 690. ( no ) Loc. La colline de Turin , Asti etc. Espece frequente dans les couches pliocenes et tres-rare dans les couches miocenes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. * Spec. N. 3. Cardium triyonum. SISM. C. testa ovata , subaequilatera ; umbonibus trigonis; sulcis distinc- tis , iiiiiiul is , aequalibus , superficie laevigatis ; margine intus sulcato. Cardivm sulcatvm. HICHI. Brack, ed Acef. pag. 19. Cardium trigonum, SISH. Syn. invert, pag. 19. N. 12. Loc. La colline de Turin. La rive de la Batterie et pres de Pino. Espece petite , arrondie au bord palleal , et formant un triangle vers les crochets. De fines cre"nelures , qui ne changent pas 1'egalite de la surface, vont du sommet au bord; ce dernier est cr*5nele a 1'inte- rieur. La charniere se compose de deux dents cardinales et de deux autres laterales et larges. J'ai le premier decouvert et decrit cette espece raiocene , mais le nom en a etc change" avec raison par Mr. SISMONDA , puisque deja il possedait une espece differente de celle-ci , qui etait connue sous le meme nom. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Cardium Forbesi. mihi. C. testa parva, ovato-obliqua , tenui , longitudinaliter sulcata ; sulcis remotis , lateralibus obsolete porulosis. Loc. La colline de Turin. Obs. Espece voisine du Cardium punctatum de BHOCCHI, dont elle se distingue par sa forme oblique , par 1'absence des cotes eldvees et arrondies et par les granulations petites aux deux cotes de la coquille ; le Cardium Forbesi montre des crenelures tres-fines et obliques. ( 111 ) En plagant cette coquille suivant Mr. D'ORBIGNT elle a 6 mill, de larg. sur 8 mill, de long. Mon cabinet. Spec. N. 5. Cardium Derlonense mihi. C. testa tenui, subrotunda , planulata , longitudinaliter costata ; cos- tis rotundatis ; lateribus granulatis ; marginulis dentatis. Loc. Fossile rare de Tortone. Coquille petite , allong^e , presque equilaterale , d6prim6e ; la surface exterieure est couverte de c6tes arrondies, granuleuses aux extremite"s; les crochets sont saillants , peu obliques et opposes ; ni sur les cotes , ni dans leurs interstices on ne voit aucune strie longitudinale , ce qui la distingue du Cardium punctatum et de quelques autres especes voisines . Long, et larg. 7 mill. Mon cabinet t Spec. N. 6. Cardium Taurinium. mihi. C. testa parva, rotundata, longitudinaliter costata; costis rotundatis, laevigatis j margine laxe crenato. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Obs. La figure quo je donne de cette espece a la planche quatrieme suffit pour la faire connaitre ; les c6tes ainsi que leurs interstices sont absolument lisses. Mon cabinet. Sect. NYMPHACEES. Gen. PSAMMOBIA. Spec. Psammobia Feroensis. GMELIW. P. testa oblonga , compressa , antice rotundata , obtusa , postice truu- cata , angulosa ; pube serrata , muricata ; radiis longitudinalibus , strias transversas decussantibus. Tellina Feroensis. GHELIS. Syst. not. jag. 3235. BROCCHI. Conch, foss. Yol. 2. pag. 512. N. 6. LAMK. dnim. sans vert, Yol. 6. pag. 172. PHILIPFI. Mollusca. Siciliae. pag. 23. N. 2. Tellina mttricata. BHOCCHI. Conch, foss. Yol. 2. pag. 311. N. 4 pi. 12. fig. 2. BRONH. Ital. tort. geb. pag. 93. N. S15. Loc. La Me"diterranee. Fossile de la colline de Turin, d'Asti etc. Obs. Mr. DESHATES dans la 2 e edit, de LAMK. place dans la syno- nimie de cette espece la Tellina muricata de BROCCHI , et dans le meine volume il cite la Tellina muricata cotrime espece distincte ; c'est un double emploi pour une meme espece. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. LVCINA. Spec. N. 1. Lucina pecten. LAMK. L. testa suborbiculari , obliqua , inaequilatera , compressa , costis minutis , rotundatis , frequentibus , striisque transversis , granulatis decussata. LAKK. Anim. sans vert. Yol. 6. pag. 230. I'JIILIPPI. Mollusca Sicil. Vol 1. pag. 21. (cam synon.) MICHI. Brack, ed Acefali. pag. 21. N. 1. Loc. Les cdtes du Senegal et la Mediterranee. Fossile rare de la colline de Turin et frequent a 1'Astesan. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Lucina tigerina. LAMK, L. testa lentiformi , dilatata , convexiuscula , decussatim striata ; ano trigono, impresso , miniino. LiHN. Syst, naturae, pag. 1133 (Venus). LAWK. Aidm. sans vert. Yol. 6. pag, 318 (cnm synon.). UKSJIAIES. Encyclop. mth. Tom. 2. pag. 386. SOWKRBY. Genera of Shells. N. 4. GHAIW.OIIB. Cat. Zoo/, pag. 67. N. 737. Loc. L'Ocean Indien. Fossile tres-rare de Baldiscero pres du Su- perga et frequent aux environs de Bordeaux. Obs. Je ne saurais trouver aucune difference entre nos individus fossiles du Piemont et ceux des environs de Bordeaux , et cette identity de fossiles en deux endroits assez eloignes 1'un de i'autre est un fait remarquable , qui vient a 1'appui du principe que nous avons adopted avec d'autres geologues, savoir, que plus on s'avance dans les faunes anciennes plus on les trouve identiques a d'enormes distances. Voyez ma recente publication: Introduzione allo studio della geologia positiva . Turino 1846. Mus. Soc. Roll, Mon cabinet. Spec. N. 3. Lucina Bowerbanki. mihi. L. testa suborbiculari , obliqua, valde inaequilatera , depressiuscula , superne sulcato-Iamellosa ; lamellis brevibus , membranaceis , aequali- bus , concentricis , undique perspicuis ; natibus parvis , approximates ; ano ovali , elongato. Loc. Fossile tres-rare de la colline de Turin. Obs. Les lamelles , dont la surface de cette espece est couverte , sont nombreuses , distinctes les unes des autres ; elles sont concentri- ques et egales. La forme de cette espece, que je dedie a mon ami Mr. JASIES SCOTT BOWERBANK de Londres , est orbiculaire et tres-ine"qui- lalerale, car la partie posterieure est deux fois plus longue que Tante- rieure , c'est a dire du cote bucal. Notre espece est figured au N. 1 de la planche quatrieme de ce memoire. Mon cabinet. ^aj UuH,..aoe,,nM,, Spec. N. 4. Lucina saxorum. LAMK. L. testa orbiculata , antice subangulata , lentiformi ; striis transversis tenuissimis , vix separatis ; umbonibus minimis , recurvis ; cardine biden- tato; dentibus lateralibus subnullis; nymphis magnis, profundis, tectis; lunula et pube proeminentibus. LAMABCK. Ann. du Mus. Tom. 7. pag. 238. DEHIAM-K. Diet, des Scienc. natur. Yol. 27. DSSHAYES. Coq.foss. Yol. \. pag. 100. NO, 15. 15 Loc. Fossile rare de la colline de Turin et des environs de Paris et de la Champagne. Obs. Ce n'est qu'apres avoir regu divers' exemplaires de cette espece fossile de la Champagne , qui m'ont 616 envoye"s par Mr. MICHATJD , tres-avantageusement connu par ses etudes d'histoire naturelle , que j'ai 6t6 a meme de voir 1'analogie frappante de quelques individus de la Champagne avec ceux de la colline de Turin. Je possede 6galement un individu de cette espece, que j'ai trouv6 a Ronca pres de V6rone. II se pourrait meme que la Venus proserpina de Mr. BROHGNIART ne soit qu'une variete de celle-ci ; mais la figure ainsi que la description de la Venus proserpina laissent beaucoup a d6sirer. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ; gi-littoijroiCKiB t 8'?'' fiC I udfJnn Spec. N. 5. Lucina tumida. mihi. L. testa orbiculari , tfctmida , postice subsinuosa , subaequilatera ; costis minutis , frequentibus , rotundatis , concentricis ; lunula ovali ; natibus parvis , approximatis. MIGHI. Brack, ed Acef. pag. 24. N. 8. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. MLfl3V/0< Espece bombee, remarquable par les petites cotes arrondies et con- centriques qui en couvrent la surface. ,jnd La figure, qu'on voit de cette espece a la planche quatrieme, repre- sente son cot6 sup6rieur, et par cela ne montre pas la forme bombee. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. . r.i./, Bvt'mtA .{- Spec. N. 6. Lucina miocenica. mihi. "'f testa suborbiculari , obliqua ; latere postico abbreviate, obscure sinuato ; sulcis minutis , transversis , impressis , plus minusve obsoletis ; dente cardinali antico incrassato , bifariam diviso ; mediano parvo , tri- gono ; lateral! antico dissito , rotundato ; postico propinquo , elongate ; impressione musculari postica ovali. MICHI. Srach. ed Acef. pag. 21. N. 9. Sis. Synop. invert, pag. 18. NO. 21. T n 'I f ^ 11 11- J T Loc. Fossae frequent de la colhne de lurm. Obs. Le sinus ainsi que la charniere distingue cette espece de la Lucina scopulorum avec laquelle oh la confond dans quelques collections. La forme oblique de cette espece , dont on voit deux figures au IN . 3 de la planche 4 rae de ce mtSmoire , est aussi tres- remarquable. Je renvois au reste a mon precedent travail sur les Mollusques acephales. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Jliul) ( <-.\it b /U.M,' :jL> Spec. N. 7. Lucina transversa. BROWN. L. testa convexiuscula , solida , transversa , postice rotundata , antice angulosa , producta ; apicibus protuberantibus , acutis , incurvis , lunu- lam profundissimam involventibus. BBONK. Ital. tert. gel. pag. 95. No. 532. D nr 11 c- -K nr n tijKXi PHIUPPI. Mollvsca. oicihae. pag. 35. N. 10. Lucina callosa. (DESHAYES). BOHELU et Gins in Mus. Zool. Taurin. cit. et denom. ined. MICBI. Srach. ed Acejali, pag. 25. N. 13. SISM. Synop. invert, pag. 18. N. 11. Loc. Fossile rare de la colline dc Turin et tres-frequent des envi- rons de Castelnuovo d'Asti. Espece epaisse en partie arrondie et en partie anguleuse ; elle est courbee anterieurement ; les sommets sont petits et entourent 1'anus. La surface est lisse , avec 1'impression musculaire anterieure , lin^aire , oblongue et profonde. Mr. PHILIPPI dads son ouvrage sur les Mollusques de la Sicile expli- que tres-bieu les differences entre cette espece et la Lucina callosa de Mr. DESHAYES , en s'appuyant surtout sur la diversite des impres- sions musculaires. La Lucina Foremani de Mr. CONRAD, fossile aux Etats-Unis, me parait tres-voisine de 1'espece de Mr. BRONK. La figure 24 de la planche 4 me de ce memoire montre tres-bien les caracteres de cette espece caracteristique des couches iniocenes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. 15* Spec. N. 8. Lucina Pensylvanica. LAJIK. L. testa lentiformi , ventricosa, hunidA, crassa; lamellis concentricis , membranaceis ; ano cordato , magno. LAMARCK. Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 223. BBOCCHI. Conch, foss. Vol. 2. pag. 551. BKOHH. Ital. tert. get. pag. 94. NO. 529. PHUIPPI. Mollusca. Siciliae. Vol. I. pag. 35. Loc. L'Ocean d'Am6rique. Fossile frequent avec 1'espece precedente. Obs. Dans les individus , trouves par moi en Piemont , la charniere se compose de deux dents , dont 1'une bifide ; le ligament est allonge et le bord lisse. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 9. Lucina Taurinia. Bo*. r L. testa transversa , tenui , subaequilatera , laevigata ; lunula impressa , lanceolata ; area ligamentari arcuata ; ano impresso , profundo. MICHI. Srach. ed Aeef. pag. 25. N. 12. Sisa. Synop. invert, pag. 17. N. 4. Loc. La colline de Turin au rive del Rubatto. Espece fragile , voisine par sa forme de certaincs Nucules ; la char- niere se compose d'une dent cardinale et d'une autre dent laterale qui parait bifide. Mus. Soc. Holl, Mon cabinet. Spec. N. 10. Lucina hiatdloides . BAST. L. testa ovata , transversa, valde compressa ; costulis elevatis, mem- branaceis , transversis ; lunula impressa , lanceolata , utrinque squamis brevibus instructs. BASTKBOT. foss. de Bordeaux. NO. 6 pi. 5. fig. 13. GEATKLODP. Cat. Zoo/, pag. 64. NO. 727. DUJARDIH. Foss. de la Tourainc. pag. 259. Loc. La colline de Turin , Castelnuovo d'Asti , Tortone et les envi- rons de Bordeaux. ( 117 ) Obs. Je donne les figures de quelques exemplaires du Piemont a la planche 4 me de ce memoire. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ..,,,, '-,[, .'jM'i'f !!, .awiiV-ildnn s.'>\ L'examen des Lucines nous donne dix especes fossiles des couches miocenes , dont trois seulement ont leurs analogues vivants , ce sont la Lucina pecten de LAMK. , la Lucina tiyerina et la Lucina Pensylva- nica. Quant aux neuf autres especes, elles sont eteintes et leurs restes sont avec les autres debris organiques de 1'epoque miocene, temoins du changement qu'a eprouve la faune depuis ce pe>iode jusqu'a nos jours. Gen. DON AX. d .'^-, .fo'jnki'V, .\Vtkfo) J-.V -\*t .-ia KiA Spec. Donax oblita. mihi. D. testa ovato-trigona , compressa; vulva excavata. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece voisine par sa forme trigone de la Donax meroe et de la Donax soripta , mais 1'absence de couleurs , sur lesquelles s'appuyent principalement les distinctions de ces deux especes vivantes , nous empeche d'en constater 1'analogie. Long. 16 mill. Larg. 12 mill. Gen. DIPLODONTA. Spec. Diplodonta lupinus. BROCCHI. p D. testa parva , suborbiculata , gibbosa , subaequilatera ; apicibus acutiusculis. BaoccHt. Conch, foss. pag. 553. pi. 14. fig. 8 (Venus). BEDSIT. Ital. tert. gel. pag. 9 et 96. N. 543. Idem. Lethaea geogn. Vol. 2. pag. 963. NO. 1. Puium. Mollusaa, Siciliae. pag. 31, MO. 1. Loc. Fossile tres-rare de la colline de Turin et frequent dans PAs- lesan. La r^gularite de la charniere et I'impression musculaire anterieurc , point allong^e, suffit pour justifier 1'etablissement du genre Diplodonta propos^ par Mr. BROWN et adopte" par Mr. PHILIPPI ; voyez a cet egard les publications du Professeur de Heidelberg , soit dans son ouvrage sur les fossiles tertiaires de Tltalie, soit dans la Lethaea yeognostica. Gen. AXINUS. _ Spec. Axinus anqulatus. SOWEKBT. aon ivopaijj; ob r y A. testa obliqua , subhexagona, laevigata ; parte postica cuneiformi, anteriore subcarinata : cardine brevi, recurvo. SOWERBT. Min. Conch. Vol. 4. pag. II. tab. CCCXV. NYST. Bech. sur les coquill. d'Anvers. pag. 6. KONINCK. Cog /oss. de Basele. pag. 34. N. 38. SISMOMDA. Synop. invert, pag. 18. N". 4. Ptychina liplicata. Pmtippi. Mollusca. Siciliae. loc. cit. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin , de la Bel- gique et de 1'argile de Londres. Obs. Si je rapporte les exemplaires de la colline de Turin a ce genre , ce n'est que d'apres la comparaison avec ceux de la Belgique , Panalogie ne pourrait etre plus parfaite; mais si je compare nos fossiles de cette espece avec les figures de V Axinus angulatus de la Mineral Conchology , il m'est impossible d'obtenir le meme r^sultat , probable- ment a cause du mauvais tat de conservatiou des exemplaires Anglais, qui ont servi de modeles pour les figures de la Mineral Conchology. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. AST ART E. Spec. N. 1. Astarta solidula. DESHATES. A. test& orbiculato-trigona , crassa , solida , cordato-gibbosd ; umboni- bus acUtis , recurvis 3 multi-sulcatis ; tribus vel quatuor sulcis latissi- mis , depressis , valvas obtegentibus ; marginibus crenatis. DISUAYES. Encyclop. method Tom. 2. pag. 79. Idem. 2 ed. LAMK. Vol. 6. pag. 260. ^starts damnoniensis. (LAMK.) Sisn. Synop. invert, pag. 19. N. 1. Loc. La colline de Turin et la Touraine. Espece differente de I' Astarte damnoniensis de LAMK., ainsi que de VAstarte incrassata de Mr. DE LA YONKAIRE ; cette derniere espece est analogue a la Venus incrassata de BROCCHI , qu'on trouve fossile en Italic. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. , .njinnj b erjui <.'>.. .ou.i Spec. N. 2. Astarte Murchisoni. mihi. A. testa ovali-subtrigona , inaequilatera ; coslis transversis , rotunda - tis , frequentibus , versus marginem angulatis. MIOHI. Braoh. ed Acefali. pag. 26. N". 1. Sis. Synop. invert, pag. 19. N. 2. Loc. La colline de Turin. Coquille presque triangulaire a surface couverte de petites c6tes ar- rondies , membraneuses et formant un angle vers le bord , qui est lisse a Pinterieur. Les sommets ne sont pas courbes , ce qui la distingue de la Crassina scalaris. L'on tronve au N. 21 de la planche 4 me de ce memoire deux figures de cette espece publiee prec6demnient par moi. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet, r.rc ."ft .001 .^KJ .4oi .v\ti> ..\o v .\ .KnohiJ Spec. N. 3. Astarte circinnaria. mihi. A. testa parva , solida, subrotunda ; plicis frequentibus, submembra- naceis , scalariformibus 5 lunula profunda, lanceolatA. Loc. Comme 1'espece precedente. Petite espece a forme presque arrondie , ce qui la distingue de la precedente et s'approche de la Crassina castanea de Mr. SAY , espece vivante dans les mers d'Amerique. Les sommets ne s'elevent pas en crochets et les plis sont plutot des membranes scalariformes que des cotes. Notre figure de cette espece au N. 20 de la plancbe 4 me faite de grandeur naturelle la represente assez bien pour en donner une idee. Mon cabinet. ( 120 ) Gen. VENUS. Spec. N. 1. Venus verrucosa. LISTS. V. testa cordato-rotundata , solida , crassa , longitudinaliter obsolete slriata; lamellis trausversis , crebris , posticis inprimis verrucosis ; lu- nula cordata ; margine leviter crenulato. LINS. et Giuuu. Sy sterna naturae, pag. 5269. BKOCCHI. Conch, foss: Vol. 2. pag, 545. LAMK. Anim. sans vert. Vol. 5. pag. 586, Loc. Les mers d'Europe. Fossile rare de la colline de Turin et frequent d'Asti. Obs. L'absence de couleurs dans nos individus fossiles nous empeche de constater, s'ils ont plus d'analogie avec la Venus verrucosa ou avec quelque autre espece , ou bien s'il s'agit d'une espece differente , car tout le monde sait, qu'en zoologie souvent la distinction des especes depend des couleurs. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. <:} ifjp JUGOno'l J3 f^- '.. 'HU - t *.'{. Spec. N. 2. Venus radiata. Baoccm. V. testa ovato-trigona , longitudinaliter sulcata ; sulcis granulosis , medio bipartitis ; lunula cordata , parum distincta. BROCCHI. Conch, foss. pag. 543. tav. 14. fig. 5. BKOHU. Ital. tert. gel. pag. 100. N. 575. GRATKWBP. Cat. Zool. pag. 66. NO. 766. PBIUPPI. Mollusca. Siciliae. pag. 44. N. 5. Venus pectinula. L*MK. Anim. tans vert. Vol. 5. pag. 592. SISMOHDA. Synop. invert, pag. 18. No. 6. Loc. La Mediterranee. Fossile rare de la colline de Turin et fre- quent de 1'Astesan et aux environs de Bordeaux. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 3. Venus Pasini. mihi. V. testa ovato-rotundata , subdepressti ; apicibus prominulis, approxi- matis ; superficie bifariam oblique striata ; dentibus cardinalibus tribus , altero bifido. Loc. Fossile tres-rare pres de Tortone. Coquille a surface exterieurement sillonn6e comme celle de la Lucina divergente , mais dont la charniere avec trois dents rapproch^es, la pla- ce parmi les Venus. Le nom de Venus divaricata , que j'avais d'abord adopte pour celte espece , qu'on trouve figuree a la planche 4 me de ce memoire, conviendrait tres-bien a notre espece, mais puisque je trouve qae ce nom a ete adopt6 pour une autre , je propose le nom du cele- bre geologue Italien Mr. PASIHI. La nomenclature de 1'histoire naturelle se trouve maintenant dans un tel 6 tat de confusion , qu'un ouvrage g^neYal , contenant les noms des especes et de leurs auteurs , serait fort utile aux naturalistes et aux geologues. \ Spec. N. 4. Venus mwcenica. mihi. V. testa oblique cordata , inacquilatera ; striis longitudinalibus , fre- quentibus , rotundatis ; larncllis parvis , prominulis , raris , decussantibus ; ano subovali , prominulo ; margine laevigato. Venus ornata. MICHI. Brach. ed Accfali. pag. 28. N. 5. SISH. Synop. invert, pag. 19. N. 11. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Je change le nom de cette espece publiee precedemment par moi , car je trouve que ce meme nom a e"te employe pour indiquer une au- tre espece. Je renvois a mon memoire sur les Brachiopodes et Ace- phales pour ce qui concerne les caracteres. On trouve a la planche 4 me ci-jointe une figure de cette espece de grandeur naturelle. Mon cabinet. Spec. N. 5. Venus rugosa. GMEIIN. V. testa cordato-tumida ; striis transversis membranaceis , crebris , concentricis ; ano late cordato 5 margine extus crenato. 16 ( 122 ) GHKLIN. Systema naturae, pag. 3276. N". 1. liitocciu. Conch, foss. Vol. 2. pag. 548. LAWK. Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 359. BBOIW. Ital. tert. get. pag. 90. NO. 564. Loc. La colline de Turin , au Pino et frequent dans 1'Astesan. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 6. Venus scalaris. BRONN. . * V. testa crassa , ovato-trigona , convexiuscula , Iransversim lamellata 5 lamellis 8 10 crassis^ erectis , incurvis; lunula cordato-ovata. Venus dysera var. major, Bnocciii. Conch, foss. Vol. 2. pag. 541. Venus scalaris. BaoMK. Hal. tert. gel, pag. 100. Loc. La colline de Turin , 1'Astesan et les environs de Bordeaux. Obs. Mr. le Doct. SISMONDA cite comme synonimie de cette espece la Venus dysera de BROGCEI , mais celte synonimie doit se borner a la varietas major , car la Venus dysera var. minor de BROCCHI doit faire partie de la synonimie d'une aulre espece, a laquelle Mr. PAYBEDEAU a donne le uom de Venus Brongniarli ; cette espece vit dans la M6diterran6e. La Venus alveata des auteurs Am6ricains me parait pouvoir faire partie de la synonimie de la Venus scalaris; du moins je ne saurais y trouver aucune difference specifique. Mus. Soc, Holl. Mon cabinet. Spec. N, 7. Venus extinvla. mihi. V. testa parva, depressa , subovali ; extus costis transversis , raris , rotuudatis , lineisque minutis longitudinalibus instructa ; marginibus laevigatis, dorsali recto. MICHI. Srach. ed Actfali. pag. 29. N. 8. Loc. La colline de Turin. Petite espece distincte par sa forme et ses cotes de la Venus Bron- yniarti et figured au N. 14 de la planche 4 me de ce memoire; ses bords sont lisses. Mon cabinet. 01 ( 123 ) Spec. N. 8. Venus Craveri. mihi. V. testa ovato-oblonga ; antice subangulata ; valde inaequilatera ; su- perficie laevigatd. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Obs. Cette cspege ressemble par sa forme a la Venus adspersa de CHEMNITZ et a la Venus punctifera de LAMK. , mais la surface lisse et 1'absence de couleurs ne nous permettent pas de faire des comparai- sons. La Venus en question est proportionnellement moins large que la Venus papilionacea de LAMK. ; 1'angle anlerieur et la surface lisse separent cette especc des autrcs fossilcs de la merne division g^uerique. Long. 30 mill. Larg. 8 mill. Je dedie cette espece a mon ami , Mr. 1'Avocat CRAYEHI de la ville de Bra en Piemont , qui s'occupe de 1'etude d'liistoire naturelle et qui possede une collection rcmarquable , surtout sous le rapport ornitholo- gique. Mon cabinet. ,Hn;jT' t>I> '-filio:) (i As 'tB'f-evi 1 ''!ir-iu r ! <, Spec. N e . 9. Venus vetula. BAST. V. testa ova to- trans versa , inaequilalera , utrinque rotundata , trans- versim rugosa; lunula lanceolala, parum impressa; deutibus cardinali- bus Iribus, divaricatis, conicis , proeminentibiis 5 postico valvulae dex- terae bifido. BASIEBOT. Foss. de Bordeaux, pag. 89. pi. 6. fig. 7. DESIIAYES. 2 cd. LAMK. Vol. 6. pag. 579. GRATEWCP. Cat. Zoo!, pag. 66. N. 763. ^JIOH '' .r ;/!(, 'll! Jjn'JJiOO O11 PuiLirri. Mollusi.a Siciliae. pag. 48. N. 9. Loc. La colline de Turin , la Sicile et les environs de Bordeaux. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. JN. 10. Venus Renicri. mihi. V. testa ovato-subrbomboidali , solida , laevigata ; lunula elevato- rotundata ; marginc simplici. 16* ( 124 ) MICHI. Brack, ed 4ctfali. pag. 29. N. 7. Loc. Fossile tres-rare dans les marnes bleuatres pres de Castelnuovo d'Asti. Espece tres-remarquable par sa forme presque quadrangulaire et par sa surface et ses bords lisses. Les angles obtus se trouvent 1'un a la moitie du bord paleal , 1'autre oppose au sommet de la coquille, les deux autres sont aux exlremites laterales. En plaijant cette coquille suivani Mr. D'ORBIGMY elle nous offre 13 mill, de long, sur 10 mill, de larg. J'espere de voir tigurer cette belle espece a la planche supplemen- taire de ce memoire. Mon cabinet. Spec. N. 11. Venus oblita. mihi. V. testa ovato-trigona , subdepressa, laevigata; pube excavato; late- ribus planulatis. Loc. Fossile tres-rare de la colline de Turin. Coquille ovale, presque trigone, d^primee^ lisse; le corselet est tres- profond , si5pare de la surface exterieure par une vive crete ; la Junule est Ianceol6e, presque superficielle ; la charniere est comme celle de la Cytherea semisulcata , dont elle a aussi la forme generale , mais notre espece est lisse et bien plus petite. Long. 18 mill. Larg. 17 mil.. Je possede quelques autres exemplaires de ce genre , trouves dans nos couches miocenes, mais leur mauvais dtat de conservation ne nous permet pas d'en exposer bien les caracteres. Mon cabinet. Gen. SAXICAVA. Spec. N. 1. Saxicava minuta. Lmiv. S. testa oblonga, transversim striata, rugosa; latere postico longiore , truncate ; valvarum angulis binis muricatis. PHILIPM. Mollusca Siciliae. pag. 20 (cum synon.). MICHI. Brack, ed Acefali. pag. 35. Loc. La colJine de Turin et la Sicile. Je jnge de cette espece uniquement d'apres quelques impressions , qu'on trouve dans nos marnes miocenes , impressions qui me paraissent conformes a celles qu'ont du laisser les individus de cette espece. Mr. DESHATES, dans le sixieme volume de la deuxieme edition de 1'ouvrage de LAME., a reconnu 1'analogie du Solen minutus avec la Hiatella arclica , mais a la pag. 133 du meme volume il propose pour cette espece un troisieme nom, celui de Saxicava rhomboides, nom que nous ne pouvons adopter. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Saxicava turgida. mihi. S. testa ovata, turgida; latere antico brevissimo, subtruncato, postico longiore , rotundato , repando. Loc. Fossile rare de Tortone. Coquille bombee , a surface lisse , a c6te anterieure plus longue , ce qui la distingue de la Saxicava veneriformis de LABIK. La belle figure qui se trouve a la planche 4 ma de ce memoire de grandeur naturelle suffit pour la faire connaitre. Mon cabinet, aiiu'fo li^t.'e !i up uo c Qld8Z3iU Ji" i '. "->'' v rt>no Spec. N. 3. Saxicava mwcem'ca. mihi. S . testa dcpresso-rhomboidea , laevigata , medio versus marginem sub sinuata; lalere antico brevi , subangulato, poslico elongato, rotundato; cardiue unidentato. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece plus large que la Saxicava arctica de Mr. PHIUPPI ; elle est deprim^e vers la moitie de sa surface et vers le bord palpal , en sorte qu'elle parait y former un sinus. ( 126 ) On peut voir cette espece figured au N. 15 de la planche 4 me de ce m&noire; la partie interieure pour la plus grande partie est petrie de sable tres-dur. Mon cabinet. Gen. CORBULA. Spec. N. 1. Corbula yibba. BROCCHI. C. testa globosa , trigona , transversim striata , subautiquata ; umbone altero gibbosiore. BROCCHI. Conch, fats. Vol. 2. pag. 517. No 18. PHILIPPI. Alollusca Siciliue. pag. 16 (cnm sj'uon.). Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin , d'Asti , de Tortone et des environs de Bordeaux. . . /I ..i^tjfi Obs. Je prefere le nom de BROCCHI , d'abord parceque la publica- tion de 1'auteur Italien a precede celle de LAMK. , et parceque ce der- nier a donne deux noms a cette espece , celui de Corbula nucleus et de Corbula rugosa. Mr. le Doct. SISMOHDA a separ6 6galement la Corbula nucleus de LAMK. de la Corbula on Tellina gibba d'Onvi , lesquelles pour Mr. Pmupi'i el pour moi ne sont qu'une memc espece. Mr. BRONH dans la Lethaea geognostica cite clans la synonimie de cette espece la Corbula pisum de Mr. PUSCH , mais il me parait ou que la figure de 1'ouvrage de Mr. PUSCH soit inexacte, ou qu'il s'agit d'une espece tres-diffe>ente de celle-ci. Voir la description et la figure de la Corhula pisum de Mr. PUSCH. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. .1)! . Spec. N . 2. Corbula revoluta. BROCCHI. C. testa oblonga , tumida , revoluta , inaequivalvi , transversim pro- funde rugosa \ pube truncata , carinata ; margine antico alterius valvae sursum revoluto ; cardine unidentato. ( 127 ) Baoccm. Conch, f oss. Vol. 2. pag. 516. tav. 12. fig. 6 (optima). BROHH. Ital. tert. gcb. pag. 90. NO. 493. Cor/tula rugosa. var. 6. LAME. Anim. sans vert. Vol. 6, pag. 141. No. 12. GRATELOIJP Cat. Zuol. pag. 67. NO. 792. Corbula carinata. DDJARDIN. Fnss. de la Touraine. pag. 257, NO. 2. Loc. La colline de Turin, Asti , Tortone , les environs de Bordeaux k!i . ' t . . . .1 ^J -i\ * - . et de Vienne en Autriche. Mr. DESHAYES , dans la deuxieme edition de Fouvrage de LAMARCK , observe que la vari6t6 h de la Corbula rugosa de LAMK. doit former une espece distincte, sons s'apercevoir que c'etait pour elle, que BROC- CHI avail prec6demment etabli Ic nom de Corbula, revoluta , nom qui doit etre conserve" , en y reunissant comme synonirne la Corbula cari- nata de Mr. DUJARDUV. ni ty;tio : ;du fepdUti-Or,! euuj-ni 1 '. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. J,\ .a" r -'l >->. '^''v s* .'V.mS .f.OK >W "b .() >jo3v Vii'i SM.1JT/.JIO Gen. ERYCINA. Spec. Erycina elliptica. LAMK. E. testa subrotunda , depressiuscula , tenuissime striata ; striis lamel- losis; dentibus cardimilibus binis. LAMK. Ann. du SIus. Tom. 6. pag. 418. NO. 6. DESHAYES. Coq. foss. Vol. 1. pi. 6. fig. 17, 18. Loc. Fossile rare de la colline de Turin , de la Champagne et des environs de Paris. Obs. En comparant les individus de notre colline de Turin avec les individus de la Champagne , j'ai reconnu que leur analogic avec ceux-ci est bien plus grande, qu'avec les exemplaires provenant des environs dc Paris. Plus d'une fois les comparaisons des fossiles de la Champagne a ceux des terrains miocenes m'a fait voir, que la Champagne nous offre des fossiles de la partie superieure des couches eocenes , tandis que ceux de Grignon etc. sont de la partie inferieure ; j'ai aussi reconnu que la transition, qui parait brusque en passant de 1'examen des fossiles miocenes aux fossiles Eocenes n'cst plus telle ,' si ( 128 ) 1'on etend les observations aux fossiles de la Champagne pour la Fran- ce et a ceux du Vicentin pour 1'Italie. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Sect. MACTRACEES. Gen. LUTRARIA. Spec. N. 1. Lutraria Sannd. BAST. L. testa elliptica , transversim elongata , inaequilatera , irregulariter striata , antice rotundata, postice attenuata , inferne arcuata; cardine dentibus lateralibus obsoletis instructo. BAST. Foss. de Bordeaux, pi. 7. fig. 13. GRATEIOEP. Cat. Zool. pag. 67. N. 803. DESIUYES. 2c ed. LAMK. Vol. 6. pag. 94. Loc. La colline de Turin et aux environs de Bordeaux. Mon cabinet. Spec. N. 2. Lutraria solenoides, LAMK. L. testa oblonga ; sulcis transversis , rugaeformibus ; latere antico praelongo ; extremitate rotundata , biante. LAMK. Anim. sans vert. Tol. 6. pag. 90. MICHI. Brack, ed Acefali. pag. 32. N. 1. DUJAKBIN. Foss. de la Touraine. pag. 2S5. N. 2, Loc. L 'Ocean d'Europe. Fossile rare de la colline de Turin, de 1'Astesan, des faluns de la Touraine etc. En comparant Pexemplaire provenant de la colline de Turin aux in- dividus des sables jaunes pliocenes , je ne puis y trouver aucune difF6- rence. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 129 ) Gen. CRASSATELLA. Spec. Crassatella Carcarensis. mihi. C. testa transversa, elongata; lateribus subrotundis; margine cardi- nali et paleali subparalelis. Loc. Au Carcare. (Joquille legeiement bombee, allongee anterieurement ou se forme une angle entre les valves ; le bord de la region cardinale est presque parallele au bord paleal, a 1'exception au milieu d'une petite partie un peu saillante. De petites cotes deprime'es couvrent la surface exte"rieure des valves. Cctte espece est longue de 45 mill, et large de 30 mill. , en me"su- rant du crochet au bord pale"al. Mon cabinet. Gen. SOLECURTUS. Spec. Solecurtus trigillatus- LIWN. S. testa ovali-oblonga , valde convexa^ striis obliquis, insculptis. Liw. Systema naturae, pag. 1115. DESHAIES. 2e ed. LABK. Vol. 6. pag. 60. PHILIPPI. Mollusca Siciliae. pag. 5. N. 5. MICBJ. Brack, ed Acefali. pag. 34. No. 1. Loc. La Mediterran6e. Fossile rarte de la colliue de Turin et fre- quent de 1'Astesan, de la Sicile et des environs de Bordeaux. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Gen. SOLETELLINA. Spec. Soletellina Labordei. DESHAYES. . M . DESHAYES. Diet, class. Vol. 15. pag. 489.. GKATEIOOP. Cat. Zool. pag. 68. NO. 809. Loc. Fossile rare de la colline de Turin et des environs de Bordeaux. 17 ( 130 ) Mr. BASTEROT avail compris cette espece dans le genre Psammobia ; comme 1'on ne connait pas encore 1'animal de ce genre , et vu la diffe- rence de la charniere , je prefere le nom de Soletellina , propos6 par Mr. DE BLAINVILLE. Mon cabinet. Gen. PHOLADOMYA. Spec. N. 1. Pholadomya Agassizi. inihi. P. testa elongata , antice tumida ; marginibus subparalelis ; apicibus produclis , subcontiguis ; costis longiludinalibus , divergentibus , leviter nodulosis , saepe undulosis ; extremitatibus sublaevigatis. Pholadomga arcuata. ABASSIZ. Etudes critiques sur les mollusgues. 2 livrais. pag. 63. pi. 2b. fig. 1 8. Loc. Au Carcare et la molasse de St. Gallen en Suisse. Obs. Dans une note Mr. AGASSIZ propose d'employer le nom de Pholadomya arcuata pour une espece, a laquelle LAMARCK avait donne le nom de Trigonia arcuata , mais qui doit faire partie des Pholado~ myes ; employant par consequence le nom de Pholadomya arcuata pour une autre espece, nous proposons pour celle-ci le nom du c^lebre flaturaliste Suisse. Mon cabinet. Spec. N. 2. Pholadomya arcuata. LAMK. P. testa trigona , longitudinal! , arcuata ; coslis longitudinalibus obso- letis , sulcos transversos decussantibus ; natibus compressis , subcontiguis. LAMK. Anim. sans vert. Tol. 6. p. 521. AGASSIZ. loc. tit. pag. 64. pi. 2. fig. 9 11. Loc. Fossile avec 1'espece prece"dente. Obs. Les regies d'anteriorit^ , comme nous venons de le voir tout a 1'heure , exigent d'employer le nom de Pholadomya arcuata pour cette espece de LAMK. La Pholadomya Esmarchii de Mr. Puscn , fos- sile de la Suede et de la Pologne est plus ovale et distincte de celle-ci. ( 131 ) Mr. BELLARDI possede encore un individu de la colline de Turin, qui lui a ete donne par Mr. le Chevalier DE LA ROGHETTA, inais il n'est pas en assez bon etat pour etre determine avec precision. Les Pholadomyes si remarquables dans les formations jurassiques et cretacees paraissent etrc sensiblement diminuees en especes et en individus. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. TEREDO. Spec. Teredo navalis. LIHH. T. testa cylindrica , flexuosa ; antice palmulis duabus brevibus , sim- plicibus , semilunatis. Linn. Syst. naturae, pag. 1267. BROCCHI. Conch. J 'oss. Vol. 2. pag. 269. LAHE.. Anim. sans vert. Vol. 6. pag. 38. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin, de Tortone etc. Je ne connais que les tubes de cetle espece, ce qui rend encore douteuse cette determination , faite d'abord par M. M. BONELLI et GENE au Musee Zoologique de cette ville , adopte par Mr. SISMONDA dans son catalogue de fossiles de Mr. le Cornte LA MOTTA. C'est a souhaiter que 1'on en trouve la partie anterieure pour decider sur cette espece. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. .< .'(! .iS .-.jtj :\v'' iuroaaic jm..\\ Gen. PHOLAS. Spec. Pholag Jouanneli. DESHAYES. P. testa sphaerica , postice caudigera, appendiculata , extus appen- dice cardinali septiformi divisa ; scuto magno _, bipartite , antice clauso : striis lenuibus , regularibus , crispatis , in medio angulatis ; cardine cal- loso : callo dilatato. DESHAYES 2e ed. LABK. Vol. 6. pag. 47. GRATBIODP. Cat. Zool. pag. 69. NO. 835. 17* ( 132 ) Loc. Fossile tres-rare de la colline de Turin et des environs de Bordeaux. La comparaison de cette espece fossile de nos couches miocenes aux exemplaires des environs de Bordeaux ne me laisse plus aucun doute sur leur analogie. Mon cabinet. Je termine ici 1'enurneration des especes des Mollusques Acephales de nos terrains tertiaires moyens, donl j'ai constate" moi-meme les ca- racteres. Sur cent quatorze especes trente-six ont leurs analogues , soit dans les couches pliocenes, soit a 1'^tat vivant, tandis que six seu- lement ont leurs repr^sentants dans 1'age eocene. Un nombre presque double d'especes est caracteristique de 1'epoque pliocene et de"montre la difference entre la faune miocene, celle qui lui a suc6dee et 1'actuelle. MOLLUSQUES GASTEROPODES. Gen. CHITON. Spec. Chiton miocenicus. mihi. \iw C. testa ovato-oblongtk , dorso carinata ; valvis terminalibus , radiatim sulcatis , alteris transversalibus in medio longitudinaliter sulcatis ; areis lateralibus transversim sulcatis. Chiton cinereus. (LAMK.) SISHOKDA. Synop. invert. pg. 24. NO. 1. Loc. La colline de Turin. Espece tres-differente du Chiton cinereus de LAMK., car cette der- niere est depourvue d'aires laterales. Notre espece est ovale , oblongue, etroite , carenee dans le milieu; les valves terminales sont arrondies avec des sillons rayonnans simples ; les pieces moyennes sont etroites et ('ivisees en parties , donl les deux laterales sont triangulaires et etroi- tes avec des crenelures transverses ; la partie moyenne est occupee par des sillons longitudinaux , etroits et droits , ce qui sdpare notre espece du Chiton Polii de Mr. DESHATES. ( 133 ) Je possede une valve terminale trouvee egalement dans nos couches miocenes, laquelle appartient a une espece differente, car elle est lisse. J'attends d'avoir d'autres pieces intermediaires pour en corinaitre et de- terminer 1'espece. Loc. C'est pres du Pino avant d'y arriver et tout-pres de la grande route de Turin , que Mr. le Chevalier DE LA ROCHETTA a decouvert des couches de sable ou Ton trouve assez souvent le Chiton mwcemcus. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. PATELLA. Spec. !N. 1. Patella pileata. BONELU. P. testa conica , intus laevigata; basi subrotunda; apice subcentrali, elevato , non flexuoso , sulcis parvis circumdato ; margine integro. BOHELH. Mus Zool. Taur. NO. 1881 (ined.). Sisff. Synop. invert, pag. 24. Loc, La colline de Turin. Espece jusqu'apresent traditionnelle , car il n'en existe ni figure ni description; elle n'offre aucune cote, ni sillon , ni stries; le sommet est 6leve , la forme conique et presqu'arrondie aux bords , qui sont egaux et lisses ; les anneaux d'accroissement sont tres-reguliers. La fi- gure que je joins de cette espece a la planche 5 me en donne une juste idee. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Patella polygona. SISM. P. testa depressa , annulata; costis 6 12 carinatis , obtusis, vertice subcentrali. f Patella Saccharina. (L\BK.) BOXEHI et GE|. Mus. Zool. Taur. NO. 2525. SISB. Synop. invert, pag. 24. N. 1. Loc. La colline de Turin , au Termo-foura et pres de Mongrano. ( 134 ) La planche 5 nie de ce memoire offre deux belles figures de cette espece ou Ton peut voir , que le nombre des c6tes longitudinales est plus grand que le nombre de celles de la Patella Saccharina , avec laquelle on 1'a precedemment confondue. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Spec. N. 3. Patella Borni. mihi. P. testa ovato-oblonga , convexiuscula ; costulis rotundatis, interstitiis sulcatis; margine dentato ; vertice depresso. Patella umbella. (LAHK.) Sism. Synop. invert, loc. cit. pag. 24. N. 2. Loc. La colline de Turin. Espece voisine de la Patella miniata de BORN ou Patella umbella de GMEUH et de LAMARCK ; mais les cotes lisses de notre espece fossile suffisent pour la separer de 1'espece vivante. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Patella neglecta. mihi. P. testa suborbiculari ; costis radiantibus, frequentibus , obtusis, lae- vigatis ; vertice acuto , cernuo. Loc. Fossile avec 1'espece precedente. Espece voisine de la precedente, mais qui s'en distingue par le plus grand nombre des cotes et par son sommet aigu et presque central. Mon cabinet. Spec. N. 5. Patella Klipsteini. mihi. P. testa ovato-oblonga , fragili , depressa ; apice productiusculo ; superficie laevigata. Loc. Fossile avec les especes prec^dentes. Espece mince , fragile , ovale , oblongue , deprim6e ; le sommet est plus rapproche du cote anterieur et se recourbe ; la surface exte>ieure est lisse. Long. 15 mill. Larg. 6 mill. ( 135 ) C'est a Mr. KLIPalement et la partie posticale du bord ne se releve pas comme celle de la Pileopsis cornucopia. Je d6die cette espece a Mr. VAN BREDA , Professeur a 1'Universite de Leide , Secretaire perpetuel de la Societe Hollandaise des Sciences et Directeur du Mus^e Teylerien , qui veut bien m'honorer de sa corres- pondance. Mon cabinet. G#n. CALYP TRAEA. Spec. N. 1. Calyptraea Gualteriana. GENE. C. testa suborbiculari , convexo-depressa , lamellis rugosis , transversis contabulata ; apice brevi , ad marginem verso. GEN. Mus. Zool. Taurin. NO. 1838 (spec. ined.). SISM. Synop. invert, pag. 24. N. 2 Loc. La colline de Turin. Je connais deux especes voisines de celle-ci : la Calyptraea extincto- rium de LAMK. , et la Calyptraea deformis du meme auteur; mais la premiere est plus eUevee , plus mince avec le sommet en spirale ; 1'au- tre est arrondie a la base et depourvue de lames circulaires, qui sont caracteristiques de la Calyptraea Gualteriana. Musee de Turin Spec. N. 2. Calyptraea Taurinia. mihi. C. testa parva^ tenui , orbiculato-depressa , scabra; limbo tenuissimo, crenulato , superne repando ; apice acuto, erecto, parvulo, subcentrali, leviter incurvo. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece mince, presque patelliforme, a base suborbiculaire , se termi- nant en pointe legeremeut courbee; la surface est inegale de nombreu- ses lamelles et stries longitudinales ; les bords sont minces et crenel^s. 8! ( 139 ) La figure de cettc espece , qu'on voit a la planche 5 me , la represente vue de son cote superieur, la partie interieure n'offre que la lame in- terne. MI f BitSVfB09 eiiiinjjjjj . Boifioo-uJ! Mon cabinet. . ov'iugu'i OJ!(i|; :. ",]'] :'-i "<' i''i' Spec. N. 3. Calyptraea parvula. mihi. C. testa minuta , orbiculato-conica , laevigatA , trochiformi , spira vix perspicua ; lamina interna profunda . . Loc. La colline de Turin. Espece voisine de la Calyptraea laevigata , avec laquelle , sans un examen prealable , on peut aisdment la confondre , ce qui en effet a eu lieu dans quelques collections. La Calyptraea parvula est toujours plus petite que la Calyptraea laevigata ; la lame interne qui dans cette derniere espece va jusqu'aux bords ; n'atteint jamais dans notre espece la moitie de la hauteur du c6ne interne de la coquille. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ^jM'TfTo:> UD J$fiayj$Ji .a:v:/!/. J ^b S)-\Urt a'i\iiv.\^, .vu:l i;o ft-.r.-,:.. ;. Gen. PARMOPHORUS. ?.i>;v _ Spec. Parmophorus Bellardu. mihi. -uiq ?.ioa K l r 'iijoj fcon P. testa tenui , elongata , antice integrA , striis transversis instructa ; marginibus acutis. irinlc Parmophortis elongatus. (LAIIK.) BELLABDI. Bull, de la Soc. geol. de Fmnce, Tom. 9. pag. 270. BELLAKNI et Miciu. Sag. orittog. pag. 75. No. 11. Loc. Fossile rare de la colline de Turin et de Tortone. Les deux figures que je donne de cette espece peuvent en donner une idee exacte. L'absence de stries rayonnantes la distingue du Parmopho- rus elongatus avec lequel on 1'a confondu. Le sornmet de notre espece est plus rapproch^ du bord que celui du Parmophorus elongatus, En ^change du premier nom , qui ne peut etre conserve , je propose celui de mon ami Mr. Louis BELLARDI , avantageusement connu par ses travaux. sur quelques coquilles fossiles du Piemont. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. 18 * ( 140 ) Gen. EMARGINULA. Spec. JN. 1. Emarginula Grateloupi. BELL, et MICHI. E. testa elongato-conica , lateribus compressa ; longitudinaliter atque regulariter striata; apice recurvo. BELLAUDI et MICRI. Sag. orittog. pag. 74. Uv. 8. fig. 15 , 16. Loc. La colline de Turin. Mon cabinet. Spec. N. 2. Emarginula Chemnitzii. mihi. E. testa parva, ovato-oblonga , convexa ; striis longitudinalibus , te- nuissimis , confertis , minute granulosis : vertice acuto , subcurvo ; fis- sura angusta. Loc. La colline de Turin. Espece confondue dans quelques collections avec 1' Emarginula fis- sura de LAMARCK ; elle s'approche davantage de 1' Emarginula fissurata de CHEMNITZ ou Emarginula rubra de LAMARCK. L'absence de couleurs avec les granulations petites et regulieres de noire espece separent tres-bien V Emarginula Chemnitzii des autres especes voisines. De nos jours on a la coutume d'attacher aux especes les noms pro- pres de personnes , qui s'occupent de 1'histoire naturelle ; il me parait egalement juste de payer un tel tribut aux naturalistes , qui ne vivent plus , mais qui ont livre" de precieux souvenirs a la science. Mon cabinet. Spec. N. 3. Emarginula Solterii. mihi. E. testa minuta, ovato-oblonga; costulis longitudinalibus, striisque transversis; vertice curvo. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece tres-petite , allonge avec de petites c6tes longitudinales et des stries transverses, qui forment un r^seau fin et elegant ditTerem- ment de 1'espece pr^cedente , les cotes sont proper tionnel lenient plus grosses et le sommet est plus courbe. Mon cabinet. ( 141 ) Gen. FISSURELLA. Spec. N. 1. Fissurella neglecta. DESHAYES. F. test& ovato-oblonga , antice angusta, conica , costata ; costis in- aequalibus , striis transversis , numerosissimis , decussatis ; apice antico oblique perforate ; margine crenato. Fissurella Graeca. (lim.) Baoccm. Conch, foss. Vol. 2. pag. 259. N. 3. PHILIPPII Mollusca Siciliae. Vol. 1. pag 116. Fissurella neglecta. DESHAYES. 2 cd. LAMK. Vol. 7. pag. 602 (cum syn. et cit.J. Loc. La Mediterranee. Fossile rare de la colline de Turin , de 1'Astesan etc. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Fissurella oblita. mihi. F. testa oblongo-elliptica , convexo-depressa ; extremitatibus elevatis ; striis tentiibus laxis; vertice foramine prolongo; margine integro, aequali. Fissurella Aiatula. (LutE.) SISM. Synop. invert, pag. 23. N. 2. HICHI. Jakrli. von LIOHHAED u. EaonH/ar 181S. pag. 34. N. 2. Loc. La colline de Turin. Espece voisine de la Fissurella hiatula, dont on la distingue si Ton observe son trou plus petit et les bords de la partie inferieure qui sont 6gaux. Mon cabinet. Sect. CIRROBRANCHES. Gen. DENTALIUM. Spec. N. 1. Dentalium Bouei. DESH. D. testa tereti , subarcuata, longitudinal! ter striata , striis transversa- libus decussata. DKSHAYES. Monographic du genre Dentalium. M&moires de la Societe d'hist. natur. de Paris. pag. 355. pi. 18. fig. 8. MILHE-EDWABDS. 2 ed. LAK. Vol. 5. pag. 593. N. 4. HAVER. Jahrb. von LEOBHABB. 1837. pag. 422. ( 142 ) Loc. La colline de Turin , Castelnuovo pres d'Asti , Tortone , au Carcare et les environs de Vienne en Autriche. Obs, 11 me parait que le Dentalium decussatum de Mr. SOWERBY ne soil qu'une variet6 de cette espece , car la figure du Dentalium decussatum ressemble beaucoup a celle , que 1'on nous donne du Den- talium Bouei, et d'ailleurs le nombre des stries annulaires n'est que le resultat de 1'accroissement de la coquille. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Dentalium, fossile. LINN. D. testa vix arcuat^ , longitudinaliter striata ; striis crebris , regulari- bus, obtusis, aequalibus. .V Lira, et GMEUH. Systema naturae, pag. 5778. BEOCCIII. Conch, foss. Vol. 2. pag. 261. DESIIAYES. loo. cit. pag. 385. pi. 18. fig. 12. PDSCH. Polens Palaont. pag. 190. Loc. La colline de Turin , PAstesan et la Pologne. Espece remarquable par ses stries regulieres , aplaties , et separees par un sillon 6troit. Obs. Mr. DESHATES rapporte comme synonime de cette espece le Dentalium costatum de Mr. SOWERBT ; mais si 1'on considere que dans 1'espece Anglaise les c6tes sont plus elevees et plus rares , et si 1'on reflechit a la forme generate qu'elle presente (voir le Mineral Concho- logy, pi. 70. fig. 8. Vol. 1. pag. 16J5), il ne me parait pas douteux , que ces deux especes ne soient differentes. Mus. Soc. HolL Mon cabinet. Spec. N. 3. Dentalium inaequale, BRONN. D. testa arcuata, longitudinaliter costato-striata; superne costis sex acutis , inferius aliis minoribus intermediis , basim penes in strias 50 circiter, subaequales deliquescentibus. BROSIC. Ital. tert. gel. pag. 84. N. 454. Loc. Castelnuovo d'Asti. ( 143 ) Espece voisine du Dentalium pseudo-entalis, mais la base differe de celle de cette derniere- espece ; e!lc est garnie de cotes, et elle est dans le meme cas que celle du Dentalium inaequale de Mr. BROMN , car de ses deux extr&nites 1'une est analogue a celle du Denlalinm pseudo- entalis , tandis que 1'autre correspond a celle du Dentalium fossile. Je donne a la planche 5 me de ce memoire une figure de cette espece qui n'a pas encore etc figuree jusqu'ici. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Dentalium acuticosta. DESHAYES. D. testa tereti , subarcuala , duodecim ad sexdecim costata ; costis tenuibus , angustis , aculis , ad aperturam evanescentibus. DESIUYES. Monog. cit. pag. 555. pi. fig. 5. NYST. Recherch. loc. cit. pag. 36. Dentalium striatum. SOWERBY. Mineral. Conch, Vol. 1. pag. GO. pi. 70. fig. 4. Loc. La colline de Turin , 1'Astesan , la Belgique et 1'Angleterre. Obs. Pour verifier 1'analogie de cette espece avec le Dentalium striatum de 1'auteur Anglais on ne doit pas se borner aux figures de 1'ouvrage de Mr. SOWERBY, mais encore prendre en consideration la description de cette espece dont les phrases les plus remarquables sont les suivantes : The longitudinal striae are very regular and prominent at the smaller end of the Shell ; but they disappear towards the mouth ; there are from one till four intervening minute striae , which are most apparent near the middle of the Shell." Je suis convaincu que ces phrases indiquent une espece analogue au Dentalium acuti- j n/r r costa de Mr. DESIUYF.S. e TT 11 mi i Mus. hoc. Holl. Mon cabinet. ' ' ' "' ' \V 'X-vt "vvV i ' \rA itables c6tes longitudinales ; dans le DentaUum miocenicum les granulations sont proportionnellement beaucoup plus petites. Notre es- pece est figuree a la planche I6 me de ce memoire. Spec. N. 8. DentaUum triquetrum, BROCCHI. D. testa tereti , subarcuata, nitente, triquetra; altero angulo obtu- sissimo , rotundato ; apertur& cylindrica. SOLLANI. Sagg. orilt. lay. 9. fig. 37. BROCCHI. Conch, foss. Yol. 2. pag. 628. BBOHK. Ital. tert. get. pag. 85. N. 458. Loc. Fossile frequent avec les especes pre"ce"dentes et des collines pres de Bologne (Italie). Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. 1N. 9. DentaUum Sowerbyi. mihi. D. testa parva, subarcuata, laevigatA , rotundata. Loc. Fossile frequent de la colline de Turin pres del Rabatto, de 1'Eremo , et du Pino etc. Petite espece courb^e^ arrondie et lisse. 11 se pourrait que cette espece ne fut pas une veritable Dentale , mais le grand nombre que j'en ai observe" m'a decide a les rapporler a ce genre. Mr. SOWEHBY dans son ouvrage sur les coquilles fossiles des lies Brittanniques , donne les figures de deux especes , nomme'es par lui : DentaUum planum et DentaUum cylindrtcum, qui sont voisines de notre espece, mais qui ne me paraissent pas offrir des caracteres assez diffe"rents pour les con- siderer comme deux especes distinctes. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 10. DentaUum coarctatum. LAMK. D. testa minuta , subarcuata , laevissima , tenui , in medio inflata ; apertura coarctata, non marginata ; extremitale posticA bifida. 19 ( 146 ) LAILHCK. Aidm. sans vert. Vol. 5. pag. 599. UESHAYES. Monog. cit. pag. 377. N. 38. PDSCH Pole/is palaeont. pag. 190. POTIEZ et MICIUDD. Galerie des Mollusq. pag. 547. Loc, Fossile frequent a St. Agatha pres de Tortone et des environs de Grignon , Dax et Bordeaux. Espece mince, fragile, tres-lisse et luisante; elle est un peu cour- bee et pointue , enflee et bossue au milieu , diminuant insensiblement vers 1'extremite posterieure et beaucoup plus brusquement vers 1'ou- verture. M. M. POTIEZ et MIGHAUD dans 1'ouvrage indique citent une vari^te de cette espece qui est fort singuliere. Mus. Soc. Boll. Mon cabinet. Sect. PTEROPODES. Gen. CLEODORA. Spec. N. 1. Cleodora strangulata. DESH. C. testa elongate- ventricosa , apice acuta, depressa, ad aperturam coarctata, laevigata; apertura transversa, subovata, compressa, utroque laterc sinuata. DSSHAYES. Diet, class, d'htst. not. Art. Cleodora. Idem. 2 ed. LAMK. Tol. 8. pag. 431. GHATELOBP. Bull. Soc. Linn, de Bordeaux. Tom. 2. pag. 75. Vaginella depressa. BASTKEOT. pag. 19. N. 1. pi. 4. fig. 16 Crassis vaginella. RASB. Ann. des scienc. natur. Tom. 13. pag. 309. pi. 18. fig. 2. Crossis depressa. POTIEZ et MICHADD. Galerie des Mollusques. Vol. 1. pag. 44. Vaginella Oaudinii. SOWKRBY. Genera of Shells, fig. 3. Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin et des environs de Bordeaux etc. Obs. Le retr^cissement particulier des bords de 1'ouverture a motiv6 le nom , qu'on a donn6 a cette espece. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. bpec. N. 2. Cleodora cyclostoma. BON. C. testa abbreviata, parvula, cylindrica; extremitatibus coarotatis. BONKILI. Mus. Zool. Taurin N. 4198 (spec. ined.). Loc. Fossile rare de Rivalba pres de la vigne du Professeur BOTTINO, et du Parmesan. Obs. T res-petite espece , remarquable par le renflement de la partie moyenne de la coquille; elle se retr^cit uotablement , tant vers 1'ouver- ture que vers 1'extremite opposee. L'ouverture est petite , arrondie et a bords tranchants. Mon cabinet. Spec. N. 3. Cleodora Ricciolii. CALARDRELLI. C. testa orbiculato-trigona , compressa , hyalina , transversim undato- sulcata ; dorso plicato ; apice angulato acuminato ; apertura oblonga , angusta , arcuata. CALANDBELLI. Album di Kama. Anno XI. N". 28. Loc. Fossile rare de la colline de Turin et des environs de Rome. Espece voisine de la Cleodora balantium de Mr. RANG, et que Mr. CALANDRELLI a pu decrire assez bien, parceque les individus, qu'oii trouve pres de Rome , sont bien conserves , tandis que ceux de la col- line de Turin sont toujours tres-deprimes et en mauvais 6tat. Dans la meme petite brochure Mr. CALANDRELLI nous donne a esp^rer un catalogue complet des especes fossiles des collines pres de Rome. Mon cabinet. Spec. N. 4. Cleodora Calandrelli. mihi. C. testa elongata, angusta, conica , recta, aliquando flexuosa, laevi- gataj apice acutissimo; apertura parva, circulari; marginibus integris. Loc. Fossile frequent de la colline de Turin. 19 * Espece voisine de la Cleodora clava , avec laquelle on 1'a confondue pr6ce"demment ; elle en est distincte par sa forme eUancee, par 1'ouver- ture petite et arrondie et par les bords entiers. Je ne connais que les impressions de cette espece , qui parait com- prim^e late>alement. Mus. Soc. Roll. Mon cabinet. Spec. N. 5. Cleodora tesludinaria. mihi. C. testa conica , laevigata, ventricosa, abbreviata: apice acutissimo. Loc. La colline de Turin. Coquille bombee , a ouverture arrondie et a base aigue ; moins allon- g6e que la Cleodora strangulate,; les bords de 1'ouverture de notre espece ne sont pas deprimes , tandis que sa forme 1'eloigne de la Cleo- dora cyclostoma j prec^demment dcrite, Mr. CALANDRELLI, dans la brochure citee, propose 1'opinion, quec'est aux courants qu'on doit attribuer le nombre prodigieux de Ptc'ropodes , qu'on voit quelque fois couvrir de petits espaces du cote" de la mer. Je ne suis pas entierement de son avis , vu que les Pteropodes sont nageurs par excellence et qu'ils voyagent periodiquement. Si on ob- serve les marnes qui renferment leurs debris, on voit qu'elles sont le r&ultat d'un depot tres-tranquille et que chaque couche marneuse est composed d'un sediment de sables fins et legers , contenant des Ptero- podes ; de telles couches ne pourraient pas etre deposees par des cou- rants sousmarins. Mon cabinet. Gen. HYALAEA. Spec. Hyalaea Taurinensis* SISM. H. testa gibbosa, inflata^ inermi; superficie utrinque transverse undato- sulcata; apertura inferna semicirculari. SISH. Synop, invert, pag. 26. N. 2. Ifyalaea gillosa. BONKLII. Mus. Zool. Taur. (ined.). Loc. Fossile frequent de la colline de Turin , surtout a la vigne Bosio. Cette espece , classee par Mr. BONELLI longtemps avant la publication de Mr. BANG sur les Mollusques gasteropodes , n'a pas et6 publiee mal- heureusement. Mr. BANG a donri6 le nom de Hyalaea gibbosa, nom donu6 a notre espece par Mr. BONEU.I , a une espece differente de celle-ci , ce qui a engage Mr. SISMONDA a adopter un autre nom. Je donne-^a la planche 5 me trois figures de cette espece; celle, qui se trouve au milieu de la planche, etant enveloppe"e de sable ne laisse voir que les sillons 5 des grains de sable couvrent 1'ouverture des deux autres exemplaires figures ; elle est forme'e par une fente etroite. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Sect. P U L M O N E S. Gen. HELIX. Spec Helix Haveri. mihi. H. testA tenui , orbiculari , umbilicat^ ; spira plano-convexa 5 ultimo anfractu majore rotundato; apertura subrotundata ; superficie laevigata. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece composee de cinq tours convexes , dont le dernier est propor- tionnellement plus grand et arrondi ; 1'ouverture est presque arrondie \ la spire presqu'aplatie superieurement , est infe>ieurement concave et ombilr quee. Puisque le bord de 1'ouverture manque et qu'on n'en connait qu'un seul exemplaire, 1'on ignore si le bord a te simple ou r^fiechi. Les deux figures , qu'on voit de cette espece a la planche 5 me , re- pr^sentent la partie superieure et la partie inferieure de noire coquille ; vue du cot6, elle presente le dernier tour bombe et arrondi. Je dois cette espece precieuse aux recherches de mon frere Mr. XA- VIER MICHELOTTI , qui 1'a trouv^e sur les bords de la Batteria pres de Turin. Mon cabinet. ( 150 ) Gen. FERUSSINA, Spec. Ferussina anostomaeformis. GRATEIOUP. F. testa orbiculari , depressa , profunde umbilical , laevigatti ; umbi- lico patulo pervioque , ad marginem striato ; peristomate integro , re- flexo ; anfractibus leviter convexis ; apertura rotundato-reflexa ; juxta verticem spiratim obliquata. GRATKLOCP. Cog. foss. de Dax. Bull, Soc. Linn, de Bordeaux, pag. 5. 5. et Cog. fats, de VMour. pag 21. NO. 1. Loc. Fossile rare au Carcare et pres de Dax. Musee mineral, de Turin. Sect. BULLPEN S. I Gen. SULLA. Spec. N . 1. Bulla Grateloupi. mihi. B. testa oblonga , laxe convoluta , umbilicata, versus spiram attenua- lA } transversim striata , striis impressis. Sulla Fortisii. (Baoira.) GKA.TEIOUP. Notice sur la famille dos Bullions, pag. 51. pi. 3. fig. 3. SISB. Synop. invert, pag. 26. N. 5. Bulla lignaria. (Linn.) BBOIW. Ital. tert. get. pag. 86. N. 425. DWABDIM. Foss. de la Touraine. pg. 275. N. 1. DESHAYES. 2 ed. LAMK. Vol. 7. pag. 668. Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux. Espece confondue a tort avec la Bulla lignaria de LAMARCK et avec la Sulla Fortisii de BROITGIUART. Cette espece n'atteint que - 22 mill, de longueur et les stries , dont elle est pourvue , sont fines , 6gales et nombreuses. La Bulla Grateloupi plus petite de la moitie de la Bulla lignaria en differe egalement ; la partie inferieure en est moins 6vas6e et les stries y sont plus nombreuses et gales. La Bulla Fortisii couverte de larges bandes divisees par des sillons , qui sont divis^s en deux parties e"gales par uue petite strie^ se distingue aussi tres-facilement de la Sulla Grateloupi. C'est d'apres la comparaison de ces trois es- peces , dont je possede des exemplaires , que je propose de donner un autre nom a 1'espece miocene ; celui du savant naturaliste de Bordeaux. Mus. Soc. Holl. MOD cabinet. Spec. N. 2. Bulla Brocchii. mihi. B. testa oblonga , subcylindrica , transversim striata ; striis impressis , minutis ; vertice urnbilicato ; apertura basi subito dilatata. FIIILIPFI. JHollusca. Siciliae, Vol. 1. pag. 172. Sulla conulus. (DjssHAYKS.) BRORH. Ital. tert. geb. pag. 80. N. 428. Loc. La colline de Turin , Tortone et le Plaisantin. La Bulla Brocchii , dont il est question ici , est subcylindrique ; la spire ombiliquee et apparente; 1'ouverture s'^largit insensiblement du sommet a la base , ou elle acquiert sa plus grande largeur. La colu- melle ofFre un pli presque complet et la levre droite est un peu si- nueuse ; les stries sont regulieres et surtoul visibles aux extremites . Les plus grands individus n'ont que 18 mill. La forme de cette espece la s^pare de la Bulla ovulata de LAMK. , de la Bulla cylindracea de PENNANT , ainsi que de la Bulla conulus de Mr. DESHATES, dont la grandeur ne surpasse jamais 6 mill, Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. i Gen. BONELLIA. Spec. Bonellia terebellala. LAMK. B. testa umbilicata , turrita ; anfractibus laevigatis , nitidis ; apertura ovata, utrinque acuta. LAHK. Ann. du Mas. Tom. 4. pag. 291. UKSIUYES 2 ed. LVBK. Vol. 8. pag. 286. Loc. La colline de Turin, de 1'Astesan etc. L'espece vivante , qui s'approche le plus de. celle-ci , est la Bonellia marmorata, figuree dans les Conchological Illustrations de Mr. SOWKRBT. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Les individus miocenes ont les tours moins elargis et proportionnelle- ment plus bombe"s. Gen. RINGICULA. Spec. N. 1. Ringicula ringens. LAMK. R. testa ovato-acuta , turgidula , transversim striata ; apertura margi- nibus calloso-marginatis ; columella subtriplicata. LAMK ^nim. sans vert. Vol. 8. pag. 342. DUJABDIN. Foss. de la Touraine. pag. 277. N. \. Loc. Fossile de Tortone, de Grignon etc. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Ringicula Bonellii. DESHATES. R. testa ovato-abbreviata , turgidula , eleganter striato-impressa ; striis frequentibus , columella Iriplicata ; latere dextero incrassato , valde mar- ginato , inferne unidentato , calloso , punctato.. Ringicula pttnctilabris . BORELLI. Mus. Zool. Taurin. N. 567. MICIII. Rii-ista dei Gasteropodi. pag. 3. Ringicula Bonellii. DESIIAVES 2 ed. LAKE. Vol. 8. pag. 344. N. 2. Obs. Avant que le 8 me volume de la 2 de edition de LAMARCK, etait venu a ma connaissance , j'avais propos6 pour cette espece le nom sous lequel pendant plusieurs annees feu Mr. BOMELU avail etiquet6 cette es- pece, nom assez juste comme presque tous ceux proposes par le meme Professeur ; mais qui malheureusement n'etant pas publics n'ont pu pren- dre date dans les archives scientifiques des sciences naturelles. J'ai compart nos individus miocenes avec ceux que j'ai vu dans la collection de Mr. DESHATES a Paris , et qui provenaient probablement de la meme localite". Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Sect. N E R I T A C S. "f: .v,j,.| ivjir.ii .^i\,,-' ./U,.O,-.K. Gen. NERITA. .'ijn.iliorj-jci -j-w-^V! OM7B* olieeoft .yoj Spec. N. I. Nerita Gratelupeana. FERUSSAC. N. testA crassiuscula , glabra , nitidula ; spira retusissima ; labio su- perne laevigato. FisDSSAC. Nerita virginea. GBATKUHJP. Foss. de I'Adour. pag. 8. JVerita proteus. BOKELLI. m. m. 11. I'Jltldli'j HOM Nerita polita. (Lin.) SISM. Synop. invert, pag. 27. N. 1. Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux. Je me suis assure" de 1'analogie de cette espece avec celle de Bor- deaux par 1'examen d'exemplaires des deux localites; elle est tres- differeute de la JVerita polila ; elle n'a ni dents au bord droit , ni stries longitudinales au bord columellaire. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 2. Nerita Hisingeri. BELL. MICHI. N. tesla seraiglobosa , transversim laevigata ; lineis in zigzag disposi- tis , creberrimis , continuis ; labiis simplicibus. BELLABDI et MICHI. Sag. orit. pag. 73. N. 11. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece differente de la Nerita lineolata de LAMK. et de la Nerita Danubialis de SADLER; les deux figures, que j'en donne a la plan- che 5 me de ce memoire n'en laissent aucun doute. Elle est du petit nombre des especes miocenes , qui ont encore conserv6 une trace de leur couleur. Mon cabinet. Spec. N. 3. Nerita Morellii. BELL. MICHI. N. testa semiglobosa , IransversA , laevigata , maculata ; maculis albis , ovalibus; labiis simplicibus. BIUABDI et MIOHI. Sag. orit. pag. 73. tav. 8. fig. 5, 4. SISMOSLA. Synop. invert, pag. 27. Loc. Fossile avec 1'espece prece"dente. Obs. On trouve quelque ressemblance entre cette jespece et celle figure"e au N. 21 de I'ouvrage de Mr. SOWERBY , intitule : Concholog. Ittustrat. , mais notre espece fossUe ne laisse pas voir les petites dents visibles dans 1'espece vivante , qui est aussi toujours plus petite. Mon cabinet. Spec. N. 4. Nerita gigantea. BELL. MICHI. N. testa crassa, trans versa , laevigata; apertura expansa. BELLABDI et Mien. Sag. orit. pag. 72. tav. 8. fig. 1 , 2. SlSBOHDA.. Synop. invert, pag. 27. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Grande espece lisse , a forme transversale et qui s'approche de la Neritina pulligera. Mon cabinet. Spec. N. 6. Nerita Plwtonis. BAST. N. testa crassa, subdepressa , profunda, sulcata ; apertura crenata. BASTEKOI. Foss. de Bordeaux, pi. 2. fig. 14. DBJABLIH. Foss, de la Touraine. pag. 280. DXFBAHGS. 2e ed. LAKK. Vol. 8. pag. G19. GBATELOBP. Cat. Zool. pag. 36. H. 166. MIOBI. Rivista dci Gasteropodi. pag. 8. N. 1. Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux. Mr. DESHAYES, ainsi que M. M. MICHAUD et POTIEZ , sont d'avis , que 1'on doit re"unir les Nerites aux Neritines. Mon cabinet. Sect. MACROSTOMES. Gen. NA TIC A. ADANSON. .msiiijfimwe ^liuj^ido jnnJTjijii ; AmieeiBuido > sanu'I Cette espece doit conserver le nom , qui lui a 6te donne par BROCGHI , car quoiqu'elle soit identique avec la Natica glaucina de la Fauna Svecica^ cependant puisque LIWNE dans un ouvrage precedent a donn6 le nom de Natica glaucina a une espece differente de celle de la Fauna Svecica , le nom de Natica helicina BROCCHI doit etre pr6fe>e pour cette derniere espece. LAMARCK a forme avec une seule quatre especes , nominees par lui N. monilifera . N. castanea , N. ampullaria et N. labellata j aucun de ces noms ne peut prevaloir a celui de Na- tica helicina. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. 20 * ( 156 ) Spec. N. 3. Natica olla. SERRES. N. testa suborbiculari , depressa, laevigata, late umbilicata; umbilico callo tec to ; spir brevi, obtusissima; apertura obliqua, semilunari. MARCEL BE SERRES. Geuy. pi. 1. fig. 1, 2. DWARDIS. Foss. de la Touraine. pag. 281. N. 2. DESHAYES. 2 ed. LABK. Vol. 8. pag. 630. Natica glaucina. (Lira.) BROCGHI. Conch, foss. Vol. 2. pag. 296. BASTEBOT. Foss, de Bordeaux, pag. 38. N. 2. BROHH. ftal. tert. gel pag. 70. N. 368. PaiLiPTi. Mollusca. Siciliae. pag. 160. Loc. La colline de Turin , Asti , le Plaisantin etc. C'est probablement par erreur , que Mr. SOWERBY dans le Mineral Conchology cite notre espece comme analogue de 1'espece qu'il a nom- m6e Natica sigaretina. La veritable Natica sigaretina, fossile aux environs de Paris et de Londres , est bien distincte de la Natica olla. On trouve a la planche 6 me de ce me'moire deux figures de cette espece. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 4. Natica glaucinoides SOWERBY. N. testa subglobosa ; anfractibus quinis , rotunda tis ; umbilico simplici , leviter obtecto ; aperturA subrotunda. SowEEsr. Mineral conchol. Tom. I. pag. 19. pi. 3. fig. 3 et pi, 479. fig. 4. NTSI. Foss. dfAnvers, pag. 24. N. 10. POTIEZ et MICUAID. Galerie det Mollusq. pag. 292 PCSCH. Polens palaaont. pag. 100. taf. 9'. fig. 14. Loc. La colline de Turin , la Belgique , 1'Angleterre et la Pologne. Obs. L'espece des environs de Paris , citee par Mr. DESHAYES comme analogue de celle-ci , en est differente, ce qui est prouve tant par rexameu des exemplaires que par la phrase elle-meme de 1'auteur An- glais ; elle est ainsi conc,ue: Upper part of each whirle slightly de- pressed." L'analogie des individus de la Belgique avec ceux de nos couches miocencs ne pourrait etre plus parfaite. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 157 ) Spec. N. 5. Natica compressa, BAST. N. testa crassa , globosa , laevigata ; apertura effusa , obliqua ; labro repando ; umbilico obtccto ; spira depressissima , acutiuscula. HASTEROT. Foss. de Dordeaux. pi. 4. fig. 17. GBATELOBF. Cat. Zool. pag. 36. fi 175. Piatica Willhelmeti. (DESUAYES.) SISMOJTOA. Synop. invert, pag. 27. N. 5. Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux et de Dax. Obs. Mr. GRATELOUP vient de m'ecrire, quc notre espece du Piemont etant plus globuleuse que celle de Bordeaux, pourrait former une es- pece distincte. Cette observation peut etre juste pour Mr. GRATELOUP , car il possede un tres-petit nombre d'individus du Pi&nont , mais pour moi, qui en possede un tres-grand nombre, ou 1'on voit les petites differences s'effacer insensiblement , je crois qu'il n'y a pas de motifs ,, . . ,, , surnsants pour laire une telle separation. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 6. Natica scalaris. BELL. MICIII. N. testa subturrita , non umbilicata; anfractibus convexis , superne profunde canaliculatis , laevigatis ; apertura ovali ; columella sinuosa ; labio dextero simplici. BSLU. et MICHI. Sa 3 g. orittogr. pag. 72. SISB. Synop. invert, pag. 27. N. 13. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece distincte par ses tours de spire scalariformes et canalicules ; 1'ouverture cst ovale; la levre droile est simple; la surface lisse; la callosite de la columelle empeche de voir 1'ombilic. Nous avons prece- demment note les differences entre cette espece et la Natica hybrida de Mr. DESHATES. Jijipiu r. , b Mon cabinet. .ni'IUl OD r-HSliO:) Bl 91) 911880') .aoJ Spec. N. 1. Natica redempta. mihi N. testa ovato-ventricosa , umbilicata; umbilico tec to ; spira gradatim prominula ; superticie maculata ; maculis parvis , ovalibus , contiguis ; columella callosa; callo dilatalo; labio dextero, solido, laevigato. ( 158 ) Loc. Fossile des environs de Tor tone. On trouve au N. 6 de la planche 5 me de ce memoire deux figures de cette espece , dont les taches coloriees de forme ovale sont a peine marquees , car elles sont peu profondes , mais superficielles comme toutes les couleurs des coquilles. Ces taches sont ovales , petites , uniformes , contigues et disposees transversalement. Long. 38 mill. Mon cabinet. Gen. SIGARETUS. Spec. N. 1. Sigaretus Deshayesi. mihi. S. testa ovato-depressa , transversim undulato-striata ; apertuni valde concava; umbilico subtecto. Sigaretus haliotideus. (LAHK.) GKATELOBP. Cat. Zool. pag. 51. N. 490. Sigaretus canaliculatus. (SowEEBY.) SISMOHDA. Synop. invert, pag. 28. N. 3. Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux. Espece beaucoup plus convexe que le Sigaretus haliotideus, nom que les naturalistes FranQais ont mal traduit par le terme Sigaret deprime. Elle diflfere 6galement du Sigaretus canaliculatus de Mr. SOWERBT, dont la forme est plus convexe comme celle du Sigaretus concavus de LAMK. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ; ' Spec. N. 2. Sigaretus Michaudi. mihi. S. testa subglobosa , erectiuscula , transversim striata ; striis parvis , frequentibus , aequaliter decurrentibus ; umbilico tecto , angusto ; aper- tunk ovata , subrepanda ; margine laevi. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece composee de quatre tours tres-etroits , dont la derniere forme la plus grande par tie de la coquille ; 1'ouverture est plus allongee que celle de Fespece precedente et s'approche davantage de celle du Siga- ,olj>Ty'>n! Obiloa ovxJxab oidsl ;,i>.!:;lr,!i!i ( 189 ) retus pellucidus de Mr. DESHATES. Le bord droit est mince , le gauche qui est arque , laisse voir une courte et fine lamelle , qui se renverse au dessus d'une fente ombilicale sans la cacher. Le Sigaretus striatus fossile a Claibome (Etats-Unis) , qui a servi a Mr. COHHAD pour etablir le genre Pyramis , que Mr. LEA nomme Pasiihea , s'approche de notre espece , aVec la seule difference que 1'ouverture de cette derniere est plus evasee a la base et plus grande. Entre les deux individus , figures a la planche 6 me de ce memoire , celui qui est au N. 18, quoique en mauvais etat vers 1'ouverture, laisse cependaut bien voir les petites crenelures transversales. Je d&Iie cette belle espece a mon correspondanl Mr. le Capitaine MICHAUD , tres-avantageusement connu par ses travaux conchiologiques. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Sect. PL 1C ACES. Gen. TORNATELLA. Spec. N. 1. Tornatella punctulata. FERUSSAC. T. testa ovata , laevi , ad basim transversim striata , maculis quadra- tis, triplici serie dispositis ; columella uniplicata ; labio intus marginato. Tableau conchol. N. 2. pag. 108. BASTEROT. Fast, de Bordeaux. NO. 4. pag. 23. GBATEIOTJP. Conch, du lassin de VAaour. pag. IS. MICHI. Rivista dei Gastcrop. pag. 2. N. 1. i, P ;ii-j uc. . t i 80 b Inim'JYO'fq onui'itvi Loc. La colline de Turin et les environs de Bordeaux. Obs. J'ai trouve dans nos couches miocenes d'ltalie des individus avec une trace de leurs anciennes couleurs , ce qui m'a permis de les comparer avec ceux de Bordeaux et d'en reconnaitre 1'analogie. .'XMho; 'jl> I'leiiavinij gubiyibfii i'jh Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. IN' . 2. Tornatella semistriata. FERUSSAC. T. testa ovato-pellucida , transversim semistriata ; columella uniplica- ta , striis punctatis. ( 160 ) MIUMAO. Tableau cit. pag. 108. N. 10. BAtHftOT. Fuss, de Bordeaux, pag. 25. N. S. Baoim. /fa/, tert. gab. pag. 69 N. 363. u. Rivista dci Gasterop. pag. 2 (cum citat.). Loc. L'Adriatique. Fossile rare de la colline dc Turin et pres de Bordeaux. Frequent de I'Astesan. Sect. SCALARIEISS. Gen. SCALARIA. Spec. N. 1. Scalaria retusa. BROCCHI. S. testa ventricosa , abbrcviata ; spira brevi , elata ; costis longitudi- nalibus , membranaceis , frequenlibus , continuis , productis ; ultimo an- fractu raagno , dirnidiam partem lotius longitudinis efforraantc, apertura rotunda tA, incrassalA. llaoccni. Conch, foss. Vol. 2. pag. 380. N. 28. BBOMIC. Ital. tert. get. pag. 66. N. 314. BILL, et Hicui. Sag. orit. pag. 70. tar. 6. fig. 14, IK (cum citat.). Loc. Fossile rare de la colline de Turin , des environs de Tortone et du Carcare. Obs. La diversity dans le nombro des lamelles, et I'ombilic, qii'on ne voit pas dans 1'cspece fossile , suffisent pour la distinguer de la Sca- laria pretiosa de LAMARCK et de la Soalaria Pallasii de Mr. KIENEK. C'est probablement par errcur, que Mr. SISMOHDA annonce cette espece comrae provcnant des environs d'Asti, ou elle n'a jamais 6t6 trouvtie. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. . Voir aussi pour celte espece les deux figures , que j'en donne aux N. 8 11 de la planche 6 me de ce mdnnoire 5 figures faites d'apres des individus provenant de Tortone. Spec. N. 2. Scalaria pumicea. BROGCHI. S. testa turrita , imperforatil , transversim sulcata , longitudinaliter costatd ; costis incrassalis , callosis ; interstitiis lamellosis ; anfractibus scalariformibus ; aperturA rolundala; labro dexlero incrassato. ( 161 ) BHOCCHI. Conch, foss. pag. 380. lav. 7. fig. 3. DXFRANCE. Diet, des Scicnc. natur. Tol. 48. pag. 19. BHOHW. Itai. tert. gel. pag. 66. N. 342. MICHI. Rivista dei Gasteropodi. pag. 9. N. 1. Loc. Fossile rare cle la colline de Turin, de 1'Astesan et de Tortone. D'apres un grand nombre de comparaisons j'ai constamment remarque que la plus grande parlie des especes miocenes , qui ont leurs analo- gues dans les couches pliocenes , a disparu apres la periode pliocene. _ Mus. boc. Holl. Mon cabinet. .-liiyJ TiKinr. in) 1 -i ... no Sum .i',:<- . :j ; > n ;|. . > > i.i.ii |iiol Ronlfc i ^bii! ,?'jIl'JiUM * '.I | IUM1 .Ji;..;..>-!| . > lioillilfl'MJ'j'! Spec. IS . 3. Scalaria scaberrima. mihi. S. testa turrita ; anfractibus convexis ; costis lamelliformibus , scaber- rimis . disjunctis , interstitiis costis quatuor pafvis , rotundatis , trans versalibus ; suturis distinctis ; apertura rotundata. MICHI. Kiviita dei Gasteropodi, pag. 9. N. 1. Sin. Syn :p. invert, pag. 28. NO. 6. Loc. La coHine de Turin et Tortone Espece composee de neuf tours de spires convexes avec des lamelles elevees, membraneuses et cnspeuses , qui dans la partie superieure pa- raissent anguleuses ; entre chaque lamelle on voit quatre ou cinq petits cordons trans verses , plus relives dans les vieux individus. La bouche est arrondie; la base du dernier tour est lisse avec un rebord a la partie anterieure. Je donne , planche 6 de ce mdmoire , deux figures de- cette espece , il est facile de la distinguer de la Scalaria decussata de LAMARCK et de la Scalaria muricata de Risso. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. .iomam nul/. .HoH .-xxl .-- J. Spec. N. 4. Scalaria reticulata. mihi. S. testa turrita, elongata , imperforata ; costis longitudinalibus el transversalibus , aequalibus , rotundatis, reticulatim dispositis ; apertura subrotunda 5 ultimo anfractu basi angulato. 21 ( 162 ) Scalaria cancellata. (Baoccni.) SismoNDi. Synop. invert, pag. 28. N. 5. Loc. La colline de Turin. Coquille allongee , turriculee , dont les tours de spire sont reguliere- ment espaces , arrondis, contigus , avec de petits cordons longitudinaux et transverses , egaux , reguliers , formant entre eux un reseau a mailles carries , qui couvre toute la surface ; la suture est simple et profonde , 1'ouverture arrondie a bord peu epais; la base ne presente aucune trace d'ombilic ; elle est entour^e d'une strie e^evee et laisse encore voir de petites stries longitudinales qui du centre vont au bord du dernier tour. La reticulation de cette espece, produite non par des lamelles, mais par de petits cordons egaux-, et dans les deux sens, et sans ^cailles , distingue noire espece de la Scalaria cancellata et de la Scalaria de- cussata, especes auxquelles elle s'approche davantage L'unique exemplaire, que je connais de cette espece est represente planche 6 figure 13 de ce memoire. Mon cabinet. Spec. N. 5. Scalaria torulosa. BROCCHI. S. testa turrita , anfractibus planiusculis , subconicis , longitudinaliter nodosis , transversim exquisite striatis ; apertura rotundata ; margine in- crassato. BEOCCHI. Conch, f oss. pag. 577. tav. 7. fig. 4. DEFRAHCE. Diet, des Selene natur. Vol. 48. pag. 19. BEOHN. Ital. tort. gel>. pag. 66. N. 345. MICIII. Rivista dei Gasteropodi. pag. 10. NO. 4. Loc. Fossile rare de la colline de Turin , de Tortone et du Plai- santin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 6. Scalaria lanceolata. BROCCHI. S. testa turrita , subulata ; anfractibus subplanis , contiguis , longitu- dinaliter obsolete plica tis ; striis transversis tenuibus ; apertur^ ovali ; margine simplici. ( 163 ) BROCCHI. Conch foss. pag. 376. lav. 7. fig. 7. BBOHN. Ital. /erf. get. pag. 66. N. 347. MICHI. Iticislu dei Gisteropodi. pag. 10. N. 5. Sis. Synop. invert, pag. 28. No. 4. Loc. Fossile d'Asli , de Tortone, du Plaisantin et de la Touraine. Obs. II se pourrait que la Scalaria fimbriata de Boasow ne soil que 1'analogue de celle-ci , mais la brievete et 1'obscurite de la descrip- tion de BORSON , et la tres-mauvaise figure qu'il nous donne de son espece ne nous permet pas de verifier ce fait. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N. 7. Scalaria lamellosa. BROCCHI. S. testai turrita , imperforata , transversim sulcata , longitudinaliter costata , costis lamellosis , crassiusculis , crenatis , crispis ; apertura ro- tunda ta. BEOCCHI. Conch, foss, pag. 379. tav. 8. fig. 2. Bsora. Ital. iert. get. pag. 66. N. 343. SEEBES. Geogn. terr. tert. pag. 262. Loc. La colline de Turin , Tortone et le midi de la France. Espece distincte de la Scalaria varicosa de LAMARCK , figured dans 1'ouvrage de Mr. KIENER; I'espece de BHOCCHI a les tours moins nom- breux , 1'ouverture proportionnellement plus petite , et on n'y voit pas la carene saillante, que nous offre I'espece vivante. Je rapporte la Scalaria lamellosa comme trouvee dans le midi de la France uniquement d'apres 1'autorite' de Mr. MARCEL DE SEHHES. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. VERMETUS. Spec. N. 1. Vermetus gigas. BIVOHA. V. testa magna , solitaria, cylindrica, solida, longitudinaliter sub granulata , striata vel costata , varie contorta , quandoque spirata. ( 164 ) BIVONA. Memorie. pag. 9. tav. 2. fig. 1 , 2. PBILIPFI. Mollusca. Siciliae. pag. 170. N. 1. Serpula arenaria. LlNN. System, nat, Serpula sipho. " Anim. sans vert. ,ho. \ } LAMK. tifera. 1 Serpula lentifei Serpula polythalamia. BROCCHI. Conch, foss. pag. 268. Loc. Fossile d'Asti et de la colline de Turin. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Spec. N e . 2. Vermetus triqueter. BIVOBTA. V. testa solitaria aut gregaria ; extus apicem saltern triquetra, de- pressiuscula , orbiculatim vel turbinatim contorta , antice saepe elonga- ta , rugis transversis flexuosis. BITOWA. Loco cit. pag. 11. FHILIFFI. Mollusca Siciliae. pag. 170. No. 2. DcJAaniN. foss. de la Touraine. pag. 285. Lec. La Mediterranee. Fossile de la Sicile, de Tortone et de la Touraine. Espece probablement analogue a la Serpula glomerata de LAMK. , mais la confusion , qui regne dans la classification des especes vivantes et fossiles de ce genre , ne nous permet pas , faute de materiaux , de faire les comparaisons necessaires pour bien 6tablir les synonimies dans ce genre, dont les especes miocenes sont bien au deld du nombre, que nous indiquons ici. Mus. Soc. floll. Mon cabinet. Gen. SILIQUARIA. Spec. Siliquaria anguina. LIIVN. S. testa tereti, mutica , in parte dorsali profunde sulcata , deinde lon- gitudinaliter striata; anfractibus baseos subcontiguis, spiram formantibus. LIHN. et GMEUN. Systema naturae, pag. 5743 (Serpala). BROCCHI. Conch, foss. Vol. 2. pag. 265. LAMK. Anim. sans vert. Vol. 5. pag. 584 (siliqnaria). FHILIIPI. Mollusca. Siciliae. pag. 173. tab. 9. fig. 24. ( 165 ) Loc. La Mediterranee. Fossile de la colline de Turin , de 1'Astesan et du Plaisanliu. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. Gen. DELPHINULA. Spec. N. 1. Delptiinula slriata. BELL. MICHI. D. testa utrinque compressa , transverse striato-sulcala ; anfractibus tribus superne leviter convexis, inferne planulatis , contiguis , carinatis ad marginem canaliculatis $ umbilico dilatalo ; apertura compressiuscula. BILIABDI et MICHI. Sag. orit. pag. 69. NO. \. tav. 6. fig. 5, 4, 5. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Les tours de spire de cette espece , dont le dernier forme presqu'a lui-seul la coquille , sont contigus les uns aux autres , avec de petits sillons transverses et reguliers; la partie suprieure de ces tours est 1- geremenl convexe ; le bord du dernier tour est aigu ; 1'ombilic est tres- dilatt;. La figure qu'on voit de cette espece dans notre Essai orittographi- que , est assez dislincte pour en donner une idee. Nous ne le r6p6- tons pas ici. Mon cabinet. Spec. N". 2. Delphinula scobina. BEOKG. D. testa rugosa , spinulis fornicatis asperata ; una serie spinarum erec- tiuscula. BRORONUET. Vicent. pag. 53. pi. 2. fig. 7.J BASTEBOT. Foss. de Bordeaux, pag. 27. NO. 2, BSONH. Ital. tert. gel. pag. 65. N. 337. DiSHATES. 2e ed. LAMI. Vol. 9. pag. 91. Loc. Fossile de Carcare , du Vicentin et de Dax. Mus. Soc. Holl. Mon cabinet. ( 166 ) Spec. N. 3. Delphinula Bellardii, mihi. D. testa parva , conico-depreSsa ; anfractibus supernis carinatis , ulti- mo tricarinato, longitudinaliter et oblique stria tis ; basi convexa, urn- bihcata \ umbilico parvo , profundo ; apertura rotunda. Loc. Fossile rare de Tortone. Petite espece qui n'atteint que 4 mill, de hauteur; elle est conique a la partie superieure , quoique en cone surbaisse; chaque tour de spire est carene inferieureinent , a 1'exception du dernier qui possede trois carenes , dont deux a la partie inferieure , c'est-a-dire a cote de la base de la coquille; 1'ouverture est petite et circulaire; 1'ombilic petit et infundibuliforme. Avec 1'oeil arme d'une loupe on voit de pe- tites stries longitudinales et obliques sur chaque tour. Quoique voisine de la Delphinula conica , cependant noire espece en est distincte par sa forme plus deprimee , - par 1'absence de sillons transverses , par 1'ouverture arrondie et les trois carenes du dernier tour de spire. Mon cabinet. Sect T U R B I N A C E S. Gen. HALIOTIS. Spec. N. 1. Haliotis ovata. BONELII. H. testa ovato-depressa , reparida , laevigata. BOHELLI. Mas. Zool. Taurin. N. 3171 (denom, ined.). SISM. Synop. invert, pag. 28. NO. 2. Loc. Fossile rare de la colline de Turin. Espece encore traditionnelle , le seul nom en a etc public" ; elle se distingue des autres e